Rute 2
Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC
1 Manjari, niyaˈ dembuwaˈ usba Naˈomi inēnan si Boˈas. Sugaˈ magusba siye sabab ellane ley si Elimelek. Bu si Boˈas inin dayahan duk pinagaddatan weˈ aˈa.
1 Noêmi tinha um parente, por parte de seu marido, homem poderoso e rico da família de Elimelec, chamado Booz.
2 Dembuwaˈ ellew maˈid si Rut pu si Naˈomi, “Tiyaˈ ku pī si tanaˈ nimuk mataˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Kaw niyaˈ aˈa maˈaseˈ si aku bu daˈakne ku nimuk.” Paˈin Naˈomi, “Aweˈ, Anak, pī ne kew.”
2 Rute, a moabita, disse a Noêmi: Peço-te que me deixes ir respigar nos campos de quem me quiser acolher favoravelmente. Vai, minha filha, respondeu-lhe ela.
3 Ubus, pī ne iye si tanaˈ nimuk meˈ taˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Katapīhannen si tanaˈ si Boˈas, usba Elimelek.
3 Rute partiu, pois, e entrou num campo, atrás dos segadores. Ora, aconteceu que aquele era justamente o campo de Booz, parente de Elimelec.
4 Ubus, pagtiggel-tiggel ne tekka si Boˈas amban Betlehem laˈi si tanaˈne. Saginane aˈanen paˈinne, “Karayaw ipat Tuhanin kaˈam.” Nambung isab siye, paˈinde, “Karayaw iledjikiˈan kew weˈ Tuhanin.”
4 Booz acabava de voltar de Belém, e disse aos segadores: O Senhor esteja convosco! Deus te abençoe, responderam eles.
5 Ubus tilew si Boˈas kapatas magpaganihin, paˈinne, “Sine dende mabataˈ miyaˈan?”
5 Booz dirigiu-se ao servo que tomava conta dos segadores: De quem é esta moça?
6 Nambung kapatasin, “Dende bangsa Moˈabin, iye miyaˈan manuhut Naˈomi amban lahat Moˈabin.
6 Esta é uma jovem moabita, respondeu ele, que veio com Noêmi da terra de Moab.
7 Maˈid iye bang makajari iye nimuk meˈ mataˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Ubus pitu iye si tanaˈ bu gaˈ iye pahali kemuwe salung. Īˈ iye si payad behu pahali du.”
7 Pediu-nos que a deixássemos respigar entre os feixes de trigo e apanhar as espigas atrás dos segadores. Está, aí, sempre de pé, desde a manhã até agora. Neste momento ela descansa um pouco sob a tenda.
8 Ubus paˈin si Boˈas pu si Rut, “Pakale kew, Dende, daˈa kew pī si tanaˈ seddili nimuk. Tuˈu kew hadja nimuk tapit si meˈ bataˈanku dendehin.
8 Booz disse a Rute: Ouve, minha filha: não vás respigar em outro campo; não te afastes daqui, mas junta-te com minhas servas.
9 Payamanun bang intag pagpaganihanden duk paturul kew si siye. Gaˈi daˈakku meˈ lellahin nasew kaˈu. Bu sumiyan-sumiyan kew batang nginum, pī kew hadja nginum boheˈ dem poga bakas inindukan weˈ meˈ lellahin.”
9 Olha em que campo vão ceifar, e segue-as. Proibi aos meus servos que te molestassem. Se tiveres sede, vai à bilha e bebe da água que eles tiverem buscado.
10 Ubus pasujud si Rut duk paˈinne pu si Boˈas, “Weˈey hāp addatnun duk maˈaseˈ kew si aku duk asipnu ku bu aˈa liyu-liyu du ku?”
10 Rute, caindo aos seus pés, prostrou-se por terra: De onde me vem a dita, disse ela, de que te interesses por mim, uma estrangeira?
11 Nambung si Boˈas paˈinne, “Kēmon bakas tahinangnu si metoˈanun kemuwe matey ellanu ley taˈaka si aku. Inakahan ku isab weˈ ambanannu saˈi-samanun duk dī lahatnun duk pitu kew patennaˈ si bangsa gaˈ bakas kataˈuhannu.
11 Contaram-me, replicou Booz, tudo o que fizeste por tua sogra depois que morreu o teu marido, como deixaste teu pai, tua mãe e a tua pátria, e vieste para um povo que antes não conhecias.
12 Karayaw tumbasan Tuhanin kew sabab tahinangnun, duk karayaw pinahalaˈan kew teˈed weˈ Tuhanin, iye Tuhan bangsa Israˈelin. Tapitu kew si Tuhan mataˈu mangelligan kaˈuhin.”
12 O Senhor te remunere pelo bem que fizeste, e recebas uma plena recompensa do Senhor, Deus de Israel, sob cujas asas te acolheste!
