Lucas 18
yns (YNS) vs VC
1 Ilä mwɛy Yɛsu katɛɛl nsim yi ntɔn muswaŋ ba naa ba bàkyer ayamà taaŋ lanswà, bàkɔ̈ɔ̈n ayɔɔn:
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 « U bul mwɛy, kàkäl anà ntɛɛn mwɛy. Nde Nzam kàfun'weemà anki, nde mbuur wanswà kàfun'manà naa wa undiir a bunàbun.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 U bul nsil alan kàkäl sye anà un'kweel a un'dim mwɛy kàfayaa taaŋ lanswà akà nde ntɔn nde ulɔ̈ɔ̈n ndaa ande, nde kàtɛɛnà naa: "Mpɛ iböŋ udu a un'yiiŋ amɛ!"
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Taaŋ mbɔɔn ntɛɛn awà kàkyer atɔnà, wɛɛ mpal mwɛy nde kàtɛn u mpem ande naa: "Yà ndandaa naa mɛ Nzam bɔɔmà in'fun'man anki, mɛ sye akà mbuur mwɛy làkoo in'fun'sà anki,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 wɛɛ asànaa un'kweel a un'dim wà kàman'sà pfwopfwo, mɛ in'kyer un'lɔ̈ɔ̈n ndaa ande, naa tɛy, usinayaa nde abà, nde ayan'twääl lingyoomà." »
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Apan Mwol waa ufàkwɛy naa: « Làwem ndaa kan'tɛn ntɛɛn un'be wà!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Wɛ bɛ làsii naa Nzam uyàpà anki iböŋ agyägyä akà baar ande kàsɔ̈ɔ̈l nde, bàfun'bel mpib anà mwäänà? Nde ayàbwiy mpib mukyer abà?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Mɛ, mɛ alàkyään naa nde ba iböŋ ayapà agyägyä. Wɛɛ, nkye mpal usàyà Mwan a mbuur, nde akyer asàtaan làkwikilà u mɛɛn? »
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Ungö apan Yɛsu kàfàtà nsim ntɔn baar bàfàkyey uyɔl naa ba bà baar a balàbal anà bàfàbɛy baar bumwɛy.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Nde kàtɛn abà: « Baar bööl bàkaanà u ndwà a Nzam mukàyamà: umwɛy kàkäl Umfarisi, wumwɛy un'füür a itɛr.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Umfarisi kàkäl umbär anà muyamà u mpem ande naa: "Ɔɔ Nzam, mɛ amafuur an'tɔɔn ntɔn mukɔɔn akal asànaa baar bumwɛy, aŋunkaam, baar mpa abà balàbal, baar a inswem, itàkal asànaa un'füür a itɛr wà.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Mɛ in'fàkin mbɔr ilä byeel u mpɔsà mwɛy, in'fàpà kwen unsà indiir nkam amɛ byanswà."
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Un'füür a itɛr kàkäl ukɔl, nde kàkwen anki musuub ntabwey ande. Wɛɛ nde kàyabɛɛrà itɔl ande, waa kàtɛɛnà naa: "Ɔɔ Nzam, ngwem ngyɛb ntɔn mɛ in'wà mbuur a man'be!"
