Marcos 10
ymp (YMP) vs NVT
1 Me Yisu hetak long êng be hê heveng Judia lêk ŋanam Yelodan viyang vulu. Me avîlanô bêng anông êlêm ethak loŋbô. Me hesopa ya bôk le long be hîndông loho.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Me Palisi doho êlêm me evong vo embatek Yisu be enang ik yêni ling nena, “Ambô balambung henang bisête? Anô te hîtôm nêŋgêv yanavî vê mesa mî?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Me Yisu henang viyang nena, “Moses bôk henang bisê?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Me loho nang nena, “Moses hîlôk nena anô te hevong vo nêŋgêv yanavî vê êng me nekavu kapua te be netak îndôk yanavî bang vo nêŋgêv yêni vê.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Yôv me Yisu henang nena, “Môlô ŋa liŋdong kôtông kambom be ditu Moses hekavu balambung iti be hêv hêndêng môlô.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Metom ‘sêmbôk be mung anông atu be Wapômbêng hepesang avîlanô me hepesang anô be avî.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Be ditu Wapômbêng bôk henang yôv nena, “Anô tem netak lambô lo talêmbô be nîmô imbing yanavî
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 vo thêi imbutak îtôm kôpik tom yom.” ’ Thêi me mî yi hethak loŋbô amî me lêk ivutak îtôm tom yom.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Bêng be nôm atu be Wapômbêng bôk hepatôk long hethak tom, me anô te mî hîtôm nepole vê amî.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Yôvêm me Yisu lêk ya ŋa hîndông îmô melak kapô hethak loŋbô, me ya ŋa hîndông enang ik yêni ling hethak ambô atu.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Me Yisu henang ethak loho nena, “Anô te hêndô yanavî be hiwa avî yang, êng me hevong sek be hivuling yanavî bôô.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Me avî te hêndô yamalô be hiwa anô yang, êng me hevong sek bêng yom be hivuling yamalô bôô.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Me avîlanô iwa sêiknena be ê hêndêng Yisu vo netak bang êyônjêk loho. Metom ya ŋa hîndông ethang avîlanô takêng.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Yisu hêyê nôm êng, me la maning be henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Otak sêiknena vo loho lêm êndêng ya me dô omba long thing andô, vômbê nena avîlanô takatu be athêng mî me hîtôm sêiknena takiti be Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng me loho ning.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Ya hanang avanông ethak môlô nena, opalê atu be mî hiwa Wapômbêng ya lêkliŋyak neyaŋging avîlanô amî hîtôm sêiknena takiti, ôpêng mî hîtôm nîmô Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng vimbing amî. Mî anông.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Me Yisu hevalong sêiknena be hetak bang hêyô hêk loho me hêv mek hethak loho.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Me Yisu hiviyô be hê me anô te hevothong be hê hêndêng yêni, me heya vabudum thîvô hîmô va be henang nena, “Kîdôŋga mavî, tem yambong kombom mavî alêla vo yambua lêkmala îtôm wak nômbêng iti sapêng?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Me Yisu henang viyang nena, “Holam ya nena mavî vo? Anô te mî mavî amî me Wapômbêng yom ditu mavî.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ambô balambung me bôk hoyala yôv: ‘Dô nuŋgik anô vônô andô. Me dô nombong sek imbing anô yang yanavî andô. Me dô nombong vanî andô. Me dô nonang ambô yôhîng ethak anô vi be nombong ambô vo loho andô. Me dô nonang ambô yôhîng vo numbua anô yang ya nômkama andô. Me nondovak lemambô lo lemtambô ning ambô.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Me ôpêng henang nena, “Kîdôŋga, ya yaôna denang hele be hêyô lêk ya anômbêng me thak ya hasopa ambô balambung takêng sapêng.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Me Yisu hêyê ôpêng be la hiving yêni be henang nena, “Mavî anông, metom ong nômate mî denang. Nu me nôŋgêv yong nômkama sapêng vo avîlanô êŋgêv vuli, me numbua valuseleng êng sapêng be nôŋgêv êndêng avîlanô siv. Hovong bêng, me yong nômkama mavî lomaloma tem nîmô melak leng. Me nôlêm osopa ya.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Yêni me anô lêk nômkama bêng anông. Be ditu helaŋô ambô êng, me hikum be hê lêk la malêing bêng.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Me Yisu hêyê hêwê heveng me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Malêing bêng vo ŋa lêk nômkama bêng êŋgêv i êndêng Wapômbêng be îmô ya lêkliŋyak bêng vimbing.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Yisu ya ŋa hîndông elaŋô be esong kambom. Me Yisu henang ethak loho hethak loŋbô nena, “Yînîng sêiknena, malêing bêng vo avîlanô takêng êŋgêv i êndêng Wapômbêng be îmô ya lêkliŋyak bêng vimbing!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Me mî malêing bêng vo bok kamel imbutak êyô lôvîk indi thôp ya ambuang bini amî, metom malêing bêng vo anô lêk nômkama bêng te vo nêŋgêv i êndêng Wapômbêng be nîmô ya lêkliŋyak bêng vimbing.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Me Yisu ya ŋa hîndông esong kambom anông be enang hethak loho da nena, “Bêng be opalê hîtôm nimbua lêkmala wak nômbêng iti sapêng?