Atos 12
yns (YNS) vs ARC
1 Yàmԑnà naa utaaŋ alan, mfum Ɛlↄdi kàsԑmà mumԑɛy baar a Ikööŋ bàmwɛy nkwaaŋ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Nde kàdwä Zyak, un'tↄŋ a Ywan wàbaal, a kↄm.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Mpal kàmԑn nde naa ya yan'pà Ayudà un'sak, nde kàfàkɔr Petↄlà ilä a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Ungö mukun'kɔr, nde kun'tↄↄm u bɔlokà, kun'pԑ kan'kↄↄ a itsuŋ inà bye abyà aŋità anà uboo a imwɛy ntɔn mukun'kaar. Nde kàkwen mukun'sà u làbay a nsaŋ u mii a un'sɛŋ ungö mukyɛɛl Pak.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Petↄlà bun'käär u bↄlokà. Wԑԑ Ikööŋ kyàyɔ̈n anki musà ngyamàkà akà Nzam ntↄn nde.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Wԑԑ u mpib, kusà a ilä kàbön Ɛlↄdi mutsul nsaŋ ande u mii a un'sɛŋ, Petↄlà kàkäl wàŋàbɔ̈ɔ̈n uboboo a aŋità abɔ̈ɔ̈l, wàŋàbääm an'dwaaŋ mɔ̈ɔ̈l. Aseey a bↄlokà bàkäl u munàmbwo.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Wԑԑ kà imbürà, un'kyeey a Mwol mwԑy waa kàyàmԑnà, bↄlokà waa làpԑԑlà. Un'kyeey kàni Petɔlà u làbɛm, kun'wiiy, waa kàtɛn a nde naa: « Mbarà agyägyä! » Apan, an'dwaaŋ màkäl kà an'kↄↄ ande waa màbü.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Un'kyeey kàtɛn a nde naa: « Bäm un'kab angye, bwaar idyäär angye. » Nde waa kàkyer abun. Nde kàfàtɛn a nde naa: « Bwaar ipfɛy angye, yan'läb. »
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Nde kàkyer atoo, waa kun'läb. Wԑԑ nde kàyöb anki naa ndaa kàkyerà un'kyeey yàkäl ndandaa. Nde kàsii naa kya kyà imanmii.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Apan ba bàlyaaŋ ikal a nseey kyàtàtwԑb, bàfàlyaaŋ kyàyweel, waa bàtöl u munàmbwo awe anà ibeenà a in'naan ifàler mper a bul. Ibeenà aki kyàdubà kya ŋakwo kusà a ba. Ba waa bàtoo, bàyikyeenà u balàbal làmwey. Apan, un'kyeey kàsun'wɛy kà imbürà.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Mpal màfurà an'kyän a Petↄlà, nde kàtԑn naa: « Apanà mԑ an'yöb naa ndandaa Mwol kàtöm un'kyeey ande, nde kàman'tsuuŋ kà an'kↄↄ a Ɛlↄdi anà akà yinà yanswà kàdiilà un'sԑŋ a Ayudà. »
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Ungö kàyöb nde abun, nde kàkyen ndwà a Màlye, ngwän a Ywan awà bàfàbel Malakↄ. Akun, baar mbɔɔn bàkyer aköŋ anà bàkäl muyamà.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Mpal kàbԑԑrà nde kà ibeenà a munàmbwo, un'syääl mwɛy wà un'kaar ikↄb ande Lↄdԑ waa kàsin muwem.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Nde kàyöb ndaa a Petↄlà. Wԑԑ unsà un'sak ande, nde kàduub anki ndwà, nde kàkyen u ntiin ntↄn mukàkyään naa Petↄlà wàŋàmbar u nsà.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Wԑԑ ba bàtԑn a nde naa: « Ngye awe anà nukↄŋ. » Wԑԑ nde kàsi muküünà mutɛn naa yà ndandaa. Apan, ba bàtɛn naa: « Un'kyeey ande ayàkal. »
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Wԑԑ Petↄlà kàsi muküünà mubԑԑrà. Ba bàduub ndwà, waa bàbem mpal bun'mɛn ba.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Wɛɛ akà nde, nde kadübà mun a kↄↄ ntɔn mukaswaŋ naa ba bàkäl a duu, nde kakyään naa Mwol kàkyer aben mukun'twey u nsà a bↄlokà. Nde kàtԑn sye naa: « Kyen kàlakyään Zyak anà atↄŋ bumwԑy indiir abi. » Apan, nde waa kàtoo, kàkyen mper asin.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Wԑԑ mpal làtyà taaŋ, lingyoomà làbü uboo a aŋità, ba bàtԑn ba a ba naa Petↄlà nkye byàmubweel?
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Ɛlↄdi kàkäl muyun'leŋ, wԑԑ nde kun'mɛn anki. Nde kàfuul aleer, waa kàswɛŋ naa basyen anà badwä. Ungö nde kàlwomà u Yuday, waa kàtyà Sԑzarԑ. Nde kàkäl ndam a ilä kwo.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Ɛlↄdi kàkäl nkyԑl mbↄↄn akà baar a Tir anà Sidↄn. Wԑԑ ba bàkäl un'tüüb mwԑy ntↄn mukun'man. An'yääm a ba anà Balàstüs, mbuur kàfaleerà suk a mfum, màkyer abwaŋ. Ungö ba bàkàlɔm mfum Ɛlↄdi musà duu uboo a ba, ntↄn udyà aba bàfafaa nsi a mfum Ɛlↄdi.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Mpal kyàkwe ilä bàsi ba, Ɛlↄdi kàbwäär ipfԑy a imfum, laa kàbwaay de kà un'syäl, waa kàtɛɛnà a ba u mii a un'sԑŋ.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Apan, un'sԑŋ kàtԑn u ndaa a ngwal naa: « Ayi ntɛɛn a nzam mwɛy, wԑԑ kà yà mbuur anki. »
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Wԑԑ utaaŋ nsil alan, un'kyeey a Mwol waa kun'düb, ntↄn nde Nzam làkoo kun'pԑ anki. In'swab myàkyer un'dyà, laa kàkü nde.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Apan, Ndaa a Nzam waa yàyԑl, waa yàpää.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Wԑԑ akà Banabasi anà Sↄl, mpal bàmay ba isal aba u Yԑlusàlԑm, ba bàkyer akyà, waa bàsyen anà Ywan awà bàfàbel Malakↄ.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.