Lucas 5
Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ
1 Dambuwaˈ ellew laˈi si Isa nengge-nengge si higad lamew Gennesaret. Meˈ aˈahin maglaray pī si iye pakale si lapal Tuhanin.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Niyaˈ kite si Isa duwe bangkaˈ si higad lamew saguwaˈ gaˈ laˈi dem bangkaˈ meˈ aˈa magkennahin. Laˈi siye ngosoˈan meˈ pokotden.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Dambuwaˈin bangkaˈ si Simon. Pasakey si Isa laˈi duk daˈakne pu si Simon sinawunsungan kuweˈahat amban tapiyan. Manjari ningkoloˈ iye duk inusihatan ne paˈin weˈ ne meˈ aˈahin amban dem bangkaˈin.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Pagubus ne iye magusihat, paˈinne pu si Simon, “Musey kew duk meˈ saweˈnun pī si kalaleman duk teppadanun bi meˈ pokotbin duk kaˈam makaˈeddoˈ kenna.”
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Nambung si Simon, paˈinne, “Tuwan, kellawan kami magtuyuˈ saguwaˈ gaˈ niyaˈ taˈeddoˈ kami. Saguwaˈ peggeˈ paˈinnu ne, teppadan kami saˈ.”
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Pagubus teppadande meˈ pokotin, ekka teˈed kenna taˈeddoˈde hangkan agen-agen garet pokotden.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Kinawey weˈ de meˈ saweˈde si bangkaˈ seddilihin dinaˈak pī nabangan siye ngonot. Hap pī ne siye duk pinaˈisi weˈ de meˈ kennahin magdem bangkaˈ. Pennoˈ kaduwe bangkaˈin weˈ kenna hangkan agen-agen palenneb.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Pagkite si Simon Petros kenna mabanes inin, pasujud iye si antag bettis si Isa duk paˈinne, “O Tuwan, patala kew amban aku peggeˈ aku inin dusehan.”
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Peggeˈ ulaliˈ teˈed iye duk meˈ saweˈnen sabab ekka kenna taˈeddoˈden.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Ulaliˈ du isab meˈ saweˈ si Simon magkennahin, disi Yakub duk Yahiya, meˈ anak si Sebedehin. Manjari paˈin si Isa pu si Simon, “Daˈa kew tinalew. Tinagnaˈan kuweˈitu bahannun mageddoˈ-eddoˈ aˈa pinatuhut si aku.”
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Pinatakas weˈ de meˈ bangkaˈden pī si tapiyan, ubus inambanan weˈ de meˈ kēmonden duk nuhut ne siye si Isa.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Dambuwaˈ ellew sābu si Isa laˈi si dambuwaˈ puweblo, niyaˈ aˈa laˈi lapat weˈ ipul barannen. Pagkite aˈahin si Isa, pasujud iye muyuˈ-muyuˈ, paˈinne, “O Tuwan, bang kew mabayaˈ, tapakawuliˈnu ku.”
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Pinasōng weˈ si Isa tangannen duk inantan weˈ ne aˈa inipulin duk paˈinne, “Asal mabayaˈ ku. Kawuliˈan ne kew.” Magtawus ipulnen tahalaˈ.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Duk sinessaˈan teˈed iye weˈ si Isa, paˈinne, “Daˈa kew magaka-aka bisan pu sine. Saguwaˈ pī kew pakitehanun barannun si imamin duk magkuluban kew sa pangandaˈakan si Musahin, hinang tandaˈ si meˈ aˈahin weˈ asal kawuliˈan ne kew.”
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Saguwaˈ magkasōng bawag aka-aka sabab si Isahin, hangkan banes teˈed aˈa patipun pī si iye pakale si meˈ panoloˈnen duk makipakawuliˈ meˈ sakiden.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Saguwaˈ bang patekka tahalaˈ si Isa hap pī si antag gaˈi tantu papīhan aˈa, duk missā iye laˈi si Tuhan.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Dambuwaˈ ellew sasang si Isa magtoloˈ, niyaˈ meˈ Pariseo duk meˈ guru si saraˈ āgama Yahudi magtingkoloˈ laˈi si bihingne. Meˈ aˈa inin amban puweblo Awrusalam duk amban meˈ kalumaˈan si lahat Jalil duk Yahudiya. Laˈi balakat Tuhanin pu si Isa hangkan tapakawuliˈne meˈ masakihin.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Manjari niyaˈ tekka pī meˈ aˈa moˈo lella saki, matey barannen. Miha siye 1ān supaya iye taboˈode padiyalem duk tabettadde si antag si Isa.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Saguwaˈ hawal ekka aˈahin gaˈ niyaˈ palānande hangkan manaˈik siye pī diyataˈ sapew lumaˈ madatagin duk ilarakan weˈ de sapewin. Ubus pinatuntun weˈ de aˈa masakihin diyataˈ pabākanne pī diyalem si tengngaˈ meˈ aˈahin, si antag si Isa.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Pagtakite si Isa weˈ sandel teˈed siye si iye, paˈinne si aˈa mamatey barannen, “Bagay, taˈampun ne meˈ dusenun.”
