Lucas 22

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tapit ne pagkādjaˈan meˈ Yahudihin pamangande pan gaˈi sinagetan pasuligin. Pagkādjaˈan miyaˈan inēnan Kādjaˈan Pangesseban.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin, pinikil-pikil weˈ de bang saˈingge si Isa tapapateyde duk gaˈi kataˈuhan meˈ aˈahin. Peggeˈ talew siye si meˈ aˈahin.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Manjari paˈasek nakuraˈ seyitanin pu si Judas. Iye inin si Judas Iskariyot, dambuwaˈ meˈ tindeg si Isa sampūˈ duk duwehin.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Tahalaˈ iye duk pī iye si meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk si meˈ kapitan meˈ guwaldiya si langgal hadjehin moˈo siye magisun bang saˈingge pamuddine si Isahin duk tasōnganne si siye.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Sinna teˈed siye duk nanggup siye ngurungan iye sīn.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Magaweˈ ne si Judas. Manjari kemuwe miyaˈan, miha ne iye waktu hāp panōngne si Isa supaya iye tasiggewde duk gaˈi kataˈuhan meˈ aˈahin.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Manjari taˈabut ne kādjaˈan pamangande pan gaˈi sinagetan pasuligin. Duk si ellew miyaˈan subey meˈ aˈahin numbaliˈ anak bili-bili kakande pangessebande masa pamaluwas Tuhan bangsaden amban kamatey laˈi si lahat Misil awwalley.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Dinaˈak weˈ si Isa si Petros duk Yahiya, paˈinne, “Pī kaˈam magpanyap kinakanten bi para si pagjamu-jamuhan Pangesseban inin.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Paˈinde si iye, “Tuwan, antag kami kabayaˈannu magpanyapin?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Paˈinne si siye, “Pagdiyalembi si puweblo, niyaˈ iyan aˈa tasampangbi magboˈo komboˈ isihan boheˈ. Nuhut kaˈam iye pī si lumaˈ padiyalemannen,
10 Jesus respondeu:
11 duk paˈinun bi si dapuˈ lumaˈin, ‘Dinaˈak kew tinilew weˈ guruhin bang antag koˈ bilik pagjamu-jamuhanne duk meˈ tindegnen para si Kādjaˈan Pangessebanin.’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Manjari niyaˈ iyan pakitehanne kaˈam bilik luha laˈi diyataˈ lumaˈ,” paˈin si Isa. “Andang ne panyap bilik miyaˈan. Laˈi kaˈam maghatul kinakanten bi.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Manjari hap pī ne siye duk takitede laˈi sa pangaka si Isa si siyehin. Duk maghatul ne siye laˈi kinakande para si pagjamu-jamuhan Pangessebanin.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Pagtekka ne waktu pagjamu-jamuhin, ningkoloˈ ne si Isa duk meˈ kawakilannen mangan.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Manjari paˈin si Isa si siye, “Asal iye hep teˈed kinabayaˈankun kapagtuhut kite bi mangan kinakan para si pagjamu-jamuhan Pangesseban inin meke ku nandal kabinasahan.
15 e lhes disse:
16 Peggeˈ akahante kaˈam, puwas inin gaˈi ne ku mangan inin balik. Meke ku mangan inin balik bang Tuhanin ne magbayaˈ si meˈ aˈahin duk tuman ne bang ine asal hāti pagjamu-jamuhan inin.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Manjari ngeddoˈ iye sawan duk pagubus iye magpasalamat, paˈinne si siye, “Eddoˈun bi inin duk inumun bi maggantiˈ-gantiˈ.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Peggeˈ akahante kaˈam, tinagnaˈan maˈin, gaˈi ne ku nginum balik boheˈ ubas samantaˈan gaˈi pe Tuhanin magbayaˈ si meˈ aˈahin.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ubus, ngeddoˈ iye pan duk pagubus iye magpasalamat si Tuhan, kinepak-kepak weˈ ne bu pinangurung weˈ ne si siye. Paˈinne, “Pan inin barankun, paglillaˈku sabab kaˈam. Hinangun bi inin supaya ku luwal taˈessebbi.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Damikkiyan isab ubus siye mangan, pinangurung weˈ ne sawanin duk paˈinne, “Ininum inin tandaˈ janjiˈ Tuhan si kaˈam mabaˈahuhin. Bugtuˈ janjiˈ Tuhan inin sabab buˈus lahaˈkun para si kaˈam.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Saguwaˈ, payamanun bi,” paˈin si Isa, “aˈa sōng mamuddihan akuhin, saweˈte bi du magtingkoloˈ tuˈu si lamisahan.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Aku inin, Anak Manusiyaˈin, matey du ku peggeˈ inin pangagantaˈ Tuhan akuhin. Saguwaˈ makaˈaseˈ-aseˈ teˈed aˈa mamuddihan akuhin.”
