Lucas 23

Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Manjari kēmon kakunsihalanin kuwat duk binoˈo weˈ de si Isa pī paharap pu si Pilatus.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Pagtekkade laˈi, tinuntutan si Isa weˈ de. Paˈinde, “Takuhi kami aˈa inin nimboˈohan bangsa kamihin nguntarahan gubelnohin. Gaˈi daˈakne meˈ aˈahin magbayed sukey si Sultan Nakuraˈin. Duk paˈinne pe weˈ iye koˈ Almasihin, hātinen, tapeneˈ Tuhan magsultanin.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Tilew Pilatus iye, paˈinne, “Sultan meˈ Yahudihin ke kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Iye du pinaˈinnu iyan.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Paˈin Pilatus si meˈ nakuraˈ imamin duk si meˈ aˈa mabanesin, “Gaˈ niyaˈ takasuwaˈku duse aˈa inin.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Saguwaˈ pasegeˈ teˈed siye, paˈinde, “Magsasew iye si meˈ aˈahin sabab toloˈnen. Tinagnaˈan weˈ ne pagtoloˈnen laˈi si lahat Jalil, duk magtoloˈ isab iye si tibuˈukan Yahudiya, duk kuweˈitu tiyaˈ ne isab iye tuˈu si Awrusalam.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Pagkale Pilatus inin, paˈinne, “Aˈa Jalil ke aˈa inin?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 “Aweˈ,” paˈinde. Pagkataˈuhan Pilatus weˈ si Isa amban lahat diyalem pagsultanan si Herod, dinaˈak weˈ ne si Isa binoˈo pī pu Sultan Herod, peggeˈ sābu laˈi iye si Awrusalam masa miyaˈan.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Pagkite si Herod si Isa, kēgan teˈed iye peggeˈ tiggel ne kabayaˈne mangite iyehin. Ekka aka-aka bakas takalene sabab si Isa duk bayaˈ iye ngite hinangan balakat hinangne.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Hangkan tiggel panilew-nilewne si Isahin, saguwaˈ gaˈ si Isa nambung.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Manjari meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin patapit pī duk pinabasag weˈ de panuntutde si Isahin.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Manjari hinang dagey si Isa weˈ si Herod duk meˈ sundalunen duk diniyawaˈan weˈ de. Pinasemmekan iye weˈ de juba tanam manamal, ubus bu daˈak si Herod ne iye binoˈo balik pī pu si Pilatus.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Ellew miyaˈan magbagay ne Pilatus duk si Herod. Matuˈuhin magbanta hep siye.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Manjari tinawag weˈ Pilatus patipun meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ bahiˈin duk meˈ aˈahin.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Paˈinne si siye, “Binoˈo weˈ bi aˈa inin pitu si aku duk paˈinbi weˈ katimboˈohan weˈ ne meˈ aˈahin nguntarahan gubelnohin. Bakas ne iye paliksaˈku tuˈu si panaˈananbi, saguwaˈ gaˈ niyaˈ kasuwaˈku duse aˈa inin kuweˈ panuntutanbi iyehin.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Duk bisan si Herod damikkiyan du isab, peggeˈ daˈakne ne iye binoˈo balik pitu si kite bi. Pastiˈ teˈed weˈ gaˈ niyaˈ laˈat tahinang aˈa inin talep pamapateyan iye.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Hangkan daˈakku hadja iye ilubakan ubus bu paluwasku ne iye.” (
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Hangkan miyaˈan paˈin Pilatus, peggeˈ iye addatnen, kahabaˈ tahun bang magkādjaˈan meˈ Yahudihin inēnande Kādjaˈan Pangessebanin, maluwas iye si meˈ aˈahin dambuwaˈ pilisu.)
