Marcos 14

ymp (YMP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wak lokwaŋyi hêk denang vo leŋing êŋgêv waklavông Wapômbêng iwa Islael vê hêk malêing, yang me Hêv Lîlîng me yang me Eyang Polom Yis Mî. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung evong vo embatek Yisu vo embalong yêni be iŋgik vônô.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Be enang nena, “Lêk me waklavông nôm wapôm be dô aômbong ku êng andô. Endekeme avîlanô tem leŋing maning be embong vovak.”
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Wak êng me Yisu hîmô Saimon ya melak nang Betani. Sêmbôk me ôpêng hêpôm kômbôk lepla metom bôk mavî. Yisu hîmô balê eyang nôm hîmô me avî te hêlêm me hiwa kolopak kêkêlô te be nôm uv mavî hîmô kapô be ya vuli me bêng anông. Me hik kolopak êng kwandôk li me heŋgathô nôm uv mavî êng hêyô hîmô Yisu kwandôk.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Me avîlanô vi atu be îmô long êng hiving êyê be leŋing maning be enang ethak loho da nena, “Bisête be hivuling nôm uv mavî êng hê oyang?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Hîtôm nêŋgêv vo anô yang êŋgêv vuli ethak valuseleng îtôm anô te ya ku sondakbêng te ya vuli vo nimbua be nêŋgêv avîlanô siv livung ethak!” Êng me leŋing maning be ethang avî êng kambom.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Metom Yisu henang nena, “Bisête be môlô êv malêing hêndêng avî ti? Otak yêni. Yêni hevong nôm mavî anông hêndêng ya.
6 mas Jesus disse:
7 Avîlanô siv tem îmô imbing môlô îtôm wak nômbêng iti sapêng, be lemim iving ôŋgêv loho livung êng me ôŋgêv livung. Metom tem mî ya mô imbing môlô vambô amî.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Nôm atu be yêni hîtôm nembong me lêk hevong yôv be heŋgathô nôm uv mavî hêyô hîmô ya be lêk hepesang ya kôpik yôv vo endav.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ya hanang avanông ethak môlô nena pîk nômbêng atu be enang yînîng Ambô Mavî bêng heveng me tem enang ethak nôm atu be avî ti lêk hevong hiving embeng vo avîlanô leŋing êŋgêv yêni.”
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Êng me Judas Iskaliot, yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te, hê hêndêng ŋa bêŋbêng îmbôk da vo nêŋgêv Yisu îndôk loho baheŋing.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Elaŋô ambô êng me leŋing mavî anông be epatôk ambô vo êŋgêv valuseleng êndêng yêni. Be ditu yêni hethalo loŋdaŋlê vo nenang Yisu bêng.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Waklavông ya athêng nena Eyang Polom Yis Mî ya wak ali himung hêyô. Hêndêng wak êng me thak ik boksipsip nakandung te vo leŋing êv Waklavông Hêv Lîlîng. Me Yisu ya ŋa hîndông enang ik yêni ling nena, “Lem hêv yoô na melak alête vo apôpêk nôm leŋing êŋgêv Waklavông Hêv Lîlîng îndôk?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Me Yisu hêv ya ŋa hîndông yi be ê me henang nena, “Mamu nu melak lông kapô me tem ôpôm anô te be hiwa ŋanam lêk wîng bêng te îndôk loŋdaŋlê, me osopa yêni bunu.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Me hivutak êyô melak kapô te be hê, me yu nang ethak melak êng ya alang nena, ‘Kîdôŋga henang nena, “Yînîng melak kapô atu be yaŋgang nôm Waklavông Hêv Lîlîng imbing yînîng ŋa ya handông hîmô sê?” ’
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Êng me tem niŋgik melak kapô bêng te atu be hêk daku viling thô ethak mamu. Melak kapô êng me nômkama sapêng bôk hîmô yôv. Be ditu mamu opesang aô ning nôm îmô long êng.”
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Êng me ya ŋa hîndông yi atu ê êyô melak lông êng kapô. Me êyê nômkama sapêng hîtôm datu be yêni henang. Me epesang nôm Waklavông Hêv Lîlîng vo loho.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Yathiŋdang hêmbôk me Yisu lêk ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi ê êyô long êng.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Loho eyang nôm îmô me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô te tem nenang ya bêng. Ôpêng diti heyang nôm hiving ya.”
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Me loho leŋing malêing be tomtom enang hethak yêni nena, “Betha ya mesa?”
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Me Yisu henang viyang ethak loho nena, “Môlô lauming be lahavôyi takatu te. Ôpêng diti hetak bang hîlôk belev hiving ya.
