Marcos 14
ymp (YMP) vs NAA
1 Wak lokwaŋyi hêk denang vo leŋing êŋgêv waklavông Wapômbêng iwa Islael vê hêk malêing, yang me Hêv Lîlîng me yang me Eyang Polom Yis Mî. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung evong vo embatek Yisu vo embalong yêni be iŋgik vônô.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Be enang nena, “Lêk me waklavông nôm wapôm be dô aômbong ku êng andô. Endekeme avîlanô tem leŋing maning be embong vovak.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Wak êng me Yisu hîmô Saimon ya melak nang Betani. Sêmbôk me ôpêng hêpôm kômbôk lepla metom bôk mavî. Yisu hîmô balê eyang nôm hîmô me avî te hêlêm me hiwa kolopak kêkêlô te be nôm uv mavî hîmô kapô be ya vuli me bêng anông. Me hik kolopak êng kwandôk li me heŋgathô nôm uv mavî êng hêyô hîmô Yisu kwandôk.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Me avîlanô vi atu be îmô long êng hiving êyê be leŋing maning be enang ethak loho da nena, “Bisête be hivuling nôm uv mavî êng hê oyang?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Hîtôm nêŋgêv vo anô yang êŋgêv vuli ethak valuseleng îtôm anô te ya ku sondakbêng te ya vuli vo nimbua be nêŋgêv avîlanô siv livung ethak!” Êng me leŋing maning be ethang avî êng kambom.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Metom Yisu henang nena, “Bisête be môlô êv malêing hêndêng avî ti? Otak yêni. Yêni hevong nôm mavî anông hêndêng ya.
6 Mas Jesus disse:
7 Avîlanô siv tem îmô imbing môlô îtôm wak nômbêng iti sapêng, be lemim iving ôŋgêv loho livung êng me ôŋgêv livung. Metom tem mî ya mô imbing môlô vambô amî.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Nôm atu be yêni hîtôm nembong me lêk hevong yôv be heŋgathô nôm uv mavî hêyô hîmô ya be lêk hepesang ya kôpik yôv vo endav.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ya hanang avanông ethak môlô nena pîk nômbêng atu be enang yînîng Ambô Mavî bêng heveng me tem enang ethak nôm atu be avî ti lêk hevong hiving embeng vo avîlanô leŋing êŋgêv yêni.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Êng me Judas Iskaliot, yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te, hê hêndêng ŋa bêŋbêng îmbôk da vo nêŋgêv Yisu îndôk loho baheŋing.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Elaŋô ambô êng me leŋing mavî anông be epatôk ambô vo êŋgêv valuseleng êndêng yêni. Be ditu yêni hethalo loŋdaŋlê vo nenang Yisu bêng.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Waklavông ya athêng nena Eyang Polom Yis Mî ya wak ali himung hêyô. Hêndêng wak êng me thak ik boksipsip nakandung te vo leŋing êv Waklavông Hêv Lîlîng. Me Yisu ya ŋa hîndông enang ik yêni ling nena, “Lem hêv yoô na melak alête vo apôpêk nôm leŋing êŋgêv Waklavông Hêv Lîlîng îndôk?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Me Yisu hêv ya ŋa hîndông yi be ê me henang nena, “Mamu nu melak lông kapô me tem ôpôm anô te be hiwa ŋanam lêk wîng bêng te îndôk loŋdaŋlê, me osopa yêni bunu.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Me hivutak êyô melak kapô te be hê, me yu nang ethak melak êng ya alang nena, ‘Kîdôŋga henang nena, “Yînîng melak kapô atu be yaŋgang nôm Waklavông Hêv Lîlîng imbing yînîng ŋa ya handông hîmô sê?” ’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Êng me tem niŋgik melak kapô bêng te atu be hêk daku viling thô ethak mamu. Melak kapô êng me nômkama sapêng bôk hîmô yôv. Be ditu mamu opesang aô ning nôm îmô long êng.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Êng me ya ŋa hîndông yi atu ê êyô melak lông êng kapô. Me êyê nômkama sapêng hîtôm datu be yêni henang. Me epesang nôm Waklavông Hêv Lîlîng vo loho.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Yathiŋdang hêmbôk me Yisu lêk ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi ê êyô long êng.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Loho eyang nôm îmô me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô te tem nenang ya bêng. Ôpêng diti heyang nôm hiving ya.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Me loho leŋing malêing be tomtom enang hethak yêni nena, “Betha ya mesa?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Me Yisu henang viyang ethak loho nena, “Môlô lauming be lahavôyi takatu te. Ôpêng diti hetak bang hîlôk belev hiving ya.
