Lucas 7

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pagubus inin kēmon bissā si Isa si meˈ aˈahin, pī iye si puweblo Kapernaum.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Na, laˈi si puweblo miyaˈan niyaˈ dambuwaˈ kapitan si armi bangsa Roma. Niyaˈ daraˈakanne lella legget manamal duk sōng matey ne. Asal kalasahanne teˈed daraˈakanne inin.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Pagkale kapitanin sabab si Isa, ngandaˈak iye meˈ bahiˈ meˈ Yahudihin pī pu si Isa nilew iye, bang makajari iye pī makoleˈ daraˈakanne miyaˈan.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Pagtekkade laˈi pu si Isa, boˈode teˈed iye duk paˈinde, “Pataˈ teˈed tabangannu kapitan miyaˈan,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 peggeˈ pabagay teˈed iye si bangsate bi Yahudi duk iye hep maggastuhin pamatengge langgalte bi si puweblo inin.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Manjari nuhut siye ne si Isa. Pagtapit ne siye si lumaˈ, ngandaˈak kapitanin meˈ bagayne pī pasampang pu si Isa moˈo bissānen, pinaˈin, “Tuwan, daˈa ne kew mapekkengan dinu peggeˈ gaˈi ku pataˈ papituhannu si lumaˈku.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Peggeˈ bangsahan kew teˈed, hangkan pikilku gaˈi ku isab pataˈ paguwaˈ piyu si kaˈu. Saguwaˈ missā kew hadja duk koleˈ du daraˈakankun.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Kataˈuhanku peggeˈ bisan aku inin, pagbayaˈan ku weˈ malangkew amban akuhin duk magbayaˈ ku si meˈ sundalukun. Bang paˈinku si dangan, ‘Pī kew,’ pī iye. Bang paˈinku si seddili, ‘Pitu kew,’ pitu iye. Duk bang paˈinku si daraˈakankun, ‘Hinangun inin,’ hinangne.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Pagkale si Isa inin, ulaliˈ iye si binissā kapitanin. Manjari hinarap weˈ ne meˈ aˈa mabanes mapatuhut si dambulihannen, duk paˈinne si siye, “Akahante kaˈam, bisan si bangsa Israˈil gaˈ ku bakas makadugpak aˈa kuweˈ kapitan miyaˈan asal sandel manamal.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Manjari balik ne meˈ aˈa bakas dinaˈak kapitanin duk pagtekkade si lumaˈ, takitede daraˈakanin koleˈ ne.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Gaˈ du tiggel puwas miyaˈan, hap pī si Isa si dambuwaˈ puweblo inēnan Nain. Nuhut iye meˈ tindegnen duk banes teˈed meˈ aˈa patuhut si iye.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Pagtekka ne siye si tarangka paˈasekan hap puweblo miyaˈan, niyaˈ meˈ aˈa magtanggung aˈa matey binoˈo paluwas pī si pagkubulan. Lella mamatey miyaˈan anak dambuwaˈ-buwaˈ du duk saˈinen balu ne. Banes aˈa amban puweblo miyaˈan nuhut baluhin pī ngubul anaknen.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Pagkite si Isa, Panuhutanin, dende balu miyaˈan, maˈaseˈ teˈed iye si dendehin duk paˈinne si iye, “Daˈa ne kew magtangis, dende.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ubus pasōng iye duk inantanan weˈ ne tanggunganin hangkan padeheng meˈ aˈa magtanggungin. Manjari paˈinne, “Bagay, dongaˈ kew.”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Magtawus aˈa mamateyin ellum balik duk ningkoloˈ iye duk missā. Duk dinaˈak ne iye weˈ si Isa ineddoˈ si saˈinen.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Kēmon aˈa malaˈihin asekan talew duk pinudji weˈ de Tuhanin. Paˈinde, “Niyaˈ nabi balakatan tuˈu si kite bi! Taˈesseb Tuhanin du kite bi meˈ aˈanen.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Bawag bakas hininang si Isa inin si meˈ kalahatan si Yahudiya duk si meˈ kalahatan mapaliputin.