João 4
yns (YNS) vs NAA
1 Mpal kàyöb Yɛsu naa Amfarisi bàwem naa nde kàfakyerà anà kàfadümà alɔŋki aŋàsöön Ywan,
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 - Kutɛn aŋàbwaŋ, Yɛsu kàfadümà anki nde ŋakwo, wɛɛ alɔŋki ande. - Mpal kàwem Yɛsu indiir bàtɛɛnà baar,
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 nde kàlwomà u Yuday, waa kàfurà Ngalilɛ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Mukyà kwo, yàlɔ̈m naa nde atsul uboo a Samalya.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Apan, nde kàtöl bul a Samalya mwɛy ikɔb a la Sikar, tsütsü a ywaŋ kàpɛ Yakɔb mwan ande Yɔsɛfi
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 ntsü làkäl fu a an'dà a Yakɔb. Ntɔn yɔ̈ɔ̈n a mbwo, Yɛsu kàkäl wàŋàbwaay kà un'beel a fu. La làkäl isii a taaŋ a midi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Un'kaar un'nsi Samalya mwɛy kàyi mutɛɛ an'dà. Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mpɛ an'dà anwà. »
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Ntɔn alɔŋki ande bàkäl aŋàkyà bul mukàsom isaa adyà.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Wɛɛ un'kaar awà, un'nsi Samalya awà, kàtɛn a nde naa: « Aben? Ngye Un'yudà, ngye awe anà yɔr mulɔm an'dà anwà, akà mɛ, un'kaar mwɛy, un'nsi Samalya mwɛy? » - Kutɛn aŋàbwaŋ, Ayudà un'tüüb watɛy anà Asamalya. -
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Yɛsu kun'fuur naa: « Ilàkal naa ngye ayöb kab a Nzam anà mbuur wa kan'tɛn wà a ngye naa: "Mpɛ an'dà", ngye mbuur alun'lɔ̈ɔ̈m an'dà, waa nde ulapà an'dà a mɔ̈ɔ̈. »
10 Jesus respondeu:
11 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, ngye akà kantin latɛy, fu a an'dà la sye làŋàtyà mbɔɔn. Ngye an'dà a mɔ̈ɔ̈ ma màfàken?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Nkye ngye an'söön taaràbi Yakɔb, mbuur kà ipɛ fu alà anà kànü an'dà mwo nde ŋakwo, anà baan ande anà itɔŋà ande? »
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Yɛsu kun'fuur naa: « Mbuur wanswà anwà an'dà mà, afàsàwem mfwää a an'dà,
13 Jesus respondeu:
14 wɛɛ mbuur asànwà an'dà insun'pà mɛ, nde ufàsàwem anki mfwää a an'dà akà ikikye, wɛɛ an'dà insun'pà mɛ isàbulà amu nde ntwà isàfuunà ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. »
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mpɛ an'dà ma, ntɔn mɛ in'kɔ̈ɔ̈n afàsàwem mfwää a an'dà, waa mɛ mpa in'fàsàyà mutɛɛ an'dà apà. »
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Kyen, un'bel un'dim angye, waa ayàfurà pà. »
16 Jesus disse:
17 Un'kaar kun'fuur naa: « Mɛ un'dim watɛy. » Yɛsu naa: « Ngye awe anà iböŋ mutɛn naa: "Mɛ un'dim watɛy."
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ngye kàkäl abà adim atyeen, baal awà ngye awà apanà, kà wà un'dim angye anki. Abun, ngye an'tɛn ndandaa. »
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Apan, un'kaar kàtɛn a nde naa: « Mwol, mɛ in'manà naa ngye awà ŋangɔɔm.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Bàtaaràbi, bàfakömà udu a mɔŋ wà, wɛɛ bɛ, bɛ làtɛn naa ikal kyan'kwo mukömà kyà u Yɛlusàlɛm. »
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Un'kaar, nkyey, taaŋ làmuyà alà mpa làsàkömà bɛ Taa itàkal udu a mɔŋ awà, itàkal u Yɛlusàlɛm.
21 Jesus respondeu:
22 Bɛ, Asamàlya, bɛ làfàkömà Nzam mpa làyöb bɛ. Bi, Ayudà, bi ifàkömà Nzam iyöb bi, ntɔn mɔ̈ɔ̈ afàyà u mbwo a Ayudà.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Wɛɛ taaŋ làmuyà, la sye lan'yà, mpal aŋankömà a ndandaa bàsakömà ba Taa u Dweelà anà u ndandaa, ba bà aŋankömà ufàleŋ Taa.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nzam wà Dweelà, kyakin baar bàfun'kömà bun'kömà unsà dweelà anà unsà ndandaa. »
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Un'kaar waa kàtɛn a nde naa: « Mɛ, mɛ in'kyàyöb naa Mɛsya, iswaŋà naa Klistɔ, asàkyer ayà. Mpal usàyà nde, nde asikyään indiir byanswà. »
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yɛsu kun'fuur naa: « Mɛ, mɛ in'wà nde, mɛ mbuur in'yäämà wà anà ngye. »
26 Então Jesus disse:
27 Umpal bàyàfurà alɔŋki, ba bàmɛn ndaa mwɛy yubem ntɔn nde kàkäl muyäämà anà un'kaar. Wɛɛ akà mbuur mwɛy uboo aba kàkwe anki mukun'fuul naa: « Ngye nkye akwen akà nde? » Sye naa: « Ininà ngye akayäämà anà nde? »
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Apan, un'kaar kàsàwɔm làbuuŋ ande paa, waa kàkyen bul, waa kàtɛn a baar naa:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 « Yàlamɛn mbuur mwɛy kan'tɛn a mɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. Nkye nde kà wà Klistɔ anki? »
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kyakin bàtoo ba u bul, bàyi ba mper akà nde.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Apan sye, alɔŋki bun'siinà naa: « Rabi, dyà! »
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Wɛɛ nde kàtɛn a ba naa: « Mɛ, mɛ in'we anà isaa adyà, isaa mpa làyöb bɛ. »
32 Mas ele lhes disse:
33 Kyakin alɔŋki bàtɛɛnà ba, ba a ba naa: « Nkye ikyàkal naa mbuur mwɛy kun'twääl isaa adyà? »
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Isaa adyà amɛ, byà ntɔn mukyer ukwen a mbuur kan'töm anà mukwey isal ande.