20 Jesus respondeu:
21 Anô Ya Nakandung atu teni îtôm bôk ekavu yôv hethak yêni. Metom alitakna. Malêing bêng vo ôpatu be henang Anô Ya Nakandung bêng. Mavî vo talêmbô bôk mî nembathu yêni amî!”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Loho eyang nôm hîmô me Yisu hiwa polom te me hêv la mavî. Yôvêm me hekavli be hêv hêndêng ya ŋa hîndông me henang nena, “Môlômbua be oŋgwang. Diti me yînîng vathiap.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Yôvêm me hiwa keyek lêk waing be henang la mavî. Me hêv hêndêng loho sapêng be inum.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Me henang ethak loho nena, “Diti me yînîng lêkma atu be tem neŋgathô vo nembak tava imbing Wapômbêng lêk avîlanô pîk vo nêŋgêv avîlanô bêng anông livung.
24 Então lhes disse:
25 Ya hanang avanông ethak môlô nena, tem mî hîtôm ya num waing ethak loŋbô amî endebe yambôna Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô êm mîng tem ya num waing lêkmuk.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Me loho êv yeng te yôv me ethak be ê Dum Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Me Yisu henang ethak loho nena, “Bôk ekavu hêk Wapômbêng ya kapua nena,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Metom hik ya ling ethak loŋbô, me tem yamung be yana Galili yôv kîmîng môlô tem ombeng ya yam.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Me Pita henang nena, “Mî, loho sapêng etak ong be ê, me tem yamba imbing ong denang.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông bing hethak ong nena bîlîvông iti me tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Metom Pita henang lêklokwang nena, “Evong vo iŋgik ya vônô imbing ong, metom mî hîtôm ya nang nena ya hathông ong paling amî. Mî anông!” Me ya ŋa hîndông sapêng enang bêng yom.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Yôvêm me loho êyô long atu be elam nena Getsemani me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Môlô mô long iti me ya ha vo ya teng mek.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Me hiwa Pita lo Jems me Jon be ê hiving yêni. Me yêni kapô putup be la malêing kambom.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Me henang ethak loho nena, “Ya kapôlông lêk malêing kambom hîtôm lêk ya hama yôv. Môlô mô long iti me ôŋgêv lêlê.”
34 E lhes disse:
35 Me hê dêim doke me hêv yak hîlôk pîk be heteng mek nena loŋdaŋlê te hêk vo yêni me Wapômbêng êŋgêv malêing lêk vovang iti vê.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Me henang nena, “Aba, Wakamik, ong hîtôm nombong nômkama sapêng. Bêng be nôŋgêv keyek iti vê injêk ya. Metom dô nosopa yînîng ya leng hiving andô. Mî, nosopa ong da yong lem hiving.”
36 E dizia:
37 Yôvêm me Yisu hele hê me hêyê ya ŋa hîndông lêk êkthôm. Me henang ethak Pita nena, “Saimon, hôêkthôm e? Ong mî hîtôm nômô lêlê wakma nate amî e?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Nômô lêlê be noteng mek vo dô nôŋgêv yak îndôk nôm takatu be tem neyek ong andô. Dôhô la hiving nembong mavî metom kôpik vau be mî hîtôm nembong amî.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Yôvêm me hîvô hê me heteng mek bôô atu hethak loŋbô.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Yôv me hele hê hethak loŋbô me hêyê loho êkthôm denang, vômbê nena maleŋing heyang be mî hîtôm îmô lêlê amî. Be ditu îthông nena enang ômbê êndêng yêni.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Yôvêm me hele hê bôlô ali lô me henang ethak loho nena, “Môlô ôêkthôm be uwa lovak denang e? Lêk hîtôm! Ondaŋô, wakma lêk hêyô yôv vo etak Anô Ya Nakandung atu îndôk ŋa kombom kambom baheŋing.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Bêng be umbiyô vo aô na. Ôŋgô! Ôpatu be tem nenang ya bêng lêk hêlêm yôv.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Yisu henang ambô denang me Judas hêyô. Yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te. Me avîlanô bêng anông êlêm iving yêni be iwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk. Ŋa takêng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung lêk avaka êv loho be êlêm.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ôpatu be tem nenang Yisu bêng bôk hik lavuning te thô hêndêng loho nena, “Ôpatu be ya haŋgu, me Yisu. Be ditu ombalong injêk me oyaŋging inda manjeng me umbua bunu.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Me ôpêng hê ketheng hêndêng Yisu me henang nena, “Kîdôŋga.” Me hiŋgu yêni.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Me ŋa takatu be ê hiving Judas evalong Yisu be iwa be ê.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Me ŋa takatu be eva bidong te hendandi ya bîng vovak be hele kwandôk bêng hîmbôk da ya anô ku te limbuk vi thô.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Betha ya me anô kambom anông be môlô uwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk be ôlêm vo ombalong ya mesa, bisê?
