Atos 12
yns (YNS) vs ARA
1 Yàmԑnà naa utaaŋ alan, mfum Ɛlↄdi kàsԑmà mumԑɛy baar a Ikööŋ bàmwɛy nkwaaŋ.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Nde kàdwä Zyak, un'tↄŋ a Ywan wàbaal, a kↄm.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Mpal kàmԑn nde naa ya yan'pà Ayudà un'sak, nde kàfàkɔr Petↄlà ilä a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Ungö mukun'kɔr, nde kun'tↄↄm u bɔlokà, kun'pԑ kan'kↄↄ a itsuŋ inà bye abyà aŋità anà uboo a imwɛy ntɔn mukun'kaar. Nde kàkwen mukun'sà u làbay a nsaŋ u mii a un'sɛŋ ungö mukyɛɛl Pak.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Petↄlà bun'käär u bↄlokà. Wԑԑ Ikööŋ kyàyɔ̈n anki musà ngyamàkà akà Nzam ntↄn nde.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Wԑԑ u mpib, kusà a ilä kàbön Ɛlↄdi mutsul nsaŋ ande u mii a un'sɛŋ, Petↄlà kàkäl wàŋàbɔ̈ɔ̈n uboboo a aŋità abɔ̈ɔ̈l, wàŋàbääm an'dwaaŋ mɔ̈ɔ̈l. Aseey a bↄlokà bàkäl u munàmbwo.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Wԑԑ kà imbürà, un'kyeey a Mwol mwԑy waa kàyàmԑnà, bↄlokà waa làpԑԑlà. Un'kyeey kàni Petɔlà u làbɛm, kun'wiiy, waa kàtɛn a nde naa: « Mbarà agyägyä! » Apan, an'dwaaŋ màkäl kà an'kↄↄ ande waa màbü.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Un'kyeey kàtɛn a nde naa: « Bäm un'kab angye, bwaar idyäär angye. » Nde waa kàkyer abun. Nde kàfàtɛn a nde naa: « Bwaar ipfɛy angye, yan'läb. »
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Nde kàkyer atoo, waa kun'läb. Wԑԑ nde kàyöb anki naa ndaa kàkyerà un'kyeey yàkäl ndandaa. Nde kàsii naa kya kyà imanmii.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Apan ba bàlyaaŋ ikal a nseey kyàtàtwԑb, bàfàlyaaŋ kyàyweel, waa bàtöl u munàmbwo awe anà ibeenà a in'naan ifàler mper a bul. Ibeenà aki kyàdubà kya ŋakwo kusà a ba. Ba waa bàtoo, bàyikyeenà u balàbal làmwey. Apan, un'kyeey kàsun'wɛy kà imbürà.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Mpal màfurà an'kyän a Petↄlà, nde kàtԑn naa: « Apanà mԑ an'yöb naa ndandaa Mwol kàtöm un'kyeey ande, nde kàman'tsuuŋ kà an'kↄↄ a Ɛlↄdi anà akà yinà yanswà kàdiilà un'sԑŋ a Ayudà. »
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Ungö kàyöb nde abun, nde kàkyen ndwà a Màlye, ngwän a Ywan awà bàfàbel Malakↄ. Akun, baar mbɔɔn bàkyer aköŋ anà bàkäl muyamà.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Mpal kàbԑԑrà nde kà ibeenà a munàmbwo, un'syääl mwɛy wà un'kaar ikↄb ande Lↄdԑ waa kàsin muwem.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Nde kàyöb ndaa a Petↄlà. Wԑԑ unsà un'sak ande, nde kàduub anki ndwà, nde kàkyen u ntiin ntↄn mukàkyään naa Petↄlà wàŋàmbar u nsà.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Wԑԑ ba bàtԑn a nde naa: « Ngye awe anà nukↄŋ. » Wԑԑ nde kàsi muküünà mutɛn naa yà ndandaa. Apan, ba bàtɛn naa: « Un'kyeey ande ayàkal. »
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Wԑԑ Petↄlà kàsi muküünà mubԑԑrà. Ba bàduub ndwà, waa bàbem mpal bun'mɛn ba.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Wɛɛ akà nde, nde kadübà mun a kↄↄ ntɔn mukaswaŋ naa ba bàkäl a duu, nde kakyään naa Mwol kàkyer aben mukun'twey u nsà a bↄlokà. Nde kàtԑn sye naa: « Kyen kàlakyään Zyak anà atↄŋ bumwԑy indiir abi. » Apan, nde waa kàtoo, kàkyen mper asin.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Wԑԑ mpal làtyà taaŋ, lingyoomà làbü uboo a aŋità, ba bàtԑn ba a ba naa Petↄlà nkye byàmubweel?
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ɛlↄdi kàkäl muyun'leŋ, wԑԑ nde kun'mɛn anki. Nde kàfuul aleer, waa kàswɛŋ naa basyen anà badwä. Ungö nde kàlwomà u Yuday, waa kàtyà Sԑzarԑ. Nde kàkäl ndam a ilä kwo.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ɛlↄdi kàkäl nkyԑl mbↄↄn akà baar a Tir anà Sidↄn. Wԑԑ ba bàkäl un'tüüb mwԑy ntↄn mukun'man. An'yääm a ba anà Balàstüs, mbuur kàfaleerà suk a mfum, màkyer abwaŋ. Ungö ba bàkàlɔm mfum Ɛlↄdi musà duu uboo a ba, ntↄn udyà aba bàfafaa nsi a mfum Ɛlↄdi.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Mpal kyàkwe ilä bàsi ba, Ɛlↄdi kàbwäär ipfԑy a imfum, laa kàbwaay de kà un'syäl, waa kàtɛɛnà a ba u mii a un'sԑŋ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Apan, un'sԑŋ kàtԑn u ndaa a ngwal naa: « Ayi ntɛɛn a nzam mwɛy, wԑԑ kà yà mbuur anki. »
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Wԑԑ utaaŋ nsil alan, un'kyeey a Mwol waa kun'düb, ntↄn nde Nzam làkoo kun'pԑ anki. In'swab myàkyer un'dyà, laa kàkü nde.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Apan, Ndaa a Nzam waa yàyԑl, waa yàpää.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Wԑԑ akà Banabasi anà Sↄl, mpal bàmay ba isal aba u Yԑlusàlԑm, ba bàkyer akyà, waa bàsyen anà Ywan awà bàfàbel Malakↄ.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.