João 11

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kàkäl anà ŋukyal mwɛy ikɔb ande Lazar, un'si Bɛtanya, bul a Màlatà anà mpääŋ ande Màlye.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 - Wawà Màlye akwà kàtsüül Mwol may a usɔŋ anà kun'kɔɔm in'kɔl a ntswe ande. Baal ande Lazar kàkäl anà ukyal. -
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Abun, ampääŋ abà bàbɔ̈ɔ̈l bàtöm mbuur mwɛy mukàkyään Yɛsu naa: « Mwol, mbuur akwà afàkwen ngye we anà ukyal. »
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Umpal kàwem Yɛsu làsaŋ alà, nde kàtɛn naa: « Abà kà ukyal akun'syen kà ukwà anki, wɛɛ ba bà ntɔn mupà làkoo akà Nzam: u mbwo a ba, Mwan a Nzam ayàwal làkoo. »
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Kyekà, Yɛsu kàfakwenà Màlatà, anà mpääŋ ande, anà Lazar.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Umpal kàwem nde naa Lazar we anà ukyal, nde kàfàkyer ilä byeel kà ikal kàkäl nde.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ungö apan nde kàtɛn a alɔŋki naa: « Tsweenà ifurà Yuday. »
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Alɔŋki bun'fuur naa: « Un'lɔɔŋ, itaan a mbɔɔn tɛy, amfum a Ayudà bàleŋà mukatà in'kul, waa ngye akwen mufàfurà kwo? »
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yɛsu kàfuur naa: « Nkye an'taaŋ kwem aŋiyweel matɛy u mwäänà? Isàkal naa mbuur wàmuyikyà u mwäänà, nde uböl anki kyà, ntɔn lye anà pɛɛlà.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Wɛɛ isàkal naa mbuur wàmuyikyà u làpib, nde atɛbà kyà, ntɔn pɛɛlà latɛy. »
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ungö kàtɛn nde ndaa ayi, nde kàkwɛy naa: « Un'sam abi Lazar kàn'bɔ̈ɔ̈n, wɛɛ mɛ in'kyer akyà mukun'wiiy. »
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Apan, alɔŋki bàtɛn a nde naa: « Mwol, isàkal naa nde wàŋàbɔ̈ɔ̈n, nde akyer ayàwà mɔ̈ɔ̈. »
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kutɛn aŋàbwaŋ, Yɛsu kàsam ukwà a Lazar, wɛɛ ba bàsii naa twaal a twaal.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Apan, Yɛsu kàtɛn a ba ubwaŋàbwaŋ naa: « Lazar kan'kwà.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Mɛ in'wà unsà un'sak ntɔn bɛ in'kɔ̈ɔ̈n akal mɛ kwo, ntɔn bɛ lan'si làkwikilà. Wɛɛ tsweenà akà nde. »
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Apan, Tuma awà bàfàbel naa Didimɔ, kàtɛn a alɔŋki bumwɛy naa: « Tsweenà, kya ikäl naa ukwà, bi sye ikàkwà mbwo mwɛy anà nde! »
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Mpal kàyàkɔlà Yɛsu, nde kàwem naa Lazar kàkyàkyer ilä inà kà an'dii.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Kyekà, Bɛtanya làkäl tsütsü a Yɛlusàlɛm, kà isii a an'kilɔmɛtre an'tär.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ayudà bàyi mbɔɔn muyàlɛɛl Màlye anà Màlatà ntɔn nkweel a baal aba Lazar.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Umpal kàwem Màlatà naa Yɛsu wàmuyà, nde kàkàbwey anà nde, wɛɛ Màlye kàsàsal u ndwà wàŋàbwaay.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Màlatà kàtɛn a Yɛsu naa: « Mwol, ilàkal naa ngye akäl apà, baal amɛ kàlàkwà anki!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Wɛɛ mɛ, mɛ in'kyàyöb, itàkal apanà, naa undiir wanswà ayàlɔm ngye akà Nzam, Nzam akyer ayapà. »
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Baal angye akyer ayàwiyà. »
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Màlatà kàfuur naa: « Mɛ in'kyàyöb naa nde asàkyer awiyà mbwo mwɛy a akü, kà ilä a ntsüü. »
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mɛ, mɛ in'wà ngwiiyà anà mɔ̈ɔ̈. Mbuur wanswà an'sà làkwikilà amu mɛ asàkal anà mɔ̈ɔ̈, itàkal naa nde kan'kwà.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mbuur wanswà awe anà mɔ̈ɔ̈ anà an'sà làkwikilà amu mɛ, nde usàkwà anki akà ikikye. Nkye ngye an'sà làkwikilà? » -
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Nde kàfuur naa: « Inye, Mwol, mɛ an'sà làkwikilà naa ngye awà Klistɔ, Mwan a Nzam awasàyà pà u mɛɛn. »
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Apan, Màlatà kàkàbel mpääŋ ande Màlye, waa kun'kyään unsinsi naa: « Un'lɔɔŋ kan'yà, nde sye wàmukabeelà. »
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Pa kàwem Màlye abà, laa kàmbarà nde, kàkyen u ntiin akà Yɛsu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Kyekà, Yɛsu kàkäl anki aŋàtàbilà uboo a bul, wɛɛ nde kàtàfàkal kà ikal kàkun'taan Màlatà.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ayudà bàkäl anà Màlye u ndwà ntɔn mukun'lɛɛl, mpal bun'mɛn ba kan'barà anà kan'too u ntiin, laa bun'läb ba. Ntɔn ba bàsii naa nde wàmukyà an'dii mukàlel.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Umpal kàkɔlà Màlye kà ikal kàkäl Yɛsu, pa kun'mɛn nde, nde kàbü kà in'kɔl ande, waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, ilàkal naa ngye akäl apà, baal amɛ kàlàkwà anki. »
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Utaaŋ kàmɛn Yɛsu Màlatà anà Ayudà bàkäl anà nde bàmulel, mpem ande yàkyer atɛɛr, lingyoomà làkyer un'wal.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Nde waa kafuul naa: « Wa bɛ lun'tɔ̈ɔ̈l ken? » Ba bun'fuur naa: « Mwol, yamɛn. »
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yɛsu waa kàlel.