48 Jesus lhes disse:
49 Wak nômbêng iti me thak ya hamô melak matheng ya popatîng be ya handông môlô metom mî môlô valong ya amî vo? Metom lêk nôm takêng hivutak vo Wapômbêng ya ambô niŋgik anông.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Êng me ya ŋa hîndông sapêng etak yêni me îsôv mayaliv be ê.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Me anôsêng te hesopa Yisu heveng yam be hivuliv liŋkôpik hethak kwak mavî tom yom. Me evong vo embalong yêni,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 metom evalong kwak oyang me hîsôv ling popam be hê.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Me loho iwa Yisu be ê hêyô kwandôk bêng hîmbôk da. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da sapêng lêk avaka sapêng lêk kîdôŋga ambô balambung sapêng ethak tom.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Me Pita hesopa Yisu heveng yam metom heveng dêim doke. Me hivutak êyô kwandôk bêng hîmbôk da ya bandêng kapô. Me hê hîmô hiving kwak bidong be hivuning amela hiving loho.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kaŋso sapêng ethalo avîlanô doho vo enang Yisu ya kambom takatu be hevong bêng, vo loho embong ambô ethak vo iŋgik yêni vônô. Metom mî êpôm Yisu ya kambom te vo iŋgik yêni vônô amî.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Avîlanô bêng anông enang ambô yôhîng ethak Yisu, metom ining ambô takatu be enang me mî hîtôm tom amî.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Me doho iviyôva me enang ambô yôhîng hethak Yisu bêŋiti,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Yoô laŋô yêni henang nena, ‘Tem yandining melak matheng iti be anô elav hethak baheŋing. Me hîtôm wak lô yom me tem yandav lêkmuk yang atu be mî elav hethak baheŋing amî.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Metom ining ambô takatu be enang hê mayaliv me mî enang ambô tom yom amî.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Êng me kwandôk bêng hîmbôk da hiviyô heva loho maleŋing me henang ik Yisu ling nena, “Ŋa takiti lêk enang ong bêng yôv me ong bonong vo? Ong ambô mî e?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Metom Yisu bonong yom me mî henang ambô te amî.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Me Yisu henang nena, “Ya êng diti. Me tem môlôŋgô Anô Ya Nakandung atu tem nîmô Wapômbêng Lêkliŋyak Anông bang viyôhôk be tem nêyômô mavông leng be nêlêm.”
62 Jesus respondeu:
63 Me kwandôk bêng hîmbôk da helaŋô ambô êng me hêvôv ya kwêv kê be henang nena, “Lêk yôv. Bisête be aô leŋing iving andaŋô ambô doho imbing?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Lêk aô laŋô yôv nena hivuling Wapômbêng ya athêng be henang nena yêni da me hîtôm Wapômbêng. Be ditu môlô ning auk bisête?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Yôvêm me doho îsuvapôk hethak yêni. Me vi ivuliv mandaluk thing hethak kwak me epeng yêni be enang nena, “Nonang ambô plopet nena opalê diti hik ong?” Me kwak bidong evalong yêni be ik hiving.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Pita hîmô tamu melak atu ya bandêng kapô, me kwandôk bêng hîmbôk da ya avî ku te hêlêm.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Me hêyê Pita hivuning amela hîmô. Me hêyê yêni be henang nena, “Ong iti me thak hoveng hiving Yisu, anô Nasalet atu.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Metom Pita henang nena, “Mî, ya hathông ambô tu be honang paling.” Me hele be hê bidong bandêng ambôlêk. Me tale te heleng.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Me avî ku atu hêyê Pita hethak loŋbô me henang ethak anô takatu be eva bidong hiving yêni nena, “Ôpiti me ŋa takatu ining anô te.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Metom yêni henang ethak loŋbô nena, “Mî.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Metom Pita henang nena, “Mî ya hanang ambô avanông amî, êng me tem Wapômbêng êŋgêv vovang êndêng ya. Ethak Wapômbêng ya athêng me ya hanang avanông bing nena ya hathông ôpitu be honang paling.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Ketheng oyang me tale heleng bôlôyang, êng me Pita la hêv ambô atu be Yisu henang ethak yêni nena, “Tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.” Êng me Pita hikum be heleng bêng.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.