Lucas 19

ymp (YMP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yisu hêyô Jeliko me hê yom.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Me anô te ya athêng nena Sakius hîmô long êng. Yêni me ŋa hiwa takis ining avaka lêk anô valuseleng bêng.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Yêni la hiving ninjê nena Yisu me opalête, metom avîlanô bêng anông be Sakius me anô bidong be mî hîtôm ninjê Yisu amî.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Êng me hevothong himung be hê me hethak alokwang pik te be hîmô vo ninjê Yisu vômbê nena te nende long êng bini.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Yisu hêyô long êng me hêyê aling me henang nena, “Sakius, nôndôk be nôlêm ketheng vômbê nena yaô tiêng me tem ya mô yong melak.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Êng me ketheng oyang me Sakius hîlôk be hêlêm me hiwa Yisu thô lêk la mavî.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Me avîlanô sapêng êyê be enang ambô ŋôlôŋôlông nena, “Yêni hê hîmô hiving anô kombom kambom te.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Yôv me Sakius hiviyô heva melak kapô me henang ethak Anômbêng nena, “Anômbêng, nondaŋô. Tem yambî yînîng nômkama tham ini ondong yi be yaŋgêv yang êndêng ŋa siv. Me bôk ya havatek anô te be ya hauwa ya valuseleng doho vanî, êng me tem yaŋgêv ôpêng ya valuseleng endeni me ya tak bôlôva êyômô long imbing be yaŋgêv êndêng yêni.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Me Yisu henang nena, “Lêk ôpiti hêv iving Wapômbêng hîtôm Ablaham, be ditu yêni me Ablaham nakandung te hiving. Bêng be lêk Wapômbêng hiwa avîlanô melak itiêng vê hêk kambom ya vuli.
9 Então Jesus disse:
10 Vômbê nena Anô Ya Nakandung atu hêlêm vo nethalo ŋa takatu be êv yak me nimbua loho vê injêk kambom ya vuli.”
10 Porque o
11 Avîlanô elaŋô ambô êng yôv me Yisu henang ambô dôhô te hiving vômbê nena yêni lêk bidong nêyô Jelusalem. Me avîlanô takêng esong nena yêni hêyô Jelusalem me ketheng oyang me tem Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng nimbutak pîk.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Êng me Yisu henang nena, “Anômbêng te namalô hê vini melak lông bêng te hêk dêimbô vo îtôk inda nimbutak king yôv ketem nîmbôlêm ya melak ondong ethak loŋbô vo neyaŋging ya avîlanô.
12 Então Jesus disse:
13 Ôpêng hepesang i vo ni me helam ya ŋa ku lauming hethak tom me hêv valuseleng hîtôm kapua lauming hêndêng loho sapêng tomtom. Me henang nena, ‘Môlômbua valuseleng iti be môlômbong ku ethak endebe yambôlêm ethak loŋbô.’ Yôv me hetak loho be hê.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Metom ya avîlanô da kapôlôŋing êndô yêni. Êng me yêni hê long bôyang me loho êv anô doho be esopa yêni vo enang nena, ‘Yoôndô ôpiti nimbutak îtôm king be neyaŋging yoô.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Metom yêni hivutak king yôv me hîvô lêm me henang nena, ‘Ondam ŋa ku takatu be bôk ya hêv valuseleng hêndêng loho vo ya yala nena loho tomtom bôk êvôv valuseleng vithêla hêyô mô.’
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 “Yôv me anô te himung hê me henang nena, ‘Anômbêng, ya havong ku hethak yong valuseleng kapua tom me nakandung lêk hivutak hîtôm buŋdaluk bahevi.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “Me ya anômbêng henang nena, ‘Mavî anông! Ong anô ku mavî be hôêv kapôlôm be hovong ku yaôna ti katôyang, be ditu tem noyaŋging melak lông lauming.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Yôv me anô yang hêlêm me henang nena, ‘Anômbêng, yong valuseleng kapua tom me nakandung lêk hivutak hîtôm buŋdaluk yi be lalauming.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Me ya anômbêng henang ethak yêni nena, ‘Tem noyaŋging melak lông bahevi.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Yôv me anô ku ali lô hêlêm me henang nena, ‘Anômbêng, yong valuseleng atu ti. Ya havuliv hîlôk kwak be ya havung hîmô
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 vômbê nena ong me anôŋa be ditu ya hakô ong. Vômbê nena thak huwa anô vi ning valuseleng ya nakandung hîtôm yong. Me kukapô atu be mî hopayiv yaŋvêk hîlôk amî me thak huwa ya anông.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Êng me ya anômbêng henang nena, ‘Ong anô ku kambom be tem yambong ambô vo ong ethak ong da yong ambô honang. Bôk hoyala yôv nena ya anôŋa be ya hauwa anô vi ning valuseleng ya nakandung hîtôm yînîng. Me nôm takatu be mî ya havatho amî me thak ya hauwa ya anông hîtôm yînîng.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Me bisête be mî hotak yînîng valuseleng hîlôk melak valuseleng vo nêmbôv doho imbing amî, vo wakma atu be ya hale lêm hethak loŋbô me tem yambua doho êyômô long imbing?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Yôv me henang ethak ŋa takatu be eva bidong nena, ‘Môlômbua ya valuseleng kapua te atu vê injêk yêni be ôŋgêv êndêng ôpatu be hêvôv valuseleng buŋdaluk bahevi.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Me loho nang hêndêng yêni nena, ‘Anômbêng, yêni ya valuseleng buŋdaluk bahevi bôk hîmô yôv!’
