Atos 13
yns (YNS) vs NVT
1 Kà Ikööŋ a Antyↄsha bàkäl anà aŋangↄↄm anà alɔɔŋ asànaa Banabasi, Simԑyↄ awà bàfàbel Nizyԑr anà Lusyus un'nsi Sirԑn, Manayԑn un'sam a Ɛlↄdi fà imbԑy, anà Sↄl.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Mpal bàkäl ba musyäŋà Mwol anà mukin mbɔr, Dweelà In'kyԑԑl kàtԑn naa: « Lasi Banabasi anà Sↄl ukↄl, ntↄn mukyer isal kabel mԑ. »
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Abun, ungö ukin mbɔr anà uyamà, ba basi an'kↄↄ, waa bapɛ mbwo mukyà.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Wɛɛ akà Banabasi anà Sɔl, Dweelà In'kyɛɛl katöm nde, ba bàtyà Sԑlusi, akun ba bàwԑl an'swà mukyà isaŋ a Shipԑlɛ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Mpal bàtöl ba u Salamin, ba bàkyäänà ndaa a Nzam uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà. Ywan kàkäl anà ba sye ntɔn mukabay.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ungö mulyaaŋ uboo a isaŋ kyanswà tii u Pafↄsi, ba bàbweey anà un'kyeer a inwɛŋ mwԑy, ŋangↄↄm a loor wà un'yudà, ikↄb ande Bar Yԑsu,
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 nde kàkälà tsütsü a Pawulus Sԑrzyus, mfum a Isaŋ a Shipԑle. Nde kàbel Banabasi anà Sↄl ntↄn mukakyään naa nde we anà ngyal muwem Ndaa a Nzam.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Wԑԑ un'kyeer a inwɛŋ Ԑlimasi, ayi mbuul a ikɔb ande, laa kàtön nde, ntↄn nde ndaa aba kakyeyà anki, nde kàleŋà naa mfum ukɔɔn akal anà làkwikilà.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Apan, Sↄl awà bàfàbel sye Pↄl, awà kàkäl aŋàyↄl a Dweelà In'kyɛԑl, kun'paam mii,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 waa kàtɛn naa: « Ngye awàŋàyↄl a an'yeerà anà an'kyän an'be, mwan a ileŋ, un'yiiŋ a ndaa a balàbal yanswà, taaŋ nà ngye asàwԑy mubääm an'kyän a balàbal mà Mwol?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Wԑԑ papanà, wem: Mwol akyer akam un'swaŋ, ngye abulà ikwàmii, u ndam a an'taaŋ, ngye mwäänà aman anki. » Utaaŋ nsil alan, un'böŋ anà làpib myun'bweel u mii, nde kàbulà muyoyoolà, wàmuyileŋ naa mbuur kun'twääl u kↄↄ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Undiir awun, mpal kàmԑn mfum ndaa yàlyaaŋ yi, nde kàsi làkwikilà, ntↄn an'lɔɔŋ a Mwol màkyer un'bilà ubwaŋàbwaŋ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Pↄl anà baar bàyikyeenà anà nde, bàwԑl an'swà u Pafɔs ntɔn mukyà Pɛrzɛ u Pamfili. Ywan kàkaabà anà ba, waa kàfurà Yԑlusàlԑm.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Wԑԑ ba, ba bàläb mbwo aba: bàlwomà ba u Pԑrzɛ, ba bàkyen Antyↄsha u Pisidi. Ilä a saba, ba bàbilà u ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bàbwaay.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ungö mutaŋ un'kɔɔn anà aŋangↄↄm, amfum a ndwà a nköŋ a Ayudà balɔ̈ɔ̈m naa: « Atↄŋ, kya isàkal naa bԑ làbye anà undiir atԑn akà baar ntↄn mukalɛɛl, làtԑn! »
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Apan, Pↄl waa kàmbarà, kàswɛŋ isii a kɔɔ, waa kàtԑn naa: « Bԑ baar a Isàlԑl anà bԑ bumwԑy làfàtiin Nzam bↄↄmà, làwem!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Nzam a un'sԑŋ a Isàlԑl wà, kàsɔ̈ɔ̈l bàtaa abi. Nde kàbuul wa wàkölàköl mpal kàkäl wa u mɛɛn a Ngipiti. Wԑԑ u ngwal a kↄↄ ande, nde kun'twey kwo.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Wԑԑ nde ba kasyen kà isii a mbul an'kwem an'nà mpal bàkäl ba u nsye a ipↄl.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ungö, kàmay nde in'sԑŋ nsambwaar u mɛɛn a Kanana, nde kakääb mԑԑn mukal un'naaŋ aba
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 kà isii a mbul nkam nà a an'kwem an'tyeen.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Wɛɛ semà apan, ba bàlöm mfum, kyakin Nzam kapԑ nde Sawul, mwan a Kisi, umwԑy uboo a mbil a Bԑnsàmԑn. Nde kàyaal mbul an'kwem an'nà.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Wԑԑ ungö, Nzam waa kun'tön, waa kàtwey David mukal mfum aba. Ntɔn nde, nde kàtɛ imbäl ki: "Mԑ aman David, mwan a Yɛsɛ, mbuur kan'kwen mpem amԑ, nde ayakyerà ndaa yanswà in'kwen mԑ."
