Hebreus 6
yns (YNS) vs NVT
1 Kyakin, bi iwɛy an'lɔɔŋ a nsɛmà mà Klistɔ, bi ileŋ ma akwà man'kwo ntɔn andweer, ukɔɔn afurà unsà indiir a un'bään asànaa: mubuul mpem, muwɛy isal byàfàtwaal ukwà anà mukal anà làkwikilà amu Nzam,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 an'lɔɔŋ a ndüümà anà màsyeel an'kɔɔ, ngwiiyà a akü anà ntsüül a nsaŋ ipepey.
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ler ndaa iyàkyer bi, isàkal naa Nzam an'pà mbwo.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Ya ikwe anki naa baar abà bàwɛl pɛɛlà, bàwem ntsà a kab a du, bàtüüb a Dweelà In'kyɛɛl,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 bàlɛɛr ndaa a Nzam yàŋàbwaŋ anà ngwal a mɛɛn amà isàyà,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 anà bàkyàbwà, ba bàkwe anki mufàbuul mpem, ntɔn mufàfuur Mwan a Nzam u kulunsi ntɔn mbuul a mpem aba anà mukun'mɛɛy nswɛn u mii a baar.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Umpal ifànwà mɛɛn an'dà a mbul màfànɔ udu a ma mbalà mbɔɔn anà màfàtwey in'te a mfun ntɔn baar bàfàkɔn ma, ma ifàwal nsaak akà Nzam.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Wɛɛ, isàkal naa ma màfàtwey nà ibwiy a nsyɛɛnà anà mikyɛɛl, ndöŋ ama yatɛy, itaan tɛy bàkyer ayàküül ma anà bàyàsà ma mbaa.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Wɛɛ akà bɛ, nkween amɛ, itàkal naa bi kan'tɛn abwɛy, bi kan'sà kam naa bɛ làbà u ntsü aŋàbwaŋ, ntsü a ngweel a mɔ̈ɔ̈.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Ntɔn, Nzam wà balàbal. Nde ufàdiimà anki isal abɛ anà ukwen làswɛŋ bɛ ntɔn ikɔb ande umpal làsyääl bɛ aŋin'kyɛɛl anà làfàlab bɛ mukasyääl.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Wɛɛ, ngyal abi yà naa mbuur mbuur uboo a bɛ uswɛŋ mbämà nsil ya tii u ntsüü, ntɔn làkyän abɛ làkwe ubwaŋàbwaŋ.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Abun, twon lan'kwaam ngwal abɛ, wɛɛ làyweel baar abà u mbwo a làkwikilà unsà mukwüünà, anà bàwal kwal a ilää kàpɛ Nzam.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Umpal kàpɛ Nzam Abàlam ilää, nde kàdi kyän u mbwo a nde ŋàkwo, ntɔn mbuur aŋàsöön nde kàkäl anki.
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 Nde kàtɛn naa:
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Kyakin, Abàlam kàdil unsà muküünà, waa kàwɛl undiir kun'pɛ Nzam ilää.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Kyekà, baar bàfàdyà kyän bàfàkyer kà ikɔb a mbuur aŋàsöön ba ŋakwo, anà mumay mbaaŋ yanswà, ba bàfàdüül musà mbɔ̈ɔ̈l a kyän.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Abun, Nzam kàkwen muswaŋ ubwaŋàbwaŋ akà aŋakwal a ilää naa an'kyän ande ifàsɔɔmà anki, kyakin kàmɛɛy nde kya u mbwo a kyän.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Abun, bye anà indiir byeel mpa byàfàsɔɔmà, u mbwo a bya, ikwe anki akà ikikye naa Nzam utɛ loor. Bya byàmitwääl ndɛɛl yàngwal, akà bi baar kàwɛy indiir byanswà ntɔn mukaar làkyän alà biböön.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Akà bi, làkyän là asànaa löŋ a mɔ̈ɔ̈ abi, làngwal anà làŋàbäm ubwaŋ, la làfàbilà ungö a rido,
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 ikal kàbilà Yɛsu kusà a bi ntɔn bi. Nde kàbulà undweer a angaŋ wà mbul a in'tye kà un'lwaaŋ a Mɛlkisɛdɛk.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.