22 Pois o
23 Manjari magtilew-tilew siye bang sine enteˈ siye magsakap mamuddihan iyehin.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Na, magsuweyan meˈ tindeg si Isahin bang sine siye subey pinalangkewin.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Tuˈu si dunya, meˈ sultanin magbayaˈ teˈed si meˈ aˈaden. Duk meˈ aˈa taga kapatutin, kabayaˈanden pinaˈin weˈ siye mangurung kahāpan si lahatin.
25 Então Jesus disse:
26 Saguwaˈ kaˈam subey gaˈi magsa miyaˈan. Tamanan mabangsahan si kaˈamin subey boˈohannen kuweˈ iye sali-salihin. Duk nakuraˈin subey tapikilne dinen kuweˈ iye daraˈakanin.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Sine teˈ bangsahan, maningkoloˈ mamanganin atawa manāgad iyehin? Dumaˈin ke maningkoloˈ mamanganin? Saguwaˈ aku inin tuˈu ku si kaˈam kuweˈ daraˈakan.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Kaˈam ne iyan maneteg si akuhin bisan dem meˈ kasusehanku.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Aku inin kaˈurungan kapatut weˈ Samaku Tuhanin magbayaˈ si pasōngan. Damikkiyan isab urungante kaˈam kapatut magbayaˈ.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Magtuhut kite bi magkakanan laˈi dem pagsultananku. Duk patingkoloˈku du kaˈam si meˈ paningkoloˈan bangsahan duk magbayaˈ kaˈam si sampūˈ duk duwe bangsa tubuˈ Israˈilin.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Manjari paˈin si Isa pu si Petros, “Simon, pakale kew. Bakas kaˈam pāku nakuraˈ seyitanin sinuleyan bang taboˈone ke kaˈam si kalaˈatan. Panuleyannen kuweˈ paley bang tinahapan duk pinagseddili buwasin duk apanen.
31 Jesus continuou:
32 Saguwaˈ bakas kew ampunanku si Tuhan, Simon, karayaw teteg sandelnu si akuhin. Tayikutannu du ku, saguwaˈ pagbalik ne kew si aku, pahagetun sandel meˈ pungtinaˈinun.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Paˈin si Petros, “Tuwan, gaˈi kew tayikutanku. Bang kew kinalabusu nuhut ku kaˈu. Bang kew pinapatey, maglillaˈ ku isab pinapatey basta magtuhut kite.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Paˈin si Isa, “Akahante kew Petros, gaˈi pe makatingkowak manukin sangem inin, kapamasuwey ne kew mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Paˈin si Isa pe si siye, “Matuˈuhin pangandaˈakku kaˈam malumengnganin, gaˈi magboˈo pitaka atawa bāg atawa tehompaˈ, niyaˈ ke kulang si kaˈam?” “Gaˈ,” paˈinde.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Manjari paˈinne si siye, “Saguwaˈ kuweˈitu, bang niyaˈ sīnbi duk semmek pagsayinanbi, boˈohun bi si paglengngananbi. Duk manggaˈ niyaˈ barungnen, ambat pabellihanne jaketnen pamelline barung.
36 Então Jesus disse:
37 Peggeˈ akahante kaˈam, subey tinumanan tasulat dem kitab sabab akuhin. Pinaˈin hep laˈi sabab aku, ‘Pinalamud iye si meˈ aˈa ngalanggalan saraˈ.’ Sōng ne taˈabut katumanne inin.”
37 Pois as
38 Manjari paˈinde, “Tuwan, payamanun, niyaˈ tuˈu duwe barung.” “Sarang ne iyan,” paˈinne.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Manjari paluwas si Isa amban puweblo hap pī si kūd Jaitun sa hinangannen. Patuhut meˈ tindegnen si iye.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Pagtekkane laˈi si lugal papīhannen, paˈinne si meˈ tindegnen, “Māku-māku kaˈam si Tuhan supaya kaˈam gaˈi taboˈo weˈ sassat.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Ubus patala-tala iye amban siye, talahannen niyaˈ meˈ limempūˈ deppe duk laˈi nengge iye si tuˈutne ngampun si Tuhan.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Paˈinne, “O Ammaˈ. Bang kew mabayaˈ, daˈa ku pasagadanun bininasa. Saguwaˈ dumaˈin tinuhutin kinabayaˈankun saguwaˈ kinabayaˈannun.”
42 dizendo:
43 Manjari niyaˈ pabagala si iye dambuwaˈ malaˈikat amban surgaˈ ngurungan iye basag.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Peggeˈ dukka teˈed ateynen, ngampun teˈed iye manamal, hangkan songotnen kuweˈ lahaˈ mettak-mettak si bulak.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ubus iye ngampun, kuwat iye duk balik iye pī si meˈ tindegnen. Takitene siye kapatuli peggeˈ pannahan siye hawal dukkaden.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Paˈinne si siye, “Weˈey kaˈam tuli? Kuwat kaˈam duk māku-māku kaˈam si Tuhan supaya kaˈam gaˈi taboˈo weˈ sassat.”
