Atos 12

yns (YNS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yàmԑnà naa utaaŋ alan, mfum Ɛlↄdi kàsԑmà mumԑɛy baar a Ikööŋ bàmwɛy nkwaaŋ.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Nde kàdwä Zyak, un'tↄŋ a Ywan wàbaal, a kↄm.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Mpal kàmԑn nde naa ya yan'pà Ayudà un'sak, nde kàfàkɔr Petↄlà ilä a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ungö mukun'kɔr, nde kun'tↄↄm u bɔlokà, kun'pԑ kan'kↄↄ a itsuŋ inà bye abyà aŋità anà uboo a imwɛy ntɔn mukun'kaar. Nde kàkwen mukun'sà u làbay a nsaŋ u mii a un'sɛŋ ungö mukyɛɛl Pak.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Petↄlà bun'käär u bↄlokà. Wԑԑ Ikööŋ kyàyɔ̈n anki musà ngyamàkà akà Nzam ntↄn nde.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Wԑԑ u mpib, kusà a ilä kàbön Ɛlↄdi mutsul nsaŋ ande u mii a un'sɛŋ, Petↄlà kàkäl wàŋàbɔ̈ɔ̈n uboboo a aŋità abɔ̈ɔ̈l, wàŋàbääm an'dwaaŋ mɔ̈ɔ̈l. Aseey a bↄlokà bàkäl u munàmbwo.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Wԑԑ kà imbürà, un'kyeey a Mwol mwԑy waa kàyàmԑnà, bↄlokà waa làpԑԑlà. Un'kyeey kàni Petɔlà u làbɛm, kun'wiiy, waa kàtɛn a nde naa: « Mbarà agyägyä! » Apan, an'dwaaŋ màkäl kà an'kↄↄ ande waa màbü.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Un'kyeey kàtɛn a nde naa: « Bäm un'kab angye, bwaar idyäär angye. » Nde waa kàkyer abun. Nde kàfàtɛn a nde naa: « Bwaar ipfɛy angye, yan'läb. »
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Nde kàkyer atoo, waa kun'läb. Wԑԑ nde kàyöb anki naa ndaa kàkyerà un'kyeey yàkäl ndandaa. Nde kàsii naa kya kyà imanmii.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Apan ba bàlyaaŋ ikal a nseey kyàtàtwԑb, bàfàlyaaŋ kyàyweel, waa bàtöl u munàmbwo awe anà ibeenà a in'naan ifàler mper a bul. Ibeenà aki kyàdubà kya ŋakwo kusà a ba. Ba waa bàtoo, bàyikyeenà u balàbal làmwey. Apan, un'kyeey kàsun'wɛy kà imbürà.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Mpal màfurà an'kyän a Petↄlà, nde kàtԑn naa: « Apanà mԑ an'yöb naa ndandaa Mwol kàtöm un'kyeey ande, nde kàman'tsuuŋ kà an'kↄↄ a Ɛlↄdi anà akà yinà yanswà kàdiilà un'sԑŋ a Ayudà. »
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Ungö kàyöb nde abun, nde kàkyen ndwà a Màlye, ngwän a Ywan awà bàfàbel Malakↄ. Akun, baar mbɔɔn bàkyer aköŋ anà bàkäl muyamà.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Mpal kàbԑԑrà nde kà ibeenà a munàmbwo, un'syääl mwɛy wà un'kaar ikↄb ande Lↄdԑ waa kàsin muwem.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Nde kàyöb ndaa a Petↄlà. Wԑԑ unsà un'sak ande, nde kàduub anki ndwà, nde kàkyen u ntiin ntↄn mukàkyään naa Petↄlà wàŋàmbar u nsà.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Wԑԑ ba bàtԑn a nde naa: « Ngye awe anà nukↄŋ. » Wԑԑ nde kàsi muküünà mutɛn naa yà ndandaa. Apan, ba bàtɛn naa: « Un'kyeey ande ayàkal. »
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Wԑԑ Petↄlà kàsi muküünà mubԑԑrà. Ba bàduub ndwà, waa bàbem mpal bun'mɛn ba.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Wɛɛ akà nde, nde kadübà mun a kↄↄ ntɔn mukaswaŋ naa ba bàkäl a duu, nde kakyään naa Mwol kàkyer aben mukun'twey u nsà a bↄlokà. Nde kàtԑn sye naa: « Kyen kàlakyään Zyak anà atↄŋ bumwԑy indiir abi. » Apan, nde waa kàtoo, kàkyen mper asin.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Wԑԑ mpal làtyà taaŋ, lingyoomà làbü uboo a aŋità, ba bàtԑn ba a ba naa Petↄlà nkye byàmubweel?
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Ɛlↄdi kàkäl muyun'leŋ, wԑԑ nde kun'mɛn anki. Nde kàfuul aleer, waa kàswɛŋ naa basyen anà badwä. Ungö nde kàlwomà u Yuday, waa kàtyà Sԑzarԑ. Nde kàkäl ndam a ilä kwo.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Ɛlↄdi kàkäl nkyԑl mbↄↄn akà baar a Tir anà Sidↄn. Wԑԑ ba bàkäl un'tüüb mwԑy ntↄn mukun'man. An'yääm a ba anà Balàstüs, mbuur kàfaleerà suk a mfum, màkyer abwaŋ. Ungö ba bàkàlɔm mfum Ɛlↄdi musà duu uboo a ba, ntↄn udyà aba bàfafaa nsi a mfum Ɛlↄdi.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Mpal kyàkwe ilä bàsi ba, Ɛlↄdi kàbwäär ipfԑy a imfum, laa kàbwaay de kà un'syäl, waa kàtɛɛnà a ba u mii a un'sԑŋ.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Apan, un'sԑŋ kàtԑn u ndaa a ngwal naa: « Ayi ntɛɛn a nzam mwɛy, wԑԑ kà yà mbuur anki. »
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Wԑԑ utaaŋ nsil alan, un'kyeey a Mwol waa kun'düb, ntↄn nde Nzam làkoo kun'pԑ anki. In'swab myàkyer un'dyà, laa kàkü nde.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Apan, Ndaa a Nzam waa yàyԑl, waa yàpää.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Wԑԑ akà Banabasi anà Sↄl, mpal bàmay ba isal aba u Yԑlusàlԑm, ba bàkyer akyà, waa bàsyen anà Ywan awà bàfàbel Malakↄ.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.