Atos 16

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɔl kàkɔlà Dɛrbɛ anà Listre. Akun, kàkäl anà un'lɔŋki mwɛy ikɔb ande Tumàtɛ, mwan a un'kaar un'yudà kàbulà un'klistɔ, taarànde kàkäl un'ngɛlɛki.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Atɔŋ abà u Listre anà u Ikɔn bun'tɛɛl imbäl aŋàbwaŋ.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pɔl kàkwen mukun'syen. Ungö akun'wal, nde kàkyer un'kyɛy, ntɔn Ayudà bàkäl kwo bàkyer ayöbà naa taarànde kàkäl un'ngɛlɛki.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Kà an'bul bàyilyaaŋà ba, ba bàyiswaŋà atɔŋ mulab ndaa bàtsül Antööm anà andweer u Yɛlusàlɛm.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Abun, Ikööŋ byàbulà ngwal unsà làkwikilà anà byàkwɛyà ntal a aklistɔ ilä a ilä.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Dwelà In'kyɛɛl kàkyer atsuŋ mukyään Ndaa u mɛɛn a Azi, abun ba bàsoonà nsi a Filizi anà Ngalàtyà.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Mpal bàtöl ba tsütsü a Misi, ba bàsii mubilà u Bitini, wɛɛ Dweelà a Yɛsu mbwo kapɛ anki.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Lalan bàsoonà ba Misi, waa bàtyà Tɔlɔwasi.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 U mpib mwɛy, Pɔl kàmɛn imanmii: un'nsi Masɛdwan mwɛy kàkäl aŋàmbar, waa kun'bɔ̈ɔ̈n, waa kàtɛn naa: « Lyaaŋ u Masɛdwan, yibay! »
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Ungö a imanmii aki, kà imbürà, nde kàleŋ bi mukyà Masɛdwan, ntɔn bi kàyöb naa Mwol kàmibel mukàkyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ akà baar a mper ayin.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 U Tɔlɔwasi, bi kàbilà kà an'swà mukyà ipey isaŋ a Samɔtalasi. Taaŋtyà bi kàtoo kà an'swà u Nɛyapɔlisi.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Fà apan, bi kàkyà Filipe, bul a kölàköl là itiir a nsi Masɛdwan, la làkäl nsal a Lɔmà. Bi kàkäl ndam a taaŋ u bul alà.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ilä a saba, bi kàtoo u nsà a bul ntɔn mukyà kà un'kɔɔl a an'dà, ntɔn bi kàsii naa bi ikàman ikal a ngyamàkà. Bi kàbwaay paa, anà kàyamà anà akaar bàköŋ paa.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Umwɛy uboo a akaar abà, ikɔb ande Lidi, bul ande Tyatir, nde kàkäl un'yääl a ipfɛy a tsöö, nde kàfasyäŋà Nzam. Nde kàkyer iweemà, waa Mwol kun'duub mpem ntɔn nde uwem ubwaŋàbwaŋ indiir kàtɛɛnà Pɔl.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Umpal kàwɛl nde ndüümà, nde anà ndwà ande, nde kà ibɔ̈ɔ̈n, waa kàtɛn naa: « Kya bɛ làsàman naa mɛ in'wà ŋàlakwikilà a Mwol, wɛy bɛ làbilà anà làkäl u ndwà amɛ. » Nde kàsi muküünà naa bi ikyey.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Ilä mwɛy bi kàkäl mukyà ikal a ngyamàkà, un'syääl mwɛy wà un'kaar kàkäl anà bwoo a nkwee, nde kàyi akà bi. Nde kàfakɔlà myee anà kàfakyäänà baar ndaa iyàyà kusà. Isal ande aki kyàpɛɛ bweel mbɔɔn akà ankum ande.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Nde kàsɛmà muyilab Pɔl anà bi. Nde kàyikuubà in'kwɛŋ, waa kàtɛɛnà naa: « Baar làman bɛ bà, ba bà asyääl a Nzam a Dudu! Ba bàmuyàlakyään mbwo a mɔ̈ɔ̈! »
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nde kàfakyerà abà ilä mbɔɔn. Ya yàpɛ Pɔl làkyämun, lalan kàbulà nde, waa kàswɛŋ dweelà alan naa: « Kà ikɔb a Yɛsu Klistɔ, mɛ amaswaŋ, too uboo a un'kaar wà. » La waa làtoo taaŋ nsil alan.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Mpal bàmɛn ankum ande naa undiir kàfapaa ba ubwaŋ kan'too, ba bàkör Pɔl anà Silasi, waa basyen kà un'syäl kusà a antɛɛn.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ba baswɛŋ akà amfum a antɛɛn, waa bàtɛn naa: « Baar bà, bàmuyitwaal lingyoomà uboo a bul abi. Ba Bayudà,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 ba bàyikyään nkääl a ingyey mpa ban'kwo bi mulab ntɔn bi ibà baar a Lɔmà. »
