Marcos 14
ymp (YMP) vs VC
1 Wak lokwaŋyi hêk denang vo leŋing êŋgêv waklavông Wapômbêng iwa Islael vê hêk malêing, yang me Hêv Lîlîng me yang me Eyang Polom Yis Mî. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung evong vo embatek Yisu vo embalong yêni be iŋgik vônô.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Be enang nena, “Lêk me waklavông nôm wapôm be dô aômbong ku êng andô. Endekeme avîlanô tem leŋing maning be embong vovak.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Wak êng me Yisu hîmô Saimon ya melak nang Betani. Sêmbôk me ôpêng hêpôm kômbôk lepla metom bôk mavî. Yisu hîmô balê eyang nôm hîmô me avî te hêlêm me hiwa kolopak kêkêlô te be nôm uv mavî hîmô kapô be ya vuli me bêng anông. Me hik kolopak êng kwandôk li me heŋgathô nôm uv mavî êng hêyô hîmô Yisu kwandôk.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Me avîlanô vi atu be îmô long êng hiving êyê be leŋing maning be enang ethak loho da nena, “Bisête be hivuling nôm uv mavî êng hê oyang?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Hîtôm nêŋgêv vo anô yang êŋgêv vuli ethak valuseleng îtôm anô te ya ku sondakbêng te ya vuli vo nimbua be nêŋgêv avîlanô siv livung ethak!” Êng me leŋing maning be ethang avî êng kambom.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Metom Yisu henang nena, “Bisête be môlô êv malêing hêndêng avî ti? Otak yêni. Yêni hevong nôm mavî anông hêndêng ya.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Avîlanô siv tem îmô imbing môlô îtôm wak nômbêng iti sapêng, be lemim iving ôŋgêv loho livung êng me ôŋgêv livung. Metom tem mî ya mô imbing môlô vambô amî.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Nôm atu be yêni hîtôm nembong me lêk hevong yôv be heŋgathô nôm uv mavî hêyô hîmô ya be lêk hepesang ya kôpik yôv vo endav.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ya hanang avanông ethak môlô nena pîk nômbêng atu be enang yînîng Ambô Mavî bêng heveng me tem enang ethak nôm atu be avî ti lêk hevong hiving embeng vo avîlanô leŋing êŋgêv yêni.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Êng me Judas Iskaliot, yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te, hê hêndêng ŋa bêŋbêng îmbôk da vo nêŋgêv Yisu îndôk loho baheŋing.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Elaŋô ambô êng me leŋing mavî anông be epatôk ambô vo êŋgêv valuseleng êndêng yêni. Be ditu yêni hethalo loŋdaŋlê vo nenang Yisu bêng.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Waklavông ya athêng nena Eyang Polom Yis Mî ya wak ali himung hêyô. Hêndêng wak êng me thak ik boksipsip nakandung te vo leŋing êv Waklavông Hêv Lîlîng. Me Yisu ya ŋa hîndông enang ik yêni ling nena, “Lem hêv yoô na melak alête vo apôpêk nôm leŋing êŋgêv Waklavông Hêv Lîlîng îndôk?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Me Yisu hêv ya ŋa hîndông yi be ê me henang nena, “Mamu nu melak lông kapô me tem ôpôm anô te be hiwa ŋanam lêk wîng bêng te îndôk loŋdaŋlê, me osopa yêni bunu.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Me hivutak êyô melak kapô te be hê, me yu nang ethak melak êng ya alang nena, ‘Kîdôŋga henang nena, “Yînîng melak kapô atu be yaŋgang nôm Waklavông Hêv Lîlîng imbing yînîng ŋa ya handông hîmô sê?” ’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Êng me tem niŋgik melak kapô bêng te atu be hêk daku viling thô ethak mamu. Melak kapô êng me nômkama sapêng bôk hîmô yôv. Be ditu mamu opesang aô ning nôm îmô long êng.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Êng me ya ŋa hîndông yi atu ê êyô melak lông êng kapô. Me êyê nômkama sapêng hîtôm datu be yêni henang. Me epesang nôm Waklavông Hêv Lîlîng vo loho.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Yathiŋdang hêmbôk me Yisu lêk ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi ê êyô long êng.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Loho eyang nôm îmô me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô te tem nenang ya bêng. Ôpêng diti heyang nôm hiving ya.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Me loho leŋing malêing be tomtom enang hethak yêni nena, “Betha ya mesa?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Me Yisu henang viyang ethak loho nena, “Môlô lauming be lahavôyi takatu te. Ôpêng diti hetak bang hîlôk belev hiving ya.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Anô Ya Nakandung atu teni îtôm bôk ekavu yôv hethak yêni. Metom alitakna. Malêing bêng vo ôpatu be henang Anô Ya Nakandung bêng. Mavî vo talêmbô bôk mî nembathu yêni amî!”