Lucas 23

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Manjari kēmon kakunsihalanin kuwat duk binoˈo weˈ de si Isa pī paharap pu si Pilatus.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Pagtekkade laˈi, tinuntutan si Isa weˈ de. Paˈinde, “Takuhi kami aˈa inin nimboˈohan bangsa kamihin nguntarahan gubelnohin. Gaˈi daˈakne meˈ aˈahin magbayed sukey si Sultan Nakuraˈin. Duk paˈinne pe weˈ iye koˈ Almasihin, hātinen, tapeneˈ Tuhan magsultanin.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Tilew Pilatus iye, paˈinne, “Sultan meˈ Yahudihin ke kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Iye du pinaˈinnu iyan.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Paˈin Pilatus si meˈ nakuraˈ imamin duk si meˈ aˈa mabanesin, “Gaˈ niyaˈ takasuwaˈku duse aˈa inin.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Saguwaˈ pasegeˈ teˈed siye, paˈinde, “Magsasew iye si meˈ aˈahin sabab toloˈnen. Tinagnaˈan weˈ ne pagtoloˈnen laˈi si lahat Jalil, duk magtoloˈ isab iye si tibuˈukan Yahudiya, duk kuweˈitu tiyaˈ ne isab iye tuˈu si Awrusalam.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Pagkale Pilatus inin, paˈinne, “Aˈa Jalil ke aˈa inin?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 “Aweˈ,” paˈinde. Pagkataˈuhan Pilatus weˈ si Isa amban lahat diyalem pagsultanan si Herod, dinaˈak weˈ ne si Isa binoˈo pī pu Sultan Herod, peggeˈ sābu laˈi iye si Awrusalam masa miyaˈan.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Pagkite si Herod si Isa, kēgan teˈed iye peggeˈ tiggel ne kabayaˈne mangite iyehin. Ekka aka-aka bakas takalene sabab si Isa duk bayaˈ iye ngite hinangan balakat hinangne.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Hangkan tiggel panilew-nilewne si Isahin, saguwaˈ gaˈ si Isa nambung.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Manjari meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin patapit pī duk pinabasag weˈ de panuntutde si Isahin.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Manjari hinang dagey si Isa weˈ si Herod duk meˈ sundalunen duk diniyawaˈan weˈ de. Pinasemmekan iye weˈ de juba tanam manamal, ubus bu daˈak si Herod ne iye binoˈo balik pī pu si Pilatus.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Ellew miyaˈan magbagay ne Pilatus duk si Herod. Matuˈuhin magbanta hep siye.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Manjari tinawag weˈ Pilatus patipun meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ bahiˈin duk meˈ aˈahin.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Paˈinne si siye, “Binoˈo weˈ bi aˈa inin pitu si aku duk paˈinbi weˈ katimboˈohan weˈ ne meˈ aˈahin nguntarahan gubelnohin. Bakas ne iye paliksaˈku tuˈu si panaˈananbi, saguwaˈ gaˈ niyaˈ kasuwaˈku duse aˈa inin kuweˈ panuntutanbi iyehin.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Duk bisan si Herod damikkiyan du isab, peggeˈ daˈakne ne iye binoˈo balik pitu si kite bi. Pastiˈ teˈed weˈ gaˈ niyaˈ laˈat tahinang aˈa inin talep pamapateyan iye.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Hangkan daˈakku hadja iye ilubakan ubus bu paluwasku ne iye.” (
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Hangkan miyaˈan paˈin Pilatus, peggeˈ iye addatnen, kahabaˈ tahun bang magkādjaˈan meˈ Yahudihin inēnande Kādjaˈan Pangessebanin, maluwas iye si meˈ aˈahin dambuwaˈ pilisu.)
