João 4

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mpal kàyöb Yɛsu naa Amfarisi bàwem naa nde kàfakyerà anà kàfadümà alɔŋki aŋàsöön Ywan,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 - Kutɛn aŋàbwaŋ, Yɛsu kàfadümà anki nde ŋakwo, wɛɛ alɔŋki ande. - Mpal kàwem Yɛsu indiir bàtɛɛnà baar,
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 nde kàlwomà u Yuday, waa kàfurà Ngalilɛ.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Mukyà kwo, yàlɔ̈m naa nde atsul uboo a Samalya.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Apan, nde kàtöl bul a Samalya mwɛy ikɔb a la Sikar, tsütsü a ywaŋ kàpɛ Yakɔb mwan ande Yɔsɛfi
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 ntsü làkäl fu a an'dà a Yakɔb. Ntɔn yɔ̈ɔ̈n a mbwo, Yɛsu kàkäl wàŋàbwaay kà un'beel a fu. La làkäl isii a taaŋ a midi.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Un'kaar un'nsi Samalya mwɛy kàyi mutɛɛ an'dà. Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mpɛ an'dà anwà. »
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ntɔn alɔŋki ande bàkäl aŋàkyà bul mukàsom isaa adyà.
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Wɛɛ un'kaar awà, un'nsi Samalya awà, kàtɛn a nde naa: « Aben? Ngye Un'yudà, ngye awe anà yɔr mulɔm an'dà anwà, akà mɛ, un'kaar mwɛy, un'nsi Samalya mwɛy? » - Kutɛn aŋàbwaŋ, Ayudà un'tüüb watɛy anà Asamalya. -
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yɛsu kun'fuur naa: « Ilàkal naa ngye ayöb kab a Nzam anà mbuur wa kan'tɛn wà a ngye naa: "Mpɛ an'dà", ngye mbuur alun'lɔ̈ɔ̈m an'dà, waa nde ulapà an'dà a mɔ̈ɔ̈. »
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, ngye akà kantin latɛy, fu a an'dà la sye làŋàtyà mbɔɔn. Ngye an'dà a mɔ̈ɔ̈ ma màfàken?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Nkye ngye an'söön taaràbi Yakɔb, mbuur kà ipɛ fu alà anà kànü an'dà mwo nde ŋakwo, anà baan ande anà itɔŋà ande? »
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Yɛsu kun'fuur naa: « Mbuur wanswà anwà an'dà mà, afàsàwem mfwää a an'dà,
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 wɛɛ mbuur asànwà an'dà insun'pà mɛ, nde ufàsàwem anki mfwää a an'dà akà ikikye, wɛɛ an'dà insun'pà mɛ isàbulà amu nde ntwà isàfuunà ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. »
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mpɛ an'dà ma, ntɔn mɛ in'kɔ̈ɔ̈n afàsàwem mfwää a an'dà, waa mɛ mpa in'fàsàyà mutɛɛ an'dà apà. »
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Kyen, un'bel un'dim angye, waa ayàfurà pà. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Un'kaar kun'fuur naa: « Mɛ un'dim watɛy. » Yɛsu naa: « Ngye awe anà iböŋ mutɛn naa: "Mɛ un'dim watɛy."
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ngye kàkäl abà adim atyeen, baal awà ngye awà apanà, kà wà un'dim angye anki. Abun, ngye an'tɛn ndandaa. »
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mɛ in'manà naa ngye awà ŋangɔɔm.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Bàtaaràbi, bàfakömà udu a mɔŋ wà, wɛɛ bɛ, bɛ làtɛn naa ikal kyan'kwo mukömà kyà u Yɛlusàlɛm. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Un'kaar, nkyey, taaŋ làmuyà alà mpa làsàkömà bɛ Taa itàkal udu a mɔŋ awà, itàkal u Yɛlusàlɛm.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Bɛ, Asamàlya, bɛ làfàkömà Nzam mpa làyöb bɛ. Bi, Ayudà, bi ifàkömà Nzam iyöb bi, ntɔn mɔ̈ɔ̈ afàyà u mbwo a Ayudà.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Wɛɛ taaŋ làmuyà, la sye lan'yà, mpal aŋankömà a ndandaa bàsakömà ba Taa u Dweelà anà u ndandaa, ba bà aŋankömà ufàleŋ Taa.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Nzam wà Dweelà, kyakin baar bàfun'kömà bun'kömà unsà dweelà anà unsà ndandaa. »
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mɛ, mɛ in'kyàyöb naa Mɛsya, iswaŋà naa Klistɔ, asàkyer ayà. Mpal usàyà nde, nde asikyään indiir byanswà. »
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Yɛsu kun'fuur naa: « Mɛ, mɛ in'wà nde, mɛ mbuur in'yäämà wà anà ngye. »
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Umpal bàyàfurà alɔŋki, ba bàmɛn ndaa mwɛy yubem ntɔn nde kàkäl muyäämà anà un'kaar. Wɛɛ akà mbuur mwɛy uboo aba kàkwe anki mukun'fuul naa: « Ngye nkye akwen akà nde? » Sye naa: « Ininà ngye akayäämà anà nde? »