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Me Yisu hêyê loho kôlîlîng be henang nena, “Anô te mî hîtôm nêŋgêv inda livung amî, me Wapômbêng yom hîtôm nêŋgêv yêni livung. Be ditu Wapômbêng yom hîtôm nembong nômkama sapêng.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Me Pita henang ethak Yisu nena, “Bôk yoôtak yoô ning nômkama sapêng me alêm vo asopa ong!”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô, anô te la hêv ya lêk yînîng Ambô Mavî be hetak ya melak lêk viyaŋi me livi lêk talôvi lo lami me nali lêk ya pîk,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 êng me Wapômbêng tem nêŋgêv bêng anông êndêng inda îtôm 100 nêyômô yêni ya long imbing. Ôpêng hîmô pîk denang, me tem nimbua nômkama takiti bêng anông: melak lêk viyaŋi me livi lêk talôvi me nali lêk pîk me avîlanô vi tem imbuling yêni imbing. Me heveng yam me tem nîmô lêkmala îtôm wak nômbêng iti sapêng.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Metom ŋa lêk athêng bêng anông, tem imbutak ŋa athêng mî. Me ŋa athêng mî bêng anông, tem imbutak ŋa lêk athêng bêng.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Loho veng be ê daku Jelusalem me Yisu himung be hê. Me ya ŋa hîndông êyê be esong kambom me avîlanô takatu be eveng yam êkô hiving. Me Yisu henang ethak ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu ethak loŋbô vo etak avîlanô be êlêm yôvêm me henang ethak nôm takatu be tem nêpôm yêni.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 “Ondaŋô. Aô yô Jelusalem me tem enang Anô Ya Nakandung atu bêng be êŋgêv yêni êndêng ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung. Me tem enang be iŋgik yêni vônô me êŋgêv yêni êndêng avîlanô long bôyang
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 vo loho nang ambôma ethak yêni lêk îsuvapôk ethak yêni be embali yêni me iŋgik yêni vônô. Me hîtôm wak lô ende bini yôv me tem nimbiyô ethak loŋbô.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Yôv me Sebedi namalô luvi, Jems lo Jon, thêi ê êndêng Yisu me enang nena, “Kîdôŋga, yêi leŋing iving nombong nôm atu be tem yêi nang iŋgik ong ling ethak.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Me Yisu henang nena, “Mamu lemim iving yambong ômbête êndêng mamu?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Me thêi nang nena, “Notak yêi yang îmô bahem viyôhôk me yang îmô bahem vikeng îmô yong long lêkmaŋging kapô.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Me Yisu henang nena, “Mamu thông nôm atu be onang ik ya ling paling. Hîtôm tem mamu num îndôk keyek atu be tem ya num îndôk lêk uthik îndôk ŋanam atu be tem ya thik îndôk?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Me thêi nang nena, “Yêi hîtôm.”
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Metom îmô ya baheng viyôhôk mena vikeng ma, aliêng me mî yînîng ku amî. Me Wapômbêng da heyaŋging ku êng be bôk hîtôk anô doho yôv vo loho mô long êng.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Wakma ŋa hîndông lauming elaŋô ambô êng be leŋing ŋaŋa hethak Jems lo Jon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Êng me Yisu helam loho lêm ethak tom me henang nena, “Bôk môlôyala yôv nena avîlanô long bôyang ining king thak êv i ling be ivuling ŋa takatu be îmô loho vimbing. Me loho ning ŋa bêŋbêng thak enang lêklokwang hethak loho ning avîlanô bêng yom.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ondaŋô! Dô môlômbong kombom êng andô! Môlô te la hiving nimbutak anô lêk athêng bêng îmô môlô lîvông, êng me nimbutak îtôm môlô ning anô ku vo nêŋgêv môlô livung.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Me ôpatu be la hiving nimbutak îtôm môlô ning anômbêng, êng me nîmô îtôm avîlanô sapêng ining anô ku oyang
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 hîtôm Anô Ya Nakandung atu hevong bêng yom. Me mî ya halêm vo avîlanô pîk embong yînîng ku amî. Metom ya halêm vo yambong avîlanô pîk ining ku. Ya halêm vo yambua loho vê injêk malêing lêk ya tak yînîng lêkmala vo nêŋgêv avîlanô bêng anông livung.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Me Yisu lêk ya ŋa hîndông ê êyô Jeliko. Yôv me evong vo etak Jeliko me avîlanô bêng anông ê hiving loho. Me anô mandaluk pusip te be ya athêng nena Batimias hîmô loŋdaŋlê dang vi be hepetenak avîlanô vo êŋgêv inda livung. (Batimias ya ondong nena Timias nakandung.)
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Helaŋô nena Yisu nang Nasalet hêlêm, êng me helam lêkwaê nena, “Yisu, Devit Lim Lêkmuk, lem iŋgik ong ethak ya!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Me avîlanô bêng anông ethang yêni be enang nena, “Ong bonong!” Metom yêni helam kaêk lêkwaê anông nena, “Yisu, Devit Lim Lêkmuk, lem iŋgik ong ethak ya!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Yôv me Yisu heva me henang nena, “Ondam yêni lêm.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Yôv me hekaliv ya kwêv thilimbung hê me hîsôv kisi bôlôtom be hê hêndêng Yisu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Me Yisu henang ethak inda nena, “Lem iving yambong ômbête êndêng ong?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Me Yisu henang nena, “Nu. Yong hôêv iving hevong be lêk ong mavî.” Me ketheng oyang me ôpêng mandaluk hipuak be hêyê tak, me hesopa Yisu heveng loŋdaŋlê.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.