Lucas 4
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVI
1 Manjari pagubus si Isa pinandi weˈ Yahiya, tahalaˈ iye amban boheˈ Jordan. Pagbayaˈan iye weˈ Niyawa Sutsihin duk binoˈo iye weˈ Niyawa Sutsihin hap lahat makagindew-gindew.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ampatpūˈ bahangi iye laˈi duk sinassat iye laˈi weˈ nakuraˈ seyitanin. Tiggelanne malaˈihin gaˈ iye mangan duk pagpuwas miyaˈan inusan ne iye.
2 onde, durante quarenta dias, foi tentado pelo diabo. Não comeu nada durante esses dias e, ao fim deles, teve fome.
3 Manjari paˈin nakuraˈ seyitanin si iye, “Bang bennal kew teˈed Anak Tuhanin, daˈakun batu inin manjari kinakan.”
3 O diabo lhe disse: "Se você é o Filho de Deus, mande a esta pedra que se transforme em pão".
4 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Tasulat dem kitab, pinaˈin, ‘Dumaˈin hadja kinakan makaˈellum manusiyaˈin.’”
4 Jesus respondeu: "Está escrito: ‘Nem só de pão viverá o homem’ ".
5 Manjari binoˈo si Isa weˈ nakuraˈ seyitanin padiyataˈ pī si lugal langkew manamal bu pinakitehan weˈ ne si iye dem da kilep mata kēmon kalahatan si dunyahin.
5 O diabo o levou a um lugar alto e mostrou-lhe num relance todos os reinos do mundo.
6 Paˈin nakuraˈ seyitanin si iye, “Urungte kew kapatut duk kew kapagbayaˈ si meˈ kalahatan inin duk si meˈ alataˈden. Peggeˈ bakas sinōngan inin si aku duk makajari pangurungku pu sine-sine kabayaˈanku.
6 E lhe disse: "Eu lhe darei toda a autoridade sobre eles e todo o seu esplendor, porque me foram dados e posso dá-los a quem eu quiser.
7 Bang kew pasujud si aku, si kaˈu ne inin kēmon.”
7 Então, se você me adorar, tudo será seu".
8 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Tasulat dem kitab, pinaˈin, ‘Subey kaˈam pasujud si Tuhan Panuhutanbin duk subey hadja iye dendangan sinambahayangbin.’”
8 Jesus respondeu: "Está escrito: ‘Adore o Senhor, o seu Deus e só a ele preste culto’".
9 Ubus miyaˈan binoˈo iye weˈ nakuraˈ seyitanin hap Awrusalam duk pinatengge iye diyataˈ būngan langgal hadjehin, duk paˈinne si iye, “Bang bennal kew teˈed Anak Tuhanin palaboˈ kew bittuˈu,
9 O diabo o levou a Jerusalém, colocou-o na parte mais alta do templo e lhe disse: "Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui para baixo.
10 peggeˈ tasulat du dem kitab, pinaˈin, ‘Daˈakne kew inipat si malaˈikatnen supaya gaˈ niyaˈ baya-bayanu.’
10 Pois está escrito: ‘Ele dará ordens a seus anjos a seu respeito, para lhe guardarem;
11 Duk tasulat du isab, pinaˈin, ‘Tayak meˈ malaˈikatin kew supaya bisan bettisnun gaˈi peddiˈan weˈ batu.’”
11 com as mãos eles os segurarão, para que você não tropece em alguma pedra’".
12 Sambungan si Isa iye, paˈinne, “Paˈin kitabin, ‘Daˈa suleyanun Tuhan Panuhutannun.’”
12 Jesus respondeu: "Dito está: ‘Não ponha à prova o Senhor, o seu Deus’".
13 Pagubus ne kēmon bayuˈan panassat nakuraˈ seyitan pu si Isahin, tahalaˈ dahuˈ iye amban si Isa.
13 Tendo terminado todas essas tentações, o diabo o deixou até ocasião oportuna.
14 Manjari balik si Isa pī hap Jalil. Laˈi si iye balakat Niyawa Sutsihin, duk aka-aka sabab iyehin palatag si meˈ kalahat-lahatan mapaliputin.
14 Jesus voltou para a Galiléia no poder do Espírito, e por toda aquela região se espalhou a sua fama.
15 Magusihat iye si meˈ kalanggal-langgalanden duk sinanglitan iye weˈ meˈ aˈahin kēmon.
15 Ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Hap pī si Isa si Nasaret, lahat kasuligannen. Pagtaˈabut ellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, pī iye si langgal sa hinangannen. Manjari nengge iye supaya iye makabatsa amban dem kitab.
