Lucas 23
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA
1 Manjari kēmon kakunsihalanin kuwat duk binoˈo weˈ de si Isa pī paharap pu si Pilatus.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Pagtekkade laˈi, tinuntutan si Isa weˈ de. Paˈinde, “Takuhi kami aˈa inin nimboˈohan bangsa kamihin nguntarahan gubelnohin. Gaˈi daˈakne meˈ aˈahin magbayed sukey si Sultan Nakuraˈin. Duk paˈinne pe weˈ iye koˈ Almasihin, hātinen, tapeneˈ Tuhan magsultanin.”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Tilew Pilatus iye, paˈinne, “Sultan meˈ Yahudihin ke kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Iye du pinaˈinnu iyan.”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Paˈin Pilatus si meˈ nakuraˈ imamin duk si meˈ aˈa mabanesin, “Gaˈ niyaˈ takasuwaˈku duse aˈa inin.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Saguwaˈ pasegeˈ teˈed siye, paˈinde, “Magsasew iye si meˈ aˈahin sabab toloˈnen. Tinagnaˈan weˈ ne pagtoloˈnen laˈi si lahat Jalil, duk magtoloˈ isab iye si tibuˈukan Yahudiya, duk kuweˈitu tiyaˈ ne isab iye tuˈu si Awrusalam.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Pagkale Pilatus inin, paˈinne, “Aˈa Jalil ke aˈa inin?”
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 “Aweˈ,” paˈinde. Pagkataˈuhan Pilatus weˈ si Isa amban lahat diyalem pagsultanan si Herod, dinaˈak weˈ ne si Isa binoˈo pī pu Sultan Herod, peggeˈ sābu laˈi iye si Awrusalam masa miyaˈan.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Pagkite si Herod si Isa, kēgan teˈed iye peggeˈ tiggel ne kabayaˈne mangite iyehin. Ekka aka-aka bakas takalene sabab si Isa duk bayaˈ iye ngite hinangan balakat hinangne.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Hangkan tiggel panilew-nilewne si Isahin, saguwaˈ gaˈ si Isa nambung.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Manjari meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin patapit pī duk pinabasag weˈ de panuntutde si Isahin.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Manjari hinang dagey si Isa weˈ si Herod duk meˈ sundalunen duk diniyawaˈan weˈ de. Pinasemmekan iye weˈ de juba tanam manamal, ubus bu daˈak si Herod ne iye binoˈo balik pī pu si Pilatus.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ellew miyaˈan magbagay ne Pilatus duk si Herod. Matuˈuhin magbanta hep siye.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Manjari tinawag weˈ Pilatus patipun meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ bahiˈin duk meˈ aˈahin.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Paˈinne si siye, “Binoˈo weˈ bi aˈa inin pitu si aku duk paˈinbi weˈ katimboˈohan weˈ ne meˈ aˈahin nguntarahan gubelnohin. Bakas ne iye paliksaˈku tuˈu si panaˈananbi, saguwaˈ gaˈ niyaˈ kasuwaˈku duse aˈa inin kuweˈ panuntutanbi iyehin.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Duk bisan si Herod damikkiyan du isab, peggeˈ daˈakne ne iye binoˈo balik pitu si kite bi. Pastiˈ teˈed weˈ gaˈ niyaˈ laˈat tahinang aˈa inin talep pamapateyan iye.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Hangkan daˈakku hadja iye ilubakan ubus bu paluwasku ne iye.” (
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Hangkan miyaˈan paˈin Pilatus, peggeˈ iye addatnen, kahabaˈ tahun bang magkādjaˈan meˈ Yahudihin inēnande Kādjaˈan Pangessebanin, maluwas iye si meˈ aˈahin dambuwaˈ pilisu.)