34 Jesus lhes declarou:
35 Bɛ, nkye bɛ làfàtɛn anki bɛ ŋakwo naa: "Yan'sal nsöŋ nà mubwo isaa." Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään naa làduub mii abɛ, anà làler an'ywaŋ: mbɛŋ yan'söŋ anà yan'kwo mubwo!
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Un'bweel kan'wal làfur ande itaan anà kan'böbà mbɛŋ ntɔn mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye, ntɔn mbuur kan'kɔn anà mbuur kan'bwo, bàmɛn un'sak ba bàbɔ̈ɔ̈l.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Abà, un'sim afàtɛn ndandaa naa: "Umwɛy afàkɔn, umwɛy afàbwo."
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mɛ, mɛ kàlatöm mukàbwo mbɛŋ làkɔ̈ɔ̈n aman bɛ mpay, baar asin bàsöön mwäänà. Wɛɛ bɛ, bɛ lan'bilà unsà bweel a isal aba. »
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Asamalya mbɔɔn bàsi làkwikilà amu Yɛsu ntɔn imbäl kàtɛ un'kaar naa: « Nde kan'tɛn amɛ indiir byanswà kàkyer mɛ. »
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Undiir awun, mpal bàyàkɔlà ba tsütsü apà nde, ba bun'bɔ̈ɔ̈n mukal anà ba. Yɛsu kàbwaay paa ilä byeel.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Abun sye, un'kàbɔ a baar kàsi làkwikilà ntɔn ndaa kàtɛɛnà nde ŋakwo.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Waa ba bàtɛɛnà a un'kaar naa: « Bi kan'sà anki làkwikilà ntɔn ndaa kà ikyään ngye, wɛɛ ntɔn bi ŋakwo kàmuwem, waa bi kan'yöb naa ndandaa nde wà Un'tswää a mɔ̈ɔ̈ a mɛɛn. »
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ungö a ilä byeel, Yɛsu kàlwomà apan, waa kàkyen Ngalilɛ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Nde kàkyään nde ŋakwo naa: « Ŋangɔɔm bàfun'pà anki làkoo u nsi ande ŋakwo. »
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Umpal kàtöl nde u Ngalilɛ, baar a itiir a nsi akin bun'wɛl ubwaŋ, ntɔn ba bàkyer aman indiir byanswà kàkyer nde kà un'kyɔm, ntɔn ba sye bàkyen un'kyɔm.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Apan Yɛsu kàfurà Kana u Ngalilɛ, ntsü kàbuul nde an'dà vin. Kàkäl anà undweer a mfum a aŋità mwɛy , mwan ande wàbaal kàkäl anà ukyal u Kapɛrnawum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mpal kàwem nde naa Yɛsu kan'yà u Yuday a Ngalilɛ, waa kàkun'man anà kun'bɔ̈ɔ̈n naa nde utyà anà ukɔɔr mwan baal ande awà kàkäl tsütsü mukwà.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Isàkal naa bɛ làmɛn anki idiim anà impà, bɛ làsà anki làkwikilà akà ikikye! »
48 Então Jesus lhe disse:
49 Mfum aŋità awà kun'fuur naa: « Mwol, tyà kusà a mwan amɛ mukwà. »
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Yɛsu waa kàtɛn a nde naa: « Kyen, mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈. » Mbuur awà kàsi làkwikilà u ndaa kàtɛn Yɛsu a nde, waa kàkyen.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Umpal kàkäl nde mutyà, baar a isal ande bàkàbwey ande, waa bun'kyään naa: « Mwan angye kan'wà mɔ̈ɔ̈! »
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Apan, nde kàfuul ba naa taaŋ nà mwan ande ukayà, ba bun'fuur naa: « Làbwɛy a mpye làlwomà ywenà, utaaŋ atàtwɛb, ungö a midi. »
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Taarànde kàyɔbà naa làkäl taaŋ nsil lalɛy alà kun'kyään Yɛsu naa: « Mwan angye we anà mɔ̈ɔ̈ ». Apan, nde anà ndwà ande yanswà bàsi làkwikilà amu Yɛsu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Kyaki kyà idiim a impà kyàyweel kàkyer Yɛsu u mfuurà ande u Ngalilɛ fà Yuday.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.