1 Coríntios 11
yns (YNS) vs ACF
1 Lan'yööl, asànaa mɛ ŋakwo in'fàyööl mɛ Klistɔ.
1 Sede meus imitadores, como também eu de Cristo.
2 Mɛ amàlakan: bɛ làfàyɔbà mɛ unsà indiir byanswà anà mulab nswɛɛŋ asànaa kàlalɔŋ mɛ.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim, e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Apanà, mɛ in'kwen naa bɛ làyöb abà: Klistɔ wà mfum a mbuur wanswà, baal wà mfum a un'kaar, Nzam wà mfum a Klistɔ.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo o homem, e o homem a cabeça da mulher; e Deus a cabeça de Cristo.
4 Baal wanswà afàyamà, itàkal afàtà ngɔɔm, un'tswe wàŋàfwee, nde afàpà nswɛn akà mfum ande.
4 Todo o homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Wɛɛ un'kaar wanswà afàyamà, itàkal afàtà ngɔɔm, un'tswe wà ipɔl, nde afàpà nswɛn akà mfum ande, ntɔn yà asànaa ntswee ande yàŋàkɔɔl.
5 Mas toda a mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta, desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Isàkal naa un'kaar ufwee anki un'tswe, wɛy bun'kɔɔl ntswe! Wɛɛ, isàkal naa yà nswɛn ntɔn un'kaar bun'tsül itàkal bun'kɔɔl ntswe, wɛy nde ubwäär itàmbalà!
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Abun, baal ufwe anki un'tswe ande, nde wà ifà anà làkoo a Nzam, wɛɛ un'kaar wà làkoo a baal.
7 O homem, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do homem.
8 Ntɔn, kà baal anki bàtwey amu un'kaar, wɛɛ un'kaar bàtwey amu baal.
8 Porque o homem não provém da mulher, mas a mulher do homem.
9 Baal bun'kyer anki ntɔn un'kaar, wɛɛ un'kaar bun'kyer ntɔn baal.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do homem.
10 Lalan, un'kaar akyer abwaar isii a ikɔ̈b kà un'tswe ande, ntɔn akyeey.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Apan, un'kaar ukaabà anki anà baal, baal sye ifà imwɛy akà un'kaar, uboo a Mwol.
11 Todavia, nem o homem é sem a mulher, nem a mulher sem o homem, no Senhor.
12 Ntɔn, isàkal naa un'kaar bun'twey amu baal, baal sye un'kaar kàmubɔr, yanswà yan'fà akà Nzam.
12 Porque, como a mulher provém do homem, assim também o homem provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Làtsül bɛ ŋakwo, nkye yubwaŋ naa un'kaar uyamà Nzam ukɔɔn afwe un'tswe?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Nkye mɛɛn ŋakwo ifàlalɔŋ anki naa làkoo latɛy akà baal mukal anà ntswe a bwɛlàbwɛl?
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o homem ter cabelo crescido?
15 Kyekà yà làkoo akà un'kaar, ntɔn ntswe bun'pɛ musyääl asànaa itàmbalà.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Wɛɛ isàkal naa mbuur akwen mutɔn nkääl ayi, bi ifà aki kyatɛy, itàkal kà Ikööŋ a Nzam sye.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Ntɔn ndaa ilääb yi, mɛ alakan anki, ntɔn nköŋ làfàsà bɛ, ya ifàlakyer anki ubwaŋ, wɛɛ ube.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Musɛmà, mɛ an'wem naa ye anà nkaabà uboo a bɛ umpal làfàsà bɛ nköŋ, mɛ an'kyey ikikye naa yà ndandaa:
18 Porque antes de tudo ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 yàkäl ubwaŋ naa nkaabà ikäl uboo a bɛ, ntɔn muyöb naa bànà abà aŋàlàkwikilà a ndandaa.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Wɛɛ umpal làfàkal bɛ u nköŋ, bɛ kà isaa a Mwol anki làfàdyà.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor.
21 Ntɔn, utaaŋ adyà, mbuur mbuur afàdüül muwal isaa aŋàsöön ukɔɔn ayɔbà bumwɛy. Abun, umwɛy we anà ngyal, umpal wumwɛy wàmuyɔr.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome e outro embriaga-se.
22 Nkye bɛ ndwà yatɛy ntɔn mudyà anà munwà? Itàkal naa, nkye bɛ làbɛyà Ikööŋ a Nzam anà làkwen mumɛɛy baar bàkɔ̈ɔ̈n undiir nswɛn? Ininà mɛ alakyään? Nkye mɛ in'kyer alasyäŋà? Aay, u ndaa ayi, mɛ alàsyaŋà anki.
22 Não tendes porventura casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.
23 Ntɔn, le an'lɔɔŋ kàwɛl mɛ akà Mwol anà kàlalɔŋ mɛ: Mwol Yɛsu, u mpib bun'yälà, nde kàwɛl làmpà,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 ungö mufuur an'tɔɔn, nde kàtsül la, waa kàtɛn naa: « Yi yà ndür amɛ, ayà ntɔn bɛ, làkyerà abà muyɔbà mɛ. »
24 E, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Nde kàkyer abun, nde kàwɛl kɔɔb, ungö udyà mutɛn naa: « Kɔɔb là, là Nkwà akün unsà an'kil amɛ. Làkyer abun taaŋ lanswà làyanwaa bɛ, ntɔn muyɔbà mɛ. »
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Ntɔn, taaŋ lanswà làdyaa bɛ làmpà alà anà lànwaa bɛ kɔɔb alà, bɛ làwàmukyään nkweel a Mwol, tii mpal usyefurà nde.
26 Porque todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Lalan, mbuur wanswà asàdyà làmpà itàkal asànwà kɔɔb a Mwol ukɔɔn akal wàŋàpɔŋà, nde asàkal wàŋàlɛl kusà a ndür anà an'kil a Mwol.
27 Portanto, qualquer que comer este pão, ou beber o cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Wɛy mbuur mbuur uler mpem ande ŋakwo kusà mudyà làmpà alà anà munwà kɔɔb alà.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão e beba deste cálice.
29 Ntɔn mbuur adyaa anà anwaa ukɔɔn asà ndür nsɔ̈ɔ̈l, wàmudyà anà wàmunwà mbar ande ŋakwo.
29 Porque o que come e bebe indignamente, come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Kyakin, uboo a bɛ bàŋukyal anà aŋatoo bà mbɔɔn, anà ndam yumwɛy yàkyàkwà.
30 Por causa disto há entre vós muitos fracos e doentes, e muitos que dormem.
31 Isàkal naa bi kan'syebà bi ŋakwo, bi nsaŋ bàlitsüül anki.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Wɛɛ Mwol afitsüül nsaŋ ntɔn mukifuur u mbwo, ntɔn bàkɔɔn akitsüül mbar mbwo mwɛy anà mɛɛn.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Kyakin, atɔŋ amɛ, utaaŋ làfàtüüb bɛ ntɔn mudyà, làdil bamwɛy anà bumwɛy.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Isàkal naa mbuur we anà ngyal, wɛy nde udi u ndwà ande, ntɔn nköŋ abɛ ikɔ̈ɔ̈n akàlatwääl ntaaŋàmbar. Ntɔn indiir byumwɛy, mɛ insàlɔ̈ɔ̈n utaaŋ in'sàyà mɛ.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que não vos ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.