Marcos 12
ymp (YMP) vs NAA
1 Me Yisu henang ambô dôhô doho hethak loho nena, “Anô te hevatho ya kukapô yak waing te me hevak wandu hêwê heveng. Me helav lovang vo embak waing anông pesa vo imbua ya thôk. Me helav melak dêim te hethak tololak vo anô mô vo eyaŋging ku êng. Yôv me hetak ku atu hîlôk anô doho baheŋing vo eyaŋging be wakma hik anông me tem loho imbua anông vi me êŋgêv vi êndêng yêni. Yôvêm me hetak long êng be hê hîmô long bôyang vambô.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Wakma yak waing hik anông hêyô me hêv ya anô ku te be hê hêndêng ŋa takatu be eyaŋging ya ku. Yêni la hiving lohoŋgêv anông doho vo yêni hîtôm sêmbôk be loho epatôk ambô hiving i.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Metom loho evalong ôpêng hêk be ik yêni kambom me êv yêni be hê oyang.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Yôvêm me hêv anô ku yang be hê hethak loŋbô, metom ik inda hîlôk kwandôk be evong kombom lomaloma ethak yêni be evong yêni moma.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Yôv me hêv anô ku te hethak loŋbô metom loho ik yêni vônô. Yôv me hêv tomtom bêng hivup ethak metom evali vi me ik vi vônô.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Hevong bêng hele be lêk mî me anô tom yom hîmô. Ôpêng me namalô atu be yêni la hiving anông. Hêv ôpêng be hê me la hêv nena, ‘Diti me yînîng wakna be tem endaŋô ya ambô.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 “Metom ŋa takatu be eyaŋging ku êng êyê ôpêng me enang hethak loho da nena, ‘Ôpiti me ku alang nakandung be tem neyaŋging lambô ya ku. Bêng be aôŋgik yêni vônô me ku êng tem nimbutak aô ning.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Be evalong yêni be ik yêni vônô be îmbî ya kôpik hele yêing be hê.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Yôv be tem ku alang embong ômbête? Tem niŋgik ŋa takêng vônô me nêŋgêv ku êng êndêng anô vi vo eyaŋging.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Bôk môlô sam Wapômbêng ya ambô bôti mesa mî?
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Anômbêng da hevong nôm êng,
11 Isto procede do Senhor
12 Me ŋa Juda ning ŋa bêŋbêng eyala nena Yisu henang ambô dôhô êng hethak loho, be ethalo loŋdaŋlê vo embalong yêni. Metom êkô avîlanô, be ditu etak yêni me loho ê.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Yôv me êv Palisi doho lêk ŋa esopa Helot doho be ê hêndêng Yisu, vo embatek yêni ethak ambô te vo embalong inda.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Loho yô vo Yisu me enang nena, “Kîdôŋga, yoô yala nena ong me anô ambô avanông. Thak hôyê ŋa lêk athêng lêk ŋa athêng mî hîtôm tom, be ditu thak honang ambô tom hêndêng loho sapêng. Me hôndông Wapômbêng ya loŋdaŋlê avanông thêthôp hêndêng avîlanô sapêng. Yôv be lem hêv bisête? Bumalô loho ning balambung henang nena mavî vo aôŋgêv takis êndêng Sisa mesa dô?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Hîtôm aôŋgêv takis êndêng Sisa mesa mî? Metom Yisu hêyê loho ning auk kambom êng thô be henang ik loho ling nena, “Hevong bisête be môlôvong vo ombatek ya? Umbua valuseleng te lêm vo yaŋga.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Êng me loho iwa valuseleng te hêlêm vo Yisu. Me henang ik loho ling nena, “Opalê ya dôhô lêk ya athêng hêyô hêk valuseleng iti?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Sisa ya nômkama me ôŋgêv êndêng Sisa da. Me Wapômbêng ya nômkama me ôŋgêv êndêng Wapômbêng da.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Me Sadyusi doho ê hêndêng Yisu. Sadyusi me ondong te atu be enang nena ŋa ema mî hîtôm imbiyô ethak loŋbô amî. Êng me enang ik Yisu ling nena,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Kîdôŋga, Moses bôk hekavu hêndêng aô nena, ‘Anô te hema be nali mî be yang hîmô, êng me nimbua avî tôp êng vo nîmbî yang atu be hema nakandung vê.’
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Bêng be ŋa lêk viyaŋi bahevi be lahavôyi îmô. Me bôp hiwa avî te be hema me nakandung mî.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Êng me nok hiwa avî tôp êng ethak loŋbô. Metom nok hema be nakandung mî. Me gwa hiwa avî tôp êng hethak loŋbô. Metom gwa hema be nakandung mî.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Bêng be viyaŋi molok takatu be îmô me esopa kombom tomêng yom. Yôv me avî tôp atu hema hiving.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Me waklavông ŋa ema iviyô hethak loŋbô, me avî atu be ŋa lêk viyaŋi bahevi be lahavôyi takatu be iwa, me loho ali alête yanavî êng?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Me Yisu henang viyang ethak loho nena, “Môlô mî oyala Wapômbêng ya lêklokwang lêk ya ambô atu be hêk ya kapua katô amî. Be ditu môlô nang ambô lêkgwak bêng.