46 E disse:
47 Sasangne pe mamissāhin, banes aˈa tekka. Panuhutanden si Judas, dangan si meˈ sampūˈ duk duwe tindeg si Isahin. Patapit si Judas duk inūk weˈ ne si Isa.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Paˈin si Isā si iye, “Kuweˈ inin ke, Judas, pamuddinu Anak Manusiyaˈin?”
48 Mas Jesus disse:
49 Pagtahāti meˈ tindeg si Isa mapaliput si iyehin bang ine sōng hininang meˈ aˈahin, paˈinde pu si Isa, “Tuwan, guna kami ne ke barung kamihin?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Duk dangan siye, pineddang weˈ ne daraˈakan imam nakuraˈin duk butas tayingene kanawanin.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Saguwaˈ paˈin si Isa, “Sarang ne iyan.” Manjari inantan weˈ ne tayinge daraˈakanin duk kawuliˈan weˈ ne.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Sinduwe meˈ aˈa mapī maniggew si Isahin, meˈ nakuraˈ meˈ imamin, duk meˈ kapitan guwaldiya si langgal hadjehin, duk meˈ bahiˈ meˈ Yahudihin. Paˈin si Isa si siye, “Weˈ kannalbi mundu ku hangkan kaˈam pitu niggew aku magbarung duk magboˈo meˈ kakakal?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ellew-ellew laˈi ku si kaˈam dem langgal hadjehin, bu gaˈ ku siggewbi. Saguwaˈ iye ne inin waktu pinasukuˈ si kaˈamin duk ku tasiggewbi, duk inin isab waktu pagbayaˈ nakuraˈ seyitanin.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Manjari siggewde si Isa duk boˈode tahalaˈ hap pī si lumaˈ imam nakuraˈin. Si Petros paturul pu si Isa saguwaˈ patala-tala.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Makellum meˈ sundaluhin ebbut si tengngaˈ lame lumaˈ imam nakuraˈin duk magtingkoloˈ siye paliput. Ningkoloˈ isab si Petros patuhut si siye.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Manjari takite iye weˈ dambuwaˈ dende daraˈakan sasangne maningkoloˈ-ningkoloˈ dem kasinagan ebbutin. Dinendengan iye weˈ dendehin duk paˈinne, “Aˈa inin saweˈ si Isa du isab.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Saguwaˈ masuwey si Petros, paˈinne, “Dende, gaˈi iye kataˈuhanku.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Gaˈ du tiggel niyaˈ dambuwaˈ lella ngite iye duk paˈinne, “Saweˈde du kew isab.” Saguwaˈ paˈin si Petros, “Dumaˈin, ella.”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Paglabey niyaˈ da ora, niyaˈ ne isab seddili makatīk si Petros duk paˈinne, “Kataˈuhanku aˈa inin asal bennal saweˈne du isab. Peggeˈ aˈa Jalil du iye inin.”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Saguwaˈ paˈin si Petros, “Lella, gaˈi kataˈuhanku bang ine pinaˈinnu iyan.” Magtawus tingkowak manukin sasangne pe mamissāhin.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Manjari pahaleng si Isa duk pinayaman weˈ ne si Petros, duk taˈesseb weˈ si Petros bakas pinaˈin si Isa si iyehin, “Gaˈi pe makatingkowak manukin sangem inin, kapamasuwey ne kew mintellu weˈ gaˈi ku kataˈuhannu.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Manjari tahalaˈ si Petros duk magtangis teˈed iye.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Hinang dagey si Isa weˈ meˈ aˈa mamanteyan iyehin, duk pinapeddiˈan weˈ de.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Binennesan pe weˈ de luwenen duk sinampak weˈ de duk tilewde iye, paˈinde, “Untukun koˈ, sine manampak kaˈuhin?”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Duk ekka pe bissāde seddili pamaˈiyaˈde iye.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Pagsalung ne, magtipun meˈ kabahiˈanin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Siye meˈ kakunsihalan mangahukumin. Binoˈo si Isa pinaharap si siye.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Paˈinde pu si Isa, “Akahanun kami bang asal kaˈu ne Almasihin.” Paˈin si Isa si siye, “Bisan kaˈam akahanku, gaˈi du ku kahagadbi.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Duk bang niyaˈ tilewku si kaˈam, gaˈi du kaˈam nambung.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Saguwaˈ tinagnaˈan kuweˈitu aku, Anak Manusiyaˈin, laˈi du ku ningkoloˈ si kanawanan Tuhan Mabalakatanin.”
69 Mas de agora em diante o
70 Paˈinde kēmon, “Bang sa īˈ, Anak Tuhanin kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Sa pinaˈinbin, aku ne.”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Manjari paˈinde, “Weˈey pe kite bi subey miha saksiˈ seddili? Bu kite bi ne du makakale binissānen.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.