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Pagka1e meˈ aˈahin pinaˈin si Pilatus miyaˈan, magkalolop siye kēmon, paˈinde, “Papateyun aˈa iyan! Barabbas kabayaˈan kami pinaluwasin.” (
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Si Barabbas inin tahan dem kalabusu peggeˈ bakas iye nuhut meˈ aˈa nguntarahan gubelnohin laˈi dem puweblo Awrusalam, duk makapapatey iye aˈa.)
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Bayaˈ si Isa paluwas Pilatus hangkan ngalingan iye balik si meˈ aˈahin.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Saguwaˈ magkalolop siye, paˈinde, “Lansangun iye diyataˈ olom. Lansangun iye diyataˈ olom.”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Kamintellunen paˈin Pilatus si siye, “Weˈey, ine laˈat tahinangnen? Gaˈ niyaˈ takasuwaˈku dusene talep pamapateyan iye. Hangkan daˈakku hadja iye ilubakan ubus bu paluwasku ne iye.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Saguwaˈ pasegeˈ teˈed siye duk magkalolop ne paˈin weˈ subey si Isa ilansang diyataˈ olom. Ujudnen tatuhut du kinabayaˈanden.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Hangkan ngalaboˈ hukuman Pilatus weˈ subey tinuhut kinabayaˈanden.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Pinaluwas weˈ ne aˈa pinākude pinaluwasin, aˈa kinalabusu sabab pangatune si gubelnohin duk sabab pamapateynen. Saguwaˈ si Isa sinōngan weˈ ne si meˈ sundalu duk tahinang kinabayaˈan meˈ aˈahin.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Manjari binoˈo ne weˈ de si Isa lumengngan tudju pī si lugal pangalansangan iyehin. Sasangde si lān, niyaˈ tasampangde aˈa amban lahat Kirene, ēnnen si Simon. Bakas amban lahat diyataˈ iye balik pī si puweblo. Ginagahan iye weˈ meˈ sundaluhin duk dinaˈak pinanangkit si iye olom sōng pangalansangan si Isahin, dinaˈak binoˈo si dambulihan si Isa.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Banes teˈed aˈa patuhut pu si Isa sampay niyaˈ meˈ dende magtangis duk magmatey sababne.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Pahaleng si Isa duk paˈinne si siye, “O meˈ dende Awrusalam, daˈa ku pagtangisanun bi. Iye pagtangisanun bi dibin duk meˈ anakbin.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Peggeˈ niyaˈ iyan meˈ ellew tekka si pasōngan, paˈin meˈ aˈahin, ‘Hāp sukud meˈ dende manggaˈi manganakin duk meˈ dende manggaˈ bakas manganak duk magpasusuhin.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Duk suknaˈan meˈ aˈahin iyan diden, paˈinde, ‘Weˈey pe ku gaˈi tahanan punu inin. Weˈey pe ku gaˈi lekkeban kūd inin.’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang kuweˈ inin hininangde si aˈa manggaˈ niyaˈ dusenen, pasōng pe iyan hininangden si meˈ aˈa taga dusehin si meˈ ellew īˈ.”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Niyaˈ isab duwangan aˈa seddili amban si Isa binoˈo weˈ de pinapatey. Duwangan miyaˈan bakas ngalanggalan saraˈ.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Pagtekkade laˈi si lugal ēnande “Bungkug,” ilansang weˈ de si Isa diyataˈ olom bu pinatengge weˈ de olomin. Ilansang isab weˈ de duwangan ngalanggalan saraˈin si olomde. Dambuwaˈ olomin patenggede si kanawanan si Isa duk dambuwaˈin si bibanganne.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Ngampun si Isa si Tuhan para si meˈ mangalansang iyehin, paˈinne, “O Ammaˈ, ampunun siye peggeˈ gaˈi tahātide hininangde inin.” Meˈ sundaluhin maglegot pagbahagiˈde meˈ semmek si Isahin.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Sasang meˈ aˈa magtengge malaˈihin mayam-mayam, meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, pinagudjiˈan si Isa weˈ de duk binissāhan. Paˈinde, “Tatabangne meˈ aˈa seddilihin, ambat tabangne dinen bang asal bennal iye Almasihin, tapeneˈ Tuhan magsultanin.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Hinang dagey isab iye weˈ meˈ sundaluhin. Patapit siye pī duk sinōngan iye weˈ de ininum pamaˈinum iye.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Duk paˈinde, “Bang sultan meˈ Yahudihin kew, tabangun dinun.”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Duk niyaˈ sinulat si olom diyataˈan kōkne pinaˈin, “Inin sultan meˈ Yahudihin.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Binissā-bissāhan isab si Isa weˈ dangan meˈ aˈa ngalanggalan saraˈ ilansangin, paˈinne, “Dumaˈin ke kew Almasihin. Na, timbulun be dinun duk sampay kami isab.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Saguwaˈ inamāhan iye weˈ saweˈnen, paˈinne, “Weˈey kew missā sa iyan? Weˈ gaˈi kew talew si Tuhan? Saliˈ-saliˈ hep hukuman si kitehin bi tellungan.
