Marcos 14
ymp (YMP) vs ARC
1 Wak lokwaŋyi hêk denang vo leŋing êŋgêv waklavông Wapômbêng iwa Islael vê hêk malêing, yang me Hêv Lîlîng me yang me Eyang Polom Yis Mî. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung evong vo embatek Yisu vo embalong yêni be iŋgik vônô.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Be enang nena, “Lêk me waklavông nôm wapôm be dô aômbong ku êng andô. Endekeme avîlanô tem leŋing maning be embong vovak.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Wak êng me Yisu hîmô Saimon ya melak nang Betani. Sêmbôk me ôpêng hêpôm kômbôk lepla metom bôk mavî. Yisu hîmô balê eyang nôm hîmô me avî te hêlêm me hiwa kolopak kêkêlô te be nôm uv mavî hîmô kapô be ya vuli me bêng anông. Me hik kolopak êng kwandôk li me heŋgathô nôm uv mavî êng hêyô hîmô Yisu kwandôk.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Me avîlanô vi atu be îmô long êng hiving êyê be leŋing maning be enang ethak loho da nena, “Bisête be hivuling nôm uv mavî êng hê oyang?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Hîtôm nêŋgêv vo anô yang êŋgêv vuli ethak valuseleng îtôm anô te ya ku sondakbêng te ya vuli vo nimbua be nêŋgêv avîlanô siv livung ethak!” Êng me leŋing maning be ethang avî êng kambom.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Metom Yisu henang nena, “Bisête be môlô êv malêing hêndêng avî ti? Otak yêni. Yêni hevong nôm mavî anông hêndêng ya.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Avîlanô siv tem îmô imbing môlô îtôm wak nômbêng iti sapêng, be lemim iving ôŋgêv loho livung êng me ôŋgêv livung. Metom tem mî ya mô imbing môlô vambô amî.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nôm atu be yêni hîtôm nembong me lêk hevong yôv be heŋgathô nôm uv mavî hêyô hîmô ya be lêk hepesang ya kôpik yôv vo endav.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ya hanang avanông ethak môlô nena pîk nômbêng atu be enang yînîng Ambô Mavî bêng heveng me tem enang ethak nôm atu be avî ti lêk hevong hiving embeng vo avîlanô leŋing êŋgêv yêni.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Êng me Judas Iskaliot, yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te, hê hêndêng ŋa bêŋbêng îmbôk da vo nêŋgêv Yisu îndôk loho baheŋing.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Elaŋô ambô êng me leŋing mavî anông be epatôk ambô vo êŋgêv valuseleng êndêng yêni. Be ditu yêni hethalo loŋdaŋlê vo nenang Yisu bêng.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Waklavông ya athêng nena Eyang Polom Yis Mî ya wak ali himung hêyô. Hêndêng wak êng me thak ik boksipsip nakandung te vo leŋing êv Waklavông Hêv Lîlîng. Me Yisu ya ŋa hîndông enang ik yêni ling nena, “Lem hêv yoô na melak alête vo apôpêk nôm leŋing êŋgêv Waklavông Hêv Lîlîng îndôk?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Me Yisu hêv ya ŋa hîndông yi be ê me henang nena, “Mamu nu melak lông kapô me tem ôpôm anô te be hiwa ŋanam lêk wîng bêng te îndôk loŋdaŋlê, me osopa yêni bunu.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Me hivutak êyô melak kapô te be hê, me yu nang ethak melak êng ya alang nena, ‘Kîdôŋga henang nena, “Yînîng melak kapô atu be yaŋgang nôm Waklavông Hêv Lîlîng imbing yînîng ŋa ya handông hîmô sê?” ’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Êng me tem niŋgik melak kapô bêng te atu be hêk daku viling thô ethak mamu. Melak kapô êng me nômkama sapêng bôk hîmô yôv. Be ditu mamu opesang aô ning nôm îmô long êng.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Êng me ya ŋa hîndông yi atu ê êyô melak lông êng kapô. Me êyê nômkama sapêng hîtôm datu be yêni henang. Me epesang nôm Waklavông Hêv Lîlîng vo loho.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Yathiŋdang hêmbôk me Yisu lêk ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi ê êyô long êng.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Loho eyang nôm îmô me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô te tem nenang ya bêng. Ôpêng diti heyang nôm hiving ya.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Me loho leŋing malêing be tomtom enang hethak yêni nena, “Betha ya mesa?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Me Yisu henang viyang ethak loho nena, “Môlô lauming be lahavôyi takatu te. Ôpêng diti hetak bang hîlôk belev hiving ya.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Anô Ya Nakandung atu teni îtôm bôk ekavu yôv hethak yêni. Metom alitakna. Malêing bêng vo ôpatu be henang Anô Ya Nakandung bêng. Mavî vo talêmbô bôk mî nembathu yêni amî!”