Atos 16
yns (YNS) vs ARIB
1 Pɔl kàkɔlà Dɛrbɛ anà Listre. Akun, kàkäl anà un'lɔŋki mwɛy ikɔb ande Tumàtɛ, mwan a un'kaar un'yudà kàbulà un'klistɔ, taarànde kàkäl un'ngɛlɛki.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Atɔŋ abà u Listre anà u Ikɔn bun'tɛɛl imbäl aŋàbwaŋ.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔl kàkwen mukun'syen. Ungö akun'wal, nde kàkyer un'kyɛy, ntɔn Ayudà bàkäl kwo bàkyer ayöbà naa taarànde kàkäl un'ngɛlɛki.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kà an'bul bàyilyaaŋà ba, ba bàyiswaŋà atɔŋ mulab ndaa bàtsül Antööm anà andweer u Yɛlusàlɛm.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Abun, Ikööŋ byàbulà ngwal unsà làkwikilà anà byàkwɛyà ntal a aklistɔ ilä a ilä.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Dwelà In'kyɛɛl kàkyer atsuŋ mukyään Ndaa u mɛɛn a Azi, abun ba bàsoonà nsi a Filizi anà Ngalàtyà.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Mpal bàtöl ba tsütsü a Misi, ba bàsii mubilà u Bitini, wɛɛ Dweelà a Yɛsu mbwo kapɛ anki.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Lalan bàsoonà ba Misi, waa bàtyà Tɔlɔwasi.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 U mpib mwɛy, Pɔl kàmɛn imanmii: un'nsi Masɛdwan mwɛy kàkäl aŋàmbar, waa kun'bɔ̈ɔ̈n, waa kàtɛn naa: « Lyaaŋ u Masɛdwan, yibay! »
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Ungö a imanmii aki, kà imbürà, nde kàleŋ bi mukyà Masɛdwan, ntɔn bi kàyöb naa Mwol kàmibel mukàkyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ akà baar a mper ayin.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 U Tɔlɔwasi, bi kàbilà kà an'swà mukyà ipey isaŋ a Samɔtalasi. Taaŋtyà bi kàtoo kà an'swà u Nɛyapɔlisi.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Fà apan, bi kàkyà Filipe, bul a kölàköl là itiir a nsi Masɛdwan, la làkäl nsal a Lɔmà. Bi kàkäl ndam a taaŋ u bul alà.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ilä a saba, bi kàtoo u nsà a bul ntɔn mukyà kà un'kɔɔl a an'dà, ntɔn bi kàsii naa bi ikàman ikal a ngyamàkà. Bi kàbwaay paa, anà kàyamà anà akaar bàköŋ paa.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Umwɛy uboo a akaar abà, ikɔb ande Lidi, bul ande Tyatir, nde kàkäl un'yääl a ipfɛy a tsöö, nde kàfasyäŋà Nzam. Nde kàkyer iweemà, waa Mwol kun'duub mpem ntɔn nde uwem ubwaŋàbwaŋ indiir kàtɛɛnà Pɔl.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Umpal kàwɛl nde ndüümà, nde anà ndwà ande, nde kà ibɔ̈ɔ̈n, waa kàtɛn naa: « Kya bɛ làsàman naa mɛ in'wà ŋàlakwikilà a Mwol, wɛy bɛ làbilà anà làkäl u ndwà amɛ. » Nde kàsi muküünà naa bi ikyey.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ilä mwɛy bi kàkäl mukyà ikal a ngyamàkà, un'syääl mwɛy wà un'kaar kàkäl anà bwoo a nkwee, nde kàyi akà bi. Nde kàfakɔlà myee anà kàfakyäänà baar ndaa iyàyà kusà. Isal ande aki kyàpɛɛ bweel mbɔɔn akà ankum ande.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Nde kàsɛmà muyilab Pɔl anà bi. Nde kàyikuubà in'kwɛŋ, waa kàtɛɛnà naa: « Baar làman bɛ bà, ba bà asyääl a Nzam a Dudu! Ba bàmuyàlakyään mbwo a mɔ̈ɔ̈! »
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Nde kàfakyerà abà ilä mbɔɔn. Ya yàpɛ Pɔl làkyämun, lalan kàbulà nde, waa kàswɛŋ dweelà alan naa: « Kà ikɔb a Yɛsu Klistɔ, mɛ amaswaŋ, too uboo a un'kaar wà. » La waa làtoo taaŋ nsil alan.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Mpal bàmɛn ankum ande naa undiir kàfapaa ba ubwaŋ kan'too, ba bàkör Pɔl anà Silasi, waa basyen kà un'syäl kusà a antɛɛn.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ba baswɛŋ akà amfum a antɛɛn, waa bàtɛn naa: « Baar bà, bàmuyitwaal lingyoomà uboo a bul abi. Ba Bayudà,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 ba bàyikyään nkääl a ingyey mpa ban'kwo bi mulab ntɔn bi ibà baar a Lɔmà. »
