Atos 13
yns (YNS) vs VC
1 Kà Ikööŋ a Antyↄsha bàkäl anà aŋangↄↄm anà alɔɔŋ asànaa Banabasi, Simԑyↄ awà bàfàbel Nizyԑr anà Lusyus un'nsi Sirԑn, Manayԑn un'sam a Ɛlↄdi fà imbԑy, anà Sↄl.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Mpal bàkäl ba musyäŋà Mwol anà mukin mbɔr, Dweelà In'kyԑԑl kàtԑn naa: « Lasi Banabasi anà Sↄl ukↄl, ntↄn mukyer isal kabel mԑ. »
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Abun, ungö ukin mbɔr anà uyamà, ba basi an'kↄↄ, waa bapɛ mbwo mukyà.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Wɛɛ akà Banabasi anà Sɔl, Dweelà In'kyɛɛl katöm nde, ba bàtyà Sԑlusi, akun ba bàwԑl an'swà mukyà isaŋ a Shipԑlɛ.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Mpal bàtöl ba u Salamin, ba bàkyäänà ndaa a Nzam uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà. Ywan kàkäl anà ba sye ntɔn mukabay.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Ungö mulyaaŋ uboo a isaŋ kyanswà tii u Pafↄsi, ba bàbweey anà un'kyeer a inwɛŋ mwԑy, ŋangↄↄm a loor wà un'yudà, ikↄb ande Bar Yԑsu,
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 nde kàkälà tsütsü a Pawulus Sԑrzyus, mfum a Isaŋ a Shipԑle. Nde kàbel Banabasi anà Sↄl ntↄn mukakyään naa nde we anà ngyal muwem Ndaa a Nzam.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Wԑԑ un'kyeer a inwɛŋ Ԑlimasi, ayi mbuul a ikɔb ande, laa kàtön nde, ntↄn nde ndaa aba kakyeyà anki, nde kàleŋà naa mfum ukɔɔn akal anà làkwikilà.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Apan, Sↄl awà bàfàbel sye Pↄl, awà kàkäl aŋàyↄl a Dweelà In'kyɛԑl, kun'paam mii,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 waa kàtɛn naa: « Ngye awàŋàyↄl a an'yeerà anà an'kyän an'be, mwan a ileŋ, un'yiiŋ a ndaa a balàbal yanswà, taaŋ nà ngye asàwԑy mubääm an'kyän a balàbal mà Mwol?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Wԑԑ papanà, wem: Mwol akyer akam un'swaŋ, ngye abulà ikwàmii, u ndam a an'taaŋ, ngye mwäänà aman anki. » Utaaŋ nsil alan, un'böŋ anà làpib myun'bweel u mii, nde kàbulà muyoyoolà, wàmuyileŋ naa mbuur kun'twääl u kↄↄ.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Undiir awun, mpal kàmԑn mfum ndaa yàlyaaŋ yi, nde kàsi làkwikilà, ntↄn an'lɔɔŋ a Mwol màkyer un'bilà ubwaŋàbwaŋ.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pↄl anà baar bàyikyeenà anà nde, bàwԑl an'swà u Pafɔs ntɔn mukyà Pɛrzɛ u Pamfili. Ywan kàkaabà anà ba, waa kàfurà Yԑlusàlԑm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Wԑԑ ba, ba bàläb mbwo aba: bàlwomà ba u Pԑrzɛ, ba bàkyen Antyↄsha u Pisidi. Ilä a saba, ba bàbilà u ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bàbwaay.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Ungö mutaŋ un'kɔɔn anà aŋangↄↄm, amfum a ndwà a nköŋ a Ayudà balɔ̈ɔ̈m naa: « Atↄŋ, kya isàkal naa bԑ làbye anà undiir atԑn akà baar ntↄn mukalɛɛl, làtԑn! »
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Apan, Pↄl waa kàmbarà, kàswɛŋ isii a kɔɔ, waa kàtԑn naa: « Bԑ baar a Isàlԑl anà bԑ bumwԑy làfàtiin Nzam bↄↄmà, làwem!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Nzam a un'sԑŋ a Isàlԑl wà, kàsɔ̈ɔ̈l bàtaa abi. Nde kàbuul wa wàkölàköl mpal kàkäl wa u mɛɛn a Ngipiti. Wԑԑ u ngwal a kↄↄ ande, nde kun'twey kwo.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Wԑԑ nde ba kasyen kà isii a mbul an'kwem an'nà mpal bàkäl ba u nsye a ipↄl.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Ungö, kàmay nde in'sԑŋ nsambwaar u mɛɛn a Kanana, nde kakääb mԑԑn mukal un'naaŋ aba
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 kà isii a mbul nkam nà a an'kwem an'tyeen.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Wɛɛ semà apan, ba bàlöm mfum, kyakin Nzam kapԑ nde Sawul, mwan a Kisi, umwԑy uboo a mbil a Bԑnsàmԑn. Nde kàyaal mbul an'kwem an'nà.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Wԑԑ ungö, Nzam waa kun'tön, waa kàtwey David mukal mfum aba. Ntɔn nde, nde kàtɛ imbäl ki: "Mԑ aman David, mwan a Yɛsɛ, mbuur kan'kwen mpem amԑ, nde ayakyerà ndaa yanswà in'kwen mԑ."
