Rute 1
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB
1 Masa ewwal pe, masa gaˈ pe niyaˈ sultansi lahat Israˈel, niyaˈ unus dem lahat miyaˈan. Dembuwaˈ lella amban puweblo Betlehem laˈi si Yahudiya pī dahuˈ hap lahat Moˈab patennaˈ laˈi. Magtuhut duk andane duk duwe anakne lella.
1 Nos dias em que os juízes governavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar no país de Moabe, ele, sua mulher, e seus dois filhos.
2 Ēn lellahin Elimelek duk ēn andanen Naˈomi, ēn anakden si Mahlon duk Kilyon. Tubuˈ si Eprata siye amban puweblo Betlehem laˈi si Yahudiya. Pī siye hap lahat Moˈab duk petennaˈ laˈi.
2 Chamava-se este homem Elimeleque, e sua mulher Noêmi, e seus dois filhos se chamavam Malom e Quiliom; eram efrateus, de Belém de Judá. Tendo entrado no país de Moabe, ficaram ali.
3 Manjari pag laˈi siye matey Elimelek ella Naˈomihin, duk taˈamban iye duk duwe anakne lellahin.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noêmi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Bu maganda isab siye si dende amban lahat Moˈab miyaˈan, ēn dembuwaˈin si Orpa duk dembuwaˈin si Rut. Pag laˈi siye patennaˈ meˈ sempūˈ tahun
4 os quais se casaram com mulheres moabitas; uma destas se chamava Orfa, e a outra Rute; e moraram ali quase dez anos.
5 matey isab disi Mahlon duk si Kilyon. Ubus luwal Naˈomi matelebbihin, gaˈ ne niyaˈ ellane duk anakne.
5 E morreram também os dois, Malom e Quiliom, ficando assim a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Pag takalene laˈi si Moˈab weˈ tinabangan teˈed weˈ Tuhanin meˈ aˈa Yahudiyahin duk manjari ne teˈed tinanemden, magmemes Naˈomi moleˈ balik magtuhut duk meˈ eyuˈannen.
6 Então se levantou ela com as suas noras, para voltar do país de Moabe, porquanto nessa terra tinha ouvido que e Senhor havia visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Tahalaˈ iye amban lahat bakas patennaˈanden duk harap pī ne siye duk meˈ eyuˈannen tudju lahat Yahudiya.
7 Pelo que saiu de lugar onde estava, e com ela as duas noras. Indo elas caminhando para voltarem para a terra de Judá,
8 Pag laˈi siye si lān paˈin Naˈomi si meˈ eyuˈannen, “Moleˈ kaˈam balik pī hap lumaˈ inaˈbin. Karayaw tumbasan Tuhanin du kēmon hinanganbi mahāp bakas hininangbi si akuhin duk si meˈ ellabi ley.
8 disse Noêmi às suas noras: Ide, voltai, cada uma para a casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós o fizestes com os falecidos e comigo.
9 Duk karayaw ellahan pe kaˈam balik duk ngasuwaˈ kaˈam kasanyanganbi si lumaˈ ellabin.” Ubus inūkan siye weˈ Naˈomi. Saguwaˈ magtāring siye.
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. Quando as beijou, porém, levantaram a voz e choraram.
10 Duk paˈinde si iye, “Nuhut kami kaˈu pī si lahatnu.”
10 E disseram-lhe: Certamente voltaremos contigo para o teu povo.
11 Nambung Naˈomi paˈinne, “Balik ne kaˈam meˈ anakku. Weˈey kaˈam mabayaˈ nuhut aku? Paˈinbi ke weˈ nganak pe ku balik duk niyaˈ hinangbi ella?
11 Noêmi, porém, respondeu: Voltai, minhas filhas; porque ireis comigo? Tenho eu ainda filhos no meu ventre, para que vos viessem a ser maridos?
12 Hap lumaˈ ne kaˈam, dende. Bahiˈ ne ku, gey ne ku ellahan. Bisan ku upama ellahan ninaˈ duk anakan,
12 Voltai, filhas minhas; ide-vos, porque já sou velha demais para me casar. Ainda quando eu dissesse: Tenho esperança; ainda que esta noite tivesse marido e ainda viesse a ter filhos.
13 agadbi pe ke siye samantaˈan gey siye hadje? Gey kaˈam magella seddili? Gey makajari, meˈ anakku. Takite ne si meˈ ilabeyankun weˈ pinahunitan ku weˈ Tuhanin duk maˈaseˈ ku si kaˈam.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, porque mais amargo me é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Nāring siye balik. Ubus inūkan weˈ si Orpa metoˈanen duk moleˈ ne iye balik. Saguwaˈ si Rut gaˈi mabayaˈ tahalaˈ amban metoˈanen.
14 Então levantaram a voz, e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Paˈin Naˈomi si iye, “Bilasnun moleˈ ne balik pī si usbanen duk si tuhan-tuhan bakas sinambahayangnen. Pī ne kew nuhut iye.”
15 Pelo que disse Noêmi: Eis que tua concunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses; volta também tu após a tua concunhada.
16 Saguwaˈ nambung si Rut paˈinne, “Daˈa ku sasaˈanun. Nuhut ku kaˈu. Tungan-tungan papīhannu, nuhut ku. Intag-intag palaˈihannu iye isab palaˈihankun. Meˈ usbanun, iye isab meˈ usbakun. Duk Tuhannun iye isab Tuhankun.
16 Respondeu, porém, Rute: Não me instes a que te abandone e deixe de seguir-te. Porque aonde quer que tu fores, irei eu; e onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo será o meu povo, o teu Deus será o meu Deus.
17 Intag-intag kamateyannun, iye isab kamateyankun. Duk iye du isab pangubulan akuhin. Ambat ku pinagmulkaˈan weˈ Tuhanin bang ku pasapeˈ amban kaˈu seddili amban kamatey.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu, e ali serei sepultada. Assim me faça o Senhor, e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Pag kataˈuhan Naˈomi weˈ gaˈ si Rut magduwe-duwe manuhut iyehin, gaˈ ne iye kebbutan.
18 Vendo Noêmi que de todo estava resolvida a ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Palanjal ne siye tudju Betlehem. Pag tekka siye laˈi, hiyul meˈ aˈa si puweblo miyaˈan. Duk paˈin meˈ dendehin, “Naˈomi ne hatiˈ!”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém. E sucedeu que, ao entrarem em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres perguntavam: É esta, porventura, Noêmi?
20 Nambung iye paˈinne, “Daˈa ku ēnanun bi Naˈomi.Ēnanun bi ku si Mara. Peggeˈ Tuhan Mabalakatanin inurungan ku weˈ ne kasigpitan.
20 Ela, porém, lhes respondeu: Não me chameis Noêmi; chamai-me Mara, porque o Todo-Poderoso me encheu de amargura.
21 Patahalaˈku mabittuˈuhin, kumpeleto ku. Sakayiˈ ku pinapitu balik weˈ Tuhanin, gaˈ niyaˈ ine-ine. Daˈa ne ku ēnanun bi Naˈomi peggeˈ inurungan kasusehan ku weˈ Tuhanin, pinatekkahan balaˈ ku weˈ Mabalakatanin.”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar. Por que, pois, me chamais Noêmi, visto que o Senhor testemunhou contra mim, e o Todo-Poderoso me afligiu?
22 Manjari sā miyaˈan Naˈomi tabalik magtuhut duk si Rut, eyuˈannen dende amban lahat Moˈab. Tekka siye si Betlehem beytu nagnaˈ pagpagani barley.
22 Assim Noêmi voltou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, que veio do país de Moabe; e chegaram a Belém no principio da sega da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.