25 Eles responderam:
26 “Me yêni henang nena, ‘Ya hanang ethak môlô nena ôpatu be hevong ku mavî hethak yînîng nômkama be hivutak bêng, êng me tem ya tak doho êyômô long imbing be yaŋgêv êndêng ôpêng. Metom ôpatu be mî hevong ku hethak yînîng nômkama amî, êng me doke atu be hevalong me tem yaŋgêv vê injêk inda.
26 — E o patrão disse:
27 “‘Metom avîlanô takatu be êyê ya hîtôm ining ŋakyo be êndô yambutak loho ning king, umbua loho lêm long iti me uŋgik loho vônô injêk ya maleng.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Yisu henang ambô êng yôv me himung be hê daku Jelusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Yisu hêyô bidong Betpagi lêk Betani, melak lông yi êng me hêk bidong dum atu be elam nena Dum Oliv. Me hêv ya ŋa hîndông yi be ê me henang nena,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 “Mamu nu melak lông vulu. Me umbutak ôyô me tem ôŋgô ekak bokdoŋki map te long be heva. Bok êng me anô te bôk mî hêyô hîmô amî denang. Be mamu pole yak vê me ondom be ôlêm.
30 com a seguinte ordem:
31 Me anô te henang ik ling nena, ‘Mamu pole vo?’ êng me mamu nang viyang nena, ‘Anômbêng la hiving nembong ku te ethak.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Yisu hêv thêi be ê me êyê nômkama sapêng hîtôm datu be henang ethak thêi.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Thêi pole doŋki êng ya yak vê me alaŋi enang ik thêi ling nena, “Mamu pole doŋki vê vo?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Me thêi nang nena, “Anômbêng la hiving nembong ku te thak.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Yôv me thêi iwa doŋki be ê êv hêndêng Yisu. Me thêi îmbî ning kwêv thilimbung dêim thô be eŋgova hêyô hêk doŋki dômlokwang me êv Yisu livung be hêyô hîmô doŋki êng.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Me Yisu hê me avîlanô eŋgova ining kwêv thilimbung dêim hêk loŋdaŋlê.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Wakma yêni hêlêm bidong long atu be loŋdaŋlê hîlôk be hê Dum Oliv me avîlanô nômbêng atu be esopa yêni leŋing mavî hethak nôm thamtham takatu be bôk loho yê. Be êv Wapômbêng ya athêng ling be elam kaêk lêkwaê nena,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 “Wapômbêng embong mavî êndêng king atu be hêlêm ethak Anômbêng ya athêng! Kapua Yeng 118:26
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Metom Palisi doho eva avîlanô takêng lîvông be enang ethak Yisu nena, “Kîdôŋga, nothang yong ŋa hôndông vo loho bonong.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Me Yisu henang nena, “Ya hanang ethak môlô nena loho bonong me valu tem êwê loho ning long be endam kaêk be êŋgêv Wapômbêng ya athêng ling.”
40 Jesus respondeu:
41 Yisu hêyô bidong Jelusalem me hêyê melak lông bêng êng be heleng ethak
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 be henang nena, “Ya leng hiving lêk iti me oyala loŋdaŋlê atu be tem nêŋgêv lambali êndêng môlô. Metom lêk iti me nôm takêng hîmô long kapô be môlô mî hîtôm ôŋgô amî.
42 e disse:
43 Bêng be waklavông te tem nêyô be môlô ning ŋakyo tem êyô be endav wandu endawê môlô ning long be ekalambu môlô thing be imuthing môlô ethak lômlôm.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Loho tem imbuling môlô ning long sapêng be iŋgik môlô lêk ŋa takatu be îmô môlô kapô vônô. Me valu atu be olav melak hethak me tem mî nêyômô yang long amî. Nôm malêing êng tem nêlêm vômbê nena môlô mî oyala waklavông atu be Wapômbêng hêlêm pîk vo nêŋgêv môlô livung amî.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Yôvêm me Yisu hêyô melak matheng ya popatîng. Me hêyê avîlanô iwa nômkama be êndô hîmô vo avîlanô vi êŋgêv vuli. Êng me hindining loho be hêv loho vê hêk melak matheng kapô be ele yêing be ê.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Me henang ethak loho nena, “Wapômbêng ya kapua henang nena, ‘Yînîng melak me melak eteng mek îndôk.’ Me lêk môlôvong be hivutak hîtôm ‘ŋa vanî ning long ambuang ekopak îmô.’”
46 Ele lhes disse:
47 Me wak nômbêng iti me Yisu hîndông avîlanô hîlôk melak matheng. Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung lêk ŋa Juda ning ŋa bêŋbêng ethalo loŋdaŋlê vo iŋgik inda vônô.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Metom loho mî hîtôm êpôm loŋdaŋlê te amî vômbê nena avîlanô sapêng leŋing mavî bêng vo Yisu be îmô vo endaŋô ya ambô sapêng.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.