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Un'sɛŋ a baar kàmbarà u nkyɛl ntɔn mutɔn ba, antɛɛn batöm mukasɔl ipfɛy, waa baswɛŋ naa bapɛ an'füm.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ungö mukadüb iki mbɔɔn, ba batɔɔm u bɔlokà, waa bàswɛŋ un'leer a bɔlokà mukasey ubwaŋàbwaŋ.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Pa kàwɛl nde nswɛɛŋ ayi, nde kasi u bɔlokà làboboo, waa kabäm ibiŋ a in'te kà in'kɔl aba.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tsütsü a boboo a mpib, Pɔl anà Silasi bàkäl muyamà anà mutɔl an'diim musyäŋà Nzam. Baar a bɔlokà bumwɛy bàkäl muweemà ba.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Kà imbürà, mɛɛn màni a ngwal, an'sin an'ta a bɔlokà màkyer atɛɛr, apan ibeenà byanswà waa byàdubà, in'siŋ a baar a bɔlokà banswà waa myàtsuŋà.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Umpal kàwiyà un'leer a bɔlokà u twaal anà kàmɛn nde naa ibeenà a bɔlokà byàŋàdubà, nde kàtwey kɔm ande ntɔn mudwa mɔ̈ɔ̈ ande, ntɔn nde kàsii naa baar a bɔlokà ban'tiin.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Wɛɛ Pɔl kàtɛn u ndaa a ngwal naa: « Twɔn an'dwa mɔ̈ɔ̈ angye, bi banswà ibà paa! »
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Un'leer a bɔlokà kàlɔ̈m mwinà, kàbilà uboo a ndwà u ntiin, waa kàbü a matɛɛr kà in'kɔl a Pɔl anà Silasi.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Apan, nde katwey u nsà, waa kàtɛn naa: « Amwol, ininà mɛ in'kyer muwal mɔ̈ɔ̈? »
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ba bun'fuur naa: « Sà làkwikilà akà Mwol Yɛsu, waa ngye ayàwà mɔ̈ɔ̈, ngye anà ndwà angye yanswà. »
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Abun, ba bun'kyään ndaa a Mwol, anà baar banswà bàkäl u ndwà ande.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Taaŋ nsil alan u mpib, nde kasyen mukàsɔŋ iwà aba. Ungö apan nde kàwɛl ndüümà, nde anà baar ande banswà.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Nde kasyen u ndwà ande, kàyöŋà mɛsà, waa kàsäŋà anà ndwà ande yanswà ntɔn kàsi nde làkwikilà amu Nzam.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Mpal làyaanà taaŋ, antɛɛn bàtöm asyääl ntɔn mutɛn a un'leer a bɔlokà naa: « Awɛy baar ban. »
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Un'leer a bɔlokà kàkyään Pɔl ndaa ayi, waa kàtɛn naa: « Amfum antɛɛn ban'tɔm ndaa naa bàlatwey u bɔlokà. Apanà, làtoo anà làkyen unsà duu. »
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Wɛɛ Pɔl kàtɛn naa: « Ungö mukikam an'füm u mii a baar ukɔɔn akifuul un'lɔɔn, bi Alɔmà, ba bitɔɔm u bɔlokà. Apanà waa ba bitɔɔm u nsà u nku! Ya ikal anki abwɛy! Wɛy ba ŋakwo bàyitwey! »
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Asyääl bàkàkyään ndaa ayi akà amfum a antɛɛn. Mpal bàwem ba naa ba bàkäl Alɔmà, bɔɔmà waa lawɛl.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Ba waa bàyi, babɔ̈ɔ̈n, batwey anà balɔ̈ɔ̈m mutoo u bul.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Mpal bàtoo ba u bɔlokà, ba bàkàbilà u ndwà a Lidi. Ungö mubwey anà atɔŋ, ba bapɛ ngwal, waa bàkyen.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.