16 Ele foi a Nazaré, onde havia sido criado, e no dia de sábado entrou na sinagoga, como era seu costume. E levantou-se para ler.
17 Sinōngan si iye kitab sinulat Nabi Isayahin. Iluka weˈ ne kitabin duk takasuwaˈ weˈ ne meˈ ayat inin bu binatsa weˈ ne inin, pinaˈin,
17 Foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. Abriu-o e encontrou o lugar onde está escrito:
18 — ausente —
18 "O Espírito do Senhor está sobre mim, porque ele me ungiu para pregar boas novas aos pobres. Ele me enviou para proclamar liberdade aos presos e recuperação da vista aos cegos, para libertar os oprimidos
19 — ausente —
19 e proclamar o ano da graça do Senhor".
20 Ubus tinambel weˈ ne kitabin duk pinangurung weˈ ne balik pī si bilalin bu ningkoloˈ iye. Kēmon aˈa dem langgal miyaˈan ngadendengan iye.
20 Então ele fechou o livro, devolveu-o ao assistente e assentou-se. Na sinagoga todos tinham os olhos fitos nele;
21 Manjari nagnaˈ iye missā si siye. Paˈinne, “Ellew inin meˈ ayat binatsaku miyaˈan tuman ne sasangbi mapakalehin.”
21 e ele começou a dizer-lhes: "Hoje se cumpriu a Escritura que vocês acabaram de ouvir".
22 Meˈ aˈa dem langgalin kahāpan teˈed pu si Isa. Ulaliˈ siye peggeˈ pandey iye missā. Magbissā-bissā siye, paˈinde, “Dumaˈin ke inin anak si Yusupin?”
22 Todos falavam bem dele, e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Mas perguntavam: "Não é este o filho de José? "
23 Paˈin si Isa si siye, “Bugtuˈ bissābi si aku eliˈan inin: ‘Doktol, pakoleˈun dinun,’ duk paˈinbi isab, ‘Hinangun isab tuˈu si di lahatnu bakas takale kami hininangnu si lahat Kapernaumin.’
23 Jesus lhes disse: "É claro que vocês me citarão este provérbio: ‘Médico, cura-te a ti mesmo! ’ Faze aqui em tua terra o que ouvimos que fizeste em Cafarnaum".
24 Sabennal akahante kaˈam,” paˈinne pe, “nabihin gaˈi pagaddatan bang si di lahatne.
24 Continuou ele: "Digo-lhes a verdade: Nenhum profeta é aceito em sua terra.
25 Akahante kaˈam, awwalley pe, masa Eliyas nabihin, gaˈ hep ulan dem tellun tahun duk tengngaˈ duk inunus teˈed tibuˈukan lahat inin. Bennal ekka dende balu tuˈu si lahat Israˈil masa unus miyaˈan,
25 Asseguro-lhes que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu foi fechado por três anos e meio, e houve uma grande fome em toda a terra.
26 saguwaˈ dumaˈin pī si siye pangandaˈakan Tuhan Nabi Eliyasin saguwaˈ dinaˈak iye pī si dende balu dumaˈin bangsa Israˈil laˈi si Sarepta, si lahat Sidon.
26 Contudo, Elias não foi enviado a nenhuma delas, senão a uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Damikkiyan du isab masa si Elisa nabihin,” paˈin si Isa. “Ekka aˈa inipul si bangsa Israˈil masa miyaˈan saguwaˈ gaˈ niyaˈ siye kawuliˈan bisan dambuwaˈ, luwal iye makawuliˈanin aˈa amban bangsa Siriya, ēnnen si Nayman.”
27 Também havia muitos leprosos em Israel no tempo de Eliseu, o profeta; todavia, nenhum deles foi purificado: somente Naamã, o sírio".
28 Pagkalede inin, kēmon siye dem langgal miyaˈan astel manamal.
28 Todos os que estavam na sinagoga ficaram furiosos quando ouviram isso.
29 Kuwat siye duk sinōgadan weˈ de si Isa bu binoˈo weˈ de paluwas amban puweblo pī diyataˈ punu paglahatande miyaˈan, supaya iye talaboˈde pī si pampang.
29 Levantaram-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao topo da colina sobre a qual fora construída a cidade, a fim de atirá-lo precipício abaixo.
30 Saguwaˈ si Isa lumabey amban tengngaˈde duk tahalaˈ iye.
30 Mas Jesus passou por entre eles e retirou-se.
31 Padurul si Isa amban Nasaret pī si Kapernaum, dambuwaˈ puweblo isab si lahat Jalil. Pagtaˈabut ellew Sabtuˈ, ellew liˈi, magusihat iye si meˈ aˈahin dem langgal.