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Pagka1e meˈ aˈahin pinaˈin si Pilatus miyaˈan, magkalolop siye kēmon, paˈinde, “Papateyun aˈa iyan! Barabbas kabayaˈan kami pinaluwasin.” (
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Si Barabbas inin tahan dem kalabusu peggeˈ bakas iye nuhut meˈ aˈa nguntarahan gubelnohin laˈi dem puweblo Awrusalam, duk makapapatey iye aˈa.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Bayaˈ si Isa paluwas Pilatus hangkan ngalingan iye balik si meˈ aˈahin.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Saguwaˈ magkalolop siye, paˈinde, “Lansangun iye diyataˈ olom. Lansangun iye diyataˈ olom.”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Kamintellunen paˈin Pilatus si siye, “Weˈey, ine laˈat tahinangnen? Gaˈ niyaˈ takasuwaˈku dusene talep pamapateyan iye. Hangkan daˈakku hadja iye ilubakan ubus bu paluwasku ne iye.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Saguwaˈ pasegeˈ teˈed siye duk magkalolop ne paˈin weˈ subey si Isa ilansang diyataˈ olom. Ujudnen tatuhut du kinabayaˈanden.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Hangkan ngalaboˈ hukuman Pilatus weˈ subey tinuhut kinabayaˈanden.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Pinaluwas weˈ ne aˈa pinākude pinaluwasin, aˈa kinalabusu sabab pangatune si gubelnohin duk sabab pamapateynen. Saguwaˈ si Isa sinōngan weˈ ne si meˈ sundalu duk tahinang kinabayaˈan meˈ aˈahin.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Manjari binoˈo ne weˈ de si Isa lumengngan tudju pī si lugal pangalansangan iyehin. Sasangde si lān, niyaˈ tasampangde aˈa amban lahat Kirene, ēnnen si Simon. Bakas amban lahat diyataˈ iye balik pī si puweblo. Ginagahan iye weˈ meˈ sundaluhin duk dinaˈak pinanangkit si iye olom sōng pangalansangan si Isahin, dinaˈak binoˈo si dambulihan si Isa.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Banes teˈed aˈa patuhut pu si Isa sampay niyaˈ meˈ dende magtangis duk magmatey sababne.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Pahaleng si Isa duk paˈinne si siye, “O meˈ dende Awrusalam, daˈa ku pagtangisanun bi. Iye pagtangisanun bi dibin duk meˈ anakbin.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Peggeˈ niyaˈ iyan meˈ ellew tekka si pasōngan, paˈin meˈ aˈahin, ‘Hāp sukud meˈ dende manggaˈi manganakin duk meˈ dende manggaˈ bakas manganak duk magpasusuhin.’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Duk suknaˈan meˈ aˈahin iyan diden, paˈinde, ‘Weˈey pe ku gaˈi tahanan punu inin. Weˈey pe ku gaˈi lekkeban kūd inin.’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang kuweˈ inin hininangde si aˈa manggaˈ niyaˈ dusenen, pasōng pe iyan hininangden si meˈ aˈa taga dusehin si meˈ ellew īˈ.”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Niyaˈ isab duwangan aˈa seddili amban si Isa binoˈo weˈ de pinapatey. Duwangan miyaˈan bakas ngalanggalan saraˈ.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Pagtekkade laˈi si lugal ēnande “Bungkug,” ilansang weˈ de si Isa diyataˈ olom bu pinatengge weˈ de olomin. Ilansang isab weˈ de duwangan ngalanggalan saraˈin si olomde. Dambuwaˈ olomin patenggede si kanawanan si Isa duk dambuwaˈin si bibanganne.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ngampun si Isa si Tuhan para si meˈ mangalansang iyehin, paˈinne, “O Ammaˈ, ampunun siye peggeˈ gaˈi tahātide hininangde inin.” Meˈ sundaluhin maglegot pagbahagiˈde meˈ semmek si Isahin.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Sasang meˈ aˈa magtengge malaˈihin mayam-mayam, meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, pinagudjiˈan si Isa weˈ de duk binissāhan. Paˈinde, “Tatabangne meˈ aˈa seddilihin, ambat tabangne dinen bang asal bennal iye Almasihin, tapeneˈ Tuhan magsultanin.