Atos 22
yns (YNS) vs NAA
1 « Atɔŋ abaal anà bàtaa, làwem un'lɔn in'kwen mɛ musà kusà a bɛ apanà. »
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mpal bàwem ba Pɔl wàmutɛn u ndaa a Bɛbɛlyɔ, Ba bàkäl akul. Apan Pɔl waa kàtɛn naa:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 « Mɛ, mɛ in'wà un'yudà, mɛ ban'bör u Tarsis a Silisi, wɛɛ mɛ ban'bɔŋ u bul alà, ban'lɔŋ kà in'kɔl a Ngamalyɛl asànaa awà un'kɔɔn a andweer, mɛ kàkäl anà un'kanà mbɔɔn ntɔn Nzam asànaa naa làbà bɛ banswà ŋàbawà.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Mɛ awà, mɛ kàyiiŋ Mbwo ayi ngwal tii u nkweel, mɛ kàbäm abaal anà akaar in'siŋ anà katɔɔm u bɔlokà.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Undweer a angaŋ anà itsuŋ a andweer bà ambäl amɛ: mɛ kàwɛl anà in'kaan akà ba ntɔn mukyà Damas mukɔr atɔŋ bàkäl kwo anà mukasyen Yɛlusàlɛm ntɔn bapɛ ntaaŋàmbar.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 « Yàmɛnà naa kàkäl mɛ u mbwo anà kàtöl mɛ tsütsü a Damas, kà imbürà, mper a midi, un'ŋyäŋ a pɛɛlà mwɛy kàfü du, waa kan'diŋà.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mɛ kàbü u mɛɛn, umpal kàwem mɛ ndaa mwɛy itɛɛnà a mɛ naa: "Sɔl, Sɔl, ntɔn nkye ayan'mɛɛy ngye nkwaaŋ?"
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Mɛ kàfuur naa: "Mwol, ngye nà?" Nde kàtɛn naa: "Mɛ, mɛ in'wà Yɛsu Nazorye akwà afàmɛɛy ngye nkwaaŋ."
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Baar bàkäl anà mɛ bàkyàman un'ŋyäŋ a pɛɛlà, wɛɛ ba bàwem anki ndaa a mbuur kàyäämà anà mɛ.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Mɛ kàtɛn naa: "Mwol, ininà mɛ an'kwo mukyer?" Mwol kàtɛn a mɛ naa: "Mbarà, kyen Damas, bàkyer akasam yinà yanswà kàmaswaŋ Nzam mukyer."
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Wɛɛ un'ŋyäŋ a pɛɛlà awun kan'dwä mii, baar bàkäl anà mɛ ban'ntɛ mpi u kɔɔ tii kàtöl mɛ Damas.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 « U Damas, kàkäl anà mbuur mwɛy ikɔb ande Ananyas, nde kàkäl anà inzaam anà kàläbà un'kɔɔn ubwaŋàbwaŋ. Ayudà banswà bàkälà paa bun'tɛɛlà imbäl.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nde kàkyer ayan'man, waa kàtɛn a mɛ naa: "Un'tɔŋ amɛ Sɔl, fàman. Taaŋ nsil alan mɛ waa kàfàman, waa kun'mɛn.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Nde kàtɛn naa: "Nzam a bàtaaràbi kasɔ̈ɔ̈l kaa usà ntɔn muyöb ukwen ande, muman Ŋabalàbal anà muwem ndaa itoo u mun ande,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 ntɔn ngye asàkal mbäl ande u mii a baar banswà unsà indiir kàmɛn ngye anà kàwem ngye.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Wɛɛ apanà, ininà ngye afidilà? Mbarà, wal ndüümà anà mpɔɔŋà a man'be angye mutà ikɔb ande din.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 « Yàmɛnà naa kàfurà mɛ Yɛlusàlɛm, ilä mwɛy, mɛ kàkäl muyamà u ndwà a Nzam, waa kàmɛn imanmii.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Mɛ kàmɛn Mwol, nde kàtɛn a mɛ naa: "Kyer agyägyä, too apanà u Yɛlusàlɛm, ntɔn ba imbäl angye ntɔn mɛ bàyàkyey anki."
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Wɛɛ mɛ kàtɛn naa: "Mwol, ba ŋakwo bàkyàyöb naa mɛ, mɛ kàyisaa baar u bɔlokà anà kàyikamà baar bàkäl anà làkwikilà akà ngye an'füm uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà yanswà.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Mpal bàdwä mbäl angye Ityen, mɛ ŋakwo kàkäl paa, mukyey baar bun'dwä anà mukaar ipfɛy aba.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Wɛɛ nde kàtɛn a mɛ naa: "Kyen, mɛ, mɛ ŋakwo in'yatɔm ukwɛl mper akà baar mpa abà Ayudà." »
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ba bàkäl mukun'weemà tii mpal kàtɛn nde ndaa ayi, ba bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Lun'lwom u mɛɛn mbuur atub awà, nde ukwe anki mukal anà mɔ̈ɔ̈! »
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ba bàkuubà in'kwɛŋ, bàkaamà ipfɛy aba anà bàfuumà un'twà u du.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Mfum a nsaab kàswɛŋ naa bun'biil u fɔrtɛrɛs anà bun'fuul in'lɔɔn a an'füm ntɔn nde uyöb ndaa kàkyer nde ntɔn ba bàsi in'kwɛŋ ntɔn nde.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Wɛɛ mpal bun'bäm ba in'siŋ ntɔn bun'käm an'füm, Pɔl kàtɛn a kaptɛn kàkäl paa naa: « Nkye bɛ làbye anà mbwo mukam un'lɔmà an'füm ukɔɔn un'fuul un'lɔɔn? »
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Kaptɛn kàwem nde abwɛy, waa kàkàkyään mfum a nsaab: « Ngye pà akyer aben? Mbuur awà wà un'lɔmà. »
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Apan, mfum a nsaab kàyàsin apà Pɔl, waa kun'fuul: « Nkyän, nkye ndandaa ngye awà un'lɔmà? » Nde naa: « Ɛɛ. »
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Mfun a nsaab waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ kàfür ngim mbɔɔn ntɔn mubulà un'lɔmà. » Pɔl waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ un'bar anki, ilɔmà amɛ bàkyer an'bɔr anà kya. »
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Kà imbürà, baar bàlun'kam an'füm ntɔn nde usi ndaa, waa bàtɛ upay. Wɛɛ mfum a nsaab kàwem bɔɔmà naa kyekà mbuur kàbäm nde in'siŋ wà, wà un'lɔmà.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Lalan taaŋtyà kàkwen nde muyöb ubwaŋàbwaŋ undiir bun'füün Ayudà, nde kun'sɔɔl isiŋ ntɔn nde usi un'lɔɔn kusà a ba.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.