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Pagka1e meˈ aˈahin pinaˈin si Pilatus miyaˈan, magkalolop siye kēmon, paˈinde, “Papateyun aˈa iyan! Barabbas kabayaˈan kami pinaluwasin.” (
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Si Barabbas inin tahan dem kalabusu peggeˈ bakas iye nuhut meˈ aˈa nguntarahan gubelnohin laˈi dem puweblo Awrusalam, duk makapapatey iye aˈa.)
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Bayaˈ si Isa paluwas Pilatus hangkan ngalingan iye balik si meˈ aˈahin.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Saguwaˈ magkalolop siye, paˈinde, “Lansangun iye diyataˈ olom. Lansangun iye diyataˈ olom.”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Kamintellunen paˈin Pilatus si siye, “Weˈey, ine laˈat tahinangnen? Gaˈ niyaˈ takasuwaˈku dusene talep pamapateyan iye. Hangkan daˈakku hadja iye ilubakan ubus bu paluwasku ne iye.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Saguwaˈ pasegeˈ teˈed siye duk magkalolop ne paˈin weˈ subey si Isa ilansang diyataˈ olom. Ujudnen tatuhut du kinabayaˈanden.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Hangkan ngalaboˈ hukuman Pilatus weˈ subey tinuhut kinabayaˈanden.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Pinaluwas weˈ ne aˈa pinākude pinaluwasin, aˈa kinalabusu sabab pangatune si gubelnohin duk sabab pamapateynen. Saguwaˈ si Isa sinōngan weˈ ne si meˈ sundalu duk tahinang kinabayaˈan meˈ aˈahin.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Manjari binoˈo ne weˈ de si Isa lumengngan tudju pī si lugal pangalansangan iyehin. Sasangde si lān, niyaˈ tasampangde aˈa amban lahat Kirene, ēnnen si Simon. Bakas amban lahat diyataˈ iye balik pī si puweblo. Ginagahan iye weˈ meˈ sundaluhin duk dinaˈak pinanangkit si iye olom sōng pangalansangan si Isahin, dinaˈak binoˈo si dambulihan si Isa.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Banes teˈed aˈa patuhut pu si Isa sampay niyaˈ meˈ dende magtangis duk magmatey sababne.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Pahaleng si Isa duk paˈinne si siye, “O meˈ dende Awrusalam, daˈa ku pagtangisanun bi. Iye pagtangisanun bi dibin duk meˈ anakbin.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Peggeˈ niyaˈ iyan meˈ ellew tekka si pasōngan, paˈin meˈ aˈahin, ‘Hāp sukud meˈ dende manggaˈi manganakin duk meˈ dende manggaˈ bakas manganak duk magpasusuhin.’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Duk suknaˈan meˈ aˈahin iyan diden, paˈinde, ‘Weˈey pe ku gaˈi tahanan punu inin. Weˈey pe ku gaˈi lekkeban kūd inin.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang kuweˈ inin hininangde si aˈa manggaˈ niyaˈ dusenen, pasōng pe iyan hininangden si meˈ aˈa taga dusehin si meˈ ellew īˈ.”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Niyaˈ isab duwangan aˈa seddili amban si Isa binoˈo weˈ de pinapatey. Duwangan miyaˈan bakas ngalanggalan saraˈ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Pagtekkade laˈi si lugal ēnande “Bungkug,” ilansang weˈ de si Isa diyataˈ olom bu pinatengge weˈ de olomin. Ilansang isab weˈ de duwangan ngalanggalan saraˈin si olomde. Dambuwaˈ olomin patenggede si kanawanan si Isa duk dambuwaˈin si bibanganne.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Ngampun si Isa si Tuhan para si meˈ mangalansang iyehin, paˈinne, “O Ammaˈ, ampunun siye peggeˈ gaˈi tahātide hininangde inin.” Meˈ sundaluhin maglegot pagbahagiˈde meˈ semmek si Isahin.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Sasang meˈ aˈa magtengge malaˈihin mayam-mayam, meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin, pinagudjiˈan si Isa weˈ de duk binissāhan. Paˈinde, “Tatabangne meˈ aˈa seddilihin, ambat tabangne dinen bang asal bennal iye Almasihin, tapeneˈ Tuhan magsultanin.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Hinang dagey isab iye weˈ meˈ sundaluhin. Patapit siye pī duk sinōngan iye weˈ de ininum pamaˈinum iye.