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Kaˈakahan isab Yahiya weˈ meˈ tindegnen sabab meˈ hinangan si Isahin.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Manjari ngalingan iye duwangan meˈ tindegne duk daˈakne siye pī pu si Isa, Panuhutanin, nilew iye bang iye ne ke bakas pinaˈal mapitu si dunyahin atawa bang niyaˈ pe ke seddili amban iye subey ase-asede pitu.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Pagtekka duwanganin pī pu si Isa, paˈinde, “Dinaˈak kami pitu si kaˈu weˈ Yahiya magpandi-pandi aˈahin peggeˈ batang kataˈuhanne bang kaˈu ne ke bakas pinaˈal mapitu si dunyahin atawa bang niyaˈ pe ke seddili subey ase-ase kami pitu.”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Papīden sābu si Isa miyaˈan magpakawuliˈ meˈ aˈa ekka taga saki bayuˈ-bayuˈan, duk pasayedan seyitan. Ekka isab meˈ aˈa pessek ngite balik weˈ ne.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Manjari sambungan si Isa duwangan tindeg Yahiyahin, paˈinne, “Pī ne kaˈam duk akahanun bi Yahiya meˈ bakas takitebi hininangkun duk bakas takalebi binissākun. Akahanun bi iye weˈ ngite ne meˈ mapessekin, meˈ kukuˈin lumengngan ne, meˈ inipulin kawuliˈan ne, meˈ mabisuhin makakale ne, meˈ mamateyin ellum balik, duk minahalayak ne aka-aka mahāpin si meˈ aˈa makaˈaseˈ-aseˈin.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Duk kēgan du sasuku gaˈi magduwe-duwe si akuhin.”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Paglumikut ne meˈ dinaˈak Yahiyahin, missā si Isa si meˈ aˈa mabanesin sabab Yahiya. Paˈinne, “Ine teˈ bakas kabayaˈanbi pinayamanin papībi pu si Yahiya si lahat makagindew-gindewin? Kabayaˈanbin ke mayaman aˈa gaˈi teteg pamikilnen kuweˈ dalil udjung-udjung magpalehan weˈ baliyu? Dumaˈin?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Na, ine teˈ kabayaˈanbi pinayaman mapīhin? Aˈa magsemmek mahalgaˈ? Meˈ aˈa magsemmek mamahalgaˈin duk maparasahan teˈedin laˈi patennaˈanden dem astanaˈ.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Na, ine teˈ pinayamanbi mapīhin? Nabi? Aweˈ, akahante kaˈam, nabi takitebin pasōng amban nabi sinduwehin.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Si Yahiya hep inin aˈa sinulat dem kitabin, pinaˈin laˈi, ‘Paˈin Tuhanin: Daˈakku pī pamasanankun dehellu amban kaˈu duk memesne 1ānnun.’
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “gaˈ niyaˈ aˈa bakas inanakan tuˈu si dunya bangsahan amban Yahiya inin. Saguwaˈ dem pagbayaˈan Tuhanin, bisan aˈahin diyawaˈ teˈed pagaˈanen, bangsahan pe iye amban Yahiya.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Kēmon meˈ aˈahin duk pasōng pe meˈ magpāku-pāku sukeyin, pakale teˈed pu si Isa. Siye inin bakas makipandi pu si Yahiya peggeˈ kahagad siye weˈ Tuhanin bentel.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Saguwaˈ meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin, gaˈ siye makipandi pu si Yahiya peggeˈ gaˈi siye mabayaˈ nuhut kinabayaˈan Tuhan para si siyehin.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Manjari paˈin si Isa, “Ine pangandalilku meˈ aˈa maˈellum kuweˈitu inin? Kuweˈ ine siye?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Kuweˈ siye dalil mākanak magtingkoloˈ si tabuˈan magdagey magkawin duk magkubul. Maglingan siye si saweˈden, paˈinde, ‘Magtambu1 kami si kaˈam saguwaˈ gaˈ du kaˈam mansak. Magmatey kami saguwaˈ gaˈ du kaˈam magtangis.’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Kaˈam kuweˈ meˈ mākanak miyaˈan. Peggeˈ pitu Yahiya magpandi-pandi aˈahin, bu daran iye muwase duk gaˈi iye nginum makalango, paˈinbi weˈ pasayedan seyitan iye.