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Unsà ikyee ande, Nzam kàtwey Yԑsu, Un'tswää a mɔ̈ɔ̈ a Isàlԑl, asànaa kàpɛ nde ilää.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Kusà a ngyeel ande, Ywan kàlɔŋ un'sԑŋ a Isàlԑl wanswà ndüümà a mbuul a mpem.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Wԑԑ mpal kàkäl Ywan mumay isal ande, nde kàtɛɛnà naa: "Bԑԑ làsii naa mԑ in'wà nà? Mԑ kà in'wà mbuur làdilà bԑ anki! Wԑԑ làwem: we anà mbuur ayàyà ungö amԑ, mԑ in'kwe anki musɔↄl idyäär kà in'kɔl ande." »
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 « Atↄŋ abaal, baan a ywar a Abàlam, anà bԑ bumwԑy làfàtiin Nzam bↄↄmà, Ndaa a mɔ̈ɔ̈ ayi bàtöm akà bi.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Wɛɛ abun, baar a Yԑlusàlԑm anà amfum aba, bun'kyey anki Yԑsu. Wɛɛ mpal bun'tsüül ba mbar, ba bàkwey ndaa a aŋangↄↄm bàfàtaŋ saba lanswà.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Wɛɛ, itàkal ba bàmɛn anki undiir ban'kwo mukun'dwa, ba bàlɔ̈m akà Pilatu mulwom mɔ̈ɔ̈ ande.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Ungö bàmay ba mukyer ndaa yanswà bàsön ntↄn nde, ba bun'tↄɔl u kulunsi, waa bun'tɔ̈ɔ̈l uboo a an'dii mwɛy.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Wԑԑ Nzam kun'twey uboo a akü,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 nde kàyàmԑnà ilä mbɔɔn akà baar abà bàbeenà anà nde, sԑmà Ngalilԑ tii Yԑlusàlԑm. Ŋàbawà ba bà ambäl ande kusà a un'sԑŋ a Isàlɛl!
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Wɛɛ bi, bi ikàlakyäänà Ndaa Aŋàbwaŋ yi: ilää kàpԑ Nzam akà bàtaaràbi,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 nde kya kan'kölà ubwaŋàbwaŋ apanà ntↄn bi baan aba, muwiy Yԑsu, asànaa bàsön uboo a diim làyweel naa:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nzam kun'wiiy uboo a akü, ntɔn nde ukɔↄn afàfurà unsà upɔɔn. Abun nde kàtԑn naa:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Undiir awun kàfàtԑn nde kà itiir a ndaa asin:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Wɛɛ, David, utaaŋ ande, nde kàsyääl ukwen a Nzam. Ungö, waa kàkü, ba bun'dye kà an'dii a bàtaarànde, nde kàkyer apↄↄn.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Wԑԑ mbuur kàwiiy Nzam, nde kàpɔ̈ɔ̈n anki.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Undiir awun, atↄŋ, làyöb naa u mbwo ande bàkyàlakyään ndwääl a nkul.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 U mbwo ande, mbuur wanswà awà wasà làkwikilà atoo wàbalàbal unsà indiir byanswà mpa kàkwe un'kↄↄn a Mↄsԑ mukyer.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Kyakin, làkäl kà igyɛԑŋ manà ndaa bàtԑn aŋangɔɔm iyàlabweel:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 "Làler, bԑ baar aŋàyↄl a un'köl,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Mpal bàtoo Pↄl anà Banabasi, ba balɔ̈ɔ̈m muyàlɔŋ ndaa nsil ayin u saba làlääb.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ungö a nköŋ, Ayudà mbↄↄn anà baar bàkyey inzaam a Ayudà, ba bàläb Pↄl anà Banabasi. Ba bàyäämà ba a ba, waa bapɛɛ un'kaay mubääb anà kab angway a Nzam.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ilä a saba kyàlääb, bul lanswà làkàköŋ ntↄn muwem Ndaa a Mwol.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Wԑԑ mpal bàmԑn Ayudà in'sԑŋ ami, ba bàwem un'köl, bàtön ndaa a Pↄl, waa bun'bɛyà.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Wԑԑ Pↄl anà Banàbasi bàtɛn a uyɔl naa: « Ya yàlɔ̈m naa ndaa a Nzam bàtàkyään bԑ. Wԑԑ, ntɔn lan'tↄn bɛ ya, bԑ ŋakwo lan'swaŋ naa bԑ làkwe anki muwal mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. Apanà bi ntabwey abi ibuul akà baar mpa abà Ayudà.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Abun, Mwol kà iswԑŋ abà:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Wԑԑ mpal bàwem baar mpa abà Ayudà ndaa ayi, ba bàmɛn un'sak, ba bàsɛmà musà ndaa a Mwol làkoo. Baar banswà basɔ̈ɔ̈l muwal mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye, ba bàsi làkwikilà.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Abun, ndaa a Mwol yàpää kà itiir a nsi akin kyanswà.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Wԑԑ Ayudà bàkàkul usey akà akaar aŋun'naaŋ bàfasyäŋà Nzam anà akà abyääl a bul, ba bàsiinà baar mupà Pↄl anà Banabasi nkwaaŋ, ba baböŋ kà itiir a nsi aba.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Apan, ba bàkyen Ikɔn bàmusakɔɔb un'twà a in'kɔl aba.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Wԑԑ akà alↄŋki, ba bàkäl aŋàyↄl a un'sak anà Dweelà In'kyɛԑl.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.