Atos 1
yns (YNS) vs ACF
1 Un'sam Tyɔfil,
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 tii ilä bun'sɛɛn ba ungö mupà nswɛɛŋ u mbwo a Dweelà In'kyɛɛl akà Antööm kàsɔ̈ɔ̈l nde.
2 Até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Yàlɔ̈m naa ungö a nkweel ande, nde kàyamɛnà nde ŋakwo akà ba ntɔn mukaswaŋ unsà mbwo yà ifà ifà naa ndandaa nde wà anà mɔ̈ɔ̈. Nde kàyàmɛnà akà ba ilä an'kwem an'nà mukakyään indiir a Imwol a Nzam.
3 Aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias, e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Ilä mwɛy nde kàkäl mudyà anà ba, nde kaswɛŋ ndaa yi: « Twon lan'lwomà u Yɛlusàlɛm, wɛɛ làdil ilää kàpɛ Taa, kab a ngway kàlakyään mɛ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que, disse ele, de mim ouvistes.
5 Ntɔn Ywan kàyadümà kà an'dà, wɛɛ bɛ, bɛ bàyàladümà unsà Dweelà In'kyɛɛl ungö a ilä ikikye. »
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Apan, baar bàyàköŋ apà nde bun'fuul naa: « Mwol, nkye taaŋ nsil alà ayàfuur ngye imwol akà Isàlɛl? »
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Yɛsu kafuur naa: « Kà bɛ anki lan'kwo muyöb taaŋ anà ilä kàsi Nzam unsà ikɔ̈b ande.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Wɛɛ bɛ làsàwal ngwal taaŋ usyetyà Dweelà In'kyɛɛl udu a bɛ. Bɛ làsàkal ambäl amɛ u Yɛlusàlɛm, uboo a Yuday lanswà, u Samalya tii u ntsüü a mɛɛn. »
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém como em toda a Judéia e Samaria, e até aos confins da terra.
9 Utaaŋ kàmay nde mutɛn abwɛy, laa bun'sɛɛn ba, Antööm bàkäl mukun'lerà. Itööm mwɛy kyun'fwee u mii aba.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Umpal bàkäl ba mulerà u du ntsü kàkyen Yɛsu, kà imbürà, ba bàmɛn abaal bɔ̈ɔ̈l bàŋambwaar ipfɛy a pɛɛl bàŋàmbar apà ba,
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois homens vestidos de branco.
11 waa bàtɛn a ba naa: « Baar a Ngalilɛ, ntɔn nkye lan'mbar bɛ apà mulerà u du? Yɛsu wa bàmàlalwom wà mubeenà du, afàsyefurà asànaa lun'mɛn bɛ mubeenà. »
11 Os quais lhes disseram: Homens galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Antööm bàlwomà u mɔŋ bàfàbel naa mɔŋ a in'te a olive, ba bàfurà Yɛlusàlɛm. Mɔŋ awà wà tsütsü a Yɛlusàlɛm kà isii a kilɔmɛtre mwɛy.
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Mpal bàkɔlà ba, ba bàläär u suk adu, ikal bàfakööŋà ba. Ba bàkäl Petɔlà, Ywan, Zyak anà Andrɛ, Filipo anà Tuma, Bàtɛlàmay anà Màtay, Zyak mwan a Alefɛ, Simɔn Ŋinaŋ, anà Yudà mwan a Zyak.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, irmào de Tiago.
14 Ba banswà bàkyer afabweyà mbɔɔn ntɔn muyamà, anà akaar, anà Màlye ngwän a Yɛsu anà atɔŋ ande.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 Kà ilä abin, alɔŋki bàköŋ bàkal kà isii a nkam a an'kwem mɔ̈ɔ̈l. Petɔlà kàmbarà uboo a ba, waa kàtɛn a ba naa:
15 E naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas) disse:
16 « Atɔŋ, yubwaŋ naa ndaa kàtɛn Dweelà In'kyɛɛl uboo Un'kaan ikwe: u mun a David, nde kàtɛn kusà ntɔn Yudasi mbuur kàtwääl baar ntɔn mukɔr Yɛsu.
16 Homens irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Ntɔn nde kàkäl umwɛy uboo a bi, nde sye kàkyer awal kab uboo a isal bipɛ.
17 Porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 Nde kàsöm mɛɛn a ngim kàyälà nde Yɛsu. Nde kàbü kwo un'tswe lingyɛl, ndür ande yàbarà uboboo, in'swà ande myanswà waa myàpää.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniqüidade; e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Baar a Yɛlusàlɛm banswà bàkyer ayöb ndaa ayin: lalan bàbeelà ba mɛɛn aman u ndaa aba naa "akɛldamà", iswaŋà naa "mɛɛn a an'kil".
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém; de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Wɛɛ, làwem ndaa bàsön uboo a un'kaan a an'diim:
20 Porque no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, E não haja quem nela habite, e: Tome outro o seu bispado.
21 Abun, bye anà baar bàyikyeenà anà bi taaŋ lanswà kàyilyaaŋà Mwol abi Yɛsu kusà a bi
21 É necessário, pois, que, dos homens que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 sɛmà ilä kun'dümà Ywan tii ilä kàlwomà nde uboo a bi. Lalan mbuur awun ayàkal mbäl ntɔn ngwiiyà a Yɛsu. »
22 Começando desde o batismo de João até ao dia em que de entre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Ba bàswɛŋ baar bɔ̈ɔ̈l: Yɔsefi bàfabeelà naa Barsàbas, bun'pɛ sye ikɔb naa Mbuur a balàbal, anà Màtyas.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Apan ba bàsi ngyamàkà yi: « Ngye, Mwol, ngye akyàyöb mpem a baar banswà. Iswɛŋ uboo a atɔŋ bà bàbɔ̈ɔ̈l ngye nà an'sɔɔl
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor dos corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 ntɔn muwal uboo a isal a Antööm ikal kàsàwɛy Yudasi ki ntɔn mukyà ikal kàsɔ̈ɔ̈l nde. »
25 Para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Ungö apan ba bàtɔ̈ɔ̈m löb, löb waa làbü udu a Màtyas. Nde mbuur kàtüüb anà Antööm bàkwem aŋimwɛy.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E por voto comum foi contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.