Rute 2

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manjari, niyaˈ dembuwaˈ usba Naˈomi inēnan si Boˈas. Sugaˈ magusba siye sabab ellane ley si Elimelek. Bu si Boˈas inin dayahan duk pinagaddatan weˈ aˈa.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Dembuwaˈ ellew maˈid si Rut pu si Naˈomi, “Tiyaˈ ku pī si tanaˈ nimuk mataˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Kaw niyaˈ aˈa maˈaseˈ si aku bu daˈakne ku nimuk.” Paˈin Naˈomi, “Aweˈ, Anak, pī ne kew.”
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Ubus, pī ne iye si tanaˈ nimuk meˈ taˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Katapīhannen si tanaˈ si Boˈas, usba Elimelek.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 Ubus, pagtiggel-tiggel ne tekka si Boˈas amban Betlehem laˈi si tanaˈne. Saginane aˈanen paˈinne, “Karayaw ipat Tuhanin kaˈam.” Nambung isab siye, paˈinde, “Karayaw iledjikiˈan kew weˈ Tuhanin.”
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Ubus tilew si Boˈas kapatas magpaganihin, paˈinne, “Sine dende mabataˈ miyaˈan?”
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Nambung kapatasin, “Dende bangsa Moˈabin, iye miyaˈan manuhut Naˈomi amban lahat Moˈabin.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Maˈid iye bang makajari iye nimuk meˈ mataˈamban weˈ meˈ magpaganihin. Ubus pitu iye si tanaˈ bu gaˈ iye pahali kemuwe salung. Īˈ iye si payad behu pahali du.”
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Ubus paˈin si Boˈas pu si Rut, “Pakale kew, Dende, daˈa kew pī si tanaˈ seddili nimuk. Tuˈu kew hadja nimuk tapit si meˈ bataˈanku dendehin.
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Payamanun bang intag pagpaganihanden duk paturul kew si siye. Gaˈi daˈakku meˈ lellahin nasew kaˈu. Bu sumiyan-sumiyan kew batang nginum, pī kew hadja nginum boheˈ dem poga bakas inindukan weˈ meˈ lellahin.”
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Ubus pasujud si Rut duk paˈinne pu si Boˈas, “Weˈey hāp addatnun duk maˈaseˈ kew si aku duk asipnu ku bu aˈa liyu-liyu du ku?”
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Nambung si Boˈas paˈinne, “Kēmon bakas tahinangnu si metoˈanun kemuwe matey ellanu ley taˈaka si aku. Inakahan ku isab weˈ ambanannu saˈi-samanun duk dī lahatnun duk pitu kew patennaˈ si bangsa gaˈ bakas kataˈuhannu.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Karayaw tumbasan Tuhanin kew sabab tahinangnun, duk karayaw pinahalaˈan kew teˈed weˈ Tuhanin, iye Tuhan bangsa Israˈelin. Tapitu kew si Tuhan mataˈu mangelligan kaˈuhin.”
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Nambung si Rut, paˈinne, “Hāp teˈed addatnun si aku, Tuwan. Hāp ateykun peggeˈ hāp bissānu si akuhin bisan ku diyawaˈ amban meˈ daraˈakannun.”
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Pag sōng mangan siye paˈin si Boˈas pu si Rut, “Dayiˈ kew mangan. Ngeddoˈ kew pan, tottokanun dem binagri.” Ubus ningkoloˈ ne iye duk meˈ daraˈakannen duk urungan si Boˈas iye bēbbed barley. Mangan iye samantaˈan gaˈ iye esso, duk niyaˈ pe lebbine.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Pag pī si Rut balik nimuk, paˈin si Boˈas si meˈ aˈanen, “Ambat ne iye nimuk bisan si ellet meˈ umpungbu daˈa iye amāhanun bi.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Onotanun bi iye amban meˈ umpungbi duk ambananun bi. Bang timukne, daˈa iye pagesun bi.”
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 Manjari nimuk barley si Rut sampay kohap. Ubus diˈikanne kēmon bakas tinimuknen bu niyaˈ kulang-labi sempukduwe kilubuwaˈ barley.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Boˈone kēmon buwaˈ barley miyaˈan pī hap puweblo bu pakitehanne metoˈanen. Ginuwaˈan isab weˈ ne lukasnen duk pangurungne iye.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Tinilew iye weˈ metoˈanen, paˈinne, “Intag timuknu kēmon inin ellew inin? Tanaˈ sine papīhannun? Karayaw inurungan kahāpan aˈa mamaˈaseˈ si kaˈuhin!” Ubus magaka si Rut weˈ bakas maghinang iye si dembuwaˈ tanaˈ depuˈnen inēnan si Boˈas.
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Ubus paˈin Naˈomi si eyuˈannen, “Karayaw iledjikiˈan iye weˈ Tuhanin. Bang Tuhanin, gaˈ iye pareheng magpakite aseˈnen si kite maˈellumin duk si mamateyin.” Ubus tambahanne pe, paˈinne, “Lella iyan pingged pe pagusbahanten duk iye. Iye dembuwaˈ meˈ aˈa magkuwiraw nabangan kite.
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Ubus paˈin si Rut, “Bu paˈinne pe isab si aku, ‘Patapit kew hadja si meˈ daraˈakankun samantaˈan gaˈi ubus paganihin.’”
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Nambung Naˈomi, paˈinne, “Aweˈ, Anak, hāp pe bang kew nuhut meˈ daraˈakanne dendehin, peggeˈ bang kew pī si tanaˈ seddili kaw niyaˈ hinangde laˈat si kaˈu.”
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 Hangkan si Rut nimuk patapit si meˈ daraˈakan si Boˈas dendehin ngeregseˈ ubus pagani barley duk buwaˈ tiriguhin.Bu patennaˈannen laˈi si metoˈanen.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.