31 Então ele desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e, no sábado, começou a ensinar o povo.
32 Ulaliˈ siye pagkalede usihatnen peggeˈ taga balakat iye bang iye missā.
32 Todos ficavam maravilhados com o seu ensino, porque falava com autoridade.
33 Laˈi dem langgal miyaˈan, niyaˈ aˈa pasayedan seyitan. Magkilahap iye papales,
33 Na sinagoga havia um homem possesso de um demônio, de um espírito imundo. Ele gritou com toda a força:
34 paˈinne, “Allo! Daˈa kami sasewun, Isa aˈa Nasaret. Gaˈ niyaˈ lamudnu si kami. Pitu ke kew makaˈatan kami? Kataˈuhanku du bang sine kew. Kaˈu dambuwaˈ-buwaˈ masutsi mapitu amban Tuhanin.”
34 "Ah! que queres conosco, Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Sei quem tu és: o Santo de Deus! "
35 Saguwaˈ inamāhan weˈ si Isa seyitanin. Paˈinne, “Daˈa kew mabehe. Paguwaˈ kew amban aˈa iyan!” Manjari hinantakan weˈ seyitanin aˈahin dem tengngaˈ meˈ aˈahin duk pagubus, paguwaˈ ne iye amban aˈahin duk gaˈ du makaˈine aˈahin.
35 Jesus o repreendeu, e disse: "Cale-se e saia dele! " Então o demônio jogou o homem no chão diante de todos, e saiu dele sem o ferir.
36 Bengngangan meˈ aˈahin kēmon duk magbissā-bissā siye, paˈinde, “Meˈ bissāhey inin? Taga balakat iye duk taga kapatut ngandaˈak meˈ seyitanin. Tuhutde pangandaˈakannen duk paguwaˈ siye.”
36 Todos ficaram admirados, e diziam uns aos outros: "Que palavra é esta? Até aos espíritos imundos ele dá ordens com autoridade e poder, e eles saem! "
37 Duk aka-aka sabab si Isahin palatag ne si meˈ kalahatan mapaliputin.
37 E a sua fama se espalhava por toda a região circunvizinha.
38 Puwas miyaˈan, paluwas si Isa amban langgal duk pī iye padiyalem si lumaˈ si Simon. Na, saki hep matoˈa si Simon dendehin maglemmun manamal, duk pākude pu si Isa weˈ pakoleˈne iye.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi à casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta, e pediram a Jesus que fizesse algo por ela.
39 Pī si Isa nengge si bihing dende masakihin duk daˈakne tahalaˈ lemmunnen duk kawuliˈan ne dendehin. Magtawus iye dongaˈ duk pinakan siye weˈ ne.
39 Estando ele em pé junto dela, inclinou-se e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou imediatamente e passou a servi-los.
40 Pagseddep ellewin, kēmon meˈ taga bagay masakihin bisan saki ine-ine, binoˈo siye weˈ de pī pu si Isa. Binettad weˈ si Isa tangannen si siye dangan-dangan, duk pakawuliˈne siye.
40 Ao pôr-do-sol, o povo trouxe a Jesus todos os que tinham vários tipos de doenças; e ele os curou, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Duk ekka isab aˈa paguwaˈan seyitan duk kakilahap-kilahapan meˈ seyitanin, paˈinde, “Kaˈu Anak Tuhanin!” Saguwaˈ inamāhan siye weˈ si Isa gaˈi siye dinaˈak mabehe, peggeˈ kataˈuhande weˈ iye Almasihin.
41 Além disso, de muitas pessoas saíam demônios gritando: "Tu és o Filho de Deus! " Ele, porém, os repreendia e não permitia que falassem, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Pagellew ne, tahalaˈ si Isa pī si lugal gaˈ niyaˈ aˈane. Piniha iye weˈ meˈ aˈahin duk pagtakasuwaˈde iye, inohotan iye weˈ de.
42 Ao romper do dia, Jesus foi para um lugar solitário. As multidões o procuravam, e, quando chegaram até onde ele estava, insistiam que não as deixasse.
43 Saguwaˈ paˈinne si siye, “Subey ku isab pī si meˈ kalahatan seddilihin magmahalayak aka-aka hāp sabab pagbayaˈ Tuhanin peggeˈ iye inin puˈunku pinapitu weˈ Tuhanin si dunya.”
43 Mas ele disse: "É necessário que eu pregue as boas novas do Reino de Deus noutras cidades também, porque para isso fui enviado".
44 Duk magmahalayak iye dem meˈ kalanggal-langgalan laˈi si Yahudiya.
44 E continuava pregando nas sinagogas da Judéia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.