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Loho eyang nôm hîmô me Yisu hiwa polom te me hêv la mavî. Yôvêm me hekavli be hêv hêndêng ya ŋa hîndông me henang nena, “Môlômbua be oŋgwang. Diti me yînîng vathiap.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Yôvêm me hiwa keyek lêk waing be henang la mavî. Me hêv hêndêng loho sapêng be inum.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Me henang ethak loho nena, “Diti me yînîng lêkma atu be tem neŋgathô vo nembak tava imbing Wapômbêng lêk avîlanô pîk vo nêŋgêv avîlanô bêng anông livung.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ya hanang avanông ethak môlô nena, tem mî hîtôm ya num waing ethak loŋbô amî endebe yambôna Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô êm mîng tem ya num waing lêkmuk.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Me loho êv yeng te yôv me ethak be ê Dum Oliv.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Me Yisu henang ethak loho nena, “Bôk ekavu hêk Wapômbêng ya kapua nena,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Metom hik ya ling ethak loŋbô, me tem yamung be yana Galili yôv kîmîng môlô tem ombeng ya yam.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Me Pita henang nena, “Mî, loho sapêng etak ong be ê, me tem yamba imbing ong denang.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông bing hethak ong nena bîlîvông iti me tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Metom Pita henang lêklokwang nena, “Evong vo iŋgik ya vônô imbing ong, metom mî hîtôm ya nang nena ya hathông ong paling amî. Mî anông!” Me ya ŋa hîndông sapêng enang bêng yom.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Yôvêm me loho êyô long atu be elam nena Getsemani me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Môlô mô long iti me ya ha vo ya teng mek.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Me hiwa Pita lo Jems me Jon be ê hiving yêni. Me yêni kapô putup be la malêing kambom.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Me henang ethak loho nena, “Ya kapôlông lêk malêing kambom hîtôm lêk ya hama yôv. Môlô mô long iti me ôŋgêv lêlê.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Me hê dêim doke me hêv yak hîlôk pîk be heteng mek nena loŋdaŋlê te hêk vo yêni me Wapômbêng êŋgêv malêing lêk vovang iti vê.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Me henang nena, “Aba, Wakamik, ong hîtôm nombong nômkama sapêng. Bêng be nôŋgêv keyek iti vê injêk ya. Metom dô nosopa yînîng ya leng hiving andô. Mî, nosopa ong da yong lem hiving.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Yôvêm me Yisu hele hê me hêyê ya ŋa hîndông lêk êkthôm. Me henang ethak Pita nena, “Saimon, hôêkthôm e? Ong mî hîtôm nômô lêlê wakma nate amî e?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Nômô lêlê be noteng mek vo dô nôŋgêv yak îndôk nôm takatu be tem neyek ong andô. Dôhô la hiving nembong mavî metom kôpik vau be mî hîtôm nembong amî.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yôvêm me hîvô hê me heteng mek bôô atu hethak loŋbô.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yôv me hele hê hethak loŋbô me hêyê loho êkthôm denang, vômbê nena maleŋing heyang be mî hîtôm îmô lêlê amî. Be ditu îthông nena enang ômbê êndêng yêni.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yôvêm me hele hê bôlô ali lô me henang ethak loho nena, “Môlô ôêkthôm be uwa lovak denang e? Lêk hîtôm! Ondaŋô, wakma lêk hêyô yôv vo etak Anô Ya Nakandung atu îndôk ŋa kombom kambom baheŋing.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Bêng be umbiyô vo aô na. Ôŋgô! Ôpatu be tem nenang ya bêng lêk hêlêm yôv.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yisu henang ambô denang me Judas hêyô. Yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te. Me avîlanô bêng anông êlêm iving yêni be iwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk. Ŋa takêng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung lêk avaka êv loho be êlêm.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ôpatu be tem nenang Yisu bêng bôk hik lavuning te thô hêndêng loho nena, “Ôpatu be ya haŋgu, me Yisu. Be ditu ombalong injêk me oyaŋging inda manjeng me umbua bunu.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Me ôpêng hê ketheng hêndêng Yisu me henang nena, “Kîdôŋga.” Me hiŋgu yêni.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Me ŋa takatu be ê hiving Judas evalong Yisu be iwa be ê.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Me ŋa takatu be eva bidong te hendandi ya bîng vovak be hele kwandôk bêng hîmbôk da ya anô ku te limbuk vi thô.