Atos 16
yns (YNS) vs ARA
1 Pɔl kàkɔlà Dɛrbɛ anà Listre. Akun, kàkäl anà un'lɔŋki mwɛy ikɔb ande Tumàtɛ, mwan a un'kaar un'yudà kàbulà un'klistɔ, taarànde kàkäl un'ngɛlɛki.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Atɔŋ abà u Listre anà u Ikɔn bun'tɛɛl imbäl aŋàbwaŋ.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔl kàkwen mukun'syen. Ungö akun'wal, nde kàkyer un'kyɛy, ntɔn Ayudà bàkäl kwo bàkyer ayöbà naa taarànde kàkäl un'ngɛlɛki.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kà an'bul bàyilyaaŋà ba, ba bàyiswaŋà atɔŋ mulab ndaa bàtsül Antööm anà andweer u Yɛlusàlɛm.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Abun, Ikööŋ byàbulà ngwal unsà làkwikilà anà byàkwɛyà ntal a aklistɔ ilä a ilä.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Dwelà In'kyɛɛl kàkyer atsuŋ mukyään Ndaa u mɛɛn a Azi, abun ba bàsoonà nsi a Filizi anà Ngalàtyà.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Mpal bàtöl ba tsütsü a Misi, ba bàsii mubilà u Bitini, wɛɛ Dweelà a Yɛsu mbwo kapɛ anki.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Lalan bàsoonà ba Misi, waa bàtyà Tɔlɔwasi.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 U mpib mwɛy, Pɔl kàmɛn imanmii: un'nsi Masɛdwan mwɛy kàkäl aŋàmbar, waa kun'bɔ̈ɔ̈n, waa kàtɛn naa: « Lyaaŋ u Masɛdwan, yibay! »
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Ungö a imanmii aki, kà imbürà, nde kàleŋ bi mukyà Masɛdwan, ntɔn bi kàyöb naa Mwol kàmibel mukàkyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ akà baar a mper ayin.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 U Tɔlɔwasi, bi kàbilà kà an'swà mukyà ipey isaŋ a Samɔtalasi. Taaŋtyà bi kàtoo kà an'swà u Nɛyapɔlisi.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Fà apan, bi kàkyà Filipe, bul a kölàköl là itiir a nsi Masɛdwan, la làkäl nsal a Lɔmà. Bi kàkäl ndam a taaŋ u bul alà.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Ilä a saba, bi kàtoo u nsà a bul ntɔn mukyà kà un'kɔɔl a an'dà, ntɔn bi kàsii naa bi ikàman ikal a ngyamàkà. Bi kàbwaay paa, anà kàyamà anà akaar bàköŋ paa.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Umwɛy uboo a akaar abà, ikɔb ande Lidi, bul ande Tyatir, nde kàkäl un'yääl a ipfɛy a tsöö, nde kàfasyäŋà Nzam. Nde kàkyer iweemà, waa Mwol kun'duub mpem ntɔn nde uwem ubwaŋàbwaŋ indiir kàtɛɛnà Pɔl.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Umpal kàwɛl nde ndüümà, nde anà ndwà ande, nde kà ibɔ̈ɔ̈n, waa kàtɛn naa: « Kya bɛ làsàman naa mɛ in'wà ŋàlakwikilà a Mwol, wɛy bɛ làbilà anà làkäl u ndwà amɛ. » Nde kàsi muküünà naa bi ikyey.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Ilä mwɛy bi kàkäl mukyà ikal a ngyamàkà, un'syääl mwɛy wà un'kaar kàkäl anà bwoo a nkwee, nde kàyi akà bi. Nde kàfakɔlà myee anà kàfakyäänà baar ndaa iyàyà kusà. Isal ande aki kyàpɛɛ bweel mbɔɔn akà ankum ande.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nde kàsɛmà muyilab Pɔl anà bi. Nde kàyikuubà in'kwɛŋ, waa kàtɛɛnà naa: « Baar làman bɛ bà, ba bà asyääl a Nzam a Dudu! Ba bàmuyàlakyään mbwo a mɔ̈ɔ̈! »
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nde kàfakyerà abà ilä mbɔɔn. Ya yàpɛ Pɔl làkyämun, lalan kàbulà nde, waa kàswɛŋ dweelà alan naa: « Kà ikɔb a Yɛsu Klistɔ, mɛ amaswaŋ, too uboo a un'kaar wà. » La waa làtoo taaŋ nsil alan.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Mpal bàmɛn ankum ande naa undiir kàfapaa ba ubwaŋ kan'too, ba bàkör Pɔl anà Silasi, waa basyen kà un'syäl kusà a antɛɛn.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Ba baswɛŋ akà amfum a antɛɛn, waa bàtɛn naa: « Baar bà, bàmuyitwaal lingyoomà uboo a bul abi. Ba Bayudà,