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Ubus aku, Anak Manusiyaˈin, pitu ku bu mangan ku duk nginum, paˈinbi, ‘Payamanun bi aˈa iyan, dahagaˈ teˈed duk palalango. Meˈ bagaynen meˈ aˈa magpāku-pāku sukey duk meˈ aˈa dusehan sinduwehin.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Saguwaˈ,” paˈin si Isa, “meˈ aˈa manuhut Tuhanin naksiˈ weˈ lalem teˈed kataˈu Tuhanin.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Dambuwaˈ ellew binoˈo si Isa weˈ dambuwaˈ meˈ Pariseohin pī si lumaˈne mangan. Pī ne si Isa duk ningkoloˈ iye sōng mangan.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Na, niyaˈ dende si puweblo miyaˈan bawag weˈ dusehan. Pagkataˈuhan dende inin weˈ īˈ si Isa si lumaˈ Pariseo miyaˈan mangan, pī iye moˈo isellan bengngi mahalgaˈ. Pangisihannen hininangin batu alabaster.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Pī iye nengge si antag bettis si Isa nangis duk basseˈ ne bettis si Isahin weˈ boheˈ matanen. Manjari pinunasan weˈ ne duk bulu kōkne duk inūkan weˈ ne bettis si Isahin, ubus bu tinataˈan weˈ ne duk isellan bengngi mahalgaˈin.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Pagkite inin weˈ Pariseo mamoˈo si Isahin, paˈinne dem ateyne, “Bang toˈo si Isa inin nabi, kataˈuhanne siˈ bang sine dende mangantan bettisne inin. Kataˈuhanne siˈ weˈ dende inin dusehan.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Manjari missā si Isa si iye, paˈinne, “Simon, niyaˈ batang paˈinku si kaˈu.” “Ine Tuwan,” paˈin si Simon.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Manjari paˈin si Isa, “Niyaˈ duwangan aˈa saliˈ-saliˈ taga utang si dambuwaˈ aˈa. Dambuwaˈin utangnen lime hatus pilak duk dambuwaˈin limempūˈ pilak.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Peggeˈ gaˈ niyaˈ pamayedde, paˈin aˈa pangutanganden, ambat ne bisan ne siye gaˈi magbayed. Na, bang si kaˈu, sine si duwangan miyaˈan asal malasa teˈed si aˈa bakas pangutanganden?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Nambung si Simon, paˈinne, “Araˈ-araˈku aˈa maˈekka utangnen, iye miyaˈan mamalasa teˈed si iyehin.” “Tewwaˈ sambungnu iyan,” paˈin si Isa.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Manjari paharap si Isa si dendehin duk paˈinne pu si Simon, “Kitenu dende inin? Pitu ku dem lumaˈnu ensiniˈ, gaˈ ku bisan panyapannu boheˈ pangosoˈku bettisku. Saguwaˈ dende inin kinosoˈan weˈ ne bettiskun duk boheˈ matane duk pinunasan weˈ ne duk bulu kōkne.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Gaˈ ku ūkannu sa addatten bi saguwaˈ dende inin, kemuwe padiyalem ku pitu, gaˈ iye bakas pahali ngūkan bettiskun.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Gaˈ isellanannu kōkkun pangaddatnu aku, saguwaˈ dende inin isellan bengngi mahalgaˈ pe pangalatagne bettiskun.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Hangkan akahante kew, dende inin hadje lasane si akuhin peggeˈ dusene maˈekkahin taˈampun ne. Bang kulang du duse aˈa taˈampunin, kulang du isab lasa pinakitehannen.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Manjari paˈinne si dendehin, “Taˈampun ne meˈ dusenun.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Meˈ saweˈ si Isa magtingkoloˈ si lamisahanin magtilew dem ateyde, “Aˈahey inin, ngampun meˈ duse?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Saguwaˈ paˈin si Isa si dendehin, “Timbul ne kew peggeˈ sandel kew si aku. Pī ne kew, daˈa kew suse.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.