Lucas 15
YAUBADA YANA VONA'AWAUFAUFA 'IVAUNA (YML) vs ARC
1 Tamu 'aiata takesi 'ana tolaugogona wata 'ifwaidi tosakona i maia Iesu 'waineye yana veifufu i na vivinenegeni.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Siwe totafalolo Falisi wata ve'etoboda 'adi tovevo 'ifwaidi i vebonavoluvolu i vo, Kebu tamu sai'afo 'ana 'isa 'atumainaga fai no'o tomogonina tosakona i veveianedi wata yana sauluva sakoiotogina fai taiadi i 'ani'ani.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 — ausente —
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 — ausente —
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 — ausente —
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 — ausente —
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 A na vonemi, wata bani'odi 'eba sosoana mogitana abame, 'ai'edi tosakona 'aitamogana i na nuavilai, we'e tomotoga 'atumaidi 'adi 99 kebu i da vuyoga faifaidi yadi sosoana sai'afo. |src="41_Mat18.12-13_LostSheep.tif" size="col" ref="15:7"
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 'Ai'edi tamu vavine ma yadi mani siliba 10, we'e 'aitamogana i na taweni, bani'odi i na munega? Mageta i na kabuni, vanuga i na divuya i na lauala-'atumai i na nagoga 'ana tugusa i na veluagai.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Tutuyanina i na veluagai ediavo matatabudi i na goleva'augidi i na vonedi i na vo, Ta na sosoana fai yama mani 'a taweniga 'akonadi 'a veluagai.’”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Wata Iesu i vo, A na vonemi, wata bani'odi Yaubada yana anelose i na sosoana mogitana, 'ai'edi tamu tosakona i na nuavilai.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Wata Iesu i vona-awatabai i vo, Tamu tomogo natunavo iavetadi 'adi 'ailuga.
11 E disse:
12 Bwasiona tamana i voneni i vo, Tamaku, bola 'u na wafa yamu kukua wata yamu fwayafwaya ma tataku 'a na veusedi. Siwe nuanuaku 'asiauotoga yau faifaiku 'u na 'idi-vagaseni 'u na veleku.’ Bega tamadi nani matatabuna i veusedi 'adi 'ailuga 'waidie.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 'Aiata 'ifwaidi i 'a'ava, bwasiona 'ana veuveutanina i vekimwaneyedi, tutulidi i 'ewadi nika i 'idewadewa i tauya. I nago 'ani'ieogose tamu 'atamana bwaikina 'waineye, bei sauluva sakoidi 'waidie yana mani i ve'amubwadodoyedi.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Tutuyanina yana mani matatabuna i ve'a'aveni, loka bwaikina i souyeni 'awalawanina 'waineye, we'e yana mani kebu tamu sai'afo i da luvegalaleni.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Begaidi i nago tamu 'atamana 'ana tomotoga 'waineye nuanuana i na folova, bega i voneni i na nago tamu yana tanoga 'waineye yana bawe i na 'isave'avinidi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 I lase bwaikina nuanuana bawe 'adi fwalaegilayega i na 'ani siwe kebu tamu aitoi ava'ai i da veleni.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 I miamia tutuya manamanawena mulieta nuana i vilai i vo, Tamaku yana tofolovavo matatabudi ma 'adi'adi 'adi fata i na 'ani-wayogedi, we'e yau laseyega a na mwea.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 A na tovoi a na vilaku tamaku 'waineye a na voneni a na vo, Tamaku, a sakona 'waimuye wata Yaubada mataneye.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Kebu i da lubwainemu 'u na awave-natuna 'waikuye, 'u na veimeyekumo a na vetofolova 'waimuye.”’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Bega i vilai i nago tamana 'waineye.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Natuna i vo, Tamaku yau a sakona matamuye wata Yaubada mataneye. Kebu i da lubwainemu 'u na awave-natuna 'waikuye.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Siwe tamana yana tofolovavo i goledi i maia i vonedi i vo, 'Wa na lilide talauma 'atumaina 'wa na mieni ta na ve'weseni, didikumakuma nimaneye wata 'ageyafayafa 'ageneye 'wa na veagedi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Mulieta 'wa na nagoi bulumakau natudi veve'anina 'wa na nikei ma yada sosoana 'ani bwaikina ta na 'idewai.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Fai natuku de'e i wafa wata i yawasa-vaitugana. I vuyo wata a veluagai.’ Bega 'ani'ani i 'idewadewa i 'ani i sosoana.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Tutuyanina i 'ani'ani, natuna tulaina i folofolova bakule. I vilai i mimai sai'afoga i na le'wa mwalilige nika inava butu'aina i nogai i tavotavola.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tamu tofolova i goleni i nago i velutolieni i vo, Ava'ai no'o i sousouyeni?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Tofolova i vo, Taimu i le'wa bega tamami ma yana sosoana bulumakau natudi veve'anina i nikei fai natuna kebu i da wafa, ma yawaina i vilai i mai.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Natuna tulaina i nuasako bwaikina kebu nuanuana i na luku vanuge. Bega tamana i souyeni i nago i voneni nuanuana taiadi i na luku.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Siwe natuna i vona i vo, Tamaku, malamala fuedi ma yaku tokemaiga a folofolova 'waimuye yamu veimea matatabuna a vematayakeyakedi. Siwe kebu tamu ava'ai 'u da veleku. Kebu tamu 'aisaya siaina 'u da veleku bega ma ekwavo 'a da 'ani 'a da sosoana.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 We'e de'e natumu yamu kukua i ve'amubwadodoyedi vevine toalagogona 'waidie siwe tutuyanina i vilai i mai bulumakau veve'anina 'u nikei faifaina.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tamana yana vona i tutuli i vo, Natuku, 'omu tutuya fuedi taiadi ta miamia. Nani matatabuna 'akonadi a 'anivelenedi 'waimuye.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 I lubwaineda ta na 'ani ta na sosoana fai taimu i wafa wata i yawasa, i vuyo siwe wata ta veluagai.’”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.