20 Jesus respondeu:
21 Anô Ya Nakandung atu teni îtôm bôk ekavu yôv hethak yêni. Metom alitakna. Malêing bêng vo ôpatu be henang Anô Ya Nakandung bêng. Mavî vo talêmbô bôk mî nembathu yêni amî!”
21 Pois o
22 Loho eyang nôm hîmô me Yisu hiwa polom te me hêv la mavî. Yôvêm me hekavli be hêv hêndêng ya ŋa hîndông me henang nena, “Môlômbua be oŋgwang. Diti me yînîng vathiap.”
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Yôvêm me hiwa keyek lêk waing be henang la mavî. Me hêv hêndêng loho sapêng be inum.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Me henang ethak loho nena, “Diti me yînîng lêkma atu be tem neŋgathô vo nembak tava imbing Wapômbêng lêk avîlanô pîk vo nêŋgêv avîlanô bêng anông livung.
24 Então Jesus disse:
25 Ya hanang avanông ethak môlô nena, tem mî hîtôm ya num waing ethak loŋbô amî endebe yambôna Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô êm mîng tem ya num waing lêkmuk.”
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Me loho êv yeng te yôv me ethak be ê Dum Oliv.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Me Yisu henang ethak loho nena, “Bôk ekavu hêk Wapômbêng ya kapua nena,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Metom hik ya ling ethak loŋbô, me tem yamung be yana Galili yôv kîmîng môlô tem ombeng ya yam.”
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Me Pita henang nena, “Mî, loho sapêng etak ong be ê, me tem yamba imbing ong denang.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông bing hethak ong nena bîlîvông iti me tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Metom Pita henang lêklokwang nena, “Evong vo iŋgik ya vônô imbing ong, metom mî hîtôm ya nang nena ya hathông ong paling amî. Mî anông!” Me ya ŋa hîndông sapêng enang bêng yom.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Yôvêm me loho êyô long atu be elam nena Getsemani me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Môlô mô long iti me ya ha vo ya teng mek.”
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Me hiwa Pita lo Jems me Jon be ê hiving yêni. Me yêni kapô putup be la malêing kambom.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Me henang ethak loho nena, “Ya kapôlông lêk malêing kambom hîtôm lêk ya hama yôv. Môlô mô long iti me ôŋgêv lêlê.”
34 e disse a eles:
35 Me hê dêim doke me hêv yak hîlôk pîk be heteng mek nena loŋdaŋlê te hêk vo yêni me Wapômbêng êŋgêv malêing lêk vovang iti vê.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Me henang nena, “Aba, Wakamik, ong hîtôm nombong nômkama sapêng. Bêng be nôŋgêv keyek iti vê injêk ya. Metom dô nosopa yînîng ya leng hiving andô. Mî, nosopa ong da yong lem hiving.”
36 Ele orava assim:
37 Yôvêm me Yisu hele hê me hêyê ya ŋa hîndông lêk êkthôm. Me henang ethak Pita nena, “Saimon, hôêkthôm e? Ong mî hîtôm nômô lêlê wakma nate amî e?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Nômô lêlê be noteng mek vo dô nôŋgêv yak îndôk nôm takatu be tem neyek ong andô. Dôhô la hiving nembong mavî metom kôpik vau be mî hîtôm nembong amî.”
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Yôvêm me hîvô hê me heteng mek bôô atu hethak loŋbô.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yôv me hele hê hethak loŋbô me hêyê loho êkthôm denang, vômbê nena maleŋing heyang be mî hîtôm îmô lêlê amî. Be ditu îthông nena enang ômbê êndêng yêni.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Yôvêm me hele hê bôlô ali lô me henang ethak loho nena, “Môlô ôêkthôm be uwa lovak denang e? Lêk hîtôm! Ondaŋô, wakma lêk hêyô yôv vo etak Anô Ya Nakandung atu îndôk ŋa kombom kambom baheŋing.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Bêng be umbiyô vo aô na. Ôŋgô! Ôpatu be tem nenang ya bêng lêk hêlêm yôv.”
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Yisu henang ambô denang me Judas hêyô. Yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te. Me avîlanô bêng anông êlêm iving yêni be iwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk. Ŋa takêng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung lêk avaka êv loho be êlêm.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Ôpatu be tem nenang Yisu bêng bôk hik lavuning te thô hêndêng loho nena, “Ôpatu be ya haŋgu, me Yisu. Be ditu ombalong injêk me oyaŋging inda manjeng me umbua bunu.”
