João 4

yns (YNS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mpal kàyöb Yɛsu naa Amfarisi bàwem naa nde kàfakyerà anà kàfadümà alɔŋki aŋàsöön Ywan,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 - Kutɛn aŋàbwaŋ, Yɛsu kàfadümà anki nde ŋakwo, wɛɛ alɔŋki ande. - Mpal kàwem Yɛsu indiir bàtɛɛnà baar,
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 nde kàlwomà u Yuday, waa kàfurà Ngalilɛ.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Mukyà kwo, yàlɔ̈m naa nde atsul uboo a Samalya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Apan, nde kàtöl bul a Samalya mwɛy ikɔb a la Sikar, tsütsü a ywaŋ kàpɛ Yakɔb mwan ande Yɔsɛfi
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 ntsü làkäl fu a an'dà a Yakɔb. Ntɔn yɔ̈ɔ̈n a mbwo, Yɛsu kàkäl wàŋàbwaay kà un'beel a fu. La làkäl isii a taaŋ a midi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Un'kaar un'nsi Samalya mwɛy kàyi mutɛɛ an'dà. Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mpɛ an'dà anwà. »
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Ntɔn alɔŋki ande bàkäl aŋàkyà bul mukàsom isaa adyà.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Wɛɛ un'kaar awà, un'nsi Samalya awà, kàtɛn a nde naa: « Aben? Ngye Un'yudà, ngye awe anà yɔr mulɔm an'dà anwà, akà mɛ, un'kaar mwɛy, un'nsi Samalya mwɛy? » - Kutɛn aŋàbwaŋ, Ayudà un'tüüb watɛy anà Asamalya. -
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Yɛsu kun'fuur naa: « Ilàkal naa ngye ayöb kab a Nzam anà mbuur wa kan'tɛn wà a ngye naa: "Mpɛ an'dà", ngye mbuur alun'lɔ̈ɔ̈m an'dà, waa nde ulapà an'dà a mɔ̈ɔ̈. »
10 Então Jesus disse:
11 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, ngye akà kantin latɛy, fu a an'dà la sye làŋàtyà mbɔɔn. Ngye an'dà a mɔ̈ɔ̈ ma màfàken?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Nkye ngye an'söön taaràbi Yakɔb, mbuur kà ipɛ fu alà anà kànü an'dà mwo nde ŋakwo, anà baan ande anà itɔŋà ande? »
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yɛsu kun'fuur naa: « Mbuur wanswà anwà an'dà mà, afàsàwem mfwää a an'dà,
13 Então Jesus disse:
14 wɛɛ mbuur asànwà an'dà insun'pà mɛ, nde ufàsàwem anki mfwää a an'dà akà ikikye, wɛɛ an'dà insun'pà mɛ isàbulà amu nde ntwà isàfuunà ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. »
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mpɛ an'dà ma, ntɔn mɛ in'kɔ̈ɔ̈n afàsàwem mfwää a an'dà, waa mɛ mpa in'fàsàyà mutɛɛ an'dà apà. »
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Kyen, un'bel un'dim angye, waa ayàfurà pà. »
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Un'kaar kun'fuur naa: « Mɛ un'dim watɛy. » Yɛsu naa: « Ngye awe anà iböŋ mutɛn naa: "Mɛ un'dim watɛy."
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ngye kàkäl abà adim atyeen, baal awà ngye awà apanà, kà wà un'dim angye anki. Abun, ngye an'tɛn ndandaa. »
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mɛ in'manà naa ngye awà ŋangɔɔm.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Bàtaaràbi, bàfakömà udu a mɔŋ wà, wɛɛ bɛ, bɛ làtɛn naa ikal kyan'kwo mukömà kyà u Yɛlusàlɛm. »
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Un'kaar, nkyey, taaŋ làmuyà alà mpa làsàkömà bɛ Taa itàkal udu a mɔŋ awà, itàkal u Yɛlusàlɛm.