35 Jesus chorou.
36 Abun, Ayudà bàtɛɛnà naa: « Làler naa nde kàfun'kwenà aben! »
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Wɛɛ amwɛy uboo a ba bàtɛn naa: « Nde mbuur kàkɔɔr ikwàmii, nkye nde kàlàkyer anki sye naa Lazar ukɔ̈ɔ̈n akwà? »
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Apan, Yɛsu kàfàtɛɛr u mpem ande, waa kàkyen an'dii, ma màkäl mɔɔ aŋàdübà a nkɔŋ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Apan, Yɛsu kàtɛn naa: « Làlwom nkɔŋ yi. » Màlatà, mpääŋ a un'kü, kàtɛn a nde naa: « Mwol, apanà nde ayàkal aŋàfuurà nsɔŋ, ntɔn ŋàbà ilä inà awà nde apà. »
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Wɛɛ Yɛsu kun'fuur naa: « Nkye mɛ in'tɛn anki a ngye naa isàkal naa ngye awe anà làkwikilà, ngye ayàman làkoo a Nzam? »
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Abun, ba waa bàlwom nkɔŋ. Apan, Yɛsu kàler u du, waa kàtɛn naa: « Taa, mɛ amafuur an'tɔɔn ntɔn aman'wem ngye.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ndandaa, mɛ in'kyàyöb naa ngye afàkyer an'wem taaŋ lanswà. Wɛɛ an'tɛn mɛ abà, ntɔn baar bàman'diŋà bà bàyöb naa ngye kan'töm. »
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ungö mutɛn abà, nde kàbel u ndaa a ngwal naa: « Lazar, yatoo! »
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Un'kü sye waa kàyàtoo, in'kɔl anà an'kɔɔ myàŋàlàlal a ikaam a ipfɛy anà ntabwey yàŋàfwe a ipfɛy. Yɛsu kàtɛn a baar naa: « Lun'tsuuŋ, lun'wɛy ukyen. »
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Apan, bàmbɔɔn uboo a Ayudà bàyi akà Màlye anà bàmɛn indiir kàkyer Yɛsu, ba bun'si làkwikilà.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Wɛɛ bumwɛy bàkàman Amfarisi, waa bakyään indiir kàkyer Yɛsu.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Apan, amfum a angaŋ anà Amfarisi bàköŋà làbay a nsaŋ a kölàköl, waa bàtɛn naa: « Ininà bi kan'kwo mukyer? Ntɔn baal wà wàmukyer idiim mbɔɔn!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Isàkal naa bi kàmuwɛy musin akyer abà, baar banswà bàyun'sà làkwikilà. Apan, Bàlɔmà bàyàyà mupay ndwà a Nzam abi anà nsi abi! »
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Umwɛy uboo aba, ikɔb ande Kayifa, kàkäl undweer a angaŋ u mbul awun, nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ akà undiir mwɛy làkayöbà anki!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Nkye bɛ làmanà anki naa yubwaŋ naa mbuur mwɛy ukü ntɔn un'sɛŋ, waa nsi yanswà mpa ikyà bwà? »
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kyekà, nde kàtɛɛnà anki abà unsà ukwen ande ŋakwo, wɛɛ ntɔn kàkäl nde undweer a ngaŋ u mbul awun, nde kàtɛɛ ngɔɔm naa Yɛsu akyer asàkwà ntɔn un'sɛŋ ande,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 kànà ntɔn un'sɛŋ mpɛl anki, wɛɛ sye ntɔn mutüüb baan a Nzam abà bàtɛ upay.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Fà ilä akin, amfum a Ayudà bàtsül mbar naa bàdwa Yɛsu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Undiir awun, Yɛsu mpa kàfàfilyaaŋà nde kà imɛɛy u mii a amfum a Ayudà: nde kàkyen u mpey, kà itiir a nsi mwɛy tsütsü a nsye a ipɔl, u bul mwɛy ikɔb a la Ɛfalayimi, waa kàbwaay kwo anà alɔŋki ande.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Un'kyɔm a Pak a Ayudà kàkäl tsütsü. Baar mbɔɔn bàfwee kà itiir a nsi aki bàbeenà Yɛlusàlɛm kusà a un'kyɔm mukwo, ntɔn mukàpöŋ ndür.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ba bàkäl muleŋà Yɛsu, wɛɛ umpal bàkäl ba u Ndwà a Nzam, ba bàtɛɛnà ba a ba naa: « Bɛ làsii aben? Nkye nde uyà anki un'kyɔm? »
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kyekà, andweer a angaŋ anà Amfarisi bàpɛ nswɛɛŋ naa: isàkal naa mbuur kan'yöb ikal awà nde, nde kakyään ntɔn ba bun'kör.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.