Atos 1
yns (YNS) vs VC
1 Un'sam Tyɔfil,
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 tii ilä bun'sɛɛn ba ungö mupà nswɛɛŋ u mbwo a Dweelà In'kyɛɛl akà Antööm kàsɔ̈ɔ̈l nde.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Yàlɔ̈m naa ungö a nkweel ande, nde kàyamɛnà nde ŋakwo akà ba ntɔn mukaswaŋ unsà mbwo yà ifà ifà naa ndandaa nde wà anà mɔ̈ɔ̈. Nde kàyàmɛnà akà ba ilä an'kwem an'nà mukakyään indiir a Imwol a Nzam.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Ilä mwɛy nde kàkäl mudyà anà ba, nde kaswɛŋ ndaa yi: « Twon lan'lwomà u Yɛlusàlɛm, wɛɛ làdil ilää kàpɛ Taa, kab a ngway kàlakyään mɛ.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Ntɔn Ywan kàyadümà kà an'dà, wɛɛ bɛ, bɛ bàyàladümà unsà Dweelà In'kyɛɛl ungö a ilä ikikye. »
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Apan, baar bàyàköŋ apà nde bun'fuul naa: « Mwol, nkye taaŋ nsil alà ayàfuur ngye imwol akà Isàlɛl? »
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Yɛsu kafuur naa: « Kà bɛ anki lan'kwo muyöb taaŋ anà ilä kàsi Nzam unsà ikɔ̈b ande.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Wɛɛ bɛ làsàwal ngwal taaŋ usyetyà Dweelà In'kyɛɛl udu a bɛ. Bɛ làsàkal ambäl amɛ u Yɛlusàlɛm, uboo a Yuday lanswà, u Samalya tii u ntsüü a mɛɛn. »
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Utaaŋ kàmay nde mutɛn abwɛy, laa bun'sɛɛn ba, Antööm bàkäl mukun'lerà. Itööm mwɛy kyun'fwee u mii aba.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Umpal bàkäl ba mulerà u du ntsü kàkyen Yɛsu, kà imbürà, ba bàmɛn abaal bɔ̈ɔ̈l bàŋambwaar ipfɛy a pɛɛl bàŋàmbar apà ba,
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 waa bàtɛn a ba naa: « Baar a Ngalilɛ, ntɔn nkye lan'mbar bɛ apà mulerà u du? Yɛsu wa bàmàlalwom wà mubeenà du, afàsyefurà asànaa lun'mɛn bɛ mubeenà. »
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Antööm bàlwomà u mɔŋ bàfàbel naa mɔŋ a in'te a olive, ba bàfurà Yɛlusàlɛm. Mɔŋ awà wà tsütsü a Yɛlusàlɛm kà isii a kilɔmɛtre mwɛy.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Mpal bàkɔlà ba, ba bàläär u suk adu, ikal bàfakööŋà ba. Ba bàkäl Petɔlà, Ywan, Zyak anà Andrɛ, Filipo anà Tuma, Bàtɛlàmay anà Màtay, Zyak mwan a Alefɛ, Simɔn Ŋinaŋ, anà Yudà mwan a Zyak.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Ba banswà bàkyer afabweyà mbɔɔn ntɔn muyamà, anà akaar, anà Màlye ngwän a Yɛsu anà atɔŋ ande.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Kà ilä abin, alɔŋki bàköŋ bàkal kà isii a nkam a an'kwem mɔ̈ɔ̈l. Petɔlà kàmbarà uboo a ba, waa kàtɛn a ba naa:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 « Atɔŋ, yubwaŋ naa ndaa kàtɛn Dweelà In'kyɛɛl uboo Un'kaan ikwe: u mun a David, nde kàtɛn kusà ntɔn Yudasi mbuur kàtwääl baar ntɔn mukɔr Yɛsu.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Ntɔn nde kàkäl umwɛy uboo a bi, nde sye kàkyer awal kab uboo a isal bipɛ.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Nde kàsöm mɛɛn a ngim kàyälà nde Yɛsu. Nde kàbü kwo un'tswe lingyɛl, ndür ande yàbarà uboboo, in'swà ande myanswà waa myàpää.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Baar a Yɛlusàlɛm banswà bàkyer ayöb ndaa ayin: lalan bàbeelà ba mɛɛn aman u ndaa aba naa "akɛldamà", iswaŋà naa "mɛɛn a an'kil".
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Wɛɛ, làwem ndaa bàsön uboo a un'kaan a an'diim:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 Abun, bye anà baar bàyikyeenà anà bi taaŋ lanswà kàyilyaaŋà Mwol abi Yɛsu kusà a bi
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 sɛmà ilä kun'dümà Ywan tii ilä kàlwomà nde uboo a bi. Lalan mbuur awun ayàkal mbäl ntɔn ngwiiyà a Yɛsu. »
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Ba bàswɛŋ baar bɔ̈ɔ̈l: Yɔsefi bàfabeelà naa Barsàbas, bun'pɛ sye ikɔb naa Mbuur a balàbal, anà Màtyas.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Apan ba bàsi ngyamàkà yi: « Ngye, Mwol, ngye akyàyöb mpem a baar banswà. Iswɛŋ uboo a atɔŋ bà bàbɔ̈ɔ̈l ngye nà an'sɔɔl
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 ntɔn muwal uboo a isal a Antööm ikal kàsàwɛy Yudasi ki ntɔn mukyà ikal kàsɔ̈ɔ̈l nde. »
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Ungö apan ba bàtɔ̈ɔ̈m löb, löb waa làbü udu a Màtyas. Nde mbuur kàtüüb anà Antööm bàkwem aŋimwɛy.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.