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Saguwaˈ kite duwangan patut kite pinapatey kuweˈ inin peggeˈ inin tumbas meˈ hinanganten. Saguwaˈ aˈa inin gaˈ niyaˈ laˈat tahinangne.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Manjari paˈinne pu si Isa, “O Isa, daˈa ku kayipatanun bang ne kew magsultan.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Paˈin si Isa si iye, “Sabennal akahante kew, ellew inin du, laˈi kite magtuhut si surgaˈ.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Paglettu ellew ne, ngalindem mata ellewin duk maglindem dem tibuˈukan lahat miyaˈan sampay lisag tellu kohapin.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Duk garet isab paduwe semmek subuk hinang ellig dem langgal hadjehin.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Manjari ngalingan si Isa papales, paˈinne, “O Ammaˈ, sōnganku niyawakun si antanannu.” Pagubus inin bissāne, bekkat ne napasnen.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Pagkite kapitan meˈ sundaluhin maˈumantag miyaˈan, pinudji weˈ ne Tuhanin duk paˈinne, “Asal aˈa hāp teˈed aˈa inin!”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Duk kēmon aˈa malaˈi magtipun mamayamin, pagkitede maˈumantag miyaˈan, hap lumaˈ siye neppak-neppak dākanden peggeˈ dukka siye manamal.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Kēmon meˈ bagay si Isahin, sampay meˈ dende manuhut iye amban Jalilin, laˈi siye nengge patala-tala duk takitede kēmon bakas maˈumantagin.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Niyaˈ aˈa laˈi inēnan si Yusup amban puweblo Arimati, laˈi si lahat Yahudiya. Aˈa hāp iye duk bentel kawul-piˈilnen. Inagad-agad weˈ ne katuman meˈ paˈalan sabab pagbayaˈ Tuhanin. Dangan iye si meˈ kakunsihalanin, saguwaˈ gaˈ iye patuhut si meˈ pikilande duk hinangande pamapateyde pu si Isahin.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Si Yusup inin pī pu si Pilatus duk pināku weˈ ne bangkey si Isahin.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Manjari ilebbes ne weˈ ne duk sinaput weˈ ne. Ubus bu pinabāk weˈ ne diyalem lingab ilowangan dem batu gaˈ pe bakas pangubulan.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Kohap Jumaˈat ne miyaˈan, duk seddep ne ellewin. Iye ne miyaˈan tagnaˈan ellew liˈihin.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Meˈ dende manuhut si Isa amban Jalilin, paturul pu si Yusup duk takitede kubulin duk bang saˈingge pamettadne si Isahin diyalem kubul.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Manjari hap lumaˈ ne siye manyap meˈ laksiˈ duk meˈ isellan bengngi pangalaksiˈde bangkey si Isahin. Pagellew liˈi ne, pahali siye sa pangandaˈakan saraˈin.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.