13 Nambung si Rut, paˈinne, “Hāp teˈed addatnun si aku, Tuwan. Hāp ateykun peggeˈ hāp bissānu si akuhin bisan ku diyawaˈ amban meˈ daraˈakannun.”
13 Ela respondeu: Encontre eu graça diante dos teus olhos, meu senhor, pois me consolaste e encorajaste a tua serva, ainda que eu não seja como uma de tuas escravas.
14 Pag sōng mangan siye paˈin si Boˈas pu si Rut, “Dayiˈ kew mangan. Ngeddoˈ kew pan, tottokanun dem binagri.” Ubus ningkoloˈ ne iye duk meˈ daraˈakannen duk urungan si Boˈas iye bēbbed barley. Mangan iye samantaˈan gaˈ iye esso, duk niyaˈ pe lebbine.
14 À hora de comer, Booz disse-lhe: Vem, come tua parte do pão, e molha o teu bocado no vinagre. Ela assentou-se ao lado dos segadores, e Booz ofereceu-lhe grão torrado; ela comeu até ficar satisfeita e guardou o resto. Levantou-se em seguida e recomeçou a respigar.
15 Pag pī si Rut balik nimuk, paˈin si Boˈas si meˈ aˈanen, “Ambat ne iye nimuk bisan si ellet meˈ umpungbu daˈa iye amāhanun bi.
15 Booz disse aos seus servos: Deixai-a respigar mesmo entre os feixes e não a molesteis.
16 Onotanun bi iye amban meˈ umpungbi duk ambananun bi. Bang timukne, daˈa iye pagesun bi.”
16 Deixai cair de vossos feixes, como por descuido, algumas espigas, e deixai-as para que ela as apanhe; sobretudo, não a censurais de forma alguma.
17 Manjari nimuk barley si Rut sampay kohap. Ubus diˈikanne kēmon bakas tinimuknen bu niyaˈ kulang-labi sempukduwe kilubuwaˈ barley.
17 Rute esteve, pois, respigando no campo até a tarde; tendo depois batido as espigas que tinha colhido, encontrou quase um efá de cevada.
18 Boˈone kēmon buwaˈ barley miyaˈan pī hap puweblo bu pakitehanne metoˈanen. Ginuwaˈan isab weˈ ne lukasnen duk pangurungne iye.
18 Carregando a cevada, entrou na cidade, e sua sogra viu o que ela tinha colhido. Rute tirou então o que lhe sobrou de seu almoço e deu-lho.
19 Tinilew iye weˈ metoˈanen, paˈinne, “Intag timuknu kēmon inin ellew inin? Tanaˈ sine papīhannun? Karayaw inurungan kahāpan aˈa mamaˈaseˈ si kaˈuhin!” Ubus magaka si Rut weˈ bakas maghinang iye si dembuwaˈ tanaˈ depuˈnen inēnan si Boˈas.
19 Onde respigaste hoje?, perguntou-lhe Noêmi; onde trabalhaste? Bendito seja quem te acolheu! Ela contou à sua sogra em que propriedade tinha trabalhado. O homem, disse ela, em cuja terra trabalhei hoje, chama-se Booz.
20 Ubus paˈin Naˈomi si eyuˈannen, “Karayaw iledjikiˈan iye weˈ Tuhanin. Bang Tuhanin, gaˈ iye pareheng magpakite aseˈnen si kite maˈellumin duk si mamateyin.” Ubus tambahanne pe, paˈinne, “Lella iyan pingged pe pagusbahanten duk iye. Iye dembuwaˈ meˈ aˈa magkuwiraw nabangan kite.
20 Bendito seja ele do Senhor, respondeu Noêmi, porque mostrou-se misericordioso tanto para com os vivos como para com os mortos. E acrescentou: Esse homem é nosso próximo parente, um dos que têm direito de resgate sobre nós.
21 Ubus paˈin si Rut, “Bu paˈinne pe isab si aku, ‘Patapit kew hadja si meˈ daraˈakankun samantaˈan gaˈi ubus paganihin.’”
21 Ele disse-me também, continuou Rute, a moabita, que ficasse com os seus servos até que se acabasse toda a ceifa.
22 Nambung Naˈomi, paˈinne, “Aweˈ, Anak, hāp pe bang kew nuhut meˈ daraˈakanne dendehin, peggeˈ bang kew pī si tanaˈ seddili kaw niyaˈ hinangde laˈat si kaˈu.”
22 Noêmi respondeu-lhe: É melhor, minha filha que sigas as suas servas, e que não te encontrem noutro campo.
23 Hangkan si Rut nimuk patapit si meˈ daraˈakan si Boˈas dendehin ngeregseˈ ubus pagani barley duk buwaˈ tiriguhin.Bu patennaˈannen laˈi si metoˈanen.
23 Ela ficou, pois, com as servas de Booz, respigando até ao fim da ceifa da cevada e do trigo. E morava com a sua sogra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.