Mateus 8

ymp (YMP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yisu hetak dum me hîlôk be hê me avîlanô bêng anông esopa yêni.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Me anô kômbôk lepla te hêlêm êndêng Yisu me heya vabudum thîvô be henang nena, “Anômbêng, ong da yong lem hiving me hîtôm nombong be yambutak mavî.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Me Yisu henang nena, “Ya leng hiving.” Be hêthôm ôpêng me henang nena, “Numbutak mambung!” Me ketheng oyang me ya kômbôk hêv yak me ôpêng hivutak mavî.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Yôv me Yisu henang ethak yêni nena, “Dô nonang bêng ethak anô te andô. Metom nu me nuŋgik ong thô ethak anô hîmbôk da me nôŋgêv da êndêng Wapômbêng vo niŋgik thô nena lêk huvutak mambung hîtôm Moses bôk henang yôv. Hovong bêng me tem avîlanô sapêng injê be eyala nena lêk huvutak mambung.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Yisu hêyô Kapenaom me anô vovak lêik te nang Lom hêlêm hêndêng yêni me hepetenak inda nena,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Anômbêng, yînîng anô ku te hêpôm kômbôk va lo bang himuving be hiwa vovang bêng be hêk melak yom.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Me Yisu henang ethak inda nena, “Tem ya thôk vo yambong ôpêng mavî.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Metom anô vovak lêik êng henang nena, “Anômbêng, ya mî anô mavî hiving vo nôlêm yînîng melak amî. Be ditu ya hayala nena nonang yom me yînîng anô ku tem nimbutak mavî ethak loŋbô.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Vômbê nena ya da me ya hamô anômbêng te vimbing hiving me yînîng ŋa vovak îmô ya vimbing. Me thak ya hanang ethak yînîng anô vovak te nena, ‘Nu,’ êng me thak hê. Mena ya hanang ethak yang nena, ‘Nôlêm,’ êng me thak hêlêm. Me ya hanang ethak yînîng anô ku nena, ‘Nombong ku tiêng’ êng me thak hevong yom.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Yisu helaŋô ambô êng be hesong kambom me henang ethak avîlanô takatu be esopa yêni nena, “Ya hanang avanông ethak môlô. Bôk mî ya hatung anô hêv iving lêklokwang te bêŋiti hîmô Islael ining long sapêng amî.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Ya hanang ethak môlô nena avîlanô long bôyang bêng anông tem etak ining pîk nômbêng iti sapêng be ini vo injang nôm bêng imbing Ablaham lo Aisak be Jekop îmô melak leng ya lêkliŋyak bêng kapô.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Metom avîlanô takatu be Wapômbêng bôk hîtôk loho yôv vo êyô ya lêkliŋyak bêng kapô bini me tem nêŋgêv loho vê bini long momaŋaning. Long êng me tem loho endeng athêng malêng be ethang vieŋing ondong long.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Yôv me Yisu henang ethak anô vovak lêik êng nena, “Nu! Me nôm atu be lêk hôêv iving nena tem nimbutak me tem nimbutak bêng hîtôm hôêv iving.” Me hêndêng wakma êng yom me ya anô ku atu hivutak mavî.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Yôv me Yisu hêyô Pita ya melak kapô me hêyê Pita yaŋavî hêpôm kômbôk vovang be hêk yom.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Me Yisu hevalong avî êng bang me kômbôk êng hetak yêni me hiviyô be hepesang be hêv hêndêng loho.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Hêndêng yathiŋdang me avîlanô iwa ŋa gôk kambom ivuling loho bêng anông êlêm êyô vo Yisu. Me henang yom be gôk takêng etak ŋa takêng be ê. Me hevong avîlanô lêk kômbôk sapêng ivutak mavî.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Be ditu plopet Aisaia ya ambô hik anông hîtôm bôk henang nena,
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Wakma Yisu hêyê avîlanô bêng anông elawê inda me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Aô na kasîk bomang viyang vulu.”
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Êng me kîdôŋga ambô balambung te hêlêm êyô vo Yisu me henang nena, “Kîdôŋga, long nômbêng atu be hô me tem ya sopa ong.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Me Yisu henang nena, “Avung yatap ining pîk ambuang hîmô me menak ining unak hîmô, metom Anô Ya Nakandung ya long ninjêk mî.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Yôv me Yisu ya ŋa hîndông te henang ethak inda nena, “Anômbêng, notak ya vo ya nandav wakamik yôvêm.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Metom Yisu henang ethak inda nena, “Notak ŋa dôhôlôŋing bôk ema yôv vo loho da endav ining ŋama me nôlêm nosopa ya.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Yôv me Yisu hethak yeng me ya ŋa hîndông ethak yeng hiving be loho ê.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Loho mô kasîk bomang lîvông me bôlôtom oyang me ôthîng lêk lovak bêng hêyô. Me ŋanam budum hik be hevong êyô yeng vôv metom Yisu me hêkthôm.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Me ya ŋa hîndông ê ik yêni ling be enang nena, “Anômbêng, tem aôma! Be ditu nôŋgêv aô livung!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Me Yisu henang ethak loho nena, “Môlô ning ôêv iving me yaônalêk! Bisête be môlô kô?” Êng me hiviyô be hethang lovak lêk ŋanam budum êng be hêk teŋeng anông.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Êng me loho song kambom be enang nena, “Opalête ti be lovak lêk ŋanam budum elaŋô ya ambô be esopa?”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Yôv me Yisu hê kasîk bomang viyang vulu me hêyô avîlanô Gadala ining pîk. Me anô lokwaŋyi be thak gôk kambom îmô hiving thêi êlêm nang kalang be êpôm yêni hîlôk loŋdaŋlê. Be anô yi êng thak ivuling avîlanô, be ditu thak loho kô endom loŋdaŋlê êng.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Ôpyiêng êyê Yisu be elam kaêk lêkwaê nena, “Wapômbêng Nakandung, hôlêm vo nombong ômbête ethak yoô? Wakma atu be Wapômbêng etak me mî denang me hôlêm long iti vo nôŋgêv vovang êndêng yoô mesa?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Me bok bêng anông îmô dêim doke be eyang tak îmô.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Me gôk kambom takêng epetenak Yisu nena, “Hovong vo nôŋgêv yoô vê, êng me nôŋgêv yoô nindôk bok takdaku.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Me Yisu henang ethak loho nena, “Môlô nu!” Êng me gôk kambom takêng etak anô yi êng me ê îlôk bok takêng kapô me evothong be ethak i mayaliv hîlôk wanda be ê êv yak hîlôk kasîk bomang kapô be ema.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Ŋa takatu be eyaŋging bok êyê nôm êng me îsôv be ê melak lông. Me enang ethak avîlanô hethak nôm atu be Yisu hevong ethak bok lêk anô yi atu be gôk kambom hivuling thêi.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Tomêng me avîlanô melak lông êng ik i thô be ê hêndêng Yisu. Loho yê yêni be êkô kambom be epetenak nena, “Notak yoô be nu!”
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.