Rute 1

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Masa ewwal pe, masa gaˈ pe niyaˈ sultansi lahat Israˈel, niyaˈ unus dem lahat miyaˈan. Dembuwaˈ lella amban puweblo Betlehem laˈi si Yahudiya pī dahuˈ hap lahat Moˈab patennaˈ laˈi. Magtuhut duk andane duk duwe anakne lella.
1 No tempo em que Israel era governado por juízes, houve uma grande fome naquele país. Por isso um homem de Belém, cidade da região de Judá, foi com a sua mulher e os seus dois filhos morar por algum tempo num país chamado Moabe.
2 Ēn lellahin Elimelek duk ēn andanen Naˈomi, ēn anakden si Mahlon duk Kilyon. Tubuˈ si Eprata siye amban puweblo Betlehem laˈi si Yahudiya. Pī siye hap lahat Moˈab duk petennaˈ laˈi.
2 O nome desse homem era Elimeleque, e o da sua mulher, Noemi. Os dois filhos se chamavam Malom e Quiliom. Essa família era de Efrata, um povoado que ficava perto de Belém de Judá. Eles foram para Moabe e ficaram morando ali.
3 Manjari pag laˈi siye matey Elimelek ella Naˈomihin, duk taˈamban iye duk duwe anakne lellahin.
3 Algum tempo depois, Elimeleque morreu, e Noemi ficou com os dois filhos,
4 Bu maganda isab siye si dende amban lahat Moˈab miyaˈan, ēn dembuwaˈin si Orpa duk dembuwaˈin si Rut. Pag laˈi siye patennaˈ meˈ sempūˈ tahun
4 que casaram com moças moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o da outra, Rute. Quando já fazia quase dez anos que estavam morando ali,
5 matey isab disi Mahlon duk si Kilyon. Ubus luwal Naˈomi matelebbihin, gaˈ ne niyaˈ ellane duk anakne.
5 Malom e Quiliom também morreram. E Noemi ficou só, sem os filhos e sem o marido.
6 Pag takalene laˈi si Moˈab weˈ tinabangan teˈed weˈ Tuhanin meˈ aˈa Yahudiyahin duk manjari ne teˈed tinanemden, magmemes Naˈomi moleˈ balik magtuhut duk meˈ eyuˈannen.
6 Um dia Noemi soube que o Senhor tinha ajudado o seu povo, dando-lhe boas colheitas. Então ela se aprontou para sair de Moabe com as suas noras.
7 Tahalaˈ iye amban lahat bakas patennaˈanden duk harap pī ne siye duk meˈ eyuˈannen tudju lahat Yahudiya.
7 Elas saíram a fim de voltar para Judá, mas no caminho
8 Pag laˈi siye si lān paˈin Naˈomi si meˈ eyuˈannen, “Moleˈ kaˈam balik pī hap lumaˈ inaˈbin. Karayaw tumbasan Tuhanin du kēmon hinanganbi mahāp bakas hininangbi si akuhin duk si meˈ ellabi ley.
8 Noemi disse às noras: — Voltem para casa e fiquem com as suas mães. Que o
9 Duk karayaw ellahan pe kaˈam balik duk ngasuwaˈ kaˈam kasanyanganbi si lumaˈ ellabin.” Ubus inūkan siye weˈ Naˈomi. Saguwaˈ magtāring siye.
9 O Senhor permita que vocês casem de novo e cada uma tenha o seu lar! Então Noemi se despediu das suas noras com um beijo. Porém elas começaram a chorar alto
10 Duk paˈinde si iye, “Nuhut kami kaˈu pī si lahatnu.”
10 e disseram: — Não! Nós não voltaremos. Nós iremos com a senhora e ficaremos com o seu povo.
11 Nambung Naˈomi paˈinne, “Balik ne kaˈam meˈ anakku. Weˈey kaˈam mabayaˈ nuhut aku? Paˈinbi ke weˈ nganak pe ku balik duk niyaˈ hinangbi ella?
11 Mas Noemi respondeu: — Voltem, minhas filhas. Por que querem ir comigo? Vocês acham que eu ainda poderei ter filhos para casarem com vocês?
