João 11

yns (YNS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kàkäl anà ŋukyal mwɛy ikɔb ande Lazar, un'si Bɛtanya, bul a Màlatà anà mpääŋ ande Màlye.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 - Wawà Màlye akwà kàtsüül Mwol may a usɔŋ anà kun'kɔɔm in'kɔl a ntswe ande. Baal ande Lazar kàkäl anà ukyal. -
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Abun, ampääŋ abà bàbɔ̈ɔ̈l bàtöm mbuur mwɛy mukàkyään Yɛsu naa: « Mwol, mbuur akwà afàkwen ngye we anà ukyal. »
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Umpal kàwem Yɛsu làsaŋ alà, nde kàtɛn naa: « Abà kà ukyal akun'syen kà ukwà anki, wɛɛ ba bà ntɔn mupà làkoo akà Nzam: u mbwo a ba, Mwan a Nzam ayàwal làkoo. »
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Kyekà, Yɛsu kàfakwenà Màlatà, anà mpääŋ ande, anà Lazar.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Umpal kàwem nde naa Lazar we anà ukyal, nde kàfàkyer ilä byeel kà ikal kàkäl nde.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ungö apan nde kàtɛn a alɔŋki naa: « Tsweenà ifurà Yuday. »
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Alɔŋki bun'fuur naa: « Un'lɔɔŋ, itaan a mbɔɔn tɛy, amfum a Ayudà bàleŋà mukatà in'kul, waa ngye akwen mufàfurà kwo? »
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yɛsu kàfuur naa: « Nkye an'taaŋ kwem aŋiyweel matɛy u mwäänà? Isàkal naa mbuur wàmuyikyà u mwäänà, nde uböl anki kyà, ntɔn lye anà pɛɛlà.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Wɛɛ isàkal naa mbuur wàmuyikyà u làpib, nde atɛbà kyà, ntɔn pɛɛlà latɛy. »
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ungö kàtɛn nde ndaa ayi, nde kàkwɛy naa: « Un'sam abi Lazar kàn'bɔ̈ɔ̈n, wɛɛ mɛ in'kyer akyà mukun'wiiy. »
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Apan, alɔŋki bàtɛn a nde naa: « Mwol, isàkal naa nde wàŋàbɔ̈ɔ̈n, nde akyer ayàwà mɔ̈ɔ̈. »
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Kutɛn aŋàbwaŋ, Yɛsu kàsam ukwà a Lazar, wɛɛ ba bàsii naa twaal a twaal.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Apan, Yɛsu kàtɛn a ba ubwaŋàbwaŋ naa: « Lazar kan'kwà.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Mɛ in'wà unsà un'sak ntɔn bɛ in'kɔ̈ɔ̈n akal mɛ kwo, ntɔn bɛ lan'si làkwikilà. Wɛɛ tsweenà akà nde. »
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Apan, Tuma awà bàfàbel naa Didimɔ, kàtɛn a alɔŋki bumwɛy naa: « Tsweenà, kya ikäl naa ukwà, bi sye ikàkwà mbwo mwɛy anà nde! »
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mpal kàyàkɔlà Yɛsu, nde kàwem naa Lazar kàkyàkyer ilä inà kà an'dii.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Kyekà, Bɛtanya làkäl tsütsü a Yɛlusàlɛm, kà isii a an'kilɔmɛtre an'tär.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ayudà bàyi mbɔɔn muyàlɛɛl Màlye anà Màlatà ntɔn nkweel a baal aba Lazar.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Umpal kàwem Màlatà naa Yɛsu wàmuyà, nde kàkàbwey anà nde, wɛɛ Màlye kàsàsal u ndwà wàŋàbwaay.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Màlatà kàtɛn a Yɛsu naa: « Mwol, ilàkal naa ngye akäl apà, baal amɛ kàlàkwà anki!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Wɛɛ mɛ, mɛ in'kyàyöb, itàkal apanà, naa undiir wanswà ayàlɔm ngye akà Nzam, Nzam akyer ayapà. »
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Baal angye akyer ayàwiyà. »
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Màlatà kàfuur naa: « Mɛ in'kyàyöb naa nde asàkyer awiyà mbwo mwɛy a akü, kà ilä a ntsüü. »
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mɛ, mɛ in'wà ngwiiyà anà mɔ̈ɔ̈. Mbuur wanswà an'sà làkwikilà amu mɛ asàkal anà mɔ̈ɔ̈, itàkal naa nde kan'kwà.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mbuur wanswà awe anà mɔ̈ɔ̈ anà an'sà làkwikilà amu mɛ, nde usàkwà anki akà ikikye. Nkye ngye an'sà làkwikilà? » -
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Nde kàfuur naa: « Inye, Mwol, mɛ an'sà làkwikilà naa ngye awà Klistɔ, Mwan a Nzam awasàyà pà u mɛɛn. »
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Apan, Màlatà kàkàbel mpääŋ ande Màlye, waa kun'kyään unsinsi naa: « Un'lɔɔŋ kan'yà, nde sye wàmukabeelà. »
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Pa kàwem Màlye abà, laa kàmbarà nde, kàkyen u ntiin akà Yɛsu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Kyekà, Yɛsu kàkäl anki aŋàtàbilà uboo a bul, wɛɛ nde kàtàfàkal kà ikal kàkun'taan Màlatà.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ayudà bàkäl anà Màlye u ndwà ntɔn mukun'lɛɛl, mpal bun'mɛn ba kan'barà anà kan'too u ntiin, laa bun'läb ba. Ntɔn ba bàsii naa nde wàmukyà an'dii mukàlel.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Umpal kàkɔlà Màlye kà ikal kàkäl Yɛsu, pa kun'mɛn nde, nde kàbü kà in'kɔl ande, waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, ilàkal naa ngye akäl apà, baal amɛ kàlàkwà anki. »
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Utaaŋ kàmɛn Yɛsu Màlatà anà Ayudà bàkäl anà nde bàmulel, mpem ande yàkyer atɛɛr, lingyoomà làkyer un'wal.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Nde waa kafuul naa: « Wa bɛ lun'tɔ̈ɔ̈l ken? » Ba bun'fuur naa: « Mwol, yamɛn. »
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yɛsu waa kàlel.