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Loho eyang nôm hîmô me Yisu hiwa polom te me hêv la mavî. Yôvêm me hekavli be hêv hêndêng ya ŋa hîndông me henang nena, “Môlômbua be oŋgwang. Diti me yînîng vathiap.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Yôvêm me hiwa keyek lêk waing be henang la mavî. Me hêv hêndêng loho sapêng be inum.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Me henang ethak loho nena, “Diti me yînîng lêkma atu be tem neŋgathô vo nembak tava imbing Wapômbêng lêk avîlanô pîk vo nêŋgêv avîlanô bêng anông livung.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Ya hanang avanông ethak môlô nena, tem mî hîtôm ya num waing ethak loŋbô amî endebe yambôna Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô êm mîng tem ya num waing lêkmuk.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Me loho êv yeng te yôv me ethak be ê Dum Oliv.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Me Yisu henang ethak loho nena, “Bôk ekavu hêk Wapômbêng ya kapua nena,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Metom hik ya ling ethak loŋbô, me tem yamung be yana Galili yôv kîmîng môlô tem ombeng ya yam.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Me Pita henang nena, “Mî, loho sapêng etak ong be ê, me tem yamba imbing ong denang.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông bing hethak ong nena bîlîvông iti me tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Metom Pita henang lêklokwang nena, “Evong vo iŋgik ya vônô imbing ong, metom mî hîtôm ya nang nena ya hathông ong paling amî. Mî anông!” Me ya ŋa hîndông sapêng enang bêng yom.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Yôvêm me loho êyô long atu be elam nena Getsemani me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Môlô mô long iti me ya ha vo ya teng mek.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Me hiwa Pita lo Jems me Jon be ê hiving yêni. Me yêni kapô putup be la malêing kambom.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Me henang ethak loho nena, “Ya kapôlông lêk malêing kambom hîtôm lêk ya hama yôv. Môlô mô long iti me ôŋgêv lêlê.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Me hê dêim doke me hêv yak hîlôk pîk be heteng mek nena loŋdaŋlê te hêk vo yêni me Wapômbêng êŋgêv malêing lêk vovang iti vê.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Me henang nena, “Aba, Wakamik, ong hîtôm nombong nômkama sapêng. Bêng be nôŋgêv keyek iti vê injêk ya. Metom dô nosopa yînîng ya leng hiving andô. Mî, nosopa ong da yong lem hiving.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Yôvêm me Yisu hele hê me hêyê ya ŋa hîndông lêk êkthôm. Me henang ethak Pita nena, “Saimon, hôêkthôm e? Ong mî hîtôm nômô lêlê wakma nate amî e?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Nômô lêlê be noteng mek vo dô nôŋgêv yak îndôk nôm takatu be tem neyek ong andô. Dôhô la hiving nembong mavî metom kôpik vau be mî hîtôm nembong amî.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Yôvêm me hîvô hê me heteng mek bôô atu hethak loŋbô.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yôv me hele hê hethak loŋbô me hêyê loho êkthôm denang, vômbê nena maleŋing heyang be mî hîtôm îmô lêlê amî. Be ditu îthông nena enang ômbê êndêng yêni.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Yôvêm me hele hê bôlô ali lô me henang ethak loho nena, “Môlô ôêkthôm be uwa lovak denang e? Lêk hîtôm! Ondaŋô, wakma lêk hêyô yôv vo etak Anô Ya Nakandung atu îndôk ŋa kombom kambom baheŋing.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Bêng be umbiyô vo aô na. Ôŋgô! Ôpatu be tem nenang ya bêng lêk hêlêm yôv.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yisu henang ambô denang me Judas hêyô. Yêni me Yisu ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu te. Me avîlanô bêng anông êlêm iving yêni be iwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk. Ŋa takêng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung lêk avaka êv loho be êlêm.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Ôpatu be tem nenang Yisu bêng bôk hik lavuning te thô hêndêng loho nena, “Ôpatu be ya haŋgu, me Yisu. Be ditu ombalong injêk me oyaŋging inda manjeng me umbua bunu.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Me ôpêng hê ketheng hêndêng Yisu me henang nena, “Kîdôŋga.” Me hiŋgu yêni.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Me ŋa takatu be ê hiving Judas evalong Yisu be iwa be ê.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Me ŋa takatu be eva bidong te hendandi ya bîng vovak be hele kwandôk bêng hîmbôk da ya anô ku te limbuk vi thô.