João 4
yns (YNS) vs ARIB
1 Mpal kàyöb Yɛsu naa Amfarisi bàwem naa nde kàfakyerà anà kàfadümà alɔŋki aŋàsöön Ywan,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 - Kutɛn aŋàbwaŋ, Yɛsu kàfadümà anki nde ŋakwo, wɛɛ alɔŋki ande. - Mpal kàwem Yɛsu indiir bàtɛɛnà baar,
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 nde kàlwomà u Yuday, waa kàfurà Ngalilɛ.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Mukyà kwo, yàlɔ̈m naa nde atsul uboo a Samalya.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Apan, nde kàtöl bul a Samalya mwɛy ikɔb a la Sikar, tsütsü a ywaŋ kàpɛ Yakɔb mwan ande Yɔsɛfi
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 ntsü làkäl fu a an'dà a Yakɔb. Ntɔn yɔ̈ɔ̈n a mbwo, Yɛsu kàkäl wàŋàbwaay kà un'beel a fu. La làkäl isii a taaŋ a midi.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Un'kaar un'nsi Samalya mwɛy kàyi mutɛɛ an'dà. Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mpɛ an'dà anwà. »
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Ntɔn alɔŋki ande bàkäl aŋàkyà bul mukàsom isaa adyà.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Wɛɛ un'kaar awà, un'nsi Samalya awà, kàtɛn a nde naa: « Aben? Ngye Un'yudà, ngye awe anà yɔr mulɔm an'dà anwà, akà mɛ, un'kaar mwɛy, un'nsi Samalya mwɛy? » - Kutɛn aŋàbwaŋ, Ayudà un'tüüb watɛy anà Asamalya. -
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yɛsu kun'fuur naa: « Ilàkal naa ngye ayöb kab a Nzam anà mbuur wa kan'tɛn wà a ngye naa: "Mpɛ an'dà", ngye mbuur alun'lɔ̈ɔ̈m an'dà, waa nde ulapà an'dà a mɔ̈ɔ̈. »
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, ngye akà kantin latɛy, fu a an'dà la sye làŋàtyà mbɔɔn. Ngye an'dà a mɔ̈ɔ̈ ma màfàken?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Nkye ngye an'söön taaràbi Yakɔb, mbuur kà ipɛ fu alà anà kànü an'dà mwo nde ŋakwo, anà baan ande anà itɔŋà ande? »
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Yɛsu kun'fuur naa: « Mbuur wanswà anwà an'dà mà, afàsàwem mfwää a an'dà,
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 wɛɛ mbuur asànwà an'dà insun'pà mɛ, nde ufàsàwem anki mfwää a an'dà akà ikikye, wɛɛ an'dà insun'pà mɛ isàbulà amu nde ntwà isàfuunà ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. »
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mpɛ an'dà ma, ntɔn mɛ in'kɔ̈ɔ̈n afàsàwem mfwää a an'dà, waa mɛ mpa in'fàsàyà mutɛɛ an'dà apà. »
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Kyen, un'bel un'dim angye, waa ayàfurà pà. »
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Un'kaar kun'fuur naa: « Mɛ un'dim watɛy. » Yɛsu naa: « Ngye awe anà iböŋ mutɛn naa: "Mɛ un'dim watɛy."
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ngye kàkäl abà adim atyeen, baal awà ngye awà apanà, kà wà un'dim angye anki. Abun, ngye an'tɛn ndandaa. »
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mɛ in'manà naa ngye awà ŋangɔɔm.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Bàtaaràbi, bàfakömà udu a mɔŋ wà, wɛɛ bɛ, bɛ làtɛn naa ikal kyan'kwo mukömà kyà u Yɛlusàlɛm. »
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Un'kaar, nkyey, taaŋ làmuyà alà mpa làsàkömà bɛ Taa itàkal udu a mɔŋ awà, itàkal u Yɛlusàlɛm.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Bɛ, Asamàlya, bɛ làfàkömà Nzam mpa làyöb bɛ. Bi, Ayudà, bi ifàkömà Nzam iyöb bi, ntɔn mɔ̈ɔ̈ afàyà u mbwo a Ayudà.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Wɛɛ taaŋ làmuyà, la sye lan'yà, mpal aŋankömà a ndandaa bàsakömà ba Taa u Dweelà anà u ndandaa, ba bà aŋankömà ufàleŋ Taa.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Nzam wà Dweelà, kyakin baar bàfun'kömà bun'kömà unsà dweelà anà unsà ndandaa. »
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mɛ, mɛ in'kyàyöb naa Mɛsya, iswaŋà naa Klistɔ, asàkyer ayà. Mpal usàyà nde, nde asikyään indiir byanswà. »
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Yɛsu kun'fuur naa: « Mɛ, mɛ in'wà nde, mɛ mbuur in'yäämà wà anà ngye. »
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Umpal bàyàfurà alɔŋki, ba bàmɛn ndaa mwɛy yubem ntɔn nde kàkäl muyäämà anà un'kaar. Wɛɛ akà mbuur mwɛy uboo aba kàkwe anki mukun'fuul naa: « Ngye nkye akwen akà nde? » Sye naa: « Ininà ngye akayäämà anà nde? »
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Apan, un'kaar kàsàwɔm làbuuŋ ande paa, waa kàkyen bul, waa kàtɛn a baar naa:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 « Yàlamɛn mbuur mwɛy kan'tɛn a mɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. Nkye nde kà wà Klistɔ anki? »
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Kyakin bàtoo ba u bul, bàyi ba mper akà nde.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Apan sye, alɔŋki bun'siinà naa: « Rabi, dyà! »
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Wɛɛ nde kàtɛn a ba naa: « Mɛ, mɛ in'we anà isaa adyà, isaa mpa làyöb bɛ. »
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Kyakin alɔŋki bàtɛɛnà ba, ba a ba naa: « Nkye ikyàkal naa mbuur mwɛy kun'twääl isaa adyà? »
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Isaa adyà amɛ, byà ntɔn mukyer ukwen a mbuur kan'töm anà mukwey isal ande.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Bɛ, nkye bɛ làfàtɛn anki bɛ ŋakwo naa: "Yan'sal nsöŋ nà mubwo isaa." Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään naa làduub mii abɛ, anà làler an'ywaŋ: mbɛŋ yan'söŋ anà yan'kwo mubwo!