24 Jesus respondeu:
25 Waklavông ŋa ema iviyô hethak loŋbô, me avîlanô tem mî imbua i ethak loŋbô amî me mî. Loho tem îmô îtôm aŋêla melak leng yom.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Môlô nang nena ŋa ema tem mî hîtôm imbiyô ethak loŋbô amî. Metom bôk môlô sam Moses ya kapua lêk kôkôthing amela hethang hîmô alokwang ling e? Wakma êng me Wapômbêng henang ethak Moses bêŋiti nena, ‘Ya me Ablaham lo Aisak me Jekop ining Wapômbêng.’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Wapômbêng me mî ŋa ema ning Wapômbêng amî. Mî, yêni me ŋa lêkmala yom ining Wapômbêng. Be ditu môlô ning ambô me lêkgwak anông!”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Kîdôŋga balambung ining anô te hêyô me helaŋô Yisu lêk Sadyusi îkôki. Me helaŋô Yisu henang loho ning ambô viyang mavî anông. Tomêng me henang ik Yisu ling nena, “Balambung ali alête me ditu bêng vo balambung vi?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Êng me Yisu henang nena, “Balambung ali mung henang nena, ‘Môlô Islael ondaŋô katô. Anômbêng yom ditu aô ning Wapômbêng me yêni yom ditu Anômbêng.
29 Jesus respondeu:
30 Lemim imbing Anômbêng môlô ning Wapômbêng injêk môlô kapôlômim, lêk dôhôlômim me lêklokwang lêk môlô ning auk sapêng.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Me balambung yang me bêŋiti: ‘Lem imbing avîlanô vi hîtôm lem hiving ong da.’ Balambung vi mî bêng vo balambung yi tiêng amî.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Me anô hîndông ambô balambung henang ethak Yisu nena, “Kîdôŋga, honang ambô mavî anông. Yong ambô me avanông bing nena Wapômbêng me tom yom me mî Wapômbêng yang hîmô hiving amî.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Aô leŋing imbing yêni avanông bing injêk aô kapôlôŋing lêk auk be lêklokwang sapêng. Lêk leŋing imbing avîlanô vi hîtôm aô leŋing iving aô da. Ambô balambung yi êng me bêng vo da nômbêng iti lêk da îmbôk ethak amela sapêng.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yisu helaŋô ôpêng henang viyang lêkauk mavî be henang ethak ôpêng nena, “Mî hômô dêimbô vo Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng amî.” Me avîlanô sapêng êkô be mî enang ik yêni ling ethak loŋbô amî.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Me Yisu hîndông avîlanô hîmô melak matheng ya popatîng be henang nena, “Kîdôŋga balambung thak enang nena Mesaya me Devit lim lêkmuk vo?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Lovak Matheng hêv auk hêndêng Devit da be henang nena,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Me Devit da bôk helam Mesaya nena Anômbêng. Metom hevong bisê be ôpêng me Devit lim hiving?”
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yisu hîndông loho be henang nena, “Môlô yaŋging am vômbê nena kîdôŋga ambô balambung, leŋing iving iŋgik kwêv dêim kêkêlô be embeng vo avîlanô embam loho. Lêk leŋing iving avîlanô bêng anông enang nena, ‘Waklîvông mavî anômbêng’ îndôk maket.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Me leŋing iving îmô îtôm ŋa bêŋbêng îmô Islael ining melak yeng kapô. Me thak avîlanô eŋgambôm nôm bêng, me leŋing iving injang nôm îmô ŋa bêŋbêng ining long ethak îmô.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Loho thak evatek avî tôp be iwa loho ning melak vanî, lêk eteng mek dêim anông vo avîlanô leŋing êŋgêv nena loho me ŋa thêthôp anông. Ŋa êng me tem imbua vovang bêng êndêng wakma evong ambô.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yisu hê hîlôk hîmô bidong melak matheng ya kambum da, me hêyê avîlanô yalimamôk ê êv ining da. Me ŋa lêk valuseleng bêng etak valuseleng bêng anông hîlôk kambum da.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Me avî tôp te atu be nômkama mî anông, hêyô me hetak ya da valuseleng lêkma yi yom hîlôk kambum da êng.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Me Yisu helam ya ŋa hîndông êlêm me henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena avî tôp iti hêv valuseleng bêng anông vo ŋa takiti sapêng.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Avîlanô nômbêng iti ning valuseleng bêng anông hîmô metom êv doke yom. Me avî tôp iti me nômkama mî anông, metom lêk hêv ya valuseleng sapêng me mî hevalong doho long amî.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.