Atos 22
yns (YNS) vs NVI
1 « Atɔŋ abaal anà bàtaa, làwem un'lɔn in'kwen mɛ musà kusà a bɛ apanà. »
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Mpal bàwem ba Pɔl wàmutɛn u ndaa a Bɛbɛlyɔ, Ba bàkäl akul. Apan Pɔl waa kàtɛn naa:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 « Mɛ, mɛ in'wà un'yudà, mɛ ban'bör u Tarsis a Silisi, wɛɛ mɛ ban'bɔŋ u bul alà, ban'lɔŋ kà in'kɔl a Ngamalyɛl asànaa awà un'kɔɔn a andweer, mɛ kàkäl anà un'kanà mbɔɔn ntɔn Nzam asànaa naa làbà bɛ banswà ŋàbawà.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Mɛ awà, mɛ kàyiiŋ Mbwo ayi ngwal tii u nkweel, mɛ kàbäm abaal anà akaar in'siŋ anà katɔɔm u bɔlokà.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Undweer a angaŋ anà itsuŋ a andweer bà ambäl amɛ: mɛ kàwɛl anà in'kaan akà ba ntɔn mukyà Damas mukɔr atɔŋ bàkäl kwo anà mukasyen Yɛlusàlɛm ntɔn bapɛ ntaaŋàmbar.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 « Yàmɛnà naa kàkäl mɛ u mbwo anà kàtöl mɛ tsütsü a Damas, kà imbürà, mper a midi, un'ŋyäŋ a pɛɛlà mwɛy kàfü du, waa kan'diŋà.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Mɛ kàbü u mɛɛn, umpal kàwem mɛ ndaa mwɛy itɛɛnà a mɛ naa: "Sɔl, Sɔl, ntɔn nkye ayan'mɛɛy ngye nkwaaŋ?"
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Mɛ kàfuur naa: "Mwol, ngye nà?" Nde kàtɛn naa: "Mɛ, mɛ in'wà Yɛsu Nazorye akwà afàmɛɛy ngye nkwaaŋ."
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Baar bàkäl anà mɛ bàkyàman un'ŋyäŋ a pɛɛlà, wɛɛ ba bàwem anki ndaa a mbuur kàyäämà anà mɛ.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mɛ kàtɛn naa: "Mwol, ininà mɛ an'kwo mukyer?" Mwol kàtɛn a mɛ naa: "Mbarà, kyen Damas, bàkyer akasam yinà yanswà kàmaswaŋ Nzam mukyer."
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Wɛɛ un'ŋyäŋ a pɛɛlà awun kan'dwä mii, baar bàkäl anà mɛ ban'ntɛ mpi u kɔɔ tii kàtöl mɛ Damas.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 « U Damas, kàkäl anà mbuur mwɛy ikɔb ande Ananyas, nde kàkäl anà inzaam anà kàläbà un'kɔɔn ubwaŋàbwaŋ. Ayudà banswà bàkälà paa bun'tɛɛlà imbäl.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Nde kàkyer ayan'man, waa kàtɛn a mɛ naa: "Un'tɔŋ amɛ Sɔl, fàman. Taaŋ nsil alan mɛ waa kàfàman, waa kun'mɛn.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Nde kàtɛn naa: "Nzam a bàtaaràbi kasɔ̈ɔ̈l kaa usà ntɔn muyöb ukwen ande, muman Ŋabalàbal anà muwem ndaa itoo u mun ande,
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 ntɔn ngye asàkal mbäl ande u mii a baar banswà unsà indiir kàmɛn ngye anà kàwem ngye.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Wɛɛ apanà, ininà ngye afidilà? Mbarà, wal ndüümà anà mpɔɔŋà a man'be angye mutà ikɔb ande din.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 « Yàmɛnà naa kàfurà mɛ Yɛlusàlɛm, ilä mwɛy, mɛ kàkäl muyamà u ndwà a Nzam, waa kàmɛn imanmii.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Mɛ kàmɛn Mwol, nde kàtɛn a mɛ naa: "Kyer agyägyä, too apanà u Yɛlusàlɛm, ntɔn ba imbäl angye ntɔn mɛ bàyàkyey anki."
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Wɛɛ mɛ kàtɛn naa: "Mwol, ba ŋakwo bàkyàyöb naa mɛ, mɛ kàyisaa baar u bɔlokà anà kàyikamà baar bàkäl anà làkwikilà akà ngye an'füm uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà yanswà.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Mpal bàdwä mbäl angye Ityen, mɛ ŋakwo kàkäl paa, mukyey baar bun'dwä anà mukaar ipfɛy aba.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Wɛɛ nde kàtɛn a mɛ naa: "Kyen, mɛ, mɛ ŋakwo in'yatɔm ukwɛl mper akà baar mpa abà Ayudà." »
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Ba bàkäl mukun'weemà tii mpal kàtɛn nde ndaa ayi, ba bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Lun'lwom u mɛɛn mbuur atub awà, nde ukwe anki mukal anà mɔ̈ɔ̈! »
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Ba bàkuubà in'kwɛŋ, bàkaamà ipfɛy aba anà bàfuumà un'twà u du.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Mfum a nsaab kàswɛŋ naa bun'biil u fɔrtɛrɛs anà bun'fuul in'lɔɔn a an'füm ntɔn nde uyöb ndaa kàkyer nde ntɔn ba bàsi in'kwɛŋ ntɔn nde.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Wɛɛ mpal bun'bäm ba in'siŋ ntɔn bun'käm an'füm, Pɔl kàtɛn a kaptɛn kàkäl paa naa: « Nkye bɛ làbye anà mbwo mukam un'lɔmà an'füm ukɔɔn un'fuul un'lɔɔn? »
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Kaptɛn kàwem nde abwɛy, waa kàkàkyään mfum a nsaab: « Ngye pà akyer aben? Mbuur awà wà un'lɔmà. »
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Apan, mfum a nsaab kàyàsin apà Pɔl, waa kun'fuul: « Nkyän, nkye ndandaa ngye awà un'lɔmà? » Nde naa: « Ɛɛ. »
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Mfun a nsaab waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ kàfür ngim mbɔɔn ntɔn mubulà un'lɔmà. » Pɔl waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ un'bar anki, ilɔmà amɛ bàkyer an'bɔr anà kya. »
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Kà imbürà, baar bàlun'kam an'füm ntɔn nde usi ndaa, waa bàtɛ upay. Wɛɛ mfum a nsaab kàwem bɔɔmà naa kyekà mbuur kàbäm nde in'siŋ wà, wà un'lɔmà.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Lalan taaŋtyà kàkwen nde muyöb ubwaŋàbwaŋ undiir bun'füün Ayudà, nde kun'sɔɔl isiŋ ntɔn nde usi un'lɔɔn kusà a ba.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.