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Apan, un'kaar kàsàwɔm làbuuŋ ande paa, waa kàkyen bul, waa kàtɛn a baar naa:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 « Yàlamɛn mbuur mwɛy kan'tɛn a mɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. Nkye nde kà wà Klistɔ anki? »
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Kyakin bàtoo ba u bul, bàyi ba mper akà nde.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Apan sye, alɔŋki bun'siinà naa: « Rabi, dyà! »
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Wɛɛ nde kàtɛn a ba naa: « Mɛ, mɛ in'we anà isaa adyà, isaa mpa làyöb bɛ. »
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Kyakin alɔŋki bàtɛɛnà ba, ba a ba naa: « Nkye ikyàkal naa mbuur mwɛy kun'twääl isaa adyà? »
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Isaa adyà amɛ, byà ntɔn mukyer ukwen a mbuur kan'töm anà mukwey isal ande.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Bɛ, nkye bɛ làfàtɛn anki bɛ ŋakwo naa: "Yan'sal nsöŋ nà mubwo isaa." Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään naa làduub mii abɛ, anà làler an'ywaŋ: mbɛŋ yan'söŋ anà yan'kwo mubwo!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Un'bweel kan'wal làfur ande itaan anà kan'böbà mbɛŋ ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye, ntɔn mbuur kan'kɔn anà mbuur kan'bwo, bàmɛn un'sak ba bàbɔ̈ɔ̈l.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Abà, un'sim afàtɛn ndandaa naa: "Umwɛy afàkɔn, umwɛy afàbwo."
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Mɛ, mɛ kàlatöm mukàbwo mbɛŋ làkɔ̈ɔ̈n aman bɛ mpay, baar asin bàsöön mwäänà. Wɛɛ bɛ, bɛ lan'bilà unsà bweel a isal aba. »
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Asamalya mbɔɔn bàsi làkwikilà amu Yɛsu ntɔn imbäl kàtɛ un'kaar naa: « Nde kan'tɛn amɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. »
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Undiir awun, mpal bàyàkɔlà ba tsütsü apà nde, ba bun'bɔ̈ɔ̈n mukal anà ba. Yɛsu kàbwaay paa ilä byeel.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Abun sye, un'kàbɔ a baar kàsi làkwikilà ntɔn ndaa kàtɛɛnà nde ŋakwo.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Waa ba bàtɛɛnà a un'kaar naa: « Bi kan'sà anki làkwikilà ntɔn ndaa kà ikyään ngye, wɛɛ ntɔn bi ŋakwo kàmuwem, waa bi kan'yöb naa ndandaa nde wà Un'tswää a mɔ̈ɔ̈ a mɛɛn. »
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ungö a ilä byeel, Yɛsu kàlwomà apan, waa kàkyen Ngalilɛ.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Nde kàkyään nde ŋakwo naa: « Ŋangɔɔm bàfun'pà anki làkoo u nsi ande ŋakwo. »
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Umpal kàtöl nde u Ngalilɛ, baar a itiir a nsi akin bun'wɛl ubwaŋ, ntɔn ba bàkyer aman indiir byanswà kàkyer nde kà un'kyɔm, ntɔn ba sye bàkyen un'kyɔm.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Apan Yɛsu kàfurà Kana u Ngalilɛ, ntsü kàbuul nde an'dà vin. Kàkäl anà undweer a mfum a aŋità mwɛy , mwan ande wàbaal kàkäl anà ukyal u Kapɛrnawum.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Mpal kàwem nde naa Yɛsu kan'yà u Yuday a Ngalilɛ, waa kàkun'man anà kun'bɔ̈ɔ̈n naa nde utyà anà ukɔɔr mwan baal ande awà kàkäl tsütsü mukwà.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Isàkal naa bɛ làmɛn anki idiim anà impà, bɛ làsà anki làkwikilà akà ikikye! »
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Mfum aŋità awà kun'fuur naa: « Mwol, tyà kusà a mwan amɛ mukwà. »
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Kyen, mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈. » Mbuur awà kàsi làkwikilà u ndaa kàtɛn Yɛsu a nde, waa kàkyen.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Umpal kàkäl nde mutyà, baar a isal ande bàkàbwey ande, waa bun'kyään naa: « Mwan angye kan'wà mɔ̈ɔ̈! »
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Apan, nde kàfuul ba naa taaŋ nà mwan ande ukayà, ba bun'fuur naa: « Làbwɛy a mpye làlwomà ywenà, utaaŋ atàtwɛb, ungö a midi. »
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Taarànde kàyɔbà naa làkäl taaŋ nsil lalɛy alà kun'kyään Yɛsu naa: « Mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈ ». Apan, nde anà ndwà ande yanswà bàsi làkwikilà amu Yɛsu.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Kyaki kyà idiim a impà kyàyweel kàkyer Yɛsu u mfuurà ande u Ngalilɛ fà Yuday.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.