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Ndandaa mɛ alàkyään, un'füür a itɛr Nzam kun'twey mbuur a balàbal mpal kàfurà nde ndwà ande, wɛɛ kà Umfarisi anki. Ntɔn mbuur wanswà afàsɛnà bàkyer afun'tyeey, wɛɛ mbuur afàtyà bàkyer afun'sɛɛn. »
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Umpal ayin yàmɛnà naa baar bàyàtwaal baan ambɛy akà Yɛsu ntɔn nde kasi an'kɔɔ. Alɔŋki bàmɛn ba abun, waa baŋän.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Yɛsu waa kabel, waa kàtɛn naa: « Lawɛy baan bàyi apà mɛ! Twon làmatsuŋ, ntɔn imwol a Nzam kye a baar abà asànaa ba.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Mɛ ndandaa alàkyään, mbuur mpa awal imwol a Nzam asànaa mwan, nde kya usàbilà anki. »
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Mfum mwɛy kàfuul Yɛsu naa: « Un'lɔɔŋ aŋàbwaŋ, mɛ in'kyer aben muwal möö a mbul a in'tye? »
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Ntɔn nkye aman'bel ngye aŋàbwaŋ? Akà mbuur mwɛy wàŋàbwaŋ watɛy, usàkɔɔn akal Nzam mpɛl.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ngye akiyöb in'kɔɔn: "Twon an'tà inswem, twon an'lɔ, twon an'yib, twon an'tà imbäl a loor, sà làkoo akà taaràŋà anà ngwa." »
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Wɛɛ nde kun'fuur naa: « Ayin yanswà mɛ in'kyer afàlab sɛmà imbɛy. »
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Ungö kàwem nde abwɛy, Yɛsu kun'fuur naa: « Undiir mwɛy mpɛl kàmasääl: Yälà indiir angye byanswà, waa akääb ngim ayin aŋàlàmbwà, waa ngye asàwal un'naaŋ u du. Ungö, yan'läb! »
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Umpal kàwem mbuur awà abwɛy, nde kàmɛn mpay mbɔɔn u mpem ande, ntɔn nde kàkäl ŋunaaŋ a kölàköl.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yɛsu kàmɛn nde naa ŋun'naaŋ kan'kwamà ndür, nde kàtɛn naa: « Yà mpay akà aŋin'naaŋ mubilà uboo a Imwol a Nzam!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Lalan mpay yatɛy akà mpoonà mubilà u mun a nsway akwà naa ŋun'naaŋ mubilà uboo a Imwol a Nzam. »
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Baar bun'weemà bàtɛn naa: « Woo, abwɛy nà kan'kwo muwà mɔ̈ɔ̈? »
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yɛsu kafuur naa: « Indiir mpa bàfàkwo baar, akà Nzam bya mpay byatɛy. »
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Apan Petɔlà waa kàtɛn naa: « Atöl bi, bi kàsàwɛy indiir abi ŋakwo ntɔn mulab ngye. »
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, isàkal naa ntɔn imwol a Nzam, mbuur an'sàwɛy ndwà ande, un'kyay ande, atɔŋ ande, aböör ande itàkal baan ande,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 nde asàwal mbɔɔn u mpalàyi, wɛɛ umpal isàyà nde asàwal mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. »
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yàmɛnà naa Yɛsu kàwɛl Bàkwen Aŋiyweel tsütsü apà nde, waa kàtɛn a ba naa: « Làler, bi ibeenà Yɛlusàlɛm, ndaa yanswà bàsön aŋangɔɔm ntɔn Mwan a mbuur ikyer akàkwo.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Lalan ba bàyun'pà kà an'kɔɔ a baar mpa bàyöb Nzam, ba bàkyer ayun'sɛ, bàkyer ayun'to, bàkyer ayun'tsul an'te.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Ungö apan ba bàkyer ayun'kam an'füm, waa bàyun'dwa. Wɛɛ kà ilä kyàtär nde akyer ayàwiyà. »
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Wɛɛ alɔŋki ande bàyöbà anki akà undiir unsà ndaa ayin, mbuul aya bàkyer ayee, ba bàyöb anki naa Yɛsu nkye kàkwen mutɛn.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Mpal kàkäl Yɛsu tsütsü a Yɛlikɔ, ikwàmii mwɛy kàkäl aŋàbwaay ukɔl a mbwo wàmulɔɔmà akà baar.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Mpal kàwem nde làso a baar bàkäl mulyaaŋ, nde kàfuul naa nkye ikalyaaŋà.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Ba bun'kyään naa Yɛsu un'nsi Nazàlɛr wàmulyaaŋ.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Nde kàkuub in'lalà: « Yɛsu, Mwan a David, ngwem ngyɛb! »
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Baar bàyikyeenà kusà bun'tsüŋà musà làso, wɛɛ nde kàsöönà mukuub in'lalà: « Mwan a David, ngwem ngyɛb! »
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Yɛsu laa kàmbär nde, waa kàswɛŋ naa bun'twääl awà. Mpal kàtöl ikwàmii tsütsü apà nde, Yɛsu kun'fuul naa:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 « Ngye ininà akwen mɛ mukyer ntɔn ngye? » Ikwàmii kun'fuur naa: « Mwol, wɛy mɛ in'fàman. »
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Wɛɛ Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Fàman! Làkwikilà angye làmakɔɔr. »
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Apan sye laa kàfàman nde, kàläb nde Yɛsu, wàmuyisyäŋà Nzam. Baar banswà bàmɛn ba abun laa bàsyäŋà ba Nzam.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.