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Betha ya me anô kambom anông be môlô uwa bîng vovak lêk ŋokyôhôk be ôlêm vo ombalong ya mesa, bisê?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Wak nômbêng iti me thak ya hamô melak matheng ya popatîng be ya handông môlô metom mî môlô valong ya amî vo? Metom lêk nôm takêng hivutak vo Wapômbêng ya ambô niŋgik anông.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Êng me ya ŋa hîndông sapêng etak yêni me îsôv mayaliv be ê.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Me anôsêng te hesopa Yisu heveng yam be hivuliv liŋkôpik hethak kwak mavî tom yom. Me evong vo embalong yêni,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 metom evalong kwak oyang me hîsôv ling popam be hê.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Me loho iwa Yisu be ê hêyô kwandôk bêng hîmbôk da. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da sapêng lêk avaka sapêng lêk kîdôŋga ambô balambung sapêng ethak tom.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Me Pita hesopa Yisu heveng yam metom heveng dêim doke. Me hivutak êyô kwandôk bêng hîmbôk da ya bandêng kapô. Me hê hîmô hiving kwak bidong be hivuning amela hiving loho.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kaŋso sapêng ethalo avîlanô doho vo enang Yisu ya kambom takatu be hevong bêng, vo loho embong ambô ethak vo iŋgik yêni vônô. Metom mî êpôm Yisu ya kambom te vo iŋgik yêni vônô amî.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Avîlanô bêng anông enang ambô yôhîng ethak Yisu, metom ining ambô takatu be enang me mî hîtôm tom amî.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Me doho iviyôva me enang ambô yôhîng hethak Yisu bêŋiti,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Yoô laŋô yêni henang nena, ‘Tem yandining melak matheng iti be anô elav hethak baheŋing. Me hîtôm wak lô yom me tem yandav lêkmuk yang atu be mî elav hethak baheŋing amî.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Metom ining ambô takatu be enang hê mayaliv me mî enang ambô tom yom amî.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Êng me kwandôk bêng hîmbôk da hiviyô heva loho maleŋing me henang ik Yisu ling nena, “Ŋa takiti lêk enang ong bêng yôv me ong bonong vo? Ong ambô mî e?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Metom Yisu bonong yom me mî henang ambô te amî.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Me Yisu henang nena, “Ya êng diti. Me tem môlôŋgô Anô Ya Nakandung atu tem nîmô Wapômbêng Lêkliŋyak Anông bang viyôhôk be tem nêyômô mavông leng be nêlêm.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Me kwandôk bêng hîmbôk da helaŋô ambô êng me hêvôv ya kwêv kê be henang nena, “Lêk yôv. Bisête be aô leŋing iving andaŋô ambô doho imbing?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Lêk aô laŋô yôv nena hivuling Wapômbêng ya athêng be henang nena yêni da me hîtôm Wapômbêng. Be ditu môlô ning auk bisête?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Yôvêm me doho îsuvapôk hethak yêni. Me vi ivuliv mandaluk thing hethak kwak me epeng yêni be enang nena, “Nonang ambô plopet nena opalê diti hik ong?” Me kwak bidong evalong yêni be ik hiving.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pita hîmô tamu melak atu ya bandêng kapô, me kwandôk bêng hîmbôk da ya avî ku te hêlêm.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Me hêyê Pita hivuning amela hîmô. Me hêyê yêni be henang nena, “Ong iti me thak hoveng hiving Yisu, anô Nasalet atu.”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Metom Pita henang nena, “Mî, ya hathông ambô tu be honang paling.” Me hele be hê bidong bandêng ambôlêk. Me tale te heleng.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Me avî ku atu hêyê Pita hethak loŋbô me henang ethak anô takatu be eva bidong hiving yêni nena, “Ôpiti me ŋa takatu ining anô te.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Metom yêni henang ethak loŋbô nena, “Mî.”
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Metom Pita henang nena, “Mî ya hanang ambô avanông amî, êng me tem Wapômbêng êŋgêv vovang êndêng ya. Ethak Wapômbêng ya athêng me ya hanang avanông bing nena ya hathông ôpitu be honang paling.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ketheng oyang me tale heleng bôlôyang, êng me Pita la hêv ambô atu be Yisu henang ethak yêni nena, “Tale mî nendeng bôlô yi amî denang, me tem nonang îtôm bôlô lô nena hôthông ya paling.” Êng me Pita hikum be heleng bêng.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.