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Hinang dagey isab iye weˈ meˈ sundaluhin. Patapit siye pī duk sinōngan iye weˈ de ininum pamaˈinum iye.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Duk paˈinde, “Bang sultan meˈ Yahudihin kew, tabangun dinun.”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Duk niyaˈ sinulat si olom diyataˈan kōkne pinaˈin, “Inin sultan meˈ Yahudihin.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Binissā-bissāhan isab si Isa weˈ dangan meˈ aˈa ngalanggalan saraˈ ilansangin, paˈinne, “Dumaˈin ke kew Almasihin. Na, timbulun be dinun duk sampay kami isab.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Saguwaˈ inamāhan iye weˈ saweˈnen, paˈinne, “Weˈey kew missā sa iyan? Weˈ gaˈi kew talew si Tuhan? Saliˈ-saliˈ hep hukuman si kitehin bi tellungan.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Saguwaˈ kite duwangan patut kite pinapatey kuweˈ inin peggeˈ inin tumbas meˈ hinanganten. Saguwaˈ aˈa inin gaˈ niyaˈ laˈat tahinangne.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Manjari paˈinne pu si Isa, “O Isa, daˈa ku kayipatanun bang ne kew magsultan.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Paˈin si Isa si iye, “Sabennal akahante kew, ellew inin du, laˈi kite magtuhut si surgaˈ.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Paglettu ellew ne, ngalindem mata ellewin duk maglindem dem tibuˈukan lahat miyaˈan sampay lisag tellu kohapin.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Duk garet isab paduwe semmek subuk hinang ellig dem langgal hadjehin.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Manjari ngalingan si Isa papales, paˈinne, “O Ammaˈ, sōnganku niyawakun si antanannu.” Pagubus inin bissāne, bekkat ne napasnen.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Pagkite kapitan meˈ sundaluhin maˈumantag miyaˈan, pinudji weˈ ne Tuhanin duk paˈinne, “Asal aˈa hāp teˈed aˈa inin!”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Duk kēmon aˈa malaˈi magtipun mamayamin, pagkitede maˈumantag miyaˈan, hap lumaˈ siye neppak-neppak dākanden peggeˈ dukka siye manamal.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Kēmon meˈ bagay si Isahin, sampay meˈ dende manuhut iye amban Jalilin, laˈi siye nengge patala-tala duk takitede kēmon bakas maˈumantagin.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Niyaˈ aˈa laˈi inēnan si Yusup amban puweblo Arimati, laˈi si lahat Yahudiya. Aˈa hāp iye duk bentel kawul-piˈilnen. Inagad-agad weˈ ne katuman meˈ paˈalan sabab pagbayaˈ Tuhanin. Dangan iye si meˈ kakunsihalanin, saguwaˈ gaˈ iye patuhut si meˈ pikilande duk hinangande pamapateyde pu si Isahin.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Si Yusup inin pī pu si Pilatus duk pināku weˈ ne bangkey si Isahin.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Manjari ilebbes ne weˈ ne duk sinaput weˈ ne. Ubus bu pinabāk weˈ ne diyalem lingab ilowangan dem batu gaˈ pe bakas pangubulan.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Kohap Jumaˈat ne miyaˈan, duk seddep ne ellewin. Iye ne miyaˈan tagnaˈan ellew liˈihin.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Meˈ dende manuhut si Isa amban Jalilin, paturul pu si Yusup duk takitede kubulin duk bang saˈingge pamettadne si Isahin diyalem kubul.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Manjari hap lumaˈ ne siye manyap meˈ laksiˈ duk meˈ isellan bengngi pangalaksiˈde bangkey si Isahin. Pagellew liˈi ne, pahali siye sa pangandaˈakan saraˈin.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.