Lucas 6

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Dambuwaˈ Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudi, pabutas si Isa duk meˈ tindegnen dem tanaˈ. Paglabey meˈ tindegnen, ngalupuˈ siye buwaˈ tanaˈin duk pagubus puliyasde, inintaˈ weˈ de.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Niyaˈ laˈi meˈ Pariseo duk paˈinde, “Weˈey hinangbi tinaggahan saraˈ si ellew liˈihin?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Nambung si Isa, paˈinne, “Gaˈ ke bakas tabatsabi bang ine hininang Sultan Daˈudin masaley paginusan iye duk meˈ saweˈnen?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Padiyalem hep iye pī si lumaˈ Tuhanin, duk ineddoˈ weˈ ne pan binettad laˈi pangurung si Tuhanin, duk kinakan weˈ ne, duk inurungan isab weˈ ne meˈ saweˈnen. Bu tinaggahan hep weˈ saraˈ kinakan pan miyaˈan, luwal hadja para si meˈ imam. Saguwaˈ gaˈ du iye makaduse si hininangne miyaˈan.”
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Duk paˈin si Isa si siye, “Aku, Anak Manusiyaˈin, taga kapatut ku magpaˈin bang ine-ine mapatut hininang si ellew liˈihin.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Dambuwaˈ isab ellew liˈi, pī si Isa padiyalem si langgal magusihat. Niyaˈ laˈi aˈa sapik tanganne kanawanin.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Niyaˈ isab laˈi meˈ guru si saraˈ āgama duk meˈ Pariseo. Miha siye jān duk niyaˈ panuntutande si Isa hangkan pinateng-patengan iye weˈ de bang makoleˈ ke iye si ellew liˈi.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa bang ine pinikilden duk paˈinne si aˈa masapik tangannen, “Pitu kew nengge tuˈu.” Manjari kuwat iye duk nengge iye laˈi.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Manjari paˈin si Isa si meˈ aˈahin, “Tilewte kaˈam, bang dem saraˈ, ine mapatut hininang si ellew liˈihin, hinangan makahāp atawa hinangan makalaˈat? Nimbul aˈa atawa mapatey?”
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Pinayaman siye kēmon weˈ si Isa paliput. Manjari paˈinne si aˈahin, “Pahintengun tangannun.” Na, pinahinteng weˈ ne, manjari kawuliˈan ne tangannen.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Saguwaˈ astel teˈed manamal meˈ Pariseohin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin hangkan magisun siye bang inumeyde pu si Isahin.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Masa īˈ, pataked si Isa pī si kakūdan missā si Tuhan. Laˈi iye kellawan ngampun si Tuhan.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Pagellew ne, ilinganan weˈ ne meˈ tindegnen pī si iye duk meneˈ iye sampūˈ duk duwe, ēnanne siye meˈ aˈa kawakilan.
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Meˈ aˈa tapeneˈnen inin: si Simon, inēnan isab Petros weˈ si Isa, duk Andariyas pungtinaˈi si Simonin, si Yakub duk si Yahiya, si Pilip duk Bartolome,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 si Mateo duk si Tomas, si Yakub anak Alpahin duk si Simon iye ēnande Pangangatuhin,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 si Judas anak si Yakub duk si Judas Iskariyot, iye mamuddihan si Isahin si pasōngan.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Manjari puwas miyaˈan padurul si Isa duk meˈ tindegne bakas kawakilannen. Nengge iye laˈi si kadatagan. Banes meˈ tindegne sinduwehin tipun laˈi duk banes isab aˈa ngagad-ngagad laˈi amban kēmon kalahat-lahatan si Yahudiya duk amban puweblo Awrusalam duk amban meˈ puweblo Tiros duk Sidon si higad tahikin.