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Betha ya me anô kambom anông be môlô uwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk be ôlêm vo ombalong ya mesa, bisê?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Wak nômbêng iti me thak ya hamô melak matheng ya popatîng be ya handông môlô metom mî môlô valong ya amî vo? Metom lêk nôm takêng hivutak vo Wapômbêng ya ambô niŋgik anông.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Êng me ya ŋa hîndông sapêng etak yêni me îsôv mayaliv be ê.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Me anôsêng te hesopa Yisu heveng yam be hivuliv liŋkôpik hethak kwak mavî tom yom. Me evong vo embalong yêni,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 metom evalong kwak oyang me hîsôv ling popam be hê.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Me loho iwa Yisu be ê hêyô kwandôk bêng hîmbôk da. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da sapêng lêk avaka sapêng lêk kîdôŋga ambô balambung sapêng ethak tom.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Me Pita hesopa Yisu heveng yam metom heveng dêim doke. Me hivutak êyô kwandôk bêng hîmbôk da ya bandêng kapô. Me hê hîmô hiving kwak bidong be hivuning amela hiving loho.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kaŋso sapêng ethalo avîlanô doho vo enang Yisu ya kambom takatu be hevong bêng, vo loho embong ambô ethak vo iŋgik yêni vônô. Metom mî êpôm Yisu ya kambom te vo iŋgik yêni vônô amî.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Avîlanô bêng anông enang ambô yôhîng ethak Yisu, metom ining ambô takatu be enang me mî hîtôm tom amî.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Me doho iviyôva me enang ambô yôhîng hethak Yisu bêŋiti,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Yoô laŋô yêni henang nena, ‘Tem yandining melak matheng iti be anô elav hethak baheŋing. Me hîtôm wak lô yom me tem yandav lêkmuk yang atu be mî elav hethak baheŋing amî.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Metom ining ambô takatu be enang hê mayaliv me mî enang ambô tom yom amî.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Êng me kwandôk bêng hîmbôk da hiviyô heva loho maleŋing me henang ik Yisu ling nena, “Ŋa takiti lêk enang ong bêng yôv me ong bonong vo? Ong ambô mî e?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Metom Yisu bonong yom me mî henang ambô te amî.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Me Yisu henang nena, “Ya êng diti. Me tem môlôŋgô Anô Ya Nakandung atu tem nîmô Wapômbêng Lêkliŋyak Anông bang viyôhôk be tem nêyômô mavông leng be nêlêm.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Me kwandôk bêng hîmbôk da helaŋô ambô êng me hêvôv ya kwêv kê be henang nena, “Lêk yôv. Bisête be aô leŋing iving andaŋô ambô doho imbing?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Lêk aô laŋô yôv nena hivuling Wapômbêng ya athêng be henang nena yêni da me hîtôm Wapômbêng. Be ditu môlô ning auk bisête?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Yôvêm me doho îsuvapôk hethak yêni. Me vi ivuliv mandaluk thing hethak kwak me epeng yêni be enang nena, “Nonang ambô plopet nena opalê diti hik ong?” Me kwak bidong evalong yêni be ik hiving.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pita hîmô tamu melak atu ya bandêng kapô, me kwandôk bêng hîmbôk da ya avî ku te hêlêm.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Me hêyê Pita hivuning amela hîmô. Me hêyê yêni be henang nena, “Ong iti me thak hoveng hiving Yisu, anô Nasalet atu.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Metom Pita henang nena, “Mî, ya hathông ambô tu be honang paling.” Me hele be hê bidong bandêng ambôlêk. Me tale te heleng.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Me avî ku atu hêyê Pita hethak loŋbô me henang ethak anô takatu be eva bidong hiving yêni nena, “Ôpiti me ŋa takatu ining anô te.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Metom yêni henang ethak loŋbô nena, “Mî.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Metom Pita henang nena, “Mî ya hanang ambô avanông amî, êng me tem Wapômbêng êŋgêv vovang êndêng ya. Ethak Wapômbêng ya athêng me ya hanang avanông bing nena ya hathông ôpitu be honang paling.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ketheng oyang me tale heleng bôlôyang, êng me Pita la hêv ambô atu be Yisu henang ethak yêni nena, “Tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.” Êng me Pita hikum be heleng bêng.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.