Atos 22
yns (YNS) vs ARIB
1 « Atɔŋ abaal anà bàtaa, làwem un'lɔn in'kwen mɛ musà kusà a bɛ apanà. »
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Mpal bàwem ba Pɔl wàmutɛn u ndaa a Bɛbɛlyɔ, Ba bàkäl akul. Apan Pɔl waa kàtɛn naa:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 « Mɛ, mɛ in'wà un'yudà, mɛ ban'bör u Tarsis a Silisi, wɛɛ mɛ ban'bɔŋ u bul alà, ban'lɔŋ kà in'kɔl a Ngamalyɛl asànaa awà un'kɔɔn a andweer, mɛ kàkäl anà un'kanà mbɔɔn ntɔn Nzam asànaa naa làbà bɛ banswà ŋàbawà.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Mɛ awà, mɛ kàyiiŋ Mbwo ayi ngwal tii u nkweel, mɛ kàbäm abaal anà akaar in'siŋ anà katɔɔm u bɔlokà.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Undweer a angaŋ anà itsuŋ a andweer bà ambäl amɛ: mɛ kàwɛl anà in'kaan akà ba ntɔn mukyà Damas mukɔr atɔŋ bàkäl kwo anà mukasyen Yɛlusàlɛm ntɔn bapɛ ntaaŋàmbar.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 « Yàmɛnà naa kàkäl mɛ u mbwo anà kàtöl mɛ tsütsü a Damas, kà imbürà, mper a midi, un'ŋyäŋ a pɛɛlà mwɛy kàfü du, waa kan'diŋà.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Mɛ kàbü u mɛɛn, umpal kàwem mɛ ndaa mwɛy itɛɛnà a mɛ naa: "Sɔl, Sɔl, ntɔn nkye ayan'mɛɛy ngye nkwaaŋ?"
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mɛ kàfuur naa: "Mwol, ngye nà?" Nde kàtɛn naa: "Mɛ, mɛ in'wà Yɛsu Nazorye akwà afàmɛɛy ngye nkwaaŋ."
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Baar bàkäl anà mɛ bàkyàman un'ŋyäŋ a pɛɛlà, wɛɛ ba bàwem anki ndaa a mbuur kàyäämà anà mɛ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mɛ kàtɛn naa: "Mwol, ininà mɛ an'kwo mukyer?" Mwol kàtɛn a mɛ naa: "Mbarà, kyen Damas, bàkyer akasam yinà yanswà kàmaswaŋ Nzam mukyer."
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Wɛɛ un'ŋyäŋ a pɛɛlà awun kan'dwä mii, baar bàkäl anà mɛ ban'ntɛ mpi u kɔɔ tii kàtöl mɛ Damas.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 « U Damas, kàkäl anà mbuur mwɛy ikɔb ande Ananyas, nde kàkäl anà inzaam anà kàläbà un'kɔɔn ubwaŋàbwaŋ. Ayudà banswà bàkälà paa bun'tɛɛlà imbäl.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nde kàkyer ayan'man, waa kàtɛn a mɛ naa: "Un'tɔŋ amɛ Sɔl, fàman. Taaŋ nsil alan mɛ waa kàfàman, waa kun'mɛn.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Nde kàtɛn naa: "Nzam a bàtaaràbi kasɔ̈ɔ̈l kaa usà ntɔn muyöb ukwen ande, muman Ŋabalàbal anà muwem ndaa itoo u mun ande,
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 ntɔn ngye asàkal mbäl ande u mii a baar banswà unsà indiir kàmɛn ngye anà kàwem ngye.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Wɛɛ apanà, ininà ngye afidilà? Mbarà, wal ndüümà anà mpɔɔŋà a man'be angye mutà ikɔb ande din.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 « Yàmɛnà naa kàfurà mɛ Yɛlusàlɛm, ilä mwɛy, mɛ kàkäl muyamà u ndwà a Nzam, waa kàmɛn imanmii.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Mɛ kàmɛn Mwol, nde kàtɛn a mɛ naa: "Kyer agyägyä, too apanà u Yɛlusàlɛm, ntɔn ba imbäl angye ntɔn mɛ bàyàkyey anki."
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Wɛɛ mɛ kàtɛn naa: "Mwol, ba ŋakwo bàkyàyöb naa mɛ, mɛ kàyisaa baar u bɔlokà anà kàyikamà baar bàkäl anà làkwikilà akà ngye an'füm uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà yanswà.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Mpal bàdwä mbäl angye Ityen, mɛ ŋakwo kàkäl paa, mukyey baar bun'dwä anà mukaar ipfɛy aba.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Wɛɛ nde kàtɛn a mɛ naa: "Kyen, mɛ, mɛ ŋakwo in'yatɔm ukwɛl mper akà baar mpa abà Ayudà." »
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ba bàkäl mukun'weemà tii mpal kàtɛn nde ndaa ayi, ba bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Lun'lwom u mɛɛn mbuur atub awà, nde ukwe anki mukal anà mɔ̈ɔ̈! »
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ba bàkuubà in'kwɛŋ, bàkaamà ipfɛy aba anà bàfuumà un'twà u du.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Mfum a nsaab kàswɛŋ naa bun'biil u fɔrtɛrɛs anà bun'fuul in'lɔɔn a an'füm ntɔn nde uyöb ndaa kàkyer nde ntɔn ba bàsi in'kwɛŋ ntɔn nde.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Wɛɛ mpal bun'bäm ba in'siŋ ntɔn bun'käm an'füm, Pɔl kàtɛn a kaptɛn kàkäl paa naa: « Nkye bɛ làbye anà mbwo mukam un'lɔmà an'füm ukɔɔn un'fuul un'lɔɔn? »
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Kaptɛn kàwem nde abwɛy, waa kàkàkyään mfum a nsaab: « Ngye pà akyer aben? Mbuur awà wà un'lɔmà. »
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Apan, mfum a nsaab kàyàsin apà Pɔl, waa kun'fuul: « Nkyän, nkye ndandaa ngye awà un'lɔmà? » Nde naa: « Ɛɛ. »
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Mfun a nsaab waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ kàfür ngim mbɔɔn ntɔn mubulà un'lɔmà. » Pɔl waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ un'bar anki, ilɔmà amɛ bàkyer an'bɔr anà kya. »
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Kà imbürà, baar bàlun'kam an'füm ntɔn nde usi ndaa, waa bàtɛ upay. Wɛɛ mfum a nsaab kàwem bɔɔmà naa kyekà mbuur kàbäm nde in'siŋ wà, wà un'lɔmà.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Lalan taaŋtyà kàkwen nde muyöb ubwaŋàbwaŋ undiir bun'füün Ayudà, nde kun'sɔɔl isiŋ ntɔn nde usi un'lɔɔn kusà a ba.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.