35 Jesus chorou.
36 Abun, Ayudà bàtɛɛnà naa: « Làler naa nde kàfun'kwenà aben! »
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Wɛɛ amwɛy uboo a ba bàtɛn naa: « Nde mbuur kàkɔɔr ikwàmii, nkye nde kàlàkyer anki sye naa Lazar ukɔ̈ɔ̈n akwà? »
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Apan, Yɛsu kàfàtɛɛr u mpem ande, waa kàkyen an'dii, ma màkäl mɔɔ aŋàdübà a nkɔŋ.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Apan, Yɛsu kàtɛn naa: « Làlwom nkɔŋ yi. » Màlatà, mpääŋ a un'kü, kàtɛn a nde naa: « Mwol, apanà nde ayàkal aŋàfuurà nsɔŋ, ntɔn ŋàbà ilä inà awà nde apà. »
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Wɛɛ Yɛsu kun'fuur naa: « Nkye mɛ in'tɛn anki a ngye naa isàkal naa ngye awe anà làkwikilà, ngye ayàman làkoo a Nzam? »
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Abun, ba waa bàlwom nkɔŋ. Apan, Yɛsu kàler u du, waa kàtɛn naa: « Taa, mɛ amafuur an'tɔɔn ntɔn aman'wem ngye.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ndandaa, mɛ in'kyàyöb naa ngye afàkyer an'wem taaŋ lanswà. Wɛɛ an'tɛn mɛ abà, ntɔn baar bàman'diŋà bà bàyöb naa ngye kan'töm. »
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ungö mutɛn abà, nde kàbel u ndaa a ngwal naa: « Lazar, yatoo! »
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Un'kü sye waa kàyàtoo, in'kɔl anà an'kɔɔ myàŋàlàlal a ikaam a ipfɛy anà ntabwey yàŋàfwe a ipfɛy. Yɛsu kàtɛn a baar naa: « Lun'tsuuŋ, lun'wɛy ukyen. »
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Apan, bàmbɔɔn uboo a Ayudà bàyi akà Màlye anà bàmɛn indiir kàkyer Yɛsu, ba bun'si làkwikilà.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Wɛɛ bumwɛy bàkàman Amfarisi, waa bakyään indiir kàkyer Yɛsu.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Apan, amfum a angaŋ anà Amfarisi bàköŋà làbay a nsaŋ a kölàköl, waa bàtɛn naa: « Ininà bi kan'kwo mukyer? Ntɔn baal wà wàmukyer idiim mbɔɔn!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Isàkal naa bi kàmuwɛy musin akyer abà, baar banswà bàyun'sà làkwikilà. Apan, Bàlɔmà bàyàyà mupay ndwà a Nzam abi anà nsi abi! »
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Umwɛy uboo aba, ikɔb ande Kayifa, kàkäl undweer a angaŋ u mbul awun, nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ akà undiir mwɛy làkayöbà anki!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Nkye bɛ làmanà anki naa yubwaŋ naa mbuur mwɛy ukü ntɔn un'sɛŋ, waa nsi yanswà mpa ikyà bwà? »
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kyekà, nde kàtɛɛnà anki abà unsà ukwen ande ŋakwo, wɛɛ ntɔn kàkäl nde undweer a ngaŋ u mbul awun, nde kàtɛɛ ngɔɔm naa Yɛsu akyer asàkwà ntɔn un'sɛŋ ande,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 kànà ntɔn un'sɛŋ mpɛl anki, wɛɛ sye ntɔn mutüüb baan a Nzam abà bàtɛ upay.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Fà ilä akin, amfum a Ayudà bàtsül mbar naa bàdwa Yɛsu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Undiir awun, Yɛsu mpa kàfàfilyaaŋà nde kà imɛɛy u mii a amfum a Ayudà: nde kàkyen u mpey, kà itiir a nsi mwɛy tsütsü a nsye a ipɔl, u bul mwɛy ikɔb a la Ɛfalayimi, waa kàbwaay kwo anà alɔŋki ande.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Un'kyɔm a Pak a Ayudà kàkäl tsütsü. Baar mbɔɔn bàfwee kà itiir a nsi aki bàbeenà Yɛlusàlɛm kusà a un'kyɔm mukwo, ntɔn mukàpöŋ ndür.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ba bàkäl muleŋà Yɛsu, wɛɛ umpal bàkäl ba u Ndwà a Nzam, ba bàtɛɛnà ba a ba naa: « Bɛ làsii aben? Nkye nde uyà anki un'kyɔm? »
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kyekà, andweer a angaŋ anà Amfarisi bàpɛ nswɛɛŋ naa: isàkal naa mbuur kan'yöb ikal awà nde, nde kakyään ntɔn ba bun'kör.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.