12 Hap lumaˈ ne kaˈam, dende. Bahiˈ ne ku, gey ne ku ellahan. Bisan ku upama ellahan ninaˈ duk anakan,
12 Voltem para casa porque já estou muito velha para casar de novo. Pois, ainda que eu tivesse esperança de casar outra vez ou mesmo que casasse esta noite e chegasse a ter filhos,
13 agadbi pe ke siye samantaˈan gey siye hadje? Gey kaˈam magella seddili? Gey makajari, meˈ anakku. Takite ne si meˈ ilabeyankun weˈ pinahunitan ku weˈ Tuhanin duk maˈaseˈ ku si kaˈam.”
13 será que vocês iriam esperar até que eles crescessem para vocês casarem com eles? É claro que não, minhas filhas! O Senhor está contra mim, e isso me deixa muito triste, pois vocês também estão sofrendo.
14 Nāring siye balik. Ubus inūkan weˈ si Orpa metoˈanen duk moleˈ ne iye balik. Saguwaˈ si Rut gaˈi mabayaˈ tahalaˈ amban metoˈanen.
14 Aí elas começaram a chorar alto outra vez. Então Orfa se despediu da sua sogra com um beijo e voltou para o seu povo. Mas Rute ficou.
15 Paˈin Naˈomi si iye, “Bilasnun moleˈ ne balik pī si usbanen duk si tuhan-tuhan bakas sinambahayangnen. Pī ne kew nuhut iye.”
15 — Veja! — disse Noemi. — A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Volte você também para casa com ela.
16 Saguwaˈ nambung si Rut paˈinne, “Daˈa ku sasaˈanun. Nuhut ku kaˈu. Tungan-tungan papīhannu, nuhut ku. Intag-intag palaˈihannu iye isab palaˈihankun. Meˈ usbanun, iye isab meˈ usbakun. Duk Tuhannun iye isab Tuhankun.
16 Porém Rute respondeu: — Não me proíba de ir com a senhora, nem me peça para abandoná-la! Onde a senhora for, eu irei; e onde morar, eu também morarei. O seu povo será o meu povo, e o seu Deus será o meu Deus.
17 Intag-intag kamateyannun, iye isab kamateyankun. Duk iye du isab pangubulan akuhin. Ambat ku pinagmulkaˈan weˈ Tuhanin bang ku pasapeˈ amban kaˈu seddili amban kamatey.”
17 Onde a senhora morrer, eu morrerei também e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue se qualquer coisa, a não ser a morte, me separar da senhora!
18 Pag kataˈuhan Naˈomi weˈ gaˈ si Rut magduwe-duwe manuhut iyehin, gaˈ ne iye kebbutan.
18 Como Noemi viu que Rute estava mesmo resolvida a ir com ela, não disse mais nada.
19 Palanjal ne siye tudju Betlehem. Pag tekka siye laˈi, hiyul meˈ aˈa si puweblo miyaˈan. Duk paˈin meˈ dendehin, “Naˈomi ne hatiˈ!”
19 E elas continuaram a viagem até Belém. Quando chegaram lá, toda a cidade ficou agitada por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Esta é a Noemi?
20 Nambung iye paˈinne, “Daˈa ku ēnanun bi Naˈomi.Ēnanun bi ku si Mara. Peggeˈ Tuhan Mabalakatanin inurungan ku weˈ ne kasigpitan.
20 Porém ela respondia: — Não me chamem de Noemi, a Feliz. Chamem de Mara , a Amargurada, porque o Deus Todo-Poderoso me deu muita amargura.
21 Patahalaˈku mabittuˈuhin, kumpeleto ku. Sakayiˈ ku pinapitu balik weˈ Tuhanin, gaˈ niyaˈ ine-ine. Daˈa ne ku ēnanun bi Naˈomi peggeˈ inurungan kasusehan ku weˈ Tuhanin, pinatekkahan balaˈ ku weˈ Mabalakatanin.”
21 Quando saí daqui, eu tinha tudo, mas o Senhor me fez voltar sem nada. Então, por que me chamar de Feliz, se o Deus Todo-Poderoso me fez sofrer e me deu tanta aflição?
22 Manjari sā miyaˈan Naˈomi tabalik magtuhut duk si Rut, eyuˈannen dende amban lahat Moˈab. Tekka siye si Betlehem beytu nagnaˈ pagpagani barley.
22 E foi assim que Noemi voltou de Moabe, com Rute, a sua nora moabita. Elas chegaram a Belém quando a colheita de cevada estava começando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.