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Un'bweel kan'wal làfur ande itaan anà kan'böbà mbɛŋ ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye, ntɔn mbuur kan'kɔn anà mbuur kan'bwo, bàmɛn un'sak ba bàbɔ̈ɔ̈l.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Abà, un'sim afàtɛn ndandaa naa: "Umwɛy afàkɔn, umwɛy afàbwo."
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Mɛ, mɛ kàlatöm mukàbwo mbɛŋ làkɔ̈ɔ̈n aman bɛ mpay, baar asin bàsöön mwäänà. Wɛɛ bɛ, bɛ lan'bilà unsà bweel a isal aba. »
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Asamalya mbɔɔn bàsi làkwikilà amu Yɛsu ntɔn imbäl kàtɛ un'kaar naa: « Nde kan'tɛn amɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. »
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Undiir awun, mpal bàyàkɔlà ba tsütsü apà nde, ba bun'bɔ̈ɔ̈n mukal anà ba. Yɛsu kàbwaay paa ilä byeel.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Abun sye, un'kàbɔ a baar kàsi làkwikilà ntɔn ndaa kàtɛɛnà nde ŋakwo.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Waa ba bàtɛɛnà a un'kaar naa: « Bi kan'sà anki làkwikilà ntɔn ndaa kà ikyään ngye, wɛɛ ntɔn bi ŋakwo kàmuwem, waa bi kan'yöb naa ndandaa nde wà Un'tswää a mɔ̈ɔ̈ a mɛɛn. »
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ungö a ilä byeel, Yɛsu kàlwomà apan, waa kàkyen Ngalilɛ.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Nde kàkyään nde ŋakwo naa: « Ŋangɔɔm bàfun'pà anki làkoo u nsi ande ŋakwo. »
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Umpal kàtöl nde u Ngalilɛ, baar a itiir a nsi akin bun'wɛl ubwaŋ, ntɔn ba bàkyer aman indiir byanswà kàkyer nde kà un'kyɔm, ntɔn ba sye bàkyen un'kyɔm.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Apan Yɛsu kàfurà Kana u Ngalilɛ, ntsü kàbuul nde an'dà vin. Kàkäl anà undweer a mfum a aŋità mwɛy , mwan ande wàbaal kàkäl anà ukyal u Kapɛrnawum.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mpal kàwem nde naa Yɛsu kan'yà u Yuday a Ngalilɛ, waa kàkun'man anà kun'bɔ̈ɔ̈n naa nde utyà anà ukɔɔr mwan baal ande awà kàkäl tsütsü mukwà.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Isàkal naa bɛ làmɛn anki idiim anà impà, bɛ làsà anki làkwikilà akà ikikye! »
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Mfum aŋità awà kun'fuur naa: « Mwol, tyà kusà a mwan amɛ mukwà. »
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Kyen, mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈. » Mbuur awà kàsi làkwikilà u ndaa kàtɛn Yɛsu a nde, waa kàkyen.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Umpal kàkäl nde mutyà, baar a isal ande bàkàbwey ande, waa bun'kyään naa: « Mwan angye kan'wà mɔ̈ɔ̈! »
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Apan, nde kàfuul ba naa taaŋ nà mwan ande ukayà, ba bun'fuur naa: « Làbwɛy a mpye làlwomà ywenà, utaaŋ atàtwɛb, ungö a midi. »
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Taarànde kàyɔbà naa làkäl taaŋ nsil lalɛy alà kun'kyään Yɛsu naa: « Mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈ ». Apan, nde anà ndwà ande yanswà bàsi làkwikilà amu Yɛsu.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Kyaki kyà idiim a impà kyàyweel kàkyer Yɛsu u mfuurà ande u Ngalilɛ fà Yuday.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.