21 Jesus disse:
22 Bɛ, Asamàlya, bɛ làfàkömà Nzam mpa làyöb bɛ. Bi, Ayudà, bi ifàkömà Nzam iyöb bi, ntɔn mɔ̈ɔ̈ afàyà u mbwo a Ayudà.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Wɛɛ taaŋ làmuyà, la sye lan'yà, mpal aŋankömà a ndandaa bàsakömà ba Taa u Dweelà anà u ndandaa, ba bà aŋankömà ufàleŋ Taa.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Nzam wà Dweelà, kyakin baar bàfun'kömà bun'kömà unsà dweelà anà unsà ndandaa. »
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mɛ, mɛ in'kyàyöb naa Mɛsya, iswaŋà naa Klistɔ, asàkyer ayà. Mpal usàyà nde, nde asikyään indiir byanswà. »
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Yɛsu kun'fuur naa: « Mɛ, mɛ in'wà nde, mɛ mbuur in'yäämà wà anà ngye. »
26 Então Jesus afirmou:
27 Umpal bàyàfurà alɔŋki, ba bàmɛn ndaa mwɛy yubem ntɔn nde kàkäl muyäämà anà un'kaar. Wɛɛ akà mbuur mwɛy uboo aba kàkwe anki mukun'fuul naa: « Ngye nkye akwen akà nde? » Sye naa: « Ininà ngye akayäämà anà nde? »
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Apan, un'kaar kàsàwɔm làbuuŋ ande paa, waa kàkyen bul, waa kàtɛn a baar naa:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 « Yàlamɛn mbuur mwɛy kan'tɛn a mɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. Nkye nde kà wà Klistɔ anki? »
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kyakin bàtoo ba u bul, bàyi ba mper akà nde.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Apan sye, alɔŋki bun'siinà naa: « Rabi, dyà! »
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Wɛɛ nde kàtɛn a ba naa: « Mɛ, mɛ in'we anà isaa adyà, isaa mpa làyöb bɛ. »
32 Jesus respondeu:
33 Kyakin alɔŋki bàtɛɛnà ba, ba a ba naa: « Nkye ikyàkal naa mbuur mwɛy kun'twääl isaa adyà? »
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Isaa adyà amɛ, byà ntɔn mukyer ukwen a mbuur kan'töm anà mukwey isal ande.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Bɛ, nkye bɛ làfàtɛn anki bɛ ŋakwo naa: "Yan'sal nsöŋ nà mubwo isaa." Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään naa làduub mii abɛ, anà làler an'ywaŋ: mbɛŋ yan'söŋ anà yan'kwo mubwo!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Un'bweel kan'wal làfur ande itaan anà kan'böbà mbɛŋ ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye, ntɔn mbuur kan'kɔn anà mbuur kan'bwo, bàmɛn un'sak ba bàbɔ̈ɔ̈l.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Abà, un'sim afàtɛn ndandaa naa: "Umwɛy afàkɔn, umwɛy afàbwo."
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Mɛ, mɛ kàlatöm mukàbwo mbɛŋ làkɔ̈ɔ̈n aman bɛ mpay, baar asin bàsöön mwäänà. Wɛɛ bɛ, bɛ lan'bilà unsà bweel a isal aba. »
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Asamalya mbɔɔn bàsi làkwikilà amu Yɛsu ntɔn imbäl kàtɛ un'kaar naa: « Nde kan'tɛn amɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. »
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Undiir awun, mpal bàyàkɔlà ba tsütsü apà nde, ba bun'bɔ̈ɔ̈n mukal anà ba. Yɛsu kàbwaay paa ilä byeel.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Abun sye, un'kàbɔ a baar kàsi làkwikilà ntɔn ndaa kàtɛɛnà nde ŋakwo.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Waa ba bàtɛɛnà a un'kaar naa: « Bi kan'sà anki làkwikilà ntɔn ndaa kà ikyään ngye, wɛɛ ntɔn bi ŋakwo kàmuwem, waa bi kan'yöb naa ndandaa nde wà Un'tswää a mɔ̈ɔ̈ a mɛɛn. »
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ungö a ilä byeel, Yɛsu kàlwomà apan, waa kàkyen Ngalilɛ.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Nde kàkyään nde ŋakwo naa: « Ŋangɔɔm bàfun'pà anki làkoo u nsi ande ŋakwo. »
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Umpal kàtöl nde u Ngalilɛ, baar a itiir a nsi akin bun'wɛl ubwaŋ, ntɔn ba bàkyer aman indiir byanswà kàkyer nde kà un'kyɔm, ntɔn ba sye bàkyen un'kyɔm.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Apan Yɛsu kàfurà Kana u Ngalilɛ, ntsü kàbuul nde an'dà vin. Kàkäl anà undweer a mfum a aŋità mwɛy , mwan ande wàbaal kàkäl anà ukyal u Kapɛrnawum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Mpal kàwem nde naa Yɛsu kan'yà u Yuday a Ngalilɛ, waa kàkun'man anà kun'bɔ̈ɔ̈n naa nde utyà anà ukɔɔr mwan baal ande awà kàkäl tsütsü mukwà.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Isàkal naa bɛ làmɛn anki idiim anà impà, bɛ làsà anki làkwikilà akà ikikye! »
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Mfum aŋità awà kun'fuur naa: « Mwol, tyà kusà a mwan amɛ mukwà. »
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Kyen, mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈. » Mbuur awà kàsi làkwikilà u ndaa kàtɛn Yɛsu a nde, waa kàkyen.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Umpal kàkäl nde mutyà, baar a isal ande bàkàbwey ande, waa bun'kyään naa: « Mwan angye kan'wà mɔ̈ɔ̈! »
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Apan, nde kàfuul ba naa taaŋ nà mwan ande ukayà, ba bun'fuur naa: « Làbwɛy a mpye làlwomà ywenà, utaaŋ atàtwɛb, ungö a midi. »
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Taarànde kàyɔbà naa làkäl taaŋ nsil lalɛy alà kun'kyään Yɛsu naa: « Mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈ ». Apan, nde anà ndwà ande yanswà bàsi làkwikilà amu Yɛsu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Kyaki kyà idiim a impà kyàyweel kàkyer Yɛsu u mfuurà ande u Ngalilɛ fà Yuday.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.