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Un'sɛŋ a baar kàmbarà u nkyɛl ntɔn mutɔn ba, antɛɛn batöm mukasɔl ipfɛy, waa baswɛŋ naa bapɛ an'füm.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Ungö mukadüb iki mbɔɔn, ba batɔɔm u bɔlokà, waa bàswɛŋ un'leer a bɔlokà mukasey ubwaŋàbwaŋ.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Pa kàwɛl nde nswɛɛŋ ayi, nde kasi u bɔlokà làboboo, waa kabäm ibiŋ a in'te kà in'kɔl aba.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Tsütsü a boboo a mpib, Pɔl anà Silasi bàkäl muyamà anà mutɔl an'diim musyäŋà Nzam. Baar a bɔlokà bumwɛy bàkäl muweemà ba.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Kà imbürà, mɛɛn màni a ngwal, an'sin an'ta a bɔlokà màkyer atɛɛr, apan ibeenà byanswà waa byàdubà, in'siŋ a baar a bɔlokà banswà waa myàtsuŋà.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Umpal kàwiyà un'leer a bɔlokà u twaal anà kàmɛn nde naa ibeenà a bɔlokà byàŋàdubà, nde kàtwey kɔm ande ntɔn mudwa mɔ̈ɔ̈ ande, ntɔn nde kàsii naa baar a bɔlokà ban'tiin.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Wɛɛ Pɔl kàtɛn u ndaa a ngwal naa: « Twɔn an'dwa mɔ̈ɔ̈ angye, bi banswà ibà paa! »
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Un'leer a bɔlokà kàlɔ̈m mwinà, kàbilà uboo a ndwà u ntiin, waa kàbü a matɛɛr kà in'kɔl a Pɔl anà Silasi.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Apan, nde katwey u nsà, waa kàtɛn naa: « Amwol, ininà mɛ in'kyer muwal mɔ̈ɔ̈? »
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ba bun'fuur naa: « Sà làkwikilà akà Mwol Yɛsu, waa ngye ayàwà mɔ̈ɔ̈, ngye anà ndwà angye yanswà. »
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Abun, ba bun'kyään ndaa a Mwol, anà baar banswà bàkäl u ndwà ande.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Taaŋ nsil alan u mpib, nde kasyen mukàsɔŋ iwà aba. Ungö apan nde kàwɛl ndüümà, nde anà baar ande banswà.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Nde kasyen u ndwà ande, kàyöŋà mɛsà, waa kàsäŋà anà ndwà ande yanswà ntɔn kàsi nde làkwikilà amu Nzam.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Mpal làyaanà taaŋ, antɛɛn bàtöm asyääl ntɔn mutɛn a un'leer a bɔlokà naa: « Awɛy baar ban. »
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Un'leer a bɔlokà kàkyään Pɔl ndaa ayi, waa kàtɛn naa: « Amfum antɛɛn ban'tɔm ndaa naa bàlatwey u bɔlokà. Apanà, làtoo anà làkyen unsà duu. »
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Wɛɛ Pɔl kàtɛn naa: « Ungö mukikam an'füm u mii a baar ukɔɔn akifuul un'lɔɔn, bi Alɔmà, ba bitɔɔm u bɔlokà. Apanà waa ba bitɔɔm u nsà u nku! Ya ikal anki abwɛy! Wɛy ba ŋakwo bàyitwey! »
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Asyääl bàkàkyään ndaa ayi akà amfum a antɛɛn. Mpal bàwem ba naa ba bàkäl Alɔmà, bɔɔmà waa lawɛl.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ba waa bàyi, babɔ̈ɔ̈n, batwey anà balɔ̈ɔ̈m mutoo u bul.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Mpal bàtoo ba u bɔlokà, ba bàkàbilà u ndwà a Lidi. Ungö mubwey anà atɔŋ, ba bapɛ ngwal, waa bàkyen.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.