Rute 1

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Masa ewwal pe, masa gaˈ pe niyaˈ sultansi lahat Israˈel, niyaˈ unus dem lahat miyaˈan. Dembuwaˈ lella amban puweblo Betlehem laˈi si Yahudiya pī dahuˈ hap lahat Moˈab patennaˈ laˈi. Magtuhut duk andane duk duwe anakne lella.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Ēn lellahin Elimelek duk ēn andanen Naˈomi, ēn anakden si Mahlon duk Kilyon. Tubuˈ si Eprata siye amban puweblo Betlehem laˈi si Yahudiya. Pī siye hap lahat Moˈab duk petennaˈ laˈi.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Manjari pag laˈi siye matey Elimelek ella Naˈomihin, duk taˈamban iye duk duwe anakne lellahin.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Bu maganda isab siye si dende amban lahat Moˈab miyaˈan, ēn dembuwaˈin si Orpa duk dembuwaˈin si Rut. Pag laˈi siye patennaˈ meˈ sempūˈ tahun
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 matey isab disi Mahlon duk si Kilyon. Ubus luwal Naˈomi matelebbihin, gaˈ ne niyaˈ ellane duk anakne.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Pag takalene laˈi si Moˈab weˈ tinabangan teˈed weˈ Tuhanin meˈ aˈa Yahudiyahin duk manjari ne teˈed tinanemden, magmemes Naˈomi moleˈ balik magtuhut duk meˈ eyuˈannen.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Tahalaˈ iye amban lahat bakas patennaˈanden duk harap pī ne siye duk meˈ eyuˈannen tudju lahat Yahudiya.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Pag laˈi siye si lān paˈin Naˈomi si meˈ eyuˈannen, “Moleˈ kaˈam balik pī hap lumaˈ inaˈbin. Karayaw tumbasan Tuhanin du kēmon hinanganbi mahāp bakas hininangbi si akuhin duk si meˈ ellabi ley.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Duk karayaw ellahan pe kaˈam balik duk ngasuwaˈ kaˈam kasanyanganbi si lumaˈ ellabin.” Ubus inūkan siye weˈ Naˈomi. Saguwaˈ magtāring siye.
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 Duk paˈinde si iye, “Nuhut kami kaˈu pī si lahatnu.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Nambung Naˈomi paˈinne, “Balik ne kaˈam meˈ anakku. Weˈey kaˈam mabayaˈ nuhut aku? Paˈinbi ke weˈ nganak pe ku balik duk niyaˈ hinangbi ella?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Hap lumaˈ ne kaˈam, dende. Bahiˈ ne ku, gey ne ku ellahan. Bisan ku upama ellahan ninaˈ duk anakan,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 agadbi pe ke siye samantaˈan gey siye hadje? Gey kaˈam magella seddili? Gey makajari, meˈ anakku. Takite ne si meˈ ilabeyankun weˈ pinahunitan ku weˈ Tuhanin duk maˈaseˈ ku si kaˈam.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Nāring siye balik. Ubus inūkan weˈ si Orpa metoˈanen duk moleˈ ne iye balik. Saguwaˈ si Rut gaˈi mabayaˈ tahalaˈ amban metoˈanen.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Paˈin Naˈomi si iye, “Bilasnun moleˈ ne balik pī si usbanen duk si tuhan-tuhan bakas sinambahayangnen. Pī ne kew nuhut iye.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Saguwaˈ nambung si Rut paˈinne, “Daˈa ku sasaˈanun. Nuhut ku kaˈu. Tungan-tungan papīhannu, nuhut ku. Intag-intag palaˈihannu iye isab palaˈihankun. Meˈ usbanun, iye isab meˈ usbakun. Duk Tuhannun iye isab Tuhankun.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Intag-intag kamateyannun, iye isab kamateyankun. Duk iye du isab pangubulan akuhin. Ambat ku pinagmulkaˈan weˈ Tuhanin bang ku pasapeˈ amban kaˈu seddili amban kamatey.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Pag kataˈuhan Naˈomi weˈ gaˈ si Rut magduwe-duwe manuhut iyehin, gaˈ ne iye kebbutan.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Palanjal ne siye tudju Betlehem. Pag tekka siye laˈi, hiyul meˈ aˈa si puweblo miyaˈan. Duk paˈin meˈ dendehin, “Naˈomi ne hatiˈ!”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Nambung iye paˈinne, “Daˈa ku ēnanun bi Naˈomi.Ēnanun bi ku si Mara. Peggeˈ Tuhan Mabalakatanin inurungan ku weˈ ne kasigpitan.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Patahalaˈku mabittuˈuhin, kumpeleto ku. Sakayiˈ ku pinapitu balik weˈ Tuhanin, gaˈ niyaˈ ine-ine. Daˈa ne ku ēnanun bi Naˈomi peggeˈ inurungan kasusehan ku weˈ Tuhanin, pinatekkahan balaˈ ku weˈ Mabalakatanin.”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Manjari sā miyaˈan Naˈomi tabalik magtuhut duk si Rut, eyuˈannen dende amban lahat Moˈab. Tekka siye si Betlehem beytu nagnaˈ pagpagani barley.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.