2 Coríntios 7

yns (YNS) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nkween amɛ, ntɔn bi kan'kaar ilää a tub abi, bi ipɔŋà bi ŋakwo u ŋingyäy yanswà yà ndür anà yà dweelà. Wɛy bi imay mubulà aŋin'kyɛɛl unsà bɔɔmà a Nzam.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Lipɛ ikal u mpem abɛ! Bi mbuur ube kàkyer anki, bi mbuur kàtay anki, bi undiir a mbuur kàduum anki.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Kà ntɔn mukàlapɛl anki waa mɛ in'tɛɛnà abwɛy, ntɔn mɛ ya kàkyàtàtɛn: bɛ làbà u mpem abi unsà ukwà anà u mɔ̈ɔ̈.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Làkyän amɛ là mbɔɔn amu bɛ, mɛ in'we anà uyɔl mbɔɔn ntɔn bɛ, mɛ in'wà aŋàyɔl a ndɛɛl, mɛ in'wà unsà un'sak mbɔɔn uboo a mpay abi yanswà.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Kyakin, utaaŋ ban'kɔlà bi u Masɛdwan, bi kànyäm anki, bi kàbwey a mpay yifà ifà: ngwiy u nsà, bɔɔmà uboo abi.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Wɛɛ Nzam, mbuur afàlɛɛl bàŋàlàbɔ̈ɔ̈n, nde kàlɛɛl bi u mbwo a ngyeel a Titɔ,
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 kà nà u mbwo a ngyeel ande mpɛl anki, wɛɛ u mbwo a ngwal kàwɛl nde akà bɛ, nde kàkyer isaam ntɔn ukwen abɛ bà ngwal. Nde kiyäm ngyal abɛ yà ngwal, yà nsaaŋ abɛ, yun'kanà abɛ ntɔn mɛ. Ya yanswà yàfan'pà un'sak aŋàsöönà.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Inye, isàkal naa un'kaan amɛ kàlapɛ ngyɛb, mɛ in'kyɛɛrà anki. Yàlàtàkal naa mɛ in'kyɛɛr, ntɔn mɛ imanà naa un'kaan awà kàlapɛ ngyɛb u taaŋ làmwɛy,
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 apanà mɛ an'man un'sak, kà ntɔn ngyɛb abɛ anki, wɛɛ ntɔn nsɔɔmà kan'bɔr wa. Ntɔn ngyɛb abɛ yàkäl unsà ukwen a Nzam. Kyakin, akà bi, bɛ làsàman anki akà ube mwɛy.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Ntɔn, ngyɛb unsà ukwen a Nzam ifàbɔr nsɔɔmà ayà ifàsyen u ngweel a mɔ̈ɔ̈ anà ifàwɛy anki ipöl akà nkyɛɛr. Wɛɛ ngyɛb ntɔn mbääb a mɛɛn mà, ifàbɔr ukwà.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Làler apà undiir kàbör ngyɛb akà bɛ unsà ukwen a Nzam:
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Abun, isàkal naa mɛ kàkyer alasöön, kà ntɔn mbɛɛy anki, itàkal kà ntɔn mbuur kàkyer ube anki, itàkal kà ntɔn mbuur bàmukyer ube anki, wɛɛ ntɔn muswaŋ kusà a bɛ, u mii a Nzam, un'kanà abɛ ntɔn bi.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Awà undiir kilɛɛl.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Ntɔn, isàkal naa kusà a nde, mɛ kàswɛŋ ngaal ntɔn bɛ, bɛ mɛ nswɛn lan'mɛɛy anki! Wɛɛ, asànaa ifàkyään bi bɛ ndandaa taaŋ lanswà, lalan ngaal kàswɛŋ bi ntɔn bɛ kusà a Titɔ yàmɛnà naa yà ndandaa,
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 ukwen ande akà bɛ bàŋàsöön mbɔɔn, sin sin nde usàyɔbà unkyeey abɛ banswà, ntɔn bɛ lun'wɛl unsà bɔɔmà anà matɛɛr.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Mɛ in'wà unsà un'sak musà làkyän amɛ amu bɛ.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.