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Pagkale meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ Pariseohin pinaˈin si Isa inin, magtawus siye magtilew-tinilew, paˈinde, “Aˈahey inin? Missā iye kuweˈ Tuhanin iye. Sine makaˈampun dusehin bang dumaˈin dambuwaˈ-buwaˈ Tuhan.”
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Kataˈuhan si Isa bang ine pinikilden duk paˈinne si siye, “Weˈey kaˈam magtilew-tilew sa iyan dem ateybi?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Ine mamurahin, pinaˈin, ‘Inampun ne dusenun,’ atawa ‘Dongaˈ kew, bu nu ne lumengngan.’
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Pakoleˈku aˈa inin supaya kataˈuhanbi weˈ aku, Anak Manusiyaˈin, taga kapatut tuˈu si dunya ngampun meˈ duse.” Manjari paˈin si Isa si aˈa mamatey barannen, “Dongaˈ kew. Boˈohun pabākannun bu nu ne hap lumaˈ.”
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Magtawus dongaˈ aˈa masakihin si pagmatahande, bu ineddoˈ weˈ ne pabākannen, duk hap lumaˈ iye, mudji-mudji Tuhanin.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Bengngangan siye kēmon duk pinudji weˈ de Tuhanin. Asekan talew isab siye. Magbissā-bissā siye, paˈinde, “Asal hinangan makaˈulaliˈ takitete bi ellew inin!”
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Pagubus inin, paluwas iye amban kalumaˈan miyaˈan. Niyaˈ takitene aˈa magpāku-pāku sukey para si gubelno, ēnnen si Libi, ningkoloˈ laˈi si upisinane pagbayed-bayedan sukeyin. Paˈin si Isa si iye, “Dayiˈ kew. Nuhut kew aku.”
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Manjari kuwat iye duk inambanan weˈ ne kēmonne malaˈihin duk nuhut ne iye si Isa.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Manjari magjamu-jamu disi Libi laˈi si lumaˈne pamahadjene si Isa. Ekka teˈed aˈa magpāku-pāku sukey duk meˈ aˈa seddili magtingkoloˈ mangan pasumbayaˈ si siye.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Niyaˈ meˈ Pariseo duk meˈ guru si saraˈ āgama, meˈ Pariseo du isab siye, gaˈ siye kasulutan hangkan paˈinde si meˈ tindeg si Isahin, “Weˈey kaˈam palamud magkakanan duk meˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin duk meˈ aˈa dusehan sinduwehin?”
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Si Isa manambungan siyehin, paˈinne, “Meˈ aˈa saki hep hap doktolin. Bang meˈ makoleˈin gaˈ niyaˈ gunane hap doktol.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Dumaˈin ku pitu miha meˈ aˈa mabentelin saguwaˈ pitu ku miha meˈ aˈa dusehanin, supaya pagsusunande duk lebbahande ne meˈ duseden.”
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Manjari paˈin meˈ aˈahin pu si Isa, “Meˈ tindeg Yahiyahin daran magpuwase duk ngampun si Tuhan. Damikkiyan isab meˈ tindeg meˈ Pariseohin, bu meˈ tindegnun luwal ne hadja siye mangan duk nginum.”
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Sambungan si Isa siye si dalilan. Pasaliˈne meˈ tindegnen si meˈ aˈa si pagkawinan. Paˈinne, “Tadaˈakbi ke meˈ aˈa si pagkawinanin magpuwase samantaˈan laˈi pe si siye pangantin lellahin? Gaˈi!
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Saguwaˈ si sinōng inin bang ineddoˈ ne amban siye pangantin lellahin, meke ne siye muwase.”
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Manjari magdalilan si Isa sabab panoloˈ matuˈuhin duk panoloˈnen. Paˈinne, “Gaˈ niyaˈ aˈa nganggaret badjuˈ baˈahu panopakne pī si badjuˈ andang. Peggeˈ bang sa īˈne, garet ne mabaˈahuhin duk gaˈi isab patalep mabaˈahuhin panopak semmek maˈandangin.”
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Pinasaliˈ isab weˈ si Isa toloˈnen si boheˈ ubas baˈahu inisi dem puyuˈ kuwit kambing. Paˈinne, “Gaˈ niyaˈ aˈa ngisi boheˈ ubas baˈahu, mukal-mukal pe, dem puyuˈ andang. Peggeˈ bang sa īˈne buslad puyuˈin weˈ boheˈ ubasin. Manjari buˈus boheˈ ubasin duk magkaˈat puyuˈin.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Saguwaˈ subey inisi boheˈ ubas baˈahuhin dem puyuˈ baˈahu.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Aˈa mabiyaksa nginum boheˈ ubas tiggel inennaˈ-ennaˈin, gaˈi pihane boheˈ ubas baˈahuhin. Hāp koˈ lessa boheˈ ubas tiggel inennaˈin.”
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.