Atos 12
yns (YNS) vs NAA
1 Yàmԑnà naa utaaŋ alan, mfum Ɛlↄdi kàsԑmà mumԑɛy baar a Ikööŋ bàmwɛy nkwaaŋ.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Nde kàdwä Zyak, un'tↄŋ a Ywan wàbaal, a kↄm.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Mpal kàmԑn nde naa ya yan'pà Ayudà un'sak, nde kàfàkɔr Petↄlà ilä a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ungö mukun'kɔr, nde kun'tↄↄm u bɔlokà, kun'pԑ kan'kↄↄ a itsuŋ inà bye abyà aŋità anà uboo a imwɛy ntɔn mukun'kaar. Nde kàkwen mukun'sà u làbay a nsaŋ u mii a un'sɛŋ ungö mukyɛɛl Pak.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Petↄlà bun'käär u bↄlokà. Wԑԑ Ikööŋ kyàyɔ̈n anki musà ngyamàkà akà Nzam ntↄn nde.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Wԑԑ u mpib, kusà a ilä kàbön Ɛlↄdi mutsul nsaŋ ande u mii a un'sɛŋ, Petↄlà kàkäl wàŋàbɔ̈ɔ̈n uboboo a aŋità abɔ̈ɔ̈l, wàŋàbääm an'dwaaŋ mɔ̈ɔ̈l. Aseey a bↄlokà bàkäl u munàmbwo.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Wԑԑ kà imbürà, un'kyeey a Mwol mwԑy waa kàyàmԑnà, bↄlokà waa làpԑԑlà. Un'kyeey kàni Petɔlà u làbɛm, kun'wiiy, waa kàtɛn a nde naa: « Mbarà agyägyä! » Apan, an'dwaaŋ màkäl kà an'kↄↄ ande waa màbü.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Un'kyeey kàtɛn a nde naa: « Bäm un'kab angye, bwaar idyäär angye. » Nde waa kàkyer abun. Nde kàfàtɛn a nde naa: « Bwaar ipfɛy angye, yan'läb. »
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Nde kàkyer atoo, waa kun'läb. Wԑԑ nde kàyöb anki naa ndaa kàkyerà un'kyeey yàkäl ndandaa. Nde kàsii naa kya kyà imanmii.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Apan ba bàlyaaŋ ikal a nseey kyàtàtwԑb, bàfàlyaaŋ kyàyweel, waa bàtöl u munàmbwo awe anà ibeenà a in'naan ifàler mper a bul. Ibeenà aki kyàdubà kya ŋakwo kusà a ba. Ba waa bàtoo, bàyikyeenà u balàbal làmwey. Apan, un'kyeey kàsun'wɛy kà imbürà.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Mpal màfurà an'kyän a Petↄlà, nde kàtԑn naa: « Apanà mԑ an'yöb naa ndandaa Mwol kàtöm un'kyeey ande, nde kàman'tsuuŋ kà an'kↄↄ a Ɛlↄdi anà akà yinà yanswà kàdiilà un'sԑŋ a Ayudà. »
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ungö kàyöb nde abun, nde kàkyen ndwà a Màlye, ngwän a Ywan awà bàfàbel Malakↄ. Akun, baar mbɔɔn bàkyer aköŋ anà bàkäl muyamà.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Mpal kàbԑԑrà nde kà ibeenà a munàmbwo, un'syääl mwɛy wà un'kaar ikↄb ande Lↄdԑ waa kàsin muwem.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Nde kàyöb ndaa a Petↄlà. Wԑԑ unsà un'sak ande, nde kàduub anki ndwà, nde kàkyen u ntiin ntↄn mukàkyään naa Petↄlà wàŋàmbar u nsà.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Wԑԑ ba bàtԑn a nde naa: « Ngye awe anà nukↄŋ. » Wԑԑ nde kàsi muküünà mutɛn naa yà ndandaa. Apan, ba bàtɛn naa: « Un'kyeey ande ayàkal. »
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Wԑԑ Petↄlà kàsi muküünà mubԑԑrà. Ba bàduub ndwà, waa bàbem mpal bun'mɛn ba.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Wɛɛ akà nde, nde kadübà mun a kↄↄ ntɔn mukaswaŋ naa ba bàkäl a duu, nde kakyään naa Mwol kàkyer aben mukun'twey u nsà a bↄlokà. Nde kàtԑn sye naa: « Kyen kàlakyään Zyak anà atↄŋ bumwԑy indiir abi. » Apan, nde waa kàtoo, kàkyen mper asin.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Wԑԑ mpal làtyà taaŋ, lingyoomà làbü uboo a aŋità, ba bàtԑn ba a ba naa Petↄlà nkye byàmubweel?
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ɛlↄdi kàkäl muyun'leŋ, wԑԑ nde kun'mɛn anki. Nde kàfuul aleer, waa kàswɛŋ naa basyen anà badwä. Ungö nde kàlwomà u Yuday, waa kàtyà Sԑzarԑ. Nde kàkäl ndam a ilä kwo.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ɛlↄdi kàkäl nkyԑl mbↄↄn akà baar a Tir anà Sidↄn. Wԑԑ ba bàkäl un'tüüb mwԑy ntↄn mukun'man. An'yääm a ba anà Balàstüs, mbuur kàfaleerà suk a mfum, màkyer abwaŋ. Ungö ba bàkàlɔm mfum Ɛlↄdi musà duu uboo a ba, ntↄn udyà aba bàfafaa nsi a mfum Ɛlↄdi.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Mpal kyàkwe ilä bàsi ba, Ɛlↄdi kàbwäär ipfԑy a imfum, laa kàbwaay de kà un'syäl, waa kàtɛɛnà a ba u mii a un'sԑŋ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Apan, un'sԑŋ kàtԑn u ndaa a ngwal naa: « Ayi ntɛɛn a nzam mwɛy, wԑԑ kà yà mbuur anki. »
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Wԑԑ utaaŋ nsil alan, un'kyeey a Mwol waa kun'düb, ntↄn nde Nzam làkoo kun'pԑ anki. In'swab myàkyer un'dyà, laa kàkü nde.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Apan, Ndaa a Nzam waa yàyԑl, waa yàpää.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Wԑԑ akà Banabasi anà Sↄl, mpal bàmay ba isal aba u Yԑlusàlԑm, ba bàkyer akyà, waa bàsyen anà Ywan awà bàfàbel Malakↄ.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.