Atos 28
yns (YNS) vs ARIB
1 Ungö kàwü bi mɔ̈ɔ̈, bi kàyöb naa isaŋ aki ikɔb a kya Malte.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Aŋabul biswɛŋ ukwen a ifà asin: ntɔn mbul kàsɛmà munɔ anà mpye yàkäl mbɔɔn, ba bàyöbà böl a mbaa a kölàköl, waa bàwɛl bi banswà ukɔl a la.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pɔl kàkàbɔɔl ibiŋ a nkön, waa kàtɔɔm kya u mbaa. Ntɔn un'swey a mbaa, iyäy mwɛy laa kyàyàtoo kya, waa kyundäär u kɔɔ.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Mpal bàmɛn aŋabul ntäy wàmunyɔŋ u kɔɔ ande, ba bàtɛn ba a ba naa: « Ndandaa mbuur wà, wà un'dwää a baar. Nde kan'too anà mɔ̈ɔ̈ u ngyäl a kölàköl, wɛɛ Balàbal kàmupà anki mbwo mukal anà mɔ̈ɔ̈. »
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pɔl waa kàfwaŋ ntäy awun u mbaa ukɔɔn awem akà kisaay.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Baar bàdilà naa nde uyäm, itàkal naa nde ukü kà imbürà. Wɛɛ ungö mudil an'taaŋ mbɔɔn, ba bàmɛn naa akà undiir mwɛy wà un'be kun'yeel anki. Apan ba bàsɔɔm an'kyän, waa bàtɛɛnà naa nde wà nzam.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Tsütsü paa, yàkäl anà ndwaŋ a mfum a isaŋ akin, ikɔb ande Pübiliyüs. Nde kiwɛl anà kipɛ ikal abɔ̈ɔ̈n u ndwà ande ilä itär unsà isam kyanswà.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Wɛɛ yàmɛnà naa taar a Pübiliyüs kàkäl aŋàbɔ̈ɔ̈n, ntɔn nde kàkäl anà limpye anà pfulà a pfulà a an'kil. Pɔl waa kàkun'ler. U mbwo a ngyamàkà anà nsyeel a an'kɔɔ, nde waa kun'kɔɔr.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Ungö apan, aŋan'kyäl bumwɛy banswà bàkäl uboo a isaŋ aki bàyi sye akà nde, waa bàkɔɔrà.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ba bipɛ làkoo mbɔɔn. Mpal kàbilà bi kà an'swà, ba bipɛ indiir aŋàkwo ntɔn mbwo abi.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Ungö a ngɔɔn tär, bi kàbilà kà an'swà a Alɛksandri màkyer isà uboo a isaŋ, u mbil a ma bàsi isii a Dyɔskür.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Bi kàtoo u Siraküse, waa kàkäl paa ilä itär.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Fà apan, bi kàyilabà un'kɔɔl a an'dà tii kàkàtol bi Rɛgyɔ. Taaŋtyà, un'pöb a mper angyɛl laa kàyi wa, ungö a ilä byeel bi kàtöl Pusɔlɛs.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Akun, bi kàbwey anà atɔŋ, bà bilɔ̈ɔ̈m mukal ilä nsambwaar apà ba. Le, bi Lɔmà kàkyen abà.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Mpal bàwem atɔŋ a Lɔmà làsaŋ a ngyeel abi, ba bàyiwool u Yà a Apiyüs anà u Trwa Tavɛrn. Mpal kàmɛn nde ba, Pɔl kàkömà Nzam, waa kàfàwal ngwal.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Mpal kàtöl bi Lɔmà, ba bàpɛ Pɔl mbwo mukal anà ndwà ande aŋàyen anà ŋità mwɛy mukun'kyɛŋ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Yàmɛnà naa ungö a ilä itär, Pɔl kàbel abyääl a Ayudà. Mpal bàköŋ ba banswà, nde kàtɛn a ba naa: « Atɔŋ abaal, mɛ mbuur mpa kàkyer akà undiir mwɛy wà ube akà un'sɛŋ abi, itàkal akà ikin byàfü akà andweer abi, mɛ ban'kör u Yɛlusàlɛm anà ban'pɛ kà an'kɔɔ a Alɔmà.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Baar abà, ungö akan'fuul un'lɔɔn, bàkyer alan'wɛy ntɔn ba bàmɛn anki akà ube mwɛy ban'kwo mukan'twääl ukwà.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Wɛɛ Ayudà bàkyer atɔn, lalan kàlɔ̈m mɛ musà un'lɔɔn kusà a Sɛzar, ukɔɔn akal anà an'kyän mufüün un'sɛŋ amɛ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Lalà in'lɔ̈m mɛ mubwey anà muyääm anà bɛ. Kutɛn aŋàbwaŋ, yà ntɔn làkyän a Isàlɛl waa mɛ in'wà aŋàlal un'siŋ wà. »
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Ba bun'fuur naa: « Bi, bi kàwɛl anki akà un'kaan mwɛy awà kàfü Yuday ntɔn ngye, akà un'tɔŋ mwɛy kàfü anki kwo wa kàyikyään ndaa itàkal mutɛn ube angye akà bi.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Wɛɛ bi imanà naa yubwaŋ bi iwem u mun angye ŋakwo ndaa akayweerà ngye, ntɔn bi ikyàyöb naa mper yanswà ikööŋ awà ngye ki bàkyer ayitɔn kya. »
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Ba bàpɛɛl ilä mwɛy mubwey anà nde, ba bàyi baar mbɔɔn muyun'man u ndwà ande. Unsà an'yääm ande, nde kàkäl mutà imbäl a Imwol a Nzam. Fà tutu tii sisye, nde kàleŋà naa ba bàkyey ndaa kàtɛɛnà nde ntɔn Yɛsu, sɛmà un'kɔɔn a Mɔsɛ anà Aŋangɔɔm.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Baar amwɛy bàkyey ndaa kàtɛɛnà nde, wɛɛ bumwɛy bàkyer atɔn musà làkwikilà.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Apan ba bàkaabà unsà isak isak. Abun, Pɔl kàkwɛy ndaa mwɛy mpɛl: « Dweelà In'kyɛɛl kàkäl anà iböŋ kàkyään nde andweer abɛ u mbwo a ŋangɔɔm Yɛsay
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 naa:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Ntɔn mpem a un'sɛŋ kàkyàbwà bwoor,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Abwɛy, làyöb naa ngweel a mɔ̈ɔ̈ a Nzam ayi bàtöm akà baar mpa abà Ayudà: ba, ba bàkyer asàwem! »
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Ungö bàwem ba ndaa ayi yanswà, Ayudà waa bàkyen, bàmuyisyeel mbaaŋ a ngwal ba a ba.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Abun, Pɔl kàkyer yanswà mbul yweel u ndwà kàfafurà nde. Nde kàfawalà baar banswà bàyee mukun'ler.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Nde kàkyäänà ndaa a Imwol a Nzam anà kàlɔɔŋà indiir iler Mwol Yɛsu Klistɔ, unsà uyɔl banswà anà u duu.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.