Mateus 22
ymp (YMP) vs NAA
1 Yisu henang ambô dôhô yang hethak loŋbô nena,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 — ausente —
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 “Yôv me hêv ŋa ku oyang vi hethak loŋbô be ê vo enang ethak avîlanô takatu be bôk helam loho yôv nena, ‘Ondaŋô! Lêk ya hapesang nôm yôv. Be ya hik yînîng bokmaŋkao malô map lêk alim dopdop doho be ya haŋgambôm, be ditu môlôlêm!’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Metom mî elaŋô amî me ê mayaliv. Vi ê ining kukapô me vi ê evong ining ku valuseleng.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Me vi evalong ŋa ku takêng be evong kambom lomaloma hêndêng loho yôv me ik loho vônô.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Êng me king la maning kambom anông be hêv ŋa vovak ê ivuling ŋa takatu be ik ya ŋa ku vônô be etak amela hêyô hêk loho ning melak lông.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Êng me henang ethak ŋa ku nena, ‘Nôm lêk ya hapesang yôv be hîmô. Metom avîlanô takatu be ya halam loho me avîlanô kambom be êndô êlêm.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Be ditu môlô nu loŋdaŋlê bêng sapêng be ôpôm opalêla takatu me onang ethak loho nena êlêm vo injang nôm iwa i.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Me ŋa ku ê mayaliv be eveng loŋdaŋlê sapêng be ithining avîlanô mavî lêk avîlanô kambom takatu be êpôm loho. Êng me elom loho hêyô hele be melak kapô êng putup.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Metom wakma king hivutak êyô melak kapô be hê vo ninjê avîlanô, êng me hêyê nena anô te mî hik kwêv ekam avî amî.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Me henang ethak ôpêng nena, ‘Aiyang, hoveng bisê hele be hômô long iti kapô me mî huik kwêv ekam avî amî?’ Metom ôpêng bonong yom.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 “Êng me henang ethak ya ŋa ku nena, ‘Ombalong ôpiti be okak va lo bang lêku be okaliv ende yêing binindôk long momaŋaning. Long êng me tem endeng kambom be ethang vieŋing kalalang long.’”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Yisu henang ambô dôhô êng yôv me henang nena, “Wapômbêng helam avîlanô bêng anông, metom bôk hîtôk nayi yom vo nimbua.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Yôv me Palisi ê ethak tom me epatôk ambô te be hîtôm evak andêk vo Yisu henang ambô te bidoho me tem embalong yêni.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Yôv me loho êv ining ŋa îndông doho lêk Helot ya ŋa môlôô doho be ê hêndêng Yisu me enang nena, “Kîdôŋga, yoô ayala nena ong me anô ambô avanông yom. Be ditu thak huik Wapômbêng ya ambô thô thêthôp hêndêng avîlanô. Me mî thak hosopa anô ning auk be hôêv anô yang ling me hotaving anô yang amî, vômbê nena mî thak hôkô anô te amî.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Bêng be ditu nonang ethak yoô. Yong auk bisê? Mavî vo yoôŋgêv takis êndêng Sisa mesa dô?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Yisu heyala loho ning auk kambom êng be henang nena, “Môlô ŋa ambô yôhîng! Bisête be môlô ovong vo ombatek ya?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Uŋgik valuseleng atu be thak ôêv takis te thô ethak ya.” Me iwa valuseleng êng te be ê êv hêndêng yêni.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Me henang ik loho ling nena, “Opalête ya dôhô lêk athêng iti be hêyô hêk valuseleng?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Me enang nena, “Sisa.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Elaŋô ambô êng be esong kambom me loho etak Yisu be ê.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Hêndêng wak êng yom me Sadyusi takatu be thak enang nena ŋa ema tem mî imbiyô ethak loŋbô amî ê hêndêng Yisu me enang ik yêni ling nena,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 “Kîdôŋga, Moses bôk henang ethak aô nena, ‘Anô te hema be nali mî me yang hîmô, êng me nimbua avî tôp êng vo nîmbî yang atu be hema nakandung vê.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Bêng be ŋa lêk viyaŋi bahevi be lahavôyi îmô. Me bôp hiwa avî te be hema me nakandung mî. Me nok hiwa avî tôp êng hethak loŋbô,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 metom hema be nakandung mî hiving. Me gwa bêng yom hê hele be hêyô ali dêi hema hiving.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Yandang me avî tôp êng hema hiving.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Be ditu hêndêng wakma ŋa ema iviyô hethak loŋbô me ŋa lêk viyaŋi bahevi be lahavôyi takatu be iwa avî tôp atu, me avî êng tem nîmô îtôm loho ali alête yanavî? Vômbê nena loho sapêng bôk iwa inda.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Metom Yisu henang viyang nena, “Môlô nang ambô lêkgwak itiêng, vômbê nena môlô mî oyala kapua matheng lêk Wapômbêng ya lêklokwang katô amî.
29 Jesus respondeu:
30 Wakma ŋa ema iviyô hethak loŋbô me avîlanô tem mî imbua i ethak loŋbô amî. Me loho tem îmô îtôm aŋêla melak leng yom.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 “Me ambô atu be hethak ŋa ema imbiyô ethak loŋbô me môlô ovong nang bôk mî osam ambô atu be Wapômbêng henang hêndêng môlô nena,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Me henang nena, “Ya da hamô hîtôm Ablaham lo Aisak me Jekop ining Wapômbêng.” Bêng be yêni me mî ŋa ema ning Wapômbêng amî me ŋa lêkmala yom ining Wapômbêng.’”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Avîlanô nômbêng atu be îmô long êng elaŋô Yisu ya ambô tiêng be esong kambom.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Hêndêng wakma Palisi elaŋô nena Yisu hik Sadyusi ining auk lêkgwak thô, êng me loho thak tom be ê hêndêng Yisu.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Me loho ning kîdôŋga ambô balambung te hê vo neyek Yisu be henang hik yêni ling nena,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Kîdôŋga, balambung ali alête me bêng vo balambung vi?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Êng me Yisu henang nena, “ ‘Lem imbing Anômbêng yong Wapômbêng injêk kapôlôm sapêng lêk dôhôlôm me yong auk sapêng imbing.’
37 Jesus respondeu:
38 Balambung itiêng me bêng vo balambung viyang be himung.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Me balambung yang me hîtôm balambung mung atu be henang nena, ‘Lem imbing avîlanô vi hîtôm lem hiving ong da.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ambô balambung sapêng lêk plopet ining ambô sapêng me hîmô balambung yi ti êng yom kapô.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Palisi ethak tom be îmô denang me Yisu henang ik loho ling nena,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Môlô ning auk bisête hethak Mesaya? Ôpêng me opalê lim lêkmuk?” Me loho nang nena, “Devit lim.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Yôv me hevong bisê be Lovak Matheng hêv auk hêndêng Devit da be helam Mesaya êng nena Anômbêng be henang nena,
43 E Jesus perguntou:
44 “ ‘Anômbêng Wapômbêng enang ethak yînîng Anômbêng nena,
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Me Devit da bôk helam Mesaya nena Anômbêng. Metom hevong bisê be ôpêng me Devit lim hiving?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Me loho mî hîtôm enang ambô êng 231 2 viyang amî. Be ditu hêndêng wak êng be hê me ŋa takêng êkô be loho te mî henang ik yêni ling ethak loŋbô amî.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.