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Me ôpêng hê ketheng hêndêng Yisu me henang nena, “Kîdôŋga.” Me hiŋgu yêni.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Me ŋa takatu be ê hiving Judas evalong Yisu be iwa be ê.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Me ŋa takatu be eva bidong te hendandi ya bîng vovak be hele kwandôk bêng hîmbôk da ya anô ku te limbuk vi thô.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Betha ya me anô kambom anông be môlô uwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk be ôlêm vo ombalong ya mesa, bisê?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Wak nômbêng iti me thak ya hamô melak matheng ya popatîng be ya handông môlô metom mî môlô valong ya amî vo? Metom lêk nôm takêng hivutak vo Wapômbêng ya ambô niŋgik anông.”
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Êng me ya ŋa hîndông sapêng etak yêni me îsôv mayaliv be ê.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Me anôsêng te hesopa Yisu heveng yam be hivuliv liŋkôpik hethak kwak mavî tom yom. Me evong vo embalong yêni,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 metom evalong kwak oyang me hîsôv ling popam be hê.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Me loho iwa Yisu be ê hêyô kwandôk bêng hîmbôk da. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da sapêng lêk avaka sapêng lêk kîdôŋga ambô balambung sapêng ethak tom.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Me Pita hesopa Yisu heveng yam metom heveng dêim doke. Me hivutak êyô kwandôk bêng hîmbôk da ya bandêng kapô. Me hê hîmô hiving kwak bidong be hivuning amela hiving loho.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kaŋso sapêng ethalo avîlanô doho vo enang Yisu ya kambom takatu be hevong bêng, vo loho embong ambô ethak vo iŋgik yêni vônô. Metom mî êpôm Yisu ya kambom te vo iŋgik yêni vônô amî.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Avîlanô bêng anông enang ambô yôhîng ethak Yisu, metom ining ambô takatu be enang me mî hîtôm tom amî.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Me doho iviyôva me enang ambô yôhîng hethak Yisu bêŋiti,
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Yoô laŋô yêni henang nena, ‘Tem yandining melak matheng iti be anô elav hethak baheŋing. Me hîtôm wak lô yom me tem yandav lêkmuk yang atu be mî elav hethak baheŋing amî.’ ”
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Metom ining ambô takatu be enang hê mayaliv me mî enang ambô tom yom amî.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Êng me kwandôk bêng hîmbôk da hiviyô heva loho maleŋing me henang ik Yisu ling nena, “Ŋa takiti lêk enang ong bêng yôv me ong bonong vo? Ong ambô mî e?”
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Metom Yisu bonong yom me mî henang ambô te amî.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Me Yisu henang nena, “Ya êng diti. Me tem môlôŋgô Anô Ya Nakandung atu tem nîmô Wapômbêng Lêkliŋyak Anông bang viyôhôk be tem nêyômô mavông leng be nêlêm.”
62 Jesus respondeu:
63 Me kwandôk bêng hîmbôk da helaŋô ambô êng me hêvôv ya kwêv kê be henang nena, “Lêk yôv. Bisête be aô leŋing iving andaŋô ambô doho imbing?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Lêk aô laŋô yôv nena hivuling Wapômbêng ya athêng be henang nena yêni da me hîtôm Wapômbêng. Be ditu môlô ning auk bisête?”
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Yôvêm me doho îsuvapôk hethak yêni. Me vi ivuliv mandaluk thing hethak kwak me epeng yêni be enang nena, “Nonang ambô plopet nena opalê diti hik ong?” Me kwak bidong evalong yêni be ik hiving.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Pita hîmô tamu melak atu ya bandêng kapô, me kwandôk bêng hîmbôk da ya avî ku te hêlêm.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Me hêyê Pita hivuning amela hîmô. Me hêyê yêni be henang nena, “Ong iti me thak hoveng hiving Yisu, anô Nasalet atu.”
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Metom Pita henang nena, “Mî, ya hathông ambô tu be honang paling.” Me hele be hê bidong bandêng ambôlêk. Me tale te heleng.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Me avî ku atu hêyê Pita hethak loŋbô me henang ethak anô takatu be eva bidong hiving yêni nena, “Ôpiti me ŋa takatu ining anô te.”
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Metom yêni henang ethak loŋbô nena, “Mî.”
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Metom Pita henang nena, “Mî ya hanang ambô avanông amî, êng me tem Wapômbêng êŋgêv vovang êndêng ya. Ethak Wapômbêng ya athêng me ya hanang avanông bing nena ya hathông ôpitu be honang paling.”
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Ketheng oyang me tale heleng bôlôyang, êng me Pita la hêv ambô atu be Yisu henang ethak yêni nena, “Tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.” Êng me Pita hikum be heleng bêng.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.