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Unsà ikyee ande, Nzam kàtwey Yԑsu, Un'tswää a mɔ̈ɔ̈ a Isàlԑl, asànaa kàpɛ nde ilää.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Kusà a ngyeel ande, Ywan kàlɔŋ un'sԑŋ a Isàlԑl wanswà ndüümà a mbuul a mpem.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Wԑԑ mpal kàkäl Ywan mumay isal ande, nde kàtɛɛnà naa: "Bԑԑ làsii naa mԑ in'wà nà? Mԑ kà in'wà mbuur làdilà bԑ anki! Wԑԑ làwem: we anà mbuur ayàyà ungö amԑ, mԑ in'kwe anki musɔↄl idyäär kà in'kɔl ande." »
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 « Atↄŋ abaal, baan a ywar a Abàlam, anà bԑ bumwԑy làfàtiin Nzam bↄↄmà, Ndaa a mɔ̈ɔ̈ ayi bàtöm akà bi.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Wɛɛ abun, baar a Yԑlusàlԑm anà amfum aba, bun'kyey anki Yԑsu. Wɛɛ mpal bun'tsüül ba mbar, ba bàkwey ndaa a aŋangↄↄm bàfàtaŋ saba lanswà.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Wɛɛ, itàkal ba bàmɛn anki undiir ban'kwo mukun'dwa, ba bàlɔ̈m akà Pilatu mulwom mɔ̈ɔ̈ ande.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Ungö bàmay ba mukyer ndaa yanswà bàsön ntↄn nde, ba bun'tↄɔl u kulunsi, waa bun'tɔ̈ɔ̈l uboo a an'dii mwɛy.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Wԑԑ Nzam kun'twey uboo a akü,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 nde kàyàmԑnà ilä mbɔɔn akà baar abà bàbeenà anà nde, sԑmà Ngalilԑ tii Yԑlusàlԑm. Ŋàbawà ba bà ambäl ande kusà a un'sԑŋ a Isàlɛl!
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Wɛɛ bi, bi ikàlakyäänà Ndaa Aŋàbwaŋ yi: ilää kàpԑ Nzam akà bàtaaràbi,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 nde kya kan'kölà ubwaŋàbwaŋ apanà ntↄn bi baan aba, muwiy Yԑsu, asànaa bàsön uboo a diim làyweel naa:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Nzam kun'wiiy uboo a akü, ntɔn nde ukɔↄn afàfurà unsà upɔɔn. Abun nde kàtԑn naa:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Undiir awun kàfàtԑn nde kà itiir a ndaa asin:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Wɛɛ, David, utaaŋ ande, nde kàsyääl ukwen a Nzam. Ungö, waa kàkü, ba bun'dye kà an'dii a bàtaarànde, nde kàkyer apↄↄn.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Wԑԑ mbuur kàwiiy Nzam, nde kàpɔ̈ɔ̈n anki.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Undiir awun, atↄŋ, làyöb naa u mbwo ande bàkyàlakyään ndwääl a nkul.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 U mbwo ande, mbuur wanswà awà wasà làkwikilà atoo wàbalàbal unsà indiir byanswà mpa kàkwe un'kↄↄn a Mↄsԑ mukyer.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Kyakin, làkäl kà igyɛԑŋ manà ndaa bàtԑn aŋangɔɔm iyàlabweel:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 "Làler, bԑ baar aŋàyↄl a un'köl,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Mpal bàtoo Pↄl anà Banabasi, ba balɔ̈ɔ̈m muyàlɔŋ ndaa nsil ayin u saba làlääb.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ungö a nköŋ, Ayudà mbↄↄn anà baar bàkyey inzaam a Ayudà, ba bàläb Pↄl anà Banabasi. Ba bàyäämà ba a ba, waa bapɛɛ un'kaay mubääb anà kab angway a Nzam.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Ilä a saba kyàlääb, bul lanswà làkàköŋ ntↄn muwem Ndaa a Mwol.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Wԑԑ mpal bàmԑn Ayudà in'sԑŋ ami, ba bàwem un'köl, bàtön ndaa a Pↄl, waa bun'bɛyà.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Wԑԑ Pↄl anà Banàbasi bàtɛn a uyɔl naa: « Ya yàlɔ̈m naa ndaa a Nzam bàtàkyään bԑ. Wԑԑ, ntɔn lan'tↄn bɛ ya, bԑ ŋakwo lan'swaŋ naa bԑ làkwe anki muwal mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. Apanà bi ntabwey abi ibuul akà baar mpa abà Ayudà.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Abun, Mwol kà iswԑŋ abà:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Wԑԑ mpal bàwem baar mpa abà Ayudà ndaa ayi, ba bàmɛn un'sak, ba bàsɛmà musà ndaa a Mwol làkoo. Baar banswà basɔ̈ɔ̈l muwal mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye, ba bàsi làkwikilà.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Abun, ndaa a Mwol yàpää kà itiir a nsi akin kyanswà.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Wԑԑ Ayudà bàkàkul usey akà akaar aŋun'naaŋ bàfasyäŋà Nzam anà akà abyääl a bul, ba bàsiinà baar mupà Pↄl anà Banabasi nkwaaŋ, ba baböŋ kà itiir a nsi aba.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Apan, ba bàkyen Ikɔn bàmusakɔɔb un'twà a in'kɔl aba.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Wԑԑ akà alↄŋki, ba bàkäl aŋàyↄl a un'sak anà Dweelà In'kyɛԑl.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.