Rute 2

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Manjari, niyaˈ dembuwaˈ usba Naˈomi inēnan si Boˈas. Sugaˈ magusba siye sabab ellane ley si Elimelek. Bu si Boˈas inin dayahan duk pinagaddatan weˈ aˈa.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Dembuwaˈ ellew maˈid si Rut pu si Naˈomi, “Tiyaˈ ku pī si tanaˈ nimuk mataˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Kaw niyaˈ aˈa maˈaseˈ si aku bu daˈakne ku nimuk.” Paˈin Naˈomi, “Aweˈ, Anak, pī ne kew.”
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Ubus, pī ne iye si tanaˈ nimuk meˈ taˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Katapīhannen si tanaˈ si Boˈas, usba Elimelek.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Ubus, pagtiggel-tiggel ne tekka si Boˈas amban Betlehem laˈi si tanaˈne. Saginane aˈanen paˈinne, “Karayaw ipat Tuhanin kaˈam.” Nambung isab siye, paˈinde, “Karayaw iledjikiˈan kew weˈ Tuhanin.”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Ubus tilew si Boˈas kapatas magpaganihin, paˈinne, “Sine dende mabataˈ miyaˈan?”
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Nambung kapatasin, “Dende bangsa Moˈabin, iye miyaˈan manuhut Naˈomi amban lahat Moˈabin.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Maˈid iye bang makajari iye nimuk meˈ mataˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Ubus pitu iye si tanaˈ bu gaˈ iye pahali kemuwe salung. Īˈ iye si payad behu pahali du.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Ubus paˈin si Boˈas pu si Rut, “Pakale kew, Dende, daˈa kew pī si tanaˈ seddili nimuk. Tuˈu kew hadja nimuk tapit si meˈ bataˈanku dendehin.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Payamanun bang intag pagpaganihanden duk paturul kew si siye. Gaˈi daˈakku meˈ lellahin nasew kaˈu. Bu sumiyan-sumiyan kew batang nginum, pī kew hadja nginum boheˈ dem poga bakas inindukan weˈ meˈ lellahin.”
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Ubus pasujud si Rut duk paˈinne pu si Boˈas, “Weˈey hāp addatnun duk maˈaseˈ kew si aku duk asipnu ku bu aˈa liyu-liyu du ku?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Nambung si Boˈas paˈinne, “Kēmon bakas tahinangnu si metoˈanun kemuwe matey ellanu ley taˈaka si aku. Inakahan ku isab weˈ ambanannu saˈi-samanun duk dī lahatnun duk pitu kew patennaˈ si bangsa gaˈ bakas kataˈuhannu.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Karayaw tumbasan Tuhanin kew sabab tahinangnun, duk karayaw pinahalaˈan kew teˈed weˈ Tuhanin, iye Tuhan bangsa Israˈelin. Tapitu kew si Tuhan mataˈu mangelligan kaˈuhin.”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Nambung si Rut, paˈinne, “Hāp teˈed addatnun si aku, Tuwan. Hāp ateykun peggeˈ hāp bissānu si akuhin bisan ku diyawaˈ amban meˈ daraˈakannun.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Pag sōng mangan siye paˈin si Boˈas pu si Rut, “Dayiˈ kew mangan. Ngeddoˈ kew pan, tottokanun dem binagri.” Ubus ningkoloˈ ne iye duk meˈ daraˈakannen duk urungan si Boˈas iye bēbbed barley. Mangan iye samantaˈan gaˈ iye esso, duk niyaˈ pe lebbine.
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Pag pī si Rut balik nimuk, paˈin si Boˈas si meˈ aˈanen, “Ambat ne iye nimuk bisan si ellet meˈ umpungbu daˈa iye amāhanun bi.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Onotanun bi iye amban meˈ umpungbi duk ambananun bi. Bang timukne, daˈa iye pagesun bi.”
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Manjari nimuk barley si Rut sampay kohap. Ubus diˈikanne kēmon bakas tinimuknen bu niyaˈ kulang-labi sempukduwe kilubuwaˈ barley.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Boˈone kēmon buwaˈ barley miyaˈan pī hap puweblo bu pakitehanne metoˈanen. Ginuwaˈan isab weˈ ne lukasnen duk pangurungne iye.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Tinilew iye weˈ metoˈanen, paˈinne, “Intag timuknu kēmon inin ellew inin? Tanaˈ sine papīhannun? Karayaw inurungan kahāpan aˈa mamaˈaseˈ si kaˈuhin!” Ubus magaka si Rut weˈ bakas maghinang iye si dembuwaˈ tanaˈ depuˈnen inēnan si Boˈas.
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Ubus paˈin Naˈomi si eyuˈannen, “Karayaw iledjikiˈan iye weˈ Tuhanin. Bang Tuhanin, gaˈ iye pareheng magpakite aseˈnen si kite maˈellumin duk si mamateyin.” Ubus tambahanne pe, paˈinne, “Lella iyan pingged pe pagusbahanten duk iye. Iye dembuwaˈ meˈ aˈa magkuwiraw nabangan kite.
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Ubus paˈin si Rut, “Bu paˈinne pe isab si aku, ‘Patapit kew hadja si meˈ daraˈakankun samantaˈan gaˈi ubus paganihin.’”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Nambung Naˈomi, paˈinne, “Aweˈ, Anak, hāp pe bang kew nuhut meˈ daraˈakanne dendehin, peggeˈ bang kew pī si tanaˈ seddili kaw niyaˈ hinangde laˈat si kaˈu.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Hangkan si Rut nimuk patapit si meˈ daraˈakan si Boˈas dendehin ngeregseˈ ubus pagani barley duk buwaˈ tiriguhin.Bu patennaˈannen laˈi si metoˈanen.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.