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Duk paˈinde, “Bang sultan meˈ Yahudihin kew, tabangun dinun.”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Duk niyaˈ sinulat si olom diyataˈan kōkne pinaˈin, “Inin sultan meˈ Yahudihin.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Binissā-bissāhan isab si Isa weˈ dangan meˈ aˈa ngalanggalan saraˈ ilansangin, paˈinne, “Dumaˈin ke kew Almasihin. Na, timbulun be dinun duk sampay kami isab.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Saguwaˈ inamāhan iye weˈ saweˈnen, paˈinne, “Weˈey kew missā sa iyan? Weˈ gaˈi kew talew si Tuhan? Saliˈ-saliˈ hep hukuman si kitehin bi tellungan.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Saguwaˈ kite duwangan patut kite pinapatey kuweˈ inin peggeˈ inin tumbas meˈ hinanganten. Saguwaˈ aˈa inin gaˈ niyaˈ laˈat tahinangne.”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Manjari paˈinne pu si Isa, “O Isa, daˈa ku kayipatanun bang ne kew magsultan.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Paˈin si Isa si iye, “Sabennal akahante kew, ellew inin du, laˈi kite magtuhut si surgaˈ.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 Paglettu ellew ne, ngalindem mata ellewin duk maglindem dem tibuˈukan lahat miyaˈan sampay lisag tellu kohapin.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Duk garet isab paduwe semmek subuk hinang ellig dem langgal hadjehin.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Manjari ngalingan si Isa papales, paˈinne, “O Ammaˈ, sōnganku niyawakun si antanannu.” Pagubus inin bissāne, bekkat ne napasnen.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Pagkite kapitan meˈ sundaluhin maˈumantag miyaˈan, pinudji weˈ ne Tuhanin duk paˈinne, “Asal aˈa hāp teˈed aˈa inin!”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Duk kēmon aˈa malaˈi magtipun mamayamin, pagkitede maˈumantag miyaˈan, hap lumaˈ siye neppak-neppak dākanden peggeˈ dukka siye manamal.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Kēmon meˈ bagay si Isahin, sampay meˈ dende manuhut iye amban Jalilin, laˈi siye nengge patala-tala duk takitede kēmon bakas maˈumantagin.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Niyaˈ aˈa laˈi inēnan si Yusup amban puweblo Arimati, laˈi si lahat Yahudiya. Aˈa hāp iye duk bentel kawul-piˈilnen. Inagad-agad weˈ ne katuman meˈ paˈalan sabab pagbayaˈ Tuhanin. Dangan iye si meˈ kakunsihalanin, saguwaˈ gaˈ iye patuhut si meˈ pikilande duk hinangande pamapateyde pu si Isahin.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Si Yusup inin pī pu si Pilatus duk pināku weˈ ne bangkey si Isahin.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Manjari ilebbes ne weˈ ne duk sinaput weˈ ne. Ubus bu pinabāk weˈ ne diyalem lingab ilowangan dem batu gaˈ pe bakas pangubulan.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Kohap Jumaˈat ne miyaˈan, duk seddep ne ellewin. Iye ne miyaˈan tagnaˈan ellew liˈihin.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Meˈ dende manuhut si Isa amban Jalilin, paturul pu si Yusup duk takitede kubulin duk bang saˈingge pamettadne si Isahin diyalem kubul.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Manjari hap lumaˈ ne siye manyap meˈ laksiˈ duk meˈ isellan bengngi pangalaksiˈde bangkey si Isahin. Pagellew liˈi ne, pahali siye sa pangandaˈakan saraˈin.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.