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 ba bàyikyään nkääl a ingyey mpa ban'kwo bi mulab ntɔn bi ibà baar a Lɔmà. »
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Un'sɛŋ a baar kàmbarà u nkyɛl ntɔn mutɔn ba, antɛɛn batöm mukasɔl ipfɛy, waa baswɛŋ naa bapɛ an'füm.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ungö mukadüb iki mbɔɔn, ba batɔɔm u bɔlokà, waa bàswɛŋ un'leer a bɔlokà mukasey ubwaŋàbwaŋ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Pa kàwɛl nde nswɛɛŋ ayi, nde kasi u bɔlokà làboboo, waa kabäm ibiŋ a in'te kà in'kɔl aba.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Tsütsü a boboo a mpib, Pɔl anà Silasi bàkäl muyamà anà mutɔl an'diim musyäŋà Nzam. Baar a bɔlokà bumwɛy bàkäl muweemà ba.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Kà imbürà, mɛɛn màni a ngwal, an'sin an'ta a bɔlokà màkyer atɛɛr, apan ibeenà byanswà waa byàdubà, in'siŋ a baar a bɔlokà banswà waa myàtsuŋà.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Umpal kàwiyà un'leer a bɔlokà u twaal anà kàmɛn nde naa ibeenà a bɔlokà byàŋàdubà, nde kàtwey kɔm ande ntɔn mudwa mɔ̈ɔ̈ ande, ntɔn nde kàsii naa baar a bɔlokà ban'tiin.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Wɛɛ Pɔl kàtɛn u ndaa a ngwal naa: « Twɔn an'dwa mɔ̈ɔ̈ angye, bi banswà ibà paa! »
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Un'leer a bɔlokà kàlɔ̈m mwinà, kàbilà uboo a ndwà u ntiin, waa kàbü a matɛɛr kà in'kɔl a Pɔl anà Silasi.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Apan, nde katwey u nsà, waa kàtɛn naa: « Amwol, ininà mɛ in'kyer muwal mɔ̈ɔ̈? »
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Ba bun'fuur naa: « Sà làkwikilà akà Mwol Yɛsu, waa ngye ayàwà mɔ̈ɔ̈, ngye anà ndwà angye yanswà. »
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Abun, ba bun'kyään ndaa a Mwol, anà baar banswà bàkäl u ndwà ande.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Taaŋ nsil alan u mpib, nde kasyen mukàsɔŋ iwà aba. Ungö apan nde kàwɛl ndüümà, nde anà baar ande banswà.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Nde kasyen u ndwà ande, kàyöŋà mɛsà, waa kàsäŋà anà ndwà ande yanswà ntɔn kàsi nde làkwikilà amu Nzam.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Mpal làyaanà taaŋ, antɛɛn bàtöm asyääl ntɔn mutɛn a un'leer a bɔlokà naa: « Awɛy baar ban. »
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Un'leer a bɔlokà kàkyään Pɔl ndaa ayi, waa kàtɛn naa: « Amfum antɛɛn ban'tɔm ndaa naa bàlatwey u bɔlokà. Apanà, làtoo anà làkyen unsà duu. »
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Wɛɛ Pɔl kàtɛn naa: « Ungö mukikam an'füm u mii a baar ukɔɔn akifuul un'lɔɔn, bi Alɔmà, ba bitɔɔm u bɔlokà. Apanà waa ba bitɔɔm u nsà u nku! Ya ikal anki abwɛy! Wɛy ba ŋakwo bàyitwey! »
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Asyääl bàkàkyään ndaa ayi akà amfum a antɛɛn. Mpal bàwem ba naa ba bàkäl Alɔmà, bɔɔmà waa lawɛl.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Ba waa bàyi, babɔ̈ɔ̈n, batwey anà balɔ̈ɔ̈m mutoo u bul.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Mpal bàtoo ba u bɔlokà, ba bàkàbilà u ndwà a Lidi. Ungö mubwey anà atɔŋ, ba bapɛ ngwal, waa bàkyen.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.