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Pī siye pakale si meˈ panoloˈ si Isahin duk makipakawuliˈ meˈ sakiden. Duk sasuku isab siye pasayedan seyitanin, pinaluwas weˈ si Isa seyitanin.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Duk kēmon meˈ aˈa mabanesin, inapas ne paˈin weˈ de si Isa inabut duk tangande, peggeˈ niyaˈ balakat paluwas amban baranne hangkan kawuliˈan siye kēmon.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Manjari pinayaman weˈ si Isa meˈ tindegnen duk paˈinne, “Hāp pe kaˈam meˈ makaˈaseˈ-aseˈin, peggeˈ pagbayaˈan kaˈam weˈ Tuhanin.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 “Hāp pe kaˈam meˈ maˈinusan kuweˈituhin peggeˈ dinuhulan du kaˈam si pasōngan. “Hāp pe kaˈam meˈ magtangis kuweˈituhin peggeˈ magsaye du kaˈam si pasōngan.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 “Hāp pe kaˈam bang kaˈam kabunsihan aˈa, duk bang gaˈi kaˈam tayimaˈde, duk bang bissā-bissāhande duk pakaˈatande kaˈam si meˈ saweˈbin peggeˈ nuhut kaˈam aku, Anak Manusiyaˈin.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Sa iyan du hep isab hininang meˈ kamatettoˈahanden si meˈ kanabihanin. Bang tekka ellew kaˈumantagne inin si kaˈam, magkēg kaˈam manamal duk palaksu du kaˈam hawal kēgbin peggeˈ hadje panumbas kaˈamin si surgaˈ.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Saguwaˈ kaˈam, meˈ madayahan kuweˈituhin, makaˈaseˈ-aseˈ kaˈam peggeˈ talabeybi ne pāsahan mahāpin tuˈu si dunya.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ magduhul kuweˈituhin, peggeˈ niyaˈ iyan waktu si pasōngan kaˈinusanan du kaˈam. “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam meˈ magsaye kuweˈituhin peggeˈ niyaˈ iyan waktu si pasōngan magsugul kaˈam duk magtangis.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Kaˈaseˈ-aseˈ kaˈam bang kēmon aˈa nanglitan kaˈam, peggeˈ kuweˈ du kaˈam meˈ nabi gaˈi bennal matuˈuley sinanglitan weˈ meˈ kapapuˈanbin.”
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Saguwaˈ kaˈam meˈ mapakale si akuhin, inin paˈinku si kaˈam: Kalasahanun bi bantabin. Maghinang hāp kaˈam si meˈ mabunsi si kaˈamin.
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Māku-māku kaˈam kahāpan para si meˈ manuknaˈan kaˈamin duk ngampun kaˈam para si meˈ mangalaˈat kaˈamin.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Bang niyaˈ nampak luwenun dambiyaˈ, patampalun isab pī si iye dambiyaˈin ambat sampakne. Bang niyaˈ ngeddoˈ jaketnun, pasagadanun bisan eddoˈne badjuˈnun.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Sine-sine mākuhan kaˈu, urunganun. Duk bang niyaˈ ngeddoˈ kēmonnun, daˈa ne pākuhun balik.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Duk ine-ine kabayaˈanbi hinang aˈa si kaˈam, damikkiyan isab hinangun bi si siye.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Bang iye hadja kinalasahanbin meˈ mamalasa si kaˈamin, niyaˈ ke pananglitan kaˈam? Gaˈ. Peggeˈ bisan meˈ aˈa dusehanin, kalasahande du meˈ mamalasa si siyehin.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Duk bang iye hadja tinabanganbin meˈ makatabangan kaˈamin, niyaˈ ke pananglitan kaˈam? Gaˈ. Peggeˈ bisan meˈ aˈa dusehanin sa iyan du isab addatden.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Duk bang iye hadja pinasambiˈanbin meˈ taˈase-asebi maniyaˈ pagbayedden, niyaˈ ke pananglitan kaˈam? Gaˈ niyaˈ. Peggeˈ bisan meˈ aˈa dusehanin masambiˈ du si pagkaside dusehan, ngase-ngase weˈ kabayedan du siye balik pamasambiˈden.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Saguwaˈ iye inin pamanoloˈku si kaˈamin: Kalasahanun bi bantabin duk tabanganun bi siye. Bang niyaˈ ngutang si kaˈam, paˈutanganun bi, daˈa kaˈam ngase-ngase bayednen. Bang hinangbi inin, hadje pahalaˈ tasangkabin duk manjari meˈ anak Tuhanin ne kaˈam. Peggeˈ hāp iye bisan si meˈ aˈa malaˈatin duk si meˈ aˈa manggaˈi magsukulin.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Subey kaˈam maˈaseˈ kuweˈ Samabin du isab maˈaseˈ.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Daˈa kaˈam ngandiyawaˈan saweˈbi duk kaˈam gaˈi hukum Tuhanin. Daˈa kaˈam magpaˈin weˈ saweˈbin subey ilegga, duk kaˈam gaˈi legga Tuhanin. Ampunun bi saweˈbin duk isab kaˈam ampun Tuhanin.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Ngurung kaˈam duk kaˈam urungan Tuhanin. Dalilnen takesan hāp, dinasek duk jinedjeg pe duk pinennoˈan sampay māsey, iye pinabuˈus piyu si kaˈamin. Ekkahan pangurungbin iye du isab ekkahan pangurung Tuhan si kaˈamin.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Inakahan isab siye weˈ si Isa dambuwaˈ dalilan, paˈinne, “Makajari ke aˈa pessekin nundan aˈa pessek isab? Gaˈi ke siye kaduwangan laboˈ pī dem lowang?
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Mulidin gaˈi palabi kataˈunen amban gurunen. Saguwaˈ bang jukup ne pangadjiˈnen, magsaliˈ ne iye duk gurunen.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Kaˈu mangandiyawaˈan saweˈnun,” paˈin si Isa, “weˈey iye tatīknun hapak-hapak dem mata saweˈnun, bu kaˈu batang kayu dem matanun, bu gaˈi tatīknu.
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Saˈingge kapagpaˈinnu si saweˈnun, ‘Bagay, tuhun koˈ, ānante hapak-hapak dem matanu lu,’ bang gaˈi kitenu batang kayu dem di matanun? Kaˈu iyan magmā-mā hadja. Ānanun dahuˈ batang kayuhin amban dem matanu iyan, ubus pastiˈ ne pamayamnun ngānan hapak-hapak dem mata saweˈnun.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Paˈin si Isa pe, “Kayu mahāpin gaˈi buwaˈ gaˈi hāp duk kayu manggaˈi mahāpin gaˈi buwaˈ hāp.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Kayuhin kataˈuhan si buwaˈne. Gaˈi kite bi mageddoˈ buwaˈ biyabas amban puhung atawa buwaˈ buwahan amban sampinit.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Manusiyaˈin kuweˈ dalil kayuhin du isab. Aˈa mahāpin hāp kawul-piˈilnen duk hāp bissānen peggeˈ hāp dem ateynen. Saguwaˈ aˈa malaˈatin, peggeˈ laˈat dem ateynen hangkan gaˈi hāp kawul-piˈilnen duk bissānen. Ine-ine dem atey manusiyaˈ, iye miyaˈan mapaluwas amban behenen.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Weˈey paˈinbi weˈ aku Panuhutanbin, bu gaˈi du hinangbi meˈ pangandaˈakanku kaˈamin?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Sasuku pitu si aku duk pakalene meˈ bissākun duk tuhutne, pahātihanku si kaˈam bang kuweˈ sine iye.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Kuweˈ iye aˈa maghinang lumaˈ. Ngalowang iye pinalalem sampay niyaˈ batu taˈabutne. Ubus pinatengge weˈ ne meˈ olom lumaˈnen diyataˈ batuhin. Pagubus lumaˈin, dunuk boheˈin duk taˈabut lumaˈin weˈ lasey mabasagin saguwaˈ gaˈ usaˈ lumaˈnen peggeˈ hāp pamatenggehan iyehin.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Na, bang aˈahin pakale si meˈ bissākun bu gaˈi du tuhutne, kuweˈ iye aˈa maghinang lumaˈ, saguwaˈ gaˈ kalihanne meˈ olomin duk gaˈ patenggene diyataˈ batu. Pagtekka lasey mabasagin, magtawus hebbaˈ duk jadjag teˈed lumaˈin.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.