Lucas 7

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pagubus inin kēmon bissā si Isa si meˈ aˈahin, pī iye si puweblo Kapernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Na, laˈi si puweblo miyaˈan niyaˈ dambuwaˈ kapitan si armi bangsa Roma. Niyaˈ daraˈakanne lella legget manamal duk sōng matey ne. Asal kalasahanne teˈed daraˈakanne inin.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Pagkale kapitanin sabab si Isa, ngandaˈak iye meˈ bahiˈ meˈ Yahudihin pī pu si Isa nilew iye, bang makajari iye pī makoleˈ daraˈakanne miyaˈan.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Pagtekkade laˈi pu si Isa, boˈode teˈed iye duk paˈinde, “Pataˈ teˈed tabangannu kapitan miyaˈan,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 peggeˈ pabagay teˈed iye si bangsate bi Yahudi duk iye hep maggastuhin pamatengge langgalte bi si puweblo inin.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Manjari nuhut siye ne si Isa. Pagtapit ne siye si lumaˈ, ngandaˈak kapitanin meˈ bagayne pī pasampang pu si Isa moˈo bissānen, pinaˈin, “Tuwan, daˈa ne kew mapekkengan dinu peggeˈ gaˈi ku pataˈ papituhannu si lumaˈku.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Peggeˈ bangsahan kew teˈed, hangkan pikilku gaˈi ku isab pataˈ paguwaˈ piyu si kaˈu. Saguwaˈ missā kew hadja duk koleˈ du daraˈakankun.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Kataˈuhanku peggeˈ bisan aku inin, pagbayaˈan ku weˈ malangkew amban akuhin duk magbayaˈ ku si meˈ sundalukun. Bang paˈinku si dangan, ‘Pī kew,’ pī iye. Bang paˈinku si seddili, ‘Pitu kew,’ pitu iye. Duk bang paˈinku si daraˈakankun, ‘Hinangun inin,’ hinangne.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Pagkale si Isa inin, ulaliˈ iye si binissā kapitanin. Manjari hinarap weˈ ne meˈ aˈa mabanes mapatuhut si dambulihannen, duk paˈinne si siye, “Akahante kaˈam, bisan si bangsa Israˈil gaˈ ku bakas makadugpak aˈa kuweˈ kapitan miyaˈan asal sandel manamal.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Manjari balik ne meˈ aˈa bakas dinaˈak kapitanin duk pagtekkade si lumaˈ, takitede daraˈakanin koleˈ ne.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Gaˈ du tiggel puwas miyaˈan, hap pī si Isa si dambuwaˈ puweblo inēnan Nain. Nuhut iye meˈ tindegnen duk banes teˈed meˈ aˈa patuhut si iye.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Pagtekka ne siye si tarangka paˈasekan hap puweblo miyaˈan, niyaˈ meˈ aˈa magtanggung aˈa matey binoˈo paluwas pī si pagkubulan. Lella mamatey miyaˈan anak dambuwaˈ-buwaˈ du duk saˈinen balu ne. Banes aˈa amban puweblo miyaˈan nuhut baluhin pī ngubul anaknen.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Pagkite si Isa, Panuhutanin, dende balu miyaˈan, maˈaseˈ teˈed iye si dendehin duk paˈinne si iye, “Daˈa ne kew magtangis, dende.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ubus pasōng iye duk inantanan weˈ ne tanggunganin hangkan padeheng meˈ aˈa magtanggungin. Manjari paˈinne, “Bagay, dongaˈ kew.”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Magtawus aˈa mamateyin ellum balik duk ningkoloˈ iye duk missā. Duk dinaˈak ne iye weˈ si Isa ineddoˈ si saˈinen.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Kēmon aˈa malaˈihin asekan talew duk pinudji weˈ de Tuhanin. Paˈinde, “Niyaˈ nabi balakatan tuˈu si kite bi! Taˈesseb Tuhanin du kite bi meˈ aˈanen.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Bawag bakas hininang si Isa inin si meˈ kalahatan si Yahudiya duk si meˈ kalahatan mapaliputin.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Kaˈakahan isab Yahiya weˈ meˈ tindegnen sabab meˈ hinangan si Isahin.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Manjari ngalingan iye duwangan meˈ tindegne duk daˈakne siye pī pu si Isa, Panuhutanin, nilew iye bang iye ne ke bakas pinaˈal mapitu si dunyahin atawa bang niyaˈ pe ke seddili amban iye subey ase-asede pitu.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Pagtekka duwanganin pī pu si Isa, paˈinde, “Dinaˈak kami pitu si kaˈu weˈ Yahiya magpandi-pandi aˈahin peggeˈ batang kataˈuhanne bang kaˈu ne ke bakas pinaˈal mapitu si dunyahin atawa bang niyaˈ pe ke seddili subey ase-ase kami pitu.”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Papīden sābu si Isa miyaˈan magpakawuliˈ meˈ aˈa ekka taga saki bayuˈ-bayuˈan, duk pasayedan seyitan. Ekka isab meˈ aˈa pessek ngite balik weˈ ne.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Manjari sambungan si Isa duwangan tindeg Yahiyahin, paˈinne, “Pī ne kaˈam duk akahanun bi Yahiya meˈ bakas takitebi hininangkun duk bakas takalebi binissākun. Akahanun bi iye weˈ ngite ne meˈ mapessekin, meˈ kukuˈin lumengngan ne, meˈ inipulin kawuliˈan ne, meˈ mabisuhin makakale ne, meˈ mamateyin ellum balik, duk minahalayak ne aka-aka mahāpin si meˈ aˈa makaˈaseˈ-aseˈin.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Duk kēgan du sasuku gaˈi magduwe-duwe si akuhin.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Paglumikut ne meˈ dinaˈak Yahiyahin, missā si Isa si meˈ aˈa mabanesin sabab Yahiya. Paˈinne, “Ine teˈ bakas kabayaˈanbi pinayamanin papībi pu si Yahiya si lahat makagindew-gindewin? Kabayaˈanbin ke mayaman aˈa gaˈi teteg pamikilnen kuweˈ dalil udjung-udjung magpalehan weˈ baliyu? Dumaˈin?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Na, ine teˈ kabayaˈanbi pinayaman mapīhin? Aˈa magsemmek mahalgaˈ? Meˈ aˈa magsemmek mamahalgaˈin duk maparasahan teˈedin laˈi patennaˈanden dem astanaˈ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Na, ine teˈ pinayamanbi mapīhin? Nabi? Aweˈ, akahante kaˈam, nabi takitebin pasōng amban nabi sinduwehin.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Si Yahiya hep inin aˈa sinulat dem kitabin, pinaˈin laˈi, ‘Paˈin Tuhanin: Daˈakku pī pamasanankun dehellu amban kaˈu duk memesne 1ānnun.’
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “gaˈ niyaˈ aˈa bakas inanakan tuˈu si dunya bangsahan amban Yahiya inin. Saguwaˈ dem pagbayaˈan Tuhanin, bisan aˈahin diyawaˈ teˈed pagaˈanen, bangsahan pe iye amban Yahiya.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Kēmon meˈ aˈahin duk pasōng pe meˈ magpāku-pāku sukeyin, pakale teˈed pu si Isa. Siye inin bakas makipandi pu si Yahiya peggeˈ kahagad siye weˈ Tuhanin bentel.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Saguwaˈ meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin, gaˈ siye makipandi pu si Yahiya peggeˈ gaˈi siye mabayaˈ nuhut kinabayaˈan Tuhan para si siyehin.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Manjari paˈin si Isa, “Ine pangandalilku meˈ aˈa maˈellum kuweˈitu inin? Kuweˈ ine siye?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Kuweˈ siye dalil mākanak magtingkoloˈ si tabuˈan magdagey magkawin duk magkubul. Maglingan siye si saweˈden, paˈinde, ‘Magtambu1 kami si kaˈam saguwaˈ gaˈ du kaˈam mansak. Magmatey kami saguwaˈ gaˈ du kaˈam magtangis.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Kaˈam kuweˈ meˈ mākanak miyaˈan. Peggeˈ pitu Yahiya magpandi-pandi aˈahin, bu daran iye muwase duk gaˈi iye nginum makalango, paˈinbi weˈ pasayedan seyitan iye.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Ubus aku, Anak Manusiyaˈin, pitu ku bu mangan ku duk nginum, paˈinbi, ‘Payamanun bi aˈa iyan, dahagaˈ teˈed duk palalango. Meˈ bagaynen meˈ aˈa magpāku-pāku sukey duk meˈ aˈa dusehan sinduwehin.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Saguwaˈ,” paˈin si Isa, “meˈ aˈa manuhut Tuhanin naksiˈ weˈ lalem teˈed kataˈu Tuhanin.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Dambuwaˈ ellew binoˈo si Isa weˈ dambuwaˈ meˈ Pariseohin pī si lumaˈne mangan. Pī ne si Isa duk ningkoloˈ iye sōng mangan.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Na, niyaˈ dende si puweblo miyaˈan bawag weˈ dusehan. Pagkataˈuhan dende inin weˈ īˈ si Isa si lumaˈ Pariseo miyaˈan mangan, pī iye moˈo isellan bengngi mahalgaˈ. Pangisihannen hininangin batu alabaster.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Pī iye nengge si antag bettis si Isa nangis duk basseˈ ne bettis si Isahin weˈ boheˈ matanen. Manjari pinunasan weˈ ne duk bulu kōkne duk inūkan weˈ ne bettis si Isahin, ubus bu tinataˈan weˈ ne duk isellan bengngi mahalgaˈin.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Pagkite inin weˈ Pariseo mamoˈo si Isahin, paˈinne dem ateyne, “Bang toˈo si Isa inin nabi, kataˈuhanne siˈ bang sine dende mangantan bettisne inin. Kataˈuhanne siˈ weˈ dende inin dusehan.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Manjari missā si Isa si iye, paˈinne, “Simon, niyaˈ batang paˈinku si kaˈu.” “Ine Tuwan,” paˈin si Simon.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Manjari paˈin si Isa, “Niyaˈ duwangan aˈa saliˈ-saliˈ taga utang si dambuwaˈ aˈa. Dambuwaˈin utangnen lime hatus pilak duk dambuwaˈin limempūˈ pilak.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Peggeˈ gaˈ niyaˈ pamayedde, paˈin aˈa pangutanganden, ambat ne bisan ne siye gaˈi magbayed. Na, bang si kaˈu, sine si duwangan miyaˈan asal malasa teˈed si aˈa bakas pangutanganden?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Nambung si Simon, paˈinne, “Araˈ-araˈku aˈa maˈekka utangnen, iye miyaˈan mamalasa teˈed si iyehin.” “Tewwaˈ sambungnu iyan,” paˈin si Isa.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Manjari paharap si Isa si dendehin duk paˈinne pu si Simon, “Kitenu dende inin? Pitu ku dem lumaˈnu ensiniˈ, gaˈ ku bisan panyapannu boheˈ pangosoˈku bettisku. Saguwaˈ dende inin kinosoˈan weˈ ne bettiskun duk boheˈ matane duk pinunasan weˈ ne duk bulu kōkne.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Gaˈ ku ūkannu sa addatten bi saguwaˈ dende inin, kemuwe padiyalem ku pitu, gaˈ iye bakas pahali ngūkan bettiskun.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Gaˈ isellanannu kōkkun pangaddatnu aku, saguwaˈ dende inin isellan bengngi mahalgaˈ pe pangalatagne bettiskun.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Hangkan akahante kew, dende inin hadje lasane si akuhin peggeˈ dusene maˈekkahin taˈampun ne. Bang kulang du duse aˈa taˈampunin, kulang du isab lasa pinakitehannen.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Manjari paˈinne si dendehin, “Taˈampun ne meˈ dusenun.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Meˈ saweˈ si Isa magtingkoloˈ si lamisahanin magtilew dem ateyde, “Aˈahey inin, ngampun meˈ duse?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Saguwaˈ paˈin si Isa si dendehin, “Timbul ne kew peggeˈ